نوشته‌ ء يوحنا 10 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

شبان مهربان

1 «هر كه نخواهد از در به آغل گوسفندان داخل شود بلكه از روی ديوار به داخل بپرد، يقيناً دزد است. 2 زيرا شبان گوسفندان هميشه از در وارد میشود. 3 دربان نيز برای شبان در را میگشايد، گوسفندان صدای او را میشنوند و نزد او میآيند. شبان نام گوسفندان خود را يک به يک میخواند و آنها را بيرون میبرد. 4 او پيشاپيش گوسفندان حركت میكند و گوسفندان به دنبال او میروند، چون صدای او را میشناسند. 5 گوسفندان دنبال غريبه نمیروند، بلكه از او فرار میكنند، چون با صدای غريبهها آشنا نيستند.» 6 كسانی كه اين مَثَل را شنيدند، منظور عيسی را درک نكردند. 7 پس برای ايشان توضيح داد و فرمود: «مطمئن باشيد كه من آن دری هستم كه گوسفندان از آن وارد میشوند. 8 ديگران كه پيش از من آمدند، همه دزد و راهزن بودند. به همين جهت، گوسفندان واقعی به سخنان ايشان گوش ندادند. 9 بلی، من در هستم. كسانی كه از اين در وارد میشوند، نجات پيدا میكنند و در داخل و بيرون میگردند و چراگاه سبز و خرم میيابند. 10 كار دزد اينست كه بدزدد، بكشد و نابود كند؛ اما من آمدهام تا به شما حيات واقعی را به فراوانی عطا نمايم. 11 «من شبان خوب و دلسوزم. شبان خوب از جان خود میگذرد تا گوسفندان را از چنگال گرگها نجات دهد. 12 ولی كسی كه مزدور است و شبان نيست، وقتی میبيند گرگ میآيد، گوسفندان را گذاشته، فرار میكند، چون گوسفندان از آن او نيستند و او شبانشان نيست. آنگاه گرگ به گله میزند و گوسفندان را پراكنده میكند. 13 مزدور میگريزد، چون برای مزد كار میكند و به فكر گوسفندان نيست. 14 «من شبان خوب و مهربانم و گوسفندانم را میشناسم و آنها نيز مرا میشناسند. 15 درست همانطور كه پدرم مرا میشناسد و من او را میشناسم. من جان خود را در راه گوسفندان فدا میكنم. 16 من در آغلهای ديگر نيز گوسفندانی دارم؛ آنها را نيز بايد بياورم. آنگاه به صدای من توجه كرده، همه با هم يک گله خواهند شد و يک شبان خواهند داشت. 17 «پدرم مرا دوست دارد، چون من جانم را میدهم و باز پس میگيرم. 18 كسی نمیتواند به زور مرا بكشد، من داوطلبانه جانم را فدا میكنم. چون اختيار و قدرت اين را دارم كه هرگاه بخواهم، جانم را بدهم و باز پس بگيرم. پدرم اين اختيار را به من داده است.» 19 سران قوم وقتی اين سخنان را شنيدند، باز دربارهٔ او اختلاف نظر پيدا كردند. 20 بعضی گفتند: «اين مرد ديوانه است و عقل خود را از دست داده است. چرا به حرفهای او گوش میدهيد؟» 21 ديگران گفتند: «به نظر ديوانه نمیآيد. مگر ديوانه میتواند چشمان كور را باز كند؟»

يهوديان عيسی را به عنوان مسيح قبول نمیكنند

22-23 زمستان بود و عيسی به هنگام جشن سالگرد بنای خانهٔ خدا در اورشليم بود و در«تالار سليمان» در خانهٔ خدا، قدم میزد. 24 سران قوم يهود دور او را گرفتند و پرسيدند: «تا به كی میخواهی ما را در شک و ترديد نگاه داری؟ اگر تو همان مسيح هستی، روشن و واضح به ما بگو.» 25 عيسی جواب داد: «من قبلاً به شما گفتم ولی باور نكرديد. معجزههايی كه به قدرت پدرم میكنم، ثابت میكند كه من مسيح هستم. 26 اما شما به من ايمان نمیآوريد، زيرا جزو گوسفندان من نيستيد. 27 گوسفندان من صدای مرا میشناسند، من نيز ايشان را میشناسم و آنها به دنبال من میآيند. 28 من به ايشان زندگی جاويد میبخشم تا هرگز هلاک نشوند. هيچكس نيز نمیتواند ايشان را از دست من بگيرد. 29 چون پدرم ايشان را به من داده است و او از همه قويتر است؛ هيچ انسانی نمیتواند ايشان را از پدرم بگيرد. 30 من و پدرم خدا يک هستيم.» 31 باز سران قوم سنگها برداشتند تا او را بكشند. 32 عيسی فرمود: «به امر خدا برای كمک به مردم، معجزههای بسيار كردهام. برای كدام يک از آن معجزهها میخواهيد مرا بكشيد؟» 33 جواب دادند: «ما به خاطر كفری كه میگويی میخواهيم تو را بكشيم، نه برای كارهای خوبت. چون تو يک انسانی ولی ادعای خدايی میكنی.» 34-36 عيسی جواب داد: «مگر در تورات شما نوشته نشده ”شما خدايان هستيد“؟ حال، اگر كتاب آسمانی كه غيرممكن است مطالب نادرستی در آن باشد، به كسانی كه پيغام خدا به ايشان رسيده است، میگويد كه خدايان هستند، آيا كفر است كسی كه خدا او را تقديس كرد و به جهان فرستاد، بگويد من فرزند خدا هستم؟ 37 اگر معجزه نمیكنم، به من ايمان نياوريد. 38 ولی اگر میكنم و باز نمیتوانيد به خود من ايمان بياوريد، لااقل به معجزاتم ايمان آوريد تا بدانيد كه ”پدر“ در وجود من است و من در وجود او هستم.» 39 بار ديگر خواستند او را بگيرند ولی عيسی رفت و از آنان دور شد. 40 سپس به آن طرف رود اردن رفت، يعنی نزديک به جايی كه يحيی در آغاز مردم را غسل میداد. 41 در آنجا بسياری از مردم نزد او آمدند؛ ايشان به يكديگر میگفتند: «يحيی معجزهای نكرد ولی هر چه درباره اين شخص گفت درست درآمد.» 42 و بسياری به اين نتيجه رسيدند كه او همان مسيح است.

Верен

از Veren

1 Истина, истина ви казвам: който не влиза в кошарата на овцете през вратата, а прескача от другаде, той е крадец и разбойник^[1]. 2 А който влиза през вратата, е овчар на овцете. 3 На него вратарят отваря и овцете слушат гласа му^[2], и той вика своите овце по име и ги извежда. 4 И когато е изкарал всичките свои овце, върви пред тях и овцете го следват, защото познават гласа му. 5 Но чужд човек няма да следват, а ще побягнат от него, защото не познават гласа на чуждите. 6 Тази притча им каза Иисус, но те не разбраха какво им говореше. 7 Тогава Иисус пак каза: Истина, истина ви казвам: Аз съм вратата на овцете. 8 Всички, които са идвали преди Мен, са крадци и разбойницист. 1;; но овцете не ги послушаха. 9 Аз съм вратата: ако някой влезе през Мен, ще бъде спасен и ще влиза, и ще излиза, и ще намира паша. 10 Крадецът влиза само за да открадне, да убие и да погуби. Аз дойдох, за да имат живот и да го имат изобилно. 11 Аз съм добрият пастир; добрият пастир дава живота Си за овцете. 12 Но който е наемник, а не овчар, и не е стопанин на овцете, вижда, че идва вълкът, и като оставя овцете, бяга, и вълкът ги разграбва и разпръсва; 13 защото е наемник и не го е грижа за овцете. 14 Аз съм добрият пастир^[3] и познавам Моите, и Моите познават Мен^[4], 15 както Отец познава Мен и Аз познавам Отца; и Аз давам живота Си за овцете^[5]. 16 И други овце имам, които не са от тази кошара, и тях трябва да доведа; и те ще чуят гласа Ми^[6] и ще бъде едно стадо, с един пастир. 17 Затова Ме люби Отец, защото Аз давам живота Си, за да го взема пак. 18 Никой не Ми го отнема, а Аз от Себе Си го давам. Имам право да го дам и имам право пак да го взема. Тази заповед получих от Своя Отец. 19 Поради тези думи пак възникна разцепление между юдеите. 20 Мнозина от тях казваха: Има демон и е луд. Защо Го слушате? 21 Други казваха: Тези думи не са на човек, обзет от демон. Може ли демон да отваря очи на слепи? 22 И настъпи в Ерусалим празникът Освещение на храма. Беше зима. 23 И Иисус ходеше в Соломоновата зала на храма. 24 Тогава юдеите Го наобиколиха и Му казаха: Докога ще ни държиш в напрежение? Ако Ти си Христос, кажи ни ясно. 25 Иисус им отговори: Казах ви и не вярвате. Делата, които върша в Името на Своя Отец, те свидетелстват за Мен^[7]. 26 Но вие не вярвате, защото не сте от Моите овце, както ви казах. 27 Моите овце слушат гласа Ми^[8] и Аз ги познавам^[9], и те Ме следват. 28 И Аз им давам вечен живот; и те никога няма да загинат и никой няма да ги грабне от ръката Ми. 29 Моят Отец, който Ми ги даде, е по-голям от всички^[10]; и никой не може да ги грабне от ръката на Отца. 30 Аз и Отец сме едно. 31 Тогава юдеите пак взеха камъни, за да Го убият. 32 Иисус им отговори: Много добри дела ви показах от Моя Отец; за кое от тези дела искате да Ме убиете с камъни? 33 Юдеите Му отговориха: Не за добро дело Те замеряме с камъни, а за богохулство и защото Ти, бидейки Човек, правиш Себе Си Бог. 34 Иисус им отговори: Не е ли писано във вашия закон: „Аз казах: Богове сте вие“? 35 Ако Той нарече „богове“ онези, към които дойде Божието слово – а Писанието не може да се отмени – 36 то на Този ли, когото Бог освети и прати на света, вие казвате: Богохулстваш; защото казах: Аз съм Божи Син? 37 Ако не върша делата на Своя Отец, не Ми вярвайтест. 25;; 38 но ако ги върша, макар и да не вярвате на Мен, вярвайте на делата, за да разберете и повярвате, че Отец е в Мен и Аз в Него. 39 Тогава пак искаха да Го хванат, но Той избяга от ръката им. 40 И отиде отвъд Йордан, на мястото, където Йоан по-преди кръщаваше, и остана там. 41 И мнозина дойдоха при Него и казаха: Йоан не извърши никакво знамение, но всичко, което Йоан каза за този Човек, беше истинно. 42 И там мнозина повярваха в Него.