مزامير 55 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

دعای كسی كه دوستش به او خيانت كرده

1 ای خدا، به دعای من گوش كن. هنگامی كه نزد تو ناله میكنم، خود را پنهان مكن. 2 دعايم را بشنو و آن را مستجاب فرما، زيرا از شدت پريشانی فكر، نمیدانم چه كنم. 3 تهديد دشمنان و ظلم بدكاران، خاطرم را آشفته كرده است. آنان با خشم و نفرت با من رفتار میكنند و مرا عذاب میدهند. 4 ترس بر قلبم چنگ انداخته و مرا بیقرار كرده؛ وحشت مرگ سراسر وجودم را فرا گرفته است. 5 از شدت ترس و لرز نزديک است قالب تهی كنم. 6-7 به خود میگويم: «ای كاش همچون كبوتر بال میداشتم تا به جايی دور در صحرا پرواز میكردم و در آنجا پنهان میشدم و استراحت میكردم؛ 8 میشتافتم به سوی پناهگاهی و از تندباد و طوفان حوادث در امان میماندم.» 9 خداوندا، اين بدكاران را چنان پريشان كن كه زبان يكديگر را نفهمند، زيرا آنان شهر را از خشونت و ظلم پر ساختهاند. 10 آنان روز و شب شهر را دور میزنند و شرارت و جنايت میآفرينند. 11 شهر پر از ظلم و فساد است و حيله و فريب از كوچهها دور نمیشود. 12 اين دشمن من نيست كه به من توهين میكند، و گرنه تحمل میكردم؛ اين حريف من نيست كه بر من برخاسته، و گرنه خود را از او پنهان میكردم. 13 اين تو هستی ای دوست صميمی و همكار من! 14 ما با يكديگر رفاقت صادقانه داشتيم، با يكديگر درد دل میكرديم و با هم به خانهٔ خدا میرفتيم. 15 باشد كه دشمنانم پيش از وقت، زنده به گور شوند، زيرا دلها و خانههايشان پر از شرارت است. 16 اما من از خدا كمک میطلبم و او نجاتم خواهد داد. 17 صبح، ظهر و شب به پيشگاه خدا مینالم و شكايت میكنم و او صدای مرا خواهد شنيد. 18 هر چند دشمنان من زيادند، اما او مرا در جنگ با آنها پيروز خواهد ساخت و به سلامت باز خواهد گرداند. 19 خدايی كه از ازل بر تخت فرمانروايی نشسته است دعايم را خواهد شنيد و آنها را شكست خواهد داد، زيرا آنها از خدا نمیترسند و نقشههای پليد خود را تغيير نمیدهند. 20 دوست و همكار سابق من دست خود را بر روی دوستانش بلند میكند و عهد دوستی خود را میشكند. 21 زبانش چرب است اما در باطنش كينه و نفرت هست. سخنانش از روغن نيز نرمتر است اما همچون شمشير میبرد و زخمی میكند. 22 مشكلات خود را به خدا واگذار و او تو را حفظ خواهد كرد. خداوند هرگز نخواهد گذاشت كه شخص نيكوكار بلغزد و بيفتد. 23 اما تو ای خدا، اين اشخاص خونخوار و نيرنگباز را پيش از وقت به گور خواهی فرستاد. ولی من بر تو توكل دارم.

Верен

از Veren

1 За първия певец. На струнни инструменти. Маскил на Давид. Дай ухо на молитвата ми, Боже, и не се крий от молбата ми! 2 Чуй ме и отговори ми! Лутам се в тъгата си и стена 3 от гласа на врага, от притеснението на безбожния; защото хвърлят върху мене грях и в гняв враждуват против мен. 4 Сърцето ми тъжи във мен, нападнаха ме ужасите на смъртта. 5 Страх и трепет ме връхлетяха и ужас ме покри. 6 И казах: Да бих имал криле като гълъб! Щях да отлетя, да си почина. 7 Ето, щях да избягам далеч, щях да живея в пустинята. (Села.) 8 Щях да ускоря бягството си от вихъра и от бурята. 9 Унищожи, Господи, и раздели езика им, защото в града видях насилие и свада. 10 Ден и нощ те го обикалят по стените му и грях и зло има сред него. 11 Лукавство има сред него, гнет и измама не се отдалечават от улиците му. 12 Понеже не враг ми се присмива – тогава бих го понесъл – нито мразещият ме се е възвеличил против мен – тогава бих се скрил от него – 13 а си ти, човек равен на мен, мой другар и мой близък приятел. 14 Заедно разговаряхме сладко, с множеството ходехме в Божия дом. 15 Нека дойде ненадейно смърт върху тях, нека слязат живи в Шеол, защото злини са в жилищата им и между тях. 16 А аз, аз ще извикам към Бога и ГОСПОД ще ме спаси. 17 Вечер и сутрин, и по обед ще се оплаквам и ще стена и Той ще чуе моя глас. 18 Ще избави в мир душата ми от боя против мен; защото мнозина се бият с мен. 19 Бог, който живее преди вековете, ще чуе и ще ги покори, (Села.) понеже нямат промяна, и не се боят от Бога. 20 Тойт. е. безбожният протяга ръце против онези, които бяха в мир с него; нарушил е завета си. 21 Устата му са по-гладки от масло, но в сърцето му има война; думите му са по-меки от маслинено масло, но са голи мечове. 22 Възложи товара си на ГОСПОДА и Той ще те подпре; не ще допусне до века да се поклати праведният. 23 Но Ти, Боже, ще ги свалиш долу в рова на погибелта; мъже кръвници и измамни няма да стигнат и до половината на дните си. Но аз на Теб ще се уповавам.