(اين مزمور را داوود در اعتراض به دشمن خود دوآغ ادومی نوشت. نگاه كنيد به اول سموئيل ۲۲.)
1ای مرد قدرتمند، چرا از ظلم خود فخر میكنی؟ ای كسی كه در نظر خدا رسوا هستی، چرا تمام روز به خود میبالی؟2ای حيلهگر، توطئه میچينی كه ديگران را نابود كنی؛ زبانت مانند تيغ، تيز و برّنده است.3بدی را به نيكی ترجيح میدهی و دروغ را بيشتر از راستی دوست میداری.4ای فريبكار، تو دوست داری با سخنانت تباهی بار بياوری.5بنابراين، خدا نيز تو را از خانهات بيرون كشيده تو را به کلی نابود خواهد كرد و ريشهات را از زمين زندگان خواهد كند.6نيكان اين را ديده، خواهند ترسيد و به تو خنديده، خواهند گفت:7«ببينيد، اين همان مردی است كه به خدا توكل نمیكرد، بلكه به ثروت هنگفت خود تكيه مینمود و برای حفظ و حراست از خود به ظلم متوسل میشد.»8اما من مانند درخت زيتونی هستم كه در خانهٔ خدا سبز میشود؛ من تا ابد به رحمت خدا توكل خواهم كرد.9خدايا، به سبب آنچه كه كردهای پيوسته از تو تشكر خواهم نمود و در حضور قوم تو اعلان خواهم كرد كه تو نيكو هستی.
مزامير 52
Верен
از Veren1За първия певец. Маскил на Давид, когато едомецът Доик отиде и говори на Саул, и му каза: Давид дойде в къщата на Ахимелех. Защо се хвалиш в злобата, силни? Божията милост трае вечно.2Езикът ти замисля лукавство, като остър бръснач върши измама.3Обичаш злото повече от доброто и лъжа – повече отколкото да говориш правда. (Села.)4Обичаш всички унищожителни думи. Измамен език!5И Бог ще те съкруши навеки, ще те сграбчи и ще те изтръгне от шатрата ти, и ще те изкорени от земята на живите. (Села.)6А праведните ще видят и ще се убоят, и ще му се присмеят:7Ето човека, който не направи Бога свое прибежище, а се уповаваше на многото си богатства и се утвърждаваше в лукавството си.8А аз съм като зелена маслина в Божия дом, уповавам се на Божията милост за вечни векове.9Ще Те прославям до века, защото си направил така; и ще се надявам на Името Ти – защото е добро – пред Твоите светии.