1با صدای بلند نزد خداوند فرياد میزنم و درخواست كمک مینمايم.2تمام شكايات خود را به حضور او میآورم و مشكلات خود را برای او بازگو میكنم.3وقتی جانم به لب میرسد او به كمكم میشتابد و راهی پيش پايم مینهد. دشمنانم بر سر راه من دام میگذارند.4به اطراف خود نگاه میكنم و میبينم كسی نيست كه مرا كمک كند. پناهی ندارم و كسی به فكر من نيست.5ای خداوند، تنها نزد تو فرياد برمیآورم و از تو ياری میجويم. در اين دنيا، يگانه پناهگاه من تو هستی. تنها تو میتوانی جانم را در امان بداری. در زندگی، تنها تو را آرزو دارم.6فريادم را بشنو، زيرا بسيار درمانده هستم. مرا از دست دشمنانم برهان، زيرا آنها بسيار قويتر از من هستند.7مرا از اين پريشانی و اسارت آزاد كن، تا تو را به سبب خوبیهایی كه برايم كردهای در جمع نيكان ستايش كنم.
مزامير 142
Верен
از Veren1Маскил на Давид. Молитва, когато беше в пещерата. С гласа си викам към ГОСПОДА, с гласа си отправям молба към ГОСПОДА.2Изливам молението си пред Него, заявявам скръбта си пред Него.3Когато духът ми отпадаше в мен, Ти знаеше пътеката ми. Примка скриха за мен по пътя, по който ходех.4Погледни надясно, и ето, няма никой, който да ме познава, няма убежище за мен, никой не пита за живота ми.5Към Теб, ГОСПОДИ, извиках, казах: Ти си моето прибежище, моят дял в земята на живите.6Обърни внимание на вика ми, защото съм много унижен; избави ме от гонителите ми, защото са по-силни от мен.7Изведи от тъмница душата ми, за да славя Името Ти! Праведните ще се съберат около мен, когато ми сториш благодеяние.