اول پطرس‌ 3

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

از Biblica
1-2 و اما شما ای زنان، مطيع شوهران خود باشيد تا چنانچه بعضی از ايشان نيز به انجيل ايمان نياورده باشند، با ديدن رفتار شما ايمان بياورند؛ زيرا رفتار خوب و توأم با احترام يک زن، بهتر از سخنان او دربارهٔ مسيح، در دل شوهر اثر میگذارد.3 برای زيبايی، به آرايش ظاهری نظير جواهرات و لباسهای زيبا و آرايش گيسوان، توسل نجوييد،4 بلكه بگذاريد باطن و سيرت شما زيبا باشد. باطن خود را با زيبايی پايدار يعنی با روحيهٔ آرام و ملايم زينت دهيد كه مورد پسند خداست.5 اين گونه خصايل، در گذشته در زنان مقدس ديده میشد. ايشان به خدا ايمان داشتند و مطيع شوهران خود بودند.6 سارا همسر ابراهيم نيز چنين بود. او از شوهرش اطاعت میكرد و به او چون سرپرست خانواده احترام میگذاشت. شما نيز اگر دختران آن بانوی بزرگوار باشيد و راه خوب او را در پيش گيريد، ديگر ترس و نگرانی نخواهيد داشت از اينكه ممكن است شوهرانتان از شما برنجند.7 و شما ای شوهران، رفتارتان با همسرانتان بايد با ملاحظه و توأم با احترام باشد، چون ايشان ظريفتر از شما هستند. در ضمن، فراموش نكنيد كه ايشان شريک زندگی روحانی و بركات الهی شما میباشند. بنابراين، اگر با ايشان آن گونه كه شايسته است، رفتار نكنيد، دعاهايتان مستجاب نخواهد شد.8 اين چند كلمه را نيز خطاب به همهٔ شما مینويسم: مانند اعضای يک خانواده، نسبت به يكديگر همدرد و مهربان و فروتن باشيد و يكديگر را از صميم قلب دوست بداريد.9 اگر كسی به شما بدی كرد، به او بدی نكنيد، و اگر كسی به شما دشنام داد، به او دشنام ندهيد؛ بلكه برای ايشان دعای خير و بركت كنيد، زيرا ما بايد با ديگران مهربان باشيم؛ آنگاه خدا ما را بركت خواهد داد.10 اگر طالب يک زندگی خوب و خوش میباشيد، از سخنان بد و دروغ بپرهيزيد.11 از بدی دوری كنيد و به همه نيكی نماييد. بكوشيد تا با همهٔ مردم در صلح و صفا زندگی كنيد.12 زيرا خداوند نسبت به نيكوكاران نظر لطف دارد و به دعای ايشان گوش میدهد، اما از بدكاران روگردان است.13 معمولاً كسی به سبب نيكوكاری خود مورد آزار و اذيت قرار نمیگيرد؛14 اما حتی اگر شما مورد جور و ستم واقع میشويد، خوشا به حال شما، زيرا خداوند به شما اجر خواهد داد. پس نگران نباشيد،15 بلكه با خاطری آسوده، خود را به خداوندتان مسيح بسپاريد؛ و اگر كسی علت اين اعتماد و ايمان را جويا شد، حاضر باشيد تا با كمال ادب و احترام به او توضيح دهيد.16 بدون توجه به توهين و بدگويی مردم، آنچه را كه راست و درست است انجام دهيد؛ زيرا وقتی به درستكاری شما پی بردند، از كار خود شرمنده خواهند شد.17 اگر خواست خدا اينست كه زحمت ببينيد، بهتر است برای نيكوكاری رنج و زحمت بكشيد تا برای بدكاری.18 مسيح نيز زحمت ديد. او خود از هر گناهی مبرّا بود، اما يک بار جان خود را در راه ما گناهكاران فدا كرد تا ما را به حضور خدا بياورد. زمانی كه بدن مسيح در قبر گذاشته شد، روح او زنده ماند؛19 و اين روح او بود كه نزد ارواح محبوس رفت و پيروزی خود را به آنان بشارت داد،20 يعنی به روح كسانی كه در قديم، در زمان نوح، از خدا نافرمانی كرده بودند، گرچه خدا وقتی كه نوح مشغول ساختن كشتی بود، صبورانه منتظر توبهٔ ايشان بود. با اين حال، فقط هشت نفر از آن طوفان وحشتناک نجات پيدا كردند و غرق نشدند.21 اكنون اين طوفان، غسل تعميد را در نظر ما مجسم میكند. وقتی تعميد میگيريم، نشان میدهيم كه بوسيلهٔ زنده شدن مسيح، از مرگ و هلاكت نجات يافتهايم. هدف از غسل تعميد، نظافت و شستشوی بدن نيست، بلكه با تعميد يافتن در واقع به سوی خدا باز میگرديم و از او میخواهيم كه دلهايمان را از گناه پاک سازد.22 اكنون مسيح در آسمان است و در مقامی رفيع، در دست راست خدا نشسته است و تمام فرشتگان و قدرتهای آسمان در برابر او تعظيم میكنند و تحت فرمان او میباشند.

اول پطرس‌ 3

Верен

از Veren
1 Също така и вие, жени, покорявайте се на мъжете си, така че даже ако някои от тях не се покоряват на словото, да се спечелят без слово, чрез поведението на жените си,2 като видят вашето поведение в страх и чистота.3 Вашето украшение да не е външно, тоест плетене на косата, кичене със злато или обличане със скъпи дрехи,4 а скритият човек на сърцето, с нетленното украшение на кротък и тих дух, което е скъпоценно пред Бога.5 Защото така някога и светите жени, които се надяваха на Бога, украсяваха себе си, като се покоряваха на мъжете си,6 както Сара се покоряваше на Авраам и го наричаше господар, чиито деца станахте и вие, като правите добро и не се боите от никаква заплаха.7 Също и вие, мъже, живейте благоразумно, като с по-слаб съсъд, с женския пол и им отдавайте почит като на сънаследници на благодатта на живота, за да не бъдат възпрепятствани молитвите ви.8 А най-после, бъдете всички единомислени, състрадателни, братолюбиви, милостиви, смирени.9 Не връщайте зло за зло или хула за хула, а напротив, благославяйте, като знаете, че за това бяхте призовани, за да наследите благословение.10 Защото, „който желае да люби живота и да види добри дни, нека пази езика си от зло и устните си – от лъжливо говорене;11 нека се отклони от злото и да върши добро; нека търси мир и да се стреми към него.12 Защото очите на Господа са върху праведните и ушите Му – към тяхната молитва, но лицето на Господа е против онези, които вършат зло.“13 И кой ще ви стори зло, ако сте станали ревностни за доброто?14 Но ако пострадате за правдата, блажени сте; а „от тяхното заплашване не се бойте, и не се смущавайте.“15 Но пазете свят в сърцата си Христос като Господ и бъдете винаги готови да отговаряте на всеки, който ви пита за основанията на вашата надежда, но с кротост и страхопочитание,16 като имате чиста съвест[1], така че във всичко, в което ви одумват като злосторници, да се посрамят онези, които клеветят доброто ви поведение в Христос.17 Защото е по-добре да страдате, като вършите добро, ако е такава Божията воля, а не като вършите зло.18 Защото и Христос един път пострада за греховете – Праведният за неправедните – за да ни приведе при Бога, бидейки умъртвен по плът, но оживотворен по Дух;19 в когото Той също отиде да проповядва на духовете в тъмницата,20 които едно време бяха непокорни, когато Божието дълготърпение ги чакаше в дните на Ной, докато се правеше ковчегът, в който малцина, тоест осем души, се спасиха през вода,21 чийто образ, кръщението, и сега ви спасява – не измиването на плътската нечистота, а молбата към Бога за чиста съвест[2] – чрез възкресението на Иисус Христос,22 който се е възнесъл на небето и е отдясно на Бога и на когото се покориха ангели, власти и сили.