Psalm 30

New International Version

from Biblica
1 I will exalt you, Lord, for you lifted me out of the depths and did not let my enemies gloat over me.[1] 2 Lord my God, I called to you for help, and you healed me. 3 You, Lord, brought me up from the realm of the dead; you spared me from going down to the pit. 4 Sing the praises of the Lord, you his faithful people; praise his holy name. 5 For his anger lasts only a moment, but his favour lasts a lifetime; weeping may stay for the night, but rejoicing comes in the morning. 6 When I felt secure, I said, ‘I shall never be shaken.’ 7 Lord, when you favoured me, you made my royal mountain[2] stand firm; but when you hid your face, I was dismayed. 8 To you, Lord, I called; to the Lord I cried for mercy: 9 ‘What is gained if I am silenced, if I go down to the pit? Will the dust praise you? Will it proclaim your faithfulness? 10 Hear, Lord, and be merciful to me; Lord, be my help.’ 11 You turned my wailing into dancing; you removed my sackcloth and clothed me with joy, 12 that my heart may sing your praises and not be silent. Lord my God, I will praise you for ever. 

Psalm 30

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

from Biblica
1 خداوندا، تو را ستايش میكنم، زيرا مرا نجات دادی و نگذاشتی دشمنانم به من بخندند. 2 ای خداوند، ای خدای من، وقتی نزد تو فرياد برآوردم و كمک طلبيدم، مرا شفا دادی. 3 مرا از لب گور برگرداندی و از چنگال مرگ نجاتم دادی تا نميرم. 4 ای عزيزان خداوند، او را ستايش كنيد! نام مقدس خداوند را بستاييد، 5 زيرا غضب او لحظهای است، اما رحمت و محبت او دائمی! اگر تمام شب نيز اشک بريزيم، صبحگاهان باز شادی آغاز میشود. 6 هنگامی كه خوشحال و كامياب بودم، به خود گفتم هرگز شكست نخواهم خورد. 7 فكر كردم مانند كوه هميشه پا برجا و پايدار خواهم بود. اما همين كه تو، ای خداوند، روی خود را از من برگرداندی، ترسان و پريشان شدم. 8 ای خداوند، در پيشگاه تو ناليدم و التماسكنان گفتم: 9 «نابودی من برای تو چه فايدهای دارد؟ اگر بميرم و زير خاک بروم، آيا غبار خاک من، تو را خواهد ستود؟ آيا جسد خاک شدهٔ من از وفاداری و صداقت تو تعريف خواهد كرد؟ 10 خداوندا، دعايم را بشنو و بر من رحم كن! ای خداوند، مددكار من باش!» 11 خدايا، تو ماتم مرا به شادی و رقص تبديل كردهای! تو رخت عزا را از تنم درآوردی و لباس جشن و شادی به من پوشاندی. 12 بنابراين سكوت نخواهم كرد و با تمام وجود در وصف تو سرود خواهم خواند. ای خداوند، ای خدای من، تا به ابد تو را سپاس خواهم گفت!