1In that day you will say: ‘I will praise you, Lord. Although you were angry with me, your anger has turned away and you have comforted me.2Surely God is my salvation; I will trust and not be afraid. The Lord, the Lord himself, is my strength and my defence[1]; he has become my salvation.’3With joy you will draw water from the wells of salvation.4In that day you will say: ‘Give praise to the Lord, proclaim his name; make known among the nations what he has done, and proclaim that his name is exalted.5Sing to the Lord, for he has done glorious things; let this be known to all the world.6Shout aloud and sing for joy, people of Zion, for great is the Holy One of Israel among you.’
1در آن روز، اسرائيل اين سرود را خواهد خواند: «ای خداوند تو را شكر میكنم، زيرا بر من غضبناک بودی، اما اينک مرا تسلی میدهی و ديگر غضبناک نيستی.2براستی خدا نجات دهندهٔ من است؛ بر او توكل خواهم كرد و نخواهم ترسيد. خداوند قوت و سرود من است؛ او نجات من است.3چه شادیبخش است نوشيدن از چشمههای نجات!4«خداوند را شكر كنيد! نام او را ستايش نماييد! اعمال او را به دنيا اعلام كنيد! بگوييد كه او بزرگ و والا است!5برای خداوند سرود بسراييد، زيرا كارهای بزرگی انجام داده است. بگذاريد تمام جهان بداند كه او چه كرده است.6بگذاريد مردم اورشليم فرياد شادی سر دهند، زيرا خدای پاک اسرائيل عظيم است و در ميان قومش حضور دارد.»