1Boas war inzwischen zum ´Versammlungsplatz beim` Stadttor gegangen und hatte sich dort hingesetzt. Da ging der andere Löser vorbei, von dem Boas gesprochen hatte. Boas forderte ihn auf: »Komm doch herüber[1] und setz dich zu mir!« Der Mann kam und setzte sich.2Dann holte Boas zehn der führenden Männer von Betlehem und forderte auch sie auf, sich zu setzen. Das taten sie,3und Boas sagte zu dem anderen Löser: » ´Wie du weißt`, ist Noomi aus dem Land Moab zurückgekehrt. Nun will sie das Feld verkaufen, das unserem Verwandten Elimelech gehört.«[2]4Ich wollte dich darauf aufmerksam machen und dir vorschlagen, es zu erwerben. Die hier versammelten führenden Männer von Betlehem[3] und alle anderen Anwesenden sollen den Kauf bezeugen. Bitte überleg dir, ob du es erwerben willst, damit es im Besitz unserer Sippe bleibt.[4] Du hast das Vorkaufsrecht[5], und ich bin erst nach dir an der Reihe.« Der Verwandte antwortete: »Ich will das Feld kaufen[6].«5Boas erwiderte: »Wenn du das Feld von Noomi kaufst, musst du auch die Moabiterin Rut, die Witwe Machlons, zur Frau nehmen[7], ´um mit ihr einen Sohn zu zeugen. Er wird das Feld erben`, damit der Name des Verstorbenen auf seinem Erbbesitz weiterlebt.[8]« (Rut 2,20)6Da sagte der andere Löser: »Wenn das so ist, kann ich das Feld nicht kaufen[9]. Sonst schmälert der Kauf mit all seinen Verpflichtungen nur das Erbe, das ich an meine eigenen Kinder weitergeben kann.[10] Löse du das Feld an meiner Stelle aus. Ich kann es nicht!«7Damals bestätigte man in Israel eine Auslösung oder ein Tauschgeschäft, indem der eine seine Sandale auszog und sie dem anderen reichte. Dadurch wurde der Handel rechtskräftig.8Als nun der andere Löser zu Boas sagte: »Kaufe ´das Feld` für dich!«, zog er seine Sandale aus.9Da sagte Boas zu den führenden Männern und zu dem ganzen versammelten Volk: »Ihr seid heute Zeugen, dass ich alles, was Elimelech und ´seinen Söhnen` Kiljon und Machlon gehörte, von Noomi gekauft habe.10Dadurch habe ich mich auch verpflichtet, Machlons Witwe, die Moabiterin Rut, zu heiraten, damit der Name des Verstorbenen auf seinem Erbbesitz weiterlebt. Machlons Name soll in seiner Sippe und in seiner Stadt nicht vergessen werden[11]. Dafür seid ihr heute Zeugen.«11Die führenden Männer und alle anderen Leute am Stadttor bekräftigten: »Ja, wir sind Zeugen! Möge der HERR die Frau, die jetzt in dein Haus kommt, ´so fruchtbar` machen wie Rahel und Lea, die zusammen das Volk Israel[12] begründet haben! Mögest du in Efrata Reichtum und Einfluss erlangen. Dein Name soll berühmt werden in Betlehem.12Durch die Nachkommen, die der HERR dir durch diese junge Frau schenken wird, soll deine Familie so ´bedeutend` werden wie die Familie von Perez, dem Sohn Tamars und Judas.«
Rut wird König Davids Urgroßmutter
13So nahm Boas Rut zur Frau. Er schlief mit ihr, und der HERR ließ sie schwanger werden. Sie brachte einen Sohn zur Welt.14Die Frauen ´von Betlehem` sagten zu Noomi: »Gepriesen sei der HERR! Er hat dir heute einen Erben geschenkt, der für dich sorgen wird.[13] Möge sein Name in ganz Israel berühmt werden!15Er wird dir deinen Lebensmut zurückgeben und sich im Alter um dich kümmern. Denn deine Schwiegertochter, die dich liebt, hat ihn geboren. Sie ist für dich mehr wert als sieben Söhne!«16Noomi nahm den Jungen auf ihren Schoß und kümmerte sich wie eine Mutter um ihn.17Ihre Nachbarinnen riefen:[14] »Noomi hat einen Sohn bekommen!« Sie gaben ihm den Namen Obed[15]. Obed war der Vater Isais, und Isai war der Vater von ´König` David.18Dies ist das Verzeichnis der Nachkommen von Perez:[16] Perez war der Vater von Hezron,19Hezron war der Vater von Ram, Ram war der Vater von Amminadab,20Amminadab war der Vater von Nachschon, Nachschon war der Vater von Salmon,21Salmon war der Vater von Boas, Boas war der Vater von Obed,22Obed war der Vater von Isai und Isai war der Vater von David.
1بوعز به دروازهٔ شهر كه محل اجتماع مردم شهر بود رفت و در آنجا نشست. آنگاه آن مرد كه نزديكترين خويشاوند شوهر نعومی بود به آنجا آمد. بوعز او را صدا زده گفت: «بيا اينجا! میخواهم چند كلمهای با تو صحبت كنم.» او آمد و نزد بوعز نشست.2آنگاه بوعز ده نفر از ريشسفيدان شهر را دعوت كرد تا شاهد باشند.3بوعز به خويشاوند خود گفت: «تو میدانی كه نعومی از سرزمين موآب برگشته است. او در نظر دارد ملک برادرمان اليملک را بفروشد.4فكر كردم بهتر است در اين باره با تو صحبت كنم تا اگر مايل باشی، در حضور اين جمع آن را خريداری نمايی. اگر خريدار آن هستی همين حالا بگو. در غير اين صورت خودم آن را میخرم. اما تو بر من مقدم هستی و بعد از تو حق من است كه آن ملک را خريداری نمايم.» آن مرد جواب داد: «بسيار خوب، من آن را میخرم.»5بوعز به او گفت: «تو كه زمين را میخری موظف هستی با روت نيز ازدواج كنی تا بچهدار شود و فرزندانش وارث آن زمين گردند و به اين وسيله نام شوهرش زنده بماند.»6آن مرد گفت: «در اين صورت من از حق خريد زمين میگذرم، زيرا فرزند روت وارث ملک من نيز خواهد بود. تو آن را خريداری كن.»7(در آن روزگار در اسرائيل مرسوم بود كه هرگاه شخصی میخواست حق خريد ملكی را به ديگری واگذار كند، كفشش را از پا در میآورند و به او میداد. اين عمل، معامله را در نظر مردم معتبر میساخت.)8پس آن مرد وقتی به بوعز گفت: «تو آن زمين را خريداری كن»، كفشش را از پا درآورد و به او داد.9آنگاه بوعز به ريشسفيدان محل و مردمی كه در آنجا ايستاده بودند گفت: «شما شاهد باشيد كه امروز من تمام املاک اليملک، كليون و محلون را از نعومی خريدم.10در ضمن با روت موآبی، زن بيوهٔ محلون ازدواج خواهم كرد تا او پسری بياورد كه وارث شوهر مرحومش گردد و به اين وسيله نام او در خاندان و در زادگاهش زنده بماند.»11همهٔ ريشسفيدان و مردمی كه در آنجا بودند گفتند: «ما شاهد بر اين معامله هستيم. خداوند اين زنی را كه به خانهٔ تو خواهد آمد، مانند راحيل و ليه بسازد كه فرزندانی برای يعقوب آوردند. باشد كه تو در افراته و بيتلحم معروف و كامياب شوی.12با فرزندانی كه خداوند بوسيلهٔ اين زن به تو میبخشد، خاندان تو مانند خاندان فارَص پسر تامار و يهودا باشد.»
نسب نامهٔ داوود پادشاه
13پس بوعز با روت ازدواج كرد و خداوند به آنها پسری بخشيد.14زنان شهر بيتلحم به نعومی گفتند: «سپاس بر خداوند كه تو را بیسرپرست نگذاشت و نوهای به تو بخشيد. باشد كه او در اسرائيل معروف شود.15عروست كه تو را دوست میدارد و برای تو از هفت پسر بهتر بوده، پسری به دنیا آورده است. اين پسر جان تو را تازه خواهد كرد و در هنگام پيری از تو مراقبت خواهد نمود.»16نعومی نوزاد را در آغوش گرفت و دايهٔ او شد.17زنان همسايه آن نوزاد را عوبيد ناميده گفتند: «پسری برای نعومی متولد شد!» (عوبيد پدر يسی و پدر بزرگ داوود پادشاه است.)18-22اين است نسب نامهٔ بوعز كه از فارص شروع شده، به داوود ختم میشود: فارص، حصرون، رام، عميناداب، نحشون، سلمون، بوعز، عوبيد، يسی و داوود.