1Für den Dirigenten[1]. Für Jedutun[2]. Ein Psalm Davids. (Ps 4,1; Ps 39,1)2Bei Gott allein findet meine Seele Ruhe, von ihm kommt meine Hilfe.3Er allein ist mein Fels und meine Rettung, ja, er ist meine sichere Festung. Dank seiner Hilfe werde ich nicht zu Fall kommen.[3]4Wie lange wollt ihr noch anstürmen gegen einen einzigen Mann, wollt ihr allesamt ihn niederschlagen, so als wäre er eine Wand, die sich schon bedenklich neigt, eine Mauer, die kurz vor dem Einsturz steht?5Sie planen, ihn aus seiner führenden Stellung zu stoßen, und dabei ist ihnen jede Lüge recht. Über ihre Lippen kommen zwar Segenswünsche, im Herzen jedoch verfluchen sie einen. //[4] (Ps 3,3)6Bei Gott allein soll meine Seele Ruhe finden, von ihm kommt meine Hoffnung.7Er allein ist mein Fels und meine Rettung, ja, er ist meine sichere Festung. Dank seiner Hilfe werde ich nicht zu Fall kommen.8Meine Rettung gründet sich auf Gott allein, auch meine Ehre verdanke ich nur ihm.[5] Er ist der Fels, der mir Halt gibt, meine Zuflucht finde ich bei Gott.9Vertraut auf ihn zu jeder Zeit, ihr alle aus meinem Volk! Schüttet ihm euer Herz aus! Gott ist unsere Zuflucht. //10Nur ein Hauch dagegen sind die Menschen, die Einfachen und auch die Vornehmen. Legte man sie auf eine Waage, so würde diese Seite immer in die Höhe schnellen, denn sie sind allesamt leichter als ein Hauch.11Verlasst euch nicht auf Besitz, den ihr von anderen erpresst habt! Setzt nicht eure Hoffnung auf geraubtes Gut. Wenn euer Reichtum wächst, dann hängt euer Herz nicht daran!12Eines hat Gott betont, und mehrmals habe ich es vernommen[6]: Alle Macht liegt allein in Gottes Händen –13ja, Herr, und auch die Liebe ist bei dir zu finden! Du gibst jedem das, was er für sein Tun verdient.
1جان من تنها نزد خدا آرام میيابد، زيرا نجات من از جانب اوست.2او نجات دهنده و تنها صخرهٔ پناهگاه من است؛ او قلعهٔ محافظ من است، پس هرگز شكست نخواهم خورد.3ای آدميان، تا به كی هجوم میآوريد تا مرا كه همچون ديواری فرو ريختهام از پای درآوريد؟4تنها فكرتان اين است كه مرا از اين مقامی كه دارم به زير اندازيد؛ شما دروغ را دوست داريد. به زبان خود مرا بركت میدهيد ولی در دلتان لعنتم میكنيد.5ای جان من، تنها نزد خدا آرام ياب، زيرا اميد من بر اوست.6او نجات دهنده و تنها صخرهٔ پناهگاه من است؛ او قلعهٔ محافظ من است، پس هرگز شكست نخواهم خورد.7نجات و عزت من از جانب خداست؛ قوت و پناهگاه من خداست.8ای مردم، همه وقت بر او توكل نماييد؛ دلهای خود را به حضور او بريزيد، زيرا خدا پناهگاه ماست.9همهٔ انسانها در مقابل او ناچيزند؛ اشخاص سرشناس و افراد بینام و نشان، همگی در ترازوی او بالا میروند، زيرا از باد هم سبكترند.10بر خشونت تكيه نكنيد و به كسب ثروت از راه دزدی دل خوش نكنيد، و هرگاه ثروتتان زياد شود دل بر آن نبنديد.11بيش از يک بار شنيدهام كه خداوند فرموده است: «قوت از آن من است.»12ای خداوند، رحمت نيز از آن توست، و تو هر کس را بر اساس كارهايش پاداش خواهی داد.