1Für den Dirigenten[1]. Mit Saiteninstrumenten im Bass zu begleiten.[2] Ein Psalm Davids. (Ps 4,1)2HERR, bestrafe mich nicht in deinem Zorn, weise mich nicht zurecht, solange du aufgebracht bist.3Erbarme dich über mich, HERR, denn ich bin kraftlos wie ein welkes Blatt. Heile mich, denn der Schreck sitzt mir in allen Gliedern.4Ich habe allen Mut verloren.[3] Und du, HERR, wie lange willst du dir das noch ansehen?5HERR, wende dich mir wieder zu! Befreie mich aus meiner Not und rette mich um deiner Barmherzigkeit willen![4]6Denn bei den Verstorbenen gibt es kein Gedenken mehr an dich. Wer sollte dich im Totenreich noch preisen?7Ich bin erschöpft vom vielen Seufzen, die ganze Nacht hindurch fließen meine Tränen, mein Bett ist davon schon durchnässt.8Meine Augen sind vor Kummer schwach geworden, gealtert sind sie, weil ich zusehen muss, wie meine Feinde mich bedrängen.9Geht weg von mir, ihr Verbrecher, denn der HERR hat mein Weinen gehört!10Mein Flehen hat der HERR vernommen, ja, der HERR nimmt mein Gebet an.11Alle meine Feinde werden Hohn und Spott ernten, sie werden sich plötzlich zurückziehen müssen, beladen mit Schmach und Schande.
1ای خداوند، مرا در شدت خشم خود توبيخ و تنبيه نكن.2ای خداوند، به من رحم كن زيرا پژمرده شدهام. خداوندا، مرا شفا ده، زيرا دردْ وجودم را فرا گرفته3و بسيار پريشانم. تا به كی ای خداوند، تا به كی؟4ای خداوند، بيا و مرا برهان؛ به رحمت خود، مرا نجات ده؛5زيرا اگر بميرم نخواهم توانست تو را به ياد آورم و ستايشت كنم.6از ناليدن خسته شدهام. هر شب بسترم را غرق اشک میسازم.7از آزار دشمنانم آنقدر گريه كردهام كه چشمانم تار شدهاند.8ای همهٔ بدكاران، از من دور شويد؛ زيرا خداوند صدای گريهٔ مرا شنيده است.9او به فرياد من خواهد رسيد و دعايم را اجابت خواهد كرد.10آنگاه همهٔ دشمنانم ناگهان عاجز و درمانده شده، با سرافكندگی دور خواهند شد.