1Für den Dirigenten[1]. Nach derselben Melodie zu begleiten wie »Stumm gewordene Taube im fernen, fremden Land«[2]. Von David. Ein Lehrpsalm[3]. Er schrieb ihn über die Philister, die ihn einst in Gat festgenommen hatten.[4] (1Sam 21,11; Ps 4,1; Ps 16,1)2Sei mir gnädig, o Gott, denn Menschen verfolgen mich. Den ganzen Tag stellen sie mir nach und suchen den Streit.3Tag für Tag bedrängen mich meine Feinde, ja, viele sind es, die mich in ihrem Hochmut bekämpfen.4Doch gerade an Tagen, an denen ich mich fürchte, vertraue ich auf dich.5Mit Gottes Hilfe rühme ich seine Zusagen![5] Auf Gott vertraue ich und fürchte mich nicht. Was können vergängliche Menschen mir schon antun?[6]6Tagaus, tagein verdrehen sie meine Worte, sie haben nur eines im Sinn: mir zu schaden.7Sie rotten sich zusammen und lauern mir auf, ja, sie beobachten mich auf Schritt und Tritt, denn sie trachten mir nach dem Leben.8Sollten sie bei so viel Bosheit ungeschoren davonkommen? Lass deinen Zorn sichtbar werden, o Gott, mit dem du ganze Völker zu Boden schmetterst![7]9Du hast dir genau gemerkt, wie oft ich nun schon auf der Flucht war. Du kennst jede meiner Tränen.[8] Ist nicht ´die kleinste Einzelheit` in deinem Buch festgehalten?10Es kommt der Tag, an dem meine Feinde weichen müssen – auch dies wird ein Tag sein, an dem ich zu dir rufe. Eines weiß ich jetzt schon: Gott ist auf meiner Seite!11Mit Gottes Hilfe rühme ich seine Zusagen. Ja, mit der Hilfe des HERRN rühme ich seine Zusagen!12Auf Gott vertraue ich und fürchte mich nicht. Was können Menschen mir schon antun?13Gern erfülle ich die Gelübde, die ich vor dir, Gott, abgelegt habe. Ich will dir Dankopfer bringen.14Denn du rettest mich vor dem Tod; du bewahrst meine Füße vor dem Ausgleiten, damit ich nicht falle. So kann ich meinen Weg gehen in deiner Nähe, im Licht des Lebens.[9]
1ای خدا، بر من رحم فرما، زيرا مورد هجوم دشمنان قرار گرفتهام و مخالفانم هر روز عرصه را بر من تنگتر میكنند.2تمام روز دشمنانم بر من يورش میآورند. مخالفانم كه با من میجنگند بسيارند.3هنگامی كه بترسم، ای خداوند، بر تو توكل خواهم كرد.4وعدههای خداوند را میستايم و بر او توكل دارم، پس نخواهم ترسيد، انسان فانی به من چه میتواند كرد؟5دشمنانم تمام روز در فكر آزار من هستند و يک دم مرا راحت نمیگذارند.6آنها با هم جمع شده در كمين مینشينند و تمام حركات مرا زير نظر گرفته، قصد جانم را میكنند.7به هيچ وجه مگذار آنها جان به در برند. با خشم خود آنها را سرنگون كن.8تو از پريشانی من آگاهی؛ حساب اشكهايم را داری و آن را در دفترت ثبت كردهای.9روزی كه تو را به كمک بخوانم، دشمنانم شكست خورده، خواهند گريخت. يقين دارم كه خداوند پشتيبان من است.10-11وعدههای خداوند را میستايم و بر او توكل دارم، پس نخواهم ترسيد. انسان به من چه میتواند كرد؟12ای خدا، نذرهای خود را ادا خواهم كرد و قربانیهای تشكر را به درگاه تو تقديم خواهم نمود،13زيرا تو مرا از پرتگاه مرگ رهانيدی و نگذاشتی پايم بلغزد و نابود شوم تا بتوانم اكنون در نور حياتی كه در حضور توست راه روم.