1Für den Dirigenten[1]. Ein Psalm Davids. (Ps 4,1)2Glücklich zu preisen ist, wer anderen Menschen in Not zur Seite steht! Geht es ihm dann selbst einmal schlecht, wird der HERR seine Hilfe sein.3Ja, der HERR wird ihn beschützen und am Leben erhalten, und so wird er im ganzen Land glücklich gepriesen. Du, ´HERR`, lieferst ihn niemals der Willkür seiner Feinde aus.4Fesselt ihn ein schweres Leiden ans Bett, ist der HERR seine Stütze. Ja, dem Verlauf seiner Krankheit gibst du, ´HERR`, eine Wendung zum Guten!5Ich selbst bitte nach wie vor: »HERR, hab Erbarmen mit mir! Heile mich[2], denn ich habe gegen dich gesündigt ´und trage nun die Folgen`!«6Meine Feinde reden Böses über mich, sie fragen: »Wann stirbt er endlich? Wann gerät sein Name in Vergessenheit?«7Wenn einer von ihnen mich besucht, um zu sehen, wie es mir geht, dann heuchelt er Anteilnahme. Er will etwas erfahren, das er gegen mich verwenden kann. Kaum ist er wieder draußen, redet er schlecht über mich.8Alle, die mich hassen, stecken die Köpfe zusammen und tuscheln über mich, sie hecken Böses gegen mich aus und sagen:9»Den hat’s schlimm erwischt. So wie der daliegt, wird er ganz sicher nicht mehr aufstehen!«10Selbst mein Vertrauter, auf den ich mich verließ, ja, mit dem ich mein Brot geteilt habe, tritt mich nun mit Füßen.11Du aber, HERR, sei mir gnädig und richte mich auf! Dann werde ich ihnen ihr Unrecht heimzahlen.12Wenn meine Feinde nicht die Oberhand behalten, erkenne ich, dass du Gefallen an mir hast.13Ja, ich weiß es: Weil ich aufrichtig bin, bist du meine Stütze und mein Halt. Du stellst mich wieder auf die Füße und lässt mich nahe bei dir bleiben für immer und ewig.14Gepriesen sei der HERR, der Gott Israels, von Ewigkeit zu Ewigkeit. Amen! Ja, Amen!
1خوشا به حال كسانی كه به فكر فقيران و درماندگان هستند، زيرا هنگامی كه خود در زحمت بيفتند خداوند به ياری ايشان خواهد شتافت.2او ايشان را حفظ كرده، زنده نگاه خواهد داشت. آنان در دنيا سعادتمند خواهند بود و خدا نخواهد گذاشت كه به دست دشمنانشان بيفتند.3به هنگام بيماری، خداوند ايشان را شفا میبخشد و سلامتی از دست رفته را به آنان باز میگرداند.4گفتم: «خداوندا، نسبت به تو گناه كردهام؛ بر من رحم كن و مرا شفا ده!»5دشمنانم با كينه و نفرت دربارهٔ من میگويند: «كی میميرد و نامش گم میشود؟»6هنگامی كه به عيادتم میآيند، وانمود میكنند كه دوستدارانم هستند، و حال آنكه از من نفرت دارند و قصدشان سخنچينی و شايعهسازی است.7همهٔ دشمنانم پشت سرم حرف میزنند و دربارهام بد میانديشند.8آنها میگويند: «به مرض كشندهای مبتلا شده؛ از بستر بيماری بلند نخواهد شد.»9حتی بهترين دوستم نيز كه به او اعتماد داشتم و نان و نمک مرا میخورد، دشمن من شده است.10ای خداوند، بر من رحم كن و مرا بر پا بدار تا جواب آنان را بدهم.11يقين دارم كه از من راضی هستی و نخواهی گذاشت دشمنانم بر من پيروز شوند.12مرا به سبب درستكاريم حفظ خواهی كرد و تا ابد در حضورت نگاه خواهی داشت.13سپاس بر خداوند، خدای اسرائيل، از حال تا ابد. آمين! آمين!