Psalm 31 | Neue Genfer Übersetzung

Neue Genfer Übersetzung

Alle Zeiten meines Lebens sind in deiner Hand

1 Für den Dirigenten^[1]. Ein Psalm Davids. (Ps 4,1) 2 Bei dir, HERR, habe ich Zuflucht gefunden. Lass mich nie in Schande geraten! Erweise mir deine Treue und rette mich!^[2] 3 Neige dich zu mir herab und schenke meinem Rufen ein offenes Ohr! Befreie mich doch schnell aus meiner Not! Sei mir ein Fels, bei dem ich Schutz finde, eine Festung auf hohem Berg! Rette mich! 4 Ja, du bist mein Fels und meine Burg! Du wirst mich führen und leiten – dafür stehst du mit deinem Namen ein.^[3] (Ps 71,1) 5 Befreie mich aus der Falle, die meine Feinde mir hinterhältig gestellt haben! Du bist mein Schutz. 6 In deine Hände gebe ich meinen Geist. Du hast mich erlöst, HERR, du treuer Gott! 7 Ich verabscheue^[4] alle, die nutzlose Götzen verehren, und ich selbst vertraue ganz dem HERRN. 8 Voller Freude juble ich über deine Liebe: Du siehst mein Elend, kümmerst dich um meine Nöte, die so schwer auf meiner Seele liegen. 9 Du hast mich nicht in die Hand meiner Feinde gegeben, weiten Raum hast du vor mir geschaffen. 10 Sei du mir ´auch in Zukunft` gnädig, HERR! Noch bin ich in großer Bedrängnis, sind meine Augen trüb vor Traurigkeit, erschöpft bin ich an Leib und Seele. 11 Voller Kummer schwindet mein Leben dahin, mit Stöhnen sehe ich zu, wie meine Jahre verrinnen. Eigene Schuld^[5] hat mir die Kraft genommen. Meine Glieder sind wie gelähmt. 12 Meine Feinde haben dafür gesorgt, dass ich Hohn und Spott von meinen Nachbarn ernte. Meine Bekannten schrecken vor mir zurück; wer mich auf der Straße sieht, geht mir eilig aus dem Weg. 13 Man hat mich vergessen, aus der Erinnerung verdrängt wie einen längst Verstorbenen. Ich komme mir vor wie ein ausgedientes Gefäß, ´das man zum Abfall wirft`. 14 Ich höre ja genau, was viele tuscheln. Grauenhaft, was um mich vorgeht!^[6] Da schmieden Leute miteinander Pläne gegen mich und haben dabei nur das eine Ziel: sie wollen mir das Leben nehmen. 15 Ich aber, HERR, vertraue auf dich! Ich sage es ´und halte daran fest`: »Du bist mein Gott!« 16 Alle Zeiten meines Lebens sind in deiner Hand. Rette mich auch jetzt aus der Gewalt meiner Feinde und vor denen, die mich verfolgen! 17 Wende dein Angesicht mir, deinem Diener, freundlich zu!^[7] Um deiner Liebe willen rette mich! 18 HERR, weil ich dich anrufe, lass mich nicht in Schande geraten – die gottlosen Verleumder aber sollen in Schande enden und im Totenreich für immer schweigen müssen. 19 Verstummen muss jedes Lügenmaul, das mit Stolz und Verachtung frech gegen den redet, der nach dem Willen des HERRN lebt^[8]. 20 ´HERR`, wie viel Gutes hältst du doch bereit für alle, die Ehrfurcht vor dir haben! Ja, vor den Augen aller Menschen zeigst du deine Güte denen, die bei dir Zuflucht suchen. 21 Du birgst sie ganz nahe bei dir, unter deinen Augen sind sie vor hinterhältigen Menschen sicher.^[9] Wie in einer schützenden Hütte bewahrst du sie vor dem feindseligen Geschwätz ringsum. 22 Gepriesen sei der HERR, denn er hat mir wunderbar seine Liebe erwiesen; er hat mir in einer befestigten Stadt^[10] Zuflucht geschenkt. 23 Vorher hatte ich noch in meiner Verzweiflung gesagt: »Ich bin alleingelassen, verbannt aus deinen Augen.« Aber du hast auf mein lautes Flehen gehört, schon damals, als ich zu dir um Hilfe schrie. 24 Ihr alle, die ihr zum HERRN gehört: zeigt ihm eure Liebe! Der HERR behütet alle, die ihm die Treue halten. Doch denen, die vermessen handeln^[11], zahlt er ihren Hochmut gründlich heim. 25 Seid stark und fasst neuen Mut, ihr alle, die ihr auf das Eingreifen des HERRN wartet!

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

von Biblica

دعای توكل به خداوند

1 ای خداوند، به تو پناه آوردهام، نگذار هرگز سرافكنده شوم. تو خدايی عادل هستی، پس مرا نجات ده. 2 به دعای من گوش ده و مرا نجات ببخش. پناهگاهی مطمئن و خانهای حصاردار برای من باش و مرا برهان. 3 تو جان پناه و سنگر من هستی؛ به خاطر نام خود مرا رهبری و هدايت فرما. 4 مرا از دامی كه برايم نهادهاند حفظ نما و مرا از خطر برهان. 5 به تو پناه میآورم؛ روح خود را به دست تو میسپارم؛ ای خداوند، خدای حق، تو بهای آزادی مرا پرداختهای. 6 از آنانی كه به بت اعتماد میكنند، متنفرم؛ من بر تو، ای خداوند، توكل كردهام. 7 به رحمت تو شادی میكنم، زيرا به مصيبت من توجه نمودی و از مشكلات من آگاه شدی. 8 مرا به دست دشمن نسپردی، بلكه راه نجات پيش پايم نهادی. 9 خداوندا، بر من رحم كن، زيرا در تنگنا و سختی هستم. از شدت گريه چشمانم تار شده است. ديگر تاب تحمل ندارم. 10 عمرم با آه و ناله به سر میرود. بر اثر گناه، قوتم را از دست دادهام و استخوانهايم میپوسند. 11 نزد همهٔ دشمنان سرافكنده و رسوا شدهام و پيش همسايگان نمیتوانم سرم را بلند كنم. آشنايان از من میترسند؛ هر كه مرا در كوچه و بازار میبيند، میگريزد. 12 همچون مردهای هستم كه به دست فراموشی سپرده شده است؛ مانند ظرفی هستم كه به دور انداخته باشند. 13 شنيدهام كه بسياری پشت سر من بدگويی میكنند. وحشت مرا احاطه كرده است، زيرا آنان نقشهٔ قتل مرا میكشند؛ بر ضد من برخاستهاند و قصد جانم را دارند. 14 اما من بر تو، ای خداوند، توكل كردهام و میگويم كه خدای من تو هستی. 15 زندگی من در دست تو است؛ مرا از دست دشمنان و آزاردهندگانم برهان. 16 نظر لطف بر بندهات بيفكن و به رحمت خود مرا نجات ده. 17 ای خداوند، به تو متوسل شدهام، نگذار سرافكنده شوم. بگذار بدكاران شرمنده شوند و خاموش به قبرهايشان فرو روند. 18 بگذار زبان دروغگو كه بر ضد درستكاران سخن میگويد لال شود. 19 خداوندا، نيكويی تو در حق مطيعانت چه عظيم است! تو به موقع، در حضور مردم، رحمت خود را به آنها نشان خواهی داد. 20 دوستدارانت را از دام توطئه و زخم زبان در امان میداری و آنها را در سايهٔ حضورت پناه میدهی. 21 خداوند را سپاس باد! وقتی من در محاصره بودم، او محبتش را به طرز شگفتانگيزی به من نشان داد! 22 من ترسيده بودم و فكر میكردم كه ديگر از نظر خداوند افتادهام؛ اما وقتی نزد او فرياد برآوردم، او دعای مرا شنيد و مرا اجابت فرمود. 23 ای قوم خداوند، او را دوست بداريد! خداوند افراد وفادار و امين را حفظ میكند، اما متكبران را به سزای اعمالشان میرساند. 24 ای همهٔ كسانی كه به خداوند اميد بستهايد، شجاع و قوی دل باشيد!