1Halleluja! Gut ist es, für unseren Gott zu singen, ja, schön ist solch ein Lobgesang, ihm allein gebührt er!2Der HERR selbst baut Jerusalem wieder auf; er sammelt die ´unter die Völker` zerstreuten Israeliten wieder ´in ihrem Land`.3Er schenkt denen Heilung, die ein gebrochenes Herz haben, und verbindet ihre schmerzenden Wunden.4Er bestimmt die Anzahl der Sterne, sie alle spricht er mit Namen an.5Groß ist unser Herr und reich an Kraft, seine Weisheit ist unermesslich.6Der HERR hilft den Unterdrückten auf; die sich gegen ihn auflehnen aber erniedrigt er, bis sie am Boden liegen.7Stimmt für den HERRN ein Danklied an, spielt für unseren Gott auf der Zither!8Er überzieht den Himmel mit Wolken und sorgt für Regen auf der Erde. Auf den Bergen lässt er das Gras sprossen;9dem Vieh gibt er sein Futter, ´auch` den jungen Raben, die danach rufen.10Ihn beeindruckt nicht die Stärke des Pferdes, er freut sich auch nicht über die Muskeln des Kämpfers.[1]11Gefallen hat der HERR an denen, die ihm mit Ehrfurcht begegnen und voller Zuversicht darauf warten, dass er seine Güte zeigt.12Rühme den HERRN, Jerusalem! Lobe deinen Gott, Zion!13Denn er hat die Riegel deiner Tore gut befestigt, hat die Kinder in deiner Mitte gesegnet.14Er ist es, der innerhalb deiner Grenzen Frieden schenkt und dich mit dem besten Weizen sättigt.15Er sendet seinen Befehl zur Erde, aufs schnellste läuft sein Wort, ´um auszurichten, was er befahl`.16Er lässt den Schnee fallen wie Wollflocken[2], den Reif streut er aus wie weiße Asche.17Den Hagel wirft er als eisige Brocken herab[3] – wer kann der Kälte, die er kommen lässt, standhalten?18Dann wieder gibt er einen Befehl und bringt alles zum Schmelzen, er lässt seinen Tauwind wehen, und sofort rinnt überall das Wasser.19Sein Wort hat er den Nachkommen Jakobs verkündet, seine Ordnungen und Rechtsbestimmungen gab er dem Volk Israel.20Das hat er in dieser Weise für kein anderes Volk getan; nein, seine Rechtsbestimmungen kennen die anderen Völker nicht[4]. Halleluja!
1خداوند را سپاس باد! چه خوب است كه خدای خود را با سرود بپرستيم؛ چه لذتبخش است كه او را بستاييم!2خداوند اورشليم را دوباره بنا میكند و پراكندگان اسرائيل را جمع مینمايد.3او دلشكستگان را شفا میبخشد و زخمهای ايشان را میبندد.4خداوند حساب ستارگان را دارد و نام هر يک از آنها را میداند.5خداوند ما بزرگ و تواناست و حكمت او را انتها نيست.6او بيچارگان را سرافراز میكند، اما روی بدكاران را به خاک میمالد.7خداوند را با سرود بپرستيد! او را با نغمهٔ بربط ستايش كنيد!8او ابرها را بر آسمان میگستراند و باران را بر زمين میباراند و گياه را میروياند،9به حيوانات غذا میدهد و روزی جوجهكلاغها را میرساند.10خداوند به نيروی اسب رغبت ندارد و قدرت انسان او را خشنود نمیسازد؛11خشنودی او از كسانی است كه او را گرامی میدارند و به رحمت وی اميد بستهاند.12ای اورشليم، خداوند را ستايش كن! ای صهيون، خدای خود را سپاس بگو!13زيرا او دروازههايت را محكم به روی دشمن بسته و فرزندانت را كه در درون هستند بركت داده است.14او مرزهايت را در صلح و آرامش نگه میدارد و تو را با بهترين نان گندم سير مینمايد.15خداوند به زمين دستور میدهد و هر چه میفرمايد فوری عملی میشود.16او برف را مانند لحاف بر سطح زمين میگستراند و شبنم را همچون خاكستر همه جا پخش میكند.17خداوند دانههای تگرگ را مانند سنگريزه فرو میريزد و كيست كه تاب تحمل سرمای آن را داشته باشد؟18سپس دستور میدهد و يخها آب میشوند؛ باد میفرستد و آبها جاری میشوند.19او شريعت و احكام خود را به قوم اسرائيل داده است.20اين كار را تنها در مورد اسرائيل انجام داده است و نه قوم ديگری؛ لذا قومهای ديگر با شريعت او آشنا نيستند. خداوند را سپاس باد!