Warnung vor den Schriftgelehrten und den Pharisäern
1Dann wandte sich Jesus an die Volksmenge und an seine Jünger (Mk 12,38; Lk 11,43; Lk 11,46; Lk 20,45)2und sagte: »Das Lehramt des Mose haben heute die Schriftgelehrten und die Pharisäer inne.[1]3Richtet euch daher nach allem, was sie euch sagen, und befolgt es. Doch richtet euch nicht nach dem, was sie tun; denn sie reden zwar, handeln aber nicht danach.4Sie binden schwere Lasten zusammen, die man kaum tragen kann, und laden sie den Menschen auf die Schultern; doch sie selbst denken nicht daran, diese Lasten auch nur anzurühren[2].5Und alles, was sie tun, tun sie nur, um die Leute zu beeindrucken: Sie machen ihre Gebetsriemen besonders breit und die Quasten ihrer Gewänder besonders lang.[3] (4Mo 15,37; 5Mo 6,8)6Bei Festessen nehmen sie die Ehrenplätze für sich in Anspruch und in den Synagogen die vordersten Sitze.7Sie haben es gern, wenn man sie auf der Straße[4] ehrfurchtsvoll grüßt und wenn die Leute sie mit ›Rabbi‹ anreden.8Ihr aber sollt euch nicht ›Rabbi‹ nennen lassen, denn nur einer ist euer Meister[5], und ihr alle seid Brüder.9Auch sollt ihr niemand hier auf der Erde ›Vater‹ nennen, denn nur einer ist euer Vater, der Vater im Himmel.10Ihr sollt euch auch nicht ›Lehrer‹ nennen lassen, denn nur einer ist euer Lehrer: Christus[6].11Der Größte unter euch soll[7] euer Diener sein.12Denn wer sich selbst erhöht, wird erniedrigt werden, und wer sich selbst erniedrigt, wird erhöht werden.«
Jesus geht mit den Schriftgelehrten und den Pharisäern ins Gericht
13-14»Wehe euch, ihr Schriftgelehrten und Pharisäer, ihr Heuchler! Ihr verschließt den Menschen das Himmelreich. Selbst geht ihr nicht hinein, und die, die hineingehen wollen, lasst ihr nicht hinein.[8] (Lk 11,39; Lk 11,47)15Wehe euch, ihr Schriftgelehrten und Pharisäer, ihr Heuchler! Ihr reist über Land und Meer, um auch nur einen einzigen Anhänger zu gewinnen, und wenn ihr einen gewonnen habt, macht ihr ihn zu einem Anwärter auf die Hölle[9], der doppelt so schlimm ist wie ihr.16Wehe euch, ihr verblendeten[10] Führer! Ihr sagt: ›Wenn jemand beim Tempel schwört, braucht er seinen Eid nicht zu halten[11]; wenn jemand aber beim Gold des Tempels schwört, ist er an seinen Eid gebunden.‹17Ihr verblendeten Toren! Was ist denn wichtiger, das Gold oder der Tempel? Durch den Tempel wird das Gold doch erst geheiligt.18Ihr sagt auch: ›Wenn jemand beim Altar schwört, braucht er seinen Eid nicht zu halten; wenn jemand aber beim Opfer auf dem Altar schwört, ist er an seinen Eid gebunden.‹19Wie verblendet ihr seid![12] Was ist denn wichtiger, das Opfer oder der Altar? Durch den Altar wird das Opfer doch erst geheiligt.20Wer also beim Altar schwört, der schwört nicht nur beim Altar, sondern auch bei allem, was darauf ist.21Und wer beim Tempel schwört, der schwört nicht nur beim Tempel, sondern auch bei dem, der darin wohnt.22Und wer beim Himmel schwört, der schwört beim Thron Gottes und somit bei dem, der darauf sitzt.23Wehe euch, ihr Schriftgelehrten und Pharisäer, ihr Heuchler! Ihr gebt den zehnten Teil von ´Kräutern wie` Minze, Dill und Kümmel und lasst dabei die viel wichtigeren Forderungen des Gesetzes außer Acht: Gerechtigkeit, Barmherzigkeit und Treue[13]. Diese Forderungen solltet ihr erfüllen und das andere nicht außer Acht lassen.24Verblendete Führer seid ihr! Mücken siebt ihr aus, und Kamele verschluckt ihr.25Wehe euch, ihr Schriftgelehrten und Pharisäer, ihr Heuchler! Ihr reinigt das Äußere eurer Becher und Schüsseln, ihr Inhalt aber zeugt von eurer Raubgier[14] und Maßlosigkeit.26Du verblendeter Pharisäer! Sorg zuerst dafür, dass der Inhalt des Bechers[15] rein ist, dann wird auch das Äußere rein sein.27Wehe euch, ihr Schriftgelehrten und Pharisäer, ihr Heuchler! Ihr seid wie weißgetünchte Gräber: Von außen sehen sie schön aus, innen aber sind sie voll von Totengebeinen und von Unreinheit aller Art.28Genauso seid auch ihr: Nach außen hin erweckt ihr bei den Menschen den Anschein, gerecht zu sein, in Wirklichkeit aber[16] seid ihr voller Heuchelei und Gesetzlosigkeit.29Wehe euch, ihr Schriftgelehrten und Pharisäer, ihr Heuchler! Ihr errichtet Grabmäler für die Propheten[17] und schmückt die Gräber der Gerechten30und behauptet: ›Wenn wir zur Zeit unserer Vorfahren gelebt hätten, hätten wir uns nicht mit ihnen am Tod der Propheten schuldig gemacht[18].‹31Damit gebt ihr selbst zu[19], dass ihr die Nachkommen der Prophetenmörder seid.32Ja, macht nur das Maß eurer Vorfahren voll!33Ihr Schlangen, ihr Natternbrut! Wie wollt ihr dem Gericht entgehen und verhindern, dass ihr in die Hölle geworfen werdet[20]?34Deshalb hört, was ich euch sage: Ich werde Propheten, Männer voller Weisheit und ´wahre` Schriftgelehrte zu euch schicken. Einige von ihnen werdet ihr umbringen, ja sogar kreuzigen; andere werdet ihr in euren Synagogen auspeitschen und von einer Stadt zur anderen verfolgen.35So wird schließlich euch die ganze Schuld am Tod der Gerechten angerechnet[21], angefangen bei Abel, dem Gerechten, bis hin zu Sacharja, dem Sohn Berechjas, den ihr zwischen dem Tempelgebäude und dem Altar ermordet habt.[22] (1Mo 4,1; 2Chr 24,20; Hebr 11,4; Hebr 12,24; 1Joh 3,12)36Ich sage euch: Die Strafe für all das wird diese Generation treffen.«
Klage über Jerusalem
37»Jerusalem, Jerusalem, du tötest die Propheten und steinigst die, die Gott zu dir schickt. Wie oft wollte ich deine Kinder sammeln wie eine Henne, die ihre Küken unter ihre Flügel nimmt! Aber ihr habt nicht gewollt. (Lk 13,34)38Seht, euer Haus wird verlassen sein und verwüstet daliegen.39Denn ich sage euch: Von jetzt an werdet ihr mich nicht mehr sehen, bis ihr ruft: ›Gesegnet sei er, der im Namen des Herrn kommt!‹ « (Ps 118,26)
1آنگاه عيسی خطاب به مردم و شاگردانش فرمود:2«علمای مذهبی و فريسيان بر كرسی موسی نشستهاند و احكام او را تفسير میكنند.3پس آنچه به شما تعليم میدهند، بجا آوريد، اما هيچگاه از اعمالشان سرمشق نگيريد، زيرا هرگز به تعاليمی كه میدهند، خودشان عمل نمیكنند.4ايشان احكام دينی را همچون بارهای سنگينی بر دوش شما میگذارند، اما خودشان حاضر نيستند آنها را بجا آورند.5«هر كاری میكنند، برای تظاهر است. دعاها و آيههای كتاب آسمانی را مینويسند و به بازويشان میبندند، و دامن رداهايشان را عمداً بلندتر میدوزند تا جلب توجه كنند و مردم آنان را ديندار بدانند.6چقدر دوست میدارند كه در ميهمانیها ايشان را در صدر مجلس بنشانند، و در عبادتگاهها هميشه در رديف جلو قرار گيرند.7چه لذتی میبرند كه مردم در كوچه و خيابان، ايشان را تعظيم كنند و به آنان ”آقا“ و ”استاد“ گويند.8اما شما چنين القابی را از مردم نپذيريد، چون شما يک استاد داريد و همهٔ شما با هم برابر و برادريد.9همچنين، هيچكس را بر روی زمين ”پدر“ نگوييد، چون شما يک ”پدر آسمانی“ داريد كه خداست.10و نگذاريد كسی شما را ”پيشوا“ بخواند، چون يک پيشوا داريد كه مسيح است.11«هر چه بيشتر به ديگران خدمت كنيد، بزرگتر خواهيد بود، زيرا بزرگی در خدمت كردن است.12كسی كه خود را بزرگ میپندارد، پست و كوچک خواهد شد و كسی كه فروتن میباشد، بزرگ و سربلند خواهد گشت.13-14«وای به حال شما، ای علمای دينی و فريسيان! چقدر رياكاريد! نه میگذاريد ديگران به ملكوت خداوند وارد شوند و نه خود وارد میشويد. نماز خود را عمداً طولانی میكنيد تا مردم شما را ديندار بدانند، ولی دور از چشم ديگران، اموال بيوهزنان بيچاره را میخوريد. ای دوروها!15وای به حال شما! همه جا را زير پا میگذاريد تا كسی را پيدا كنيد كه مريد شما شود؛ و وقتی موفق شديد، او را دو برابر بدتر از خودتان سزاوار جهنم میسازيد.16«وای به حال شما ای عصاكشهای كور! زيرا میگوييد: اشكالی ندارد كسی به خانهٔ خدا قسم بخورد چون میتواند قسمش را بشكند؛ ولی كسی كه به ظرفهای طلايی كه در خانهٔ خدا هست، قسم بخورد بايد آن را حتماً وفا كند.17ای نادانان! ای نابينايان! كدام مهمتر است، طلا يا خانهٔ خدا كه طلا را تقديس میكند؟18«میگوييد قسم به قربانگاه را میشود شكست، ولی قسم به هديهٔ روی قربانگاه را بايد حتماً وفا كرد.19ای احمقهای كور! كدام مهمتر است هديهای كه روی قربانگاه است يا خود قربانگاه كه هديه را تقديس میكند؟20وقتی به قربانگاه قسم میخوريد، در واقع به خود قربانگاه و هر چه كه بر آن است قسم میخوريد؛21و وقتی به خانهٔ خدا قسم میخوريد، به خود خانه و به خدايی كه در آن خانه هست قسم میخوريد؛22و وقتی به آسمان قسم میخوريد، در واقع به تخت خدا و خود خدا كه بر تخت نشسته است قسم میخوريد.23«وای به حال شما ای علمای دينی و فريسيان رياكار! شما حتی ده يک محصول نعناع و شِويد و زيره باغچهتان را زكات میدهيد، اما از طرف ديگر مهمترين احكام خدا را كه نيكويی، گذشت و صداقت است فراموش كردهايد. شما بايد ده يک را بدهيد، ولی احكام مهمتر خدا را نيز فراموش نكنيد.24ای عصاكشهای كور، كه پشه را از صافی میگذرانيد ولی شتر را میبلعيد!25«وای به حال شما ای علمای دينی و فريسيان رياكار! چون شما بيرون ظرف را آنقدر تميز میكنيد تا بدرخشد، ولی داخل ظرف از كثافت ظلم و طمع پر است.26ای فريسیهای كور، اول داخل ظرف را تميز كنيد تا بيرون ظرف هم پاک شود.27«وای به حال شما ای علمای دينی و فريسيان رياكار! شما مانند قبرهای سفيد شدهای هستيد كه ظاهری زيبا دارند اما داخل آن پر است از استخوانهای مردگان و كثافات!28شما میكوشيد خود را ديندار جلوه دهيد، ولی در زير آن عبای مقدستان، دلهايی داريد پر از ريا و گناه.29-30«وای به حالتان ای علمای دينی و فريسيان رياكار! شما برای پيامبرانی كه اجدادتان كشتند، با دست خود بنای يادبود میسازيد، و قبر مقدسينی را كه به دست آنان كشته شدند، تزئين میكنيد و میگوييد: اگر ما به جای اجدادمان بوديم، پيامبران را نمیكشتيم.31«اما با اين گفته، به زبان خود اعلام میداريد كه فرزندان قاتلان انبیا هستيد.32شما قدم به قدم از آنان پيروی میكنيد؛ شما در اعمال بد، از ايشان پيشی گرفتهايد.33ای مارهای خوش خط و خال! چگونه میتوانيد از مجازات جهنم جان به در ببريد؟34«من، انبيا و مردان حكيم و روحانی را به سوی شما میفرستم، و شما بعضی را به دار خواهيد كشيد و بعضی را در عبادتگاههای خود زير ضربههای شلاق گرفته، شهر به شهر آواره خواهيد كرد.35به اين ترتيب، خون مردم بیگناهی كه شهيد شدهاند، به گردن شما خواهد بود، از هابيل معصوم گرفته تا زكريا پسر برخيا كه او را در داخل خانهٔ خدا، بين عبادتگاه و قربانگاه كشتيد.36باور كنيد گناه تمام اين كارها به گردن اين نسل خواهد بود.
عيسی ويرانی اورشليم را پيشگويی میكند
37«ای اورشليم، ای اورشليم، ای شهری كه پيامبران را كشتی و رسولان خدا را سنگسار كردی! چند بار خواستم فرزندان تو را جمع كنم همانطور كه مرغ جوجههای خود را زير بال خود میگيرد، اما تو نخواستی.38و حال، خانهٔ شما برای شما ويران میماند.39اين را نيز به شما بگويم كه ديگر مرا نخواهيد ديد تا وقتی كه آماده باشيد كسی را كه خدا برای شما میفرستد بپذيريد.»