Die Liste der besiegten Könige östlich und westlich des Jordans
1Es folgt eine Liste der Könige, über die die Israeliten gesiegt und deren Land sie erobert hatten. Östlich des Jordans vom Fluss Arnon bis zum Hermongebirge sowie im östlichen Teil des Jordantals waren es ´zwei Könige`:2Zunächst Sihon, der Amoriterkönig, der in Heschbon regierte. Sein Herrschaftsgebiet erstreckte sich von der Mitte des Arnontals und der Stadt Aroër an dessen Rand über die halbe Landschaft Gilead bis zum Jabbokfluss, der die Grenze zu den Ammonitern bildete.3Außerdem umfasste es das östliche Jordantal vom See Gennesaret bis hinunter an das ´Nordende des` Toten Meers, wo der Weg nach Bet-Jeschimot abzweigt, und noch etwas weiter bis zu den Abhängen des ´Berges` Pisga.4Der andere König war Og von Baschan. Er war der letzte vom Geschlecht der Rafaïter und regierte in Aschtarot und Edreï.5Sein Herrschaftsgebiet umfasste das Hermongebirge und die Landschaften Salcha und Baschan. Die ´westliche` Grenze bildete das Gebiet der Geschuriter und der Maachiter. Dazu kam die ´nördliche` Hälfte der Landschaft Gilead, die an das Gebiet König Sihons von Heschbon grenzte.6Die Israeliten hatten diese beiden Könige unter der Führung von Mose, dem Diener des HERRN, besiegt. Mose hatte ihr Land den Stämmen Ruben und Gad und dem halben Stamm Manasse zum Besitz gegeben.7Es folgen die Könige, über die Josua und die Israeliten auf der westlichen Seite des Jordans gesiegt hatten. ´Ihr Gebiet erstreckte sich` von Baal-Gad in der Talebene des Libanongebirges bis zum kahlen Gebirge ´im Süden`, das in Richtung Seïr ansteigt. Josua wies dieses Gebiet den israelitischen Stämmen und Sippen als Erbbesitz zu.8Es handelte sich um das Bergland ´in der Mitte`, das Hügelland ´im Westen`, die Ausläufer des Berglands und die Jordanebene ´im Osten` sowie ´im Süden` das Steppenland und die Wüste Negev – also das gesamte Gebiet der Hetiter, Amoriter, Kanaaniter, Perisiter, Hiwiter und Jebusiter.9´Dies sind die besiegten Könige westlich des Jordans`: der König von Jericho, der König von Ai in der Nähe von Bet-El,10der König von Jerusalem, der König von Hebron,11der König von Jarmut, der König von Lachisch,12der König von Eglon, der König von Geser,13der König von Debir, der König von Geder,14der König von Horma, der König von Arad,15der König von Libna, der König von Adullam,16der König von Makkeda, der König von Bet-El,17der König von Tappuach, der König von Hefer,18der König von Afek, der König von Scharon,19der König von Madon, der König von Hazor,20der König von Schimron-Meron, der König von Achschaf,21der König von Taanach, der König von Megiddo,22der König von Kedesch, der König von Jokneam am Karmel,23der König von Dor in Nafet-Dor[1], der König von Gojim in Galiläa[2]24und der König von Tirza. Insgesamt waren es 31 Könige.
1اين است نامهای پادشاهانی كه در سمت شرقی رود اردن بودند و شهرهای آنها بوسيلهٔ بنیاسرائيل تصرف شد: (شهرهای آنها از درهٔ ارنون تا كوه حرمون، كه شامل تمام نواحی شرقی درهٔ اردن میشد، امتداد داشت.)2سيحون، پادشاه اموریها كه در حشبون زندگی میكرد و قلمرو او از عروعير در كنار درهٔ ارنون و از وسط دره ارنون تا درهٔ يبوق كه مرز عمونیهاست امتداد میيافت. اين سرزمين شامل نصف جلعاد كنونی بود.3او همچنين بر درهٔ اردن كه از درياچهٔ جليل تا بيتيشيموت (واقع در شرق دريای مرده) و تا دامنهٔ كوه پيسگاه امتداد داشت، حكومت میكرد.4عوج پادشاه باشان، كه از بازماندگان قوم رفائی بود و در عشتاروت و ادرعی زندگی میكرد.5او بر سرزمينی حكومت مینمود كه از كوه حرمون در شمال تا سلخه و تمام باشان در مشرق، و از سمت مغرب تا مرزهای سرزمين جشوریها و معكیها و از سمت جنوب تا منطقهای كه نيمهٔ شمالی جلعاد را در بر میگرفت و به سرحد سرزمين حشبون میرسيد، امتداد داشت.6ساكنان اين سرزمين، همان كسانی بودند كه موسی و بنیاسرائيل، آنها را از بين بردند و موسی زمينهايشان را به قبيلهٔ رئوبين و جاد و نصف قبيلهٔ منسی داد.
پادشاهانی كه از يوشع شكست خوردند
7پادشاهانی نيز كه در سمت غربی رود اردن حكومت میكردند بهوسیله يوشع و اسرائيلیها كشته شدند. زمينهای آنها را كه از بعل جاد در وادی لبنان تا كوه حالق نزديک كوه سعير بود، يوشع بين قبايل بنیاسرائيل تقسيم كرد.8اين ناحيه شامل كوهستانها، دشتها، دره اردن، كوهپايهها، صحرای يهوديه و صحرای نگب بود. ساكنان آنجا اقوام حيتی، اموری، كنعانی، فرزی، حوی و يبوسی بودند.9-24بنیاسرائيل، پادشاهان شهرهای اين مناطق را كه تعدادشان به سی و يک نفر میرسيد شكست دادند. اين شهرها عبارت بودند از: اريحا، عای (نزديک بيتئيل)، اورشليم، حبرون، يرموت، لاخيش، عجلون، جازر، دبير، جادر، حرمه، عراد، لبنه، عدولام، مقيده، بيتئيل، تفوح، حافر، عفيق، لشارون، مادون، حاصور، شمرون مرئون، اخشاف، تعناک، مجدو، قادش، يقنعام (در كرمل)، در (در بلنديهای در)، قوئيم (در جلجال)، و ترصه.