1Paulus, Silvanus und Timotheus an die Gemeinde in Thessalonich. Euch allen, die ihr Gott, dem Vater, und Jesus Christus, dem Herrn, gehört, wünschen wir[1] Gnade und Frieden.
Die gute Aufnahme des Evangeliums in Thessalonich
2Es vergeht kein Tag, an dem wir Gott nicht für euch alle danken. Jedes Mal, wenn wir im Gebet vor ihm, unserem Vater, für euch einstehen,3erinnern wir uns daran, wie entschieden ihr euren Glauben in die Tat umsetzt, zu welch unermüdlichem Einsatz ihr aus Liebe bereit seid und wie standhaft euch die Hoffnung macht, dass Jesus Christus, unser Herr, wiederkommt[2].4Ja, Geschwister, ihr seid von Gott geliebt; wir wissen, dass er euch erwählt hat.5Das wurde schon damals deutlich, als wir euch das Evangelium verkündeten: Gott redete nicht nur durch unsere Worte zu euch, sondern auch durch das machtvolle Wirken[3] des Heiligen Geistes und durch die große Zuversicht, die uns erfüllte[4], sowie überhaupt durch unser ganzes Verhalten euch gegenüber, das euch zeigte, dass es uns um euch ging und nicht um uns selbst.[5]6Und ihr habt das Evangelium auch wirklich angenommen, obwohl ihr schweren Anfeindungen ausgesetzt wart, und habt diese mit einer Freude ertragen[6], wie nur der Heilige Geist sie schenken kann. Damit seid ihr unserem Beispiel und dem Beispiel des Herrn gefolgt7und seid selbst zu einem Vorbild für alle Gläubigen in ´den Provinzen` Mazedonien und Achaia geworden.8Ja, von eurer Gemeinde aus hat sich die Botschaft des Herrn in ganz Mazedonien und Achaia verbreitet, und nicht nur dort: Es gibt inzwischen kaum noch einen Ort, wo man nicht von eurem Glauben an Gott gehört hätte. Wir brauchen gar nichts mehr darüber zu sagen;9überall redet man davon, was für eine Wirkung unser Besuch bei euch gehabt hat[7]. Die Leute erzählen, wie ihr euch von den Götzen abgewandt und dem lebendigen und wahren Gott zugewandt habt, um ihm zu dienen10und auf seinen Sohn zu warten, der vom Himmel zurückkommen wird – auf Jesus, den er von den Toten auferweckt hat und der uns vor dem kommenden Gericht[8] rettet.
1از طرف پولس، سيلاس و تيموتائوس، به مسيحيان شهر تسالونيكی كه از آنِ خدای پدر و عيسی مسيح خداوند میباشيد. از درگاه پدرمان خدا و خداوندمان عيسی مسيح، طالب رحمت و آرامش برای شما هستيم.
شهرت ايمان تسالونيكيان
2ما هميشه خدا را برای وجود شما شكر میكنيم و دائماً برای شما دعا میكنيم،3و در حضور پدرمان خدا، اعمال پر مهر و ايمان استوار و اميد راسخی را كه به بازگشت خداوند ما عيسی مسيح داريد، به ياد میآوريم.4ای برادران عزيز و ای محبوبان خدا، میدانيم كه خدا شما را برگزيده است،5زيرا زمانی كه پيغام انجيل را به شما اعلام نموديم، آن را كلمات و سخنانی بیمعنی نپنداشتيد، بلكه با علاقهٔ بسيار به آن گوش فرا داديد. آنچه میگفتيم، عميقاً در شما اثر میگذاشت، زيرا روحالقدس به شما يقين كامل میبخشيد كه سخنان ما راست است؛ رفتار ما نيز شما را از اين امر مطمئن میساخت.6در نتيجه، شما از ما و از خداوند پيروی كرديد، و با وجود زحمات شديدی كه به سبب پيغام ما متوجهٔ شما شده بود، با شادی كه از روحالقدس است، پيغام ما را پذيرفتيد.7به اين ترتيب، شما برای مسيحيان سراسر«مقدونيه» و«يونان» نمونه شديد.8اكنون كلام خداوند بوسيلهٔ شما در همه جا پخش شده و به گوش مردم سرزمينهای ديگر نيز رسيده است. هر جا قدم میگذاريم، سخن از ايمان حيرتانگيز شما به خداست؛ لذا نيازی نيست كه ما ديگر چيزی در اين خصوص بگوييم،9زيرا خودشان برای ما بيان میكنند كه با آمدن ما نزد شما، چگونه از بتپرستی دست كشيديد و به خدا گرويديد، به طوری كه اكنون فقط بندهٔ خدای زنده و حقيقی هستيد.10در ضمن، بازگو میكنند كه با چه اشتياقی منتظر بازگشت فرزند خدا يعنی عيسی میباشيد، كه خدا او را پس از مرگ زنده كرد. او تنها كسی است كه ما را از مجازات هولناک آخر زمان نجات خواهد داد.