1Jetzt noch[1] ´ein Wort` an die Gemeindeältesten unter euch. Ich bin ja selbst ein Ältester[2] und bin ein Zeuge der Leiden, die Christus auf sich genommen hat[3], habe aber auch Anteil an der Herrlichkeit, die ´bei seiner Wiederkunft` sichtbar werden wird. Deshalb bitte ich euch eindringlich:2Sorgt für die Gemeinde Gottes, die euch anvertraut ist, wie ein Hirte für seine Herde. Seht in der Verantwortung, die ihr für sie habt, nicht eine lästige Pflicht, sondern nehmt sie bereitwillig wahr als einen Auftrag, den Gott euch gegeben hat[4]. Seid nicht darauf aus, euch zu bereichern, sondern übt euren Dienst mit selbstloser Hingabe aus.[5]3Spielt euch nicht als Herren der ´Gemeinden` auf, die Gott euch zugewiesen hat, sondern seid ein Vorbild für die Herde.4Dann werdet ihr, wenn der oberste Hirte erscheint, mit dem Siegeskranz unvergänglicher Herrlichkeit gekrönt werden[6].5Entsprechend bitte ich die Jüngeren ´unter euch`: Ordnet euch den Ältesten[7] unter! Und für euch alle gilt: Geht zuvorkommend miteinander um; kleidet euch in Bescheidenheit! Nicht umsonst heißt es in der Schrift:[8] »Den Hochmütigen stellt sich Gott entgegen, aber wer gering von sich denkt, den[9] lässt er seine Gnade erfahren.« (Spr 3,34)6Beugt[10] euch also unter die starke Hand Gottes; dann wird er euch erhöhen[11], wenn die Zeit dafür gekommen ist.7Und legt alle eure Sorgen bei ihm ab[12], denn er sorgt für euch.8Seid besonnen, seid wachsam! Euer Feind, der Teufel, streift umher wie ein brüllender Löwe, immer auf der Suche nach einem ´Opfer`, das er verschlingen kann.9Widersteht ihm, indem ihr unbeirrt am Glauben festhaltet; ihr wisst ja, dass die Leiden, die ihr durchmacht, genauso auch euren Geschwistern[13] in der ganzen Welt auferlegt sind[14].10Der Gott aber, der euch seine Gnade auf jede erdenkliche Weise erfahren lässt und der euch durch Jesus Christus dazu berufen hat, an seiner ewigen Herrlichkeit teilzuhaben[15], auch wenn ihr jetzt für eine kurze Zeit leiden müsst – dieser Gott wird euch mit allem versehen, was ihr nötig habt[16]; er wird euch ´im Glauben` stärken, euch Kraft verleihen und eure Füße auf festen Boden stellen.11Ihm gehört die Macht für immer und ewig. Amen.
Abschließende Grüße
12Mit der Hilfe von Silvanus[17], den ich als treuen Bruder schätze, habe ich euch diesen kurzen Brief geschrieben. Ich wollte euch Mut machen und euch bezeugen[18], dass gerade in dem, was ihr durchmacht, die wahre Gnade Gottes am Werk ist[19]. Haltet an dieser Gnade fest![20] (Apg 15,22; 2Kor 1,19; 1Thess 1,1; 2Thess 1,1)13Die Gemeinde hier in Babylon[21], die wie ihr von Gott erwählt ist, lässt euch grüßen; ebenso grüßt euch mein Sohn Markus[22]. (Apg 12,12; Apg 12,25; Apg 13,5; Apg 13,13; Apg 15,37; Kol 4,10; 2Tim 4,11; Phlm 1,24)14Grüßt einander mit einem Kuss als Ausdruck dafür, dass ihr einander liebt[23]. Friede sei mit euch allen, die ihr zu Christus gehört[24]!
1و حال، خواهشی از كشيشان كليسا دارم؛ زيرا من نيز خودم در كليسا دارای همين سمت میباشم؛ من شاهد مرگ مسيح بر روی صليب بودم؛ و همچنين در روز بازگشت او، شريک جلال او خواهم بود.2خواهش من اينست كه گلهای را كه خدا به شما سپرده است، خوراک دهيد. با ميل و رغبت از ايشان مراقبت نماييد، نه از روی اجبار و نه به خاطر چشم داشت، بلكه به خاطر اينكه میخواهيد خداوند را خدمت كرده باشيد.3رياستطلب نباشيد، بلكه سرمشق خوبی برای ايشان باشيد،4تا در روزی كه«شبان اعظم» میآيد، شما را پاداش عطا كند و در جلال و شكوه بیپايان خود شريک سازد.5و شما ای جوانان، مطيع افراد سالخورده باشيد. به همين ترتيب، همگی شما با روحی فروتن يكديگر را خدمت نماييد، زيرا خداوند فروتنان را مورد عنايت خاص خود قرار میدهد، اما مخالف متكبران و مغروران میباشد.6پس اگر خود را زير دست نيرومند خدا فروتن سازيد، او در زمان مناسب شما را سرافراز خواهد نمود.7بگذاريد خداوند بار تمام غصهها و نگرانيهای شما را به دوش گيرد، زيرا او در تمام اوقات به فكر شما میباشد.8هشيار و مراقب باشيد، زيرا دشمن شما، شيطان، همچون شيری گرسنه، غُرّان به هر سو میگردد تا طعمهای بيابد و آن را ببلعد.9پس در برابر حملات او، به خداوند تكيه كنيد و استوار بايستيد؛ بدانيد كه اين زحمات فقط به سراغ شما نيامده، بلكه مسيحيان در تمام دنيا با چنين مصائبی مواجه میباشند.10بنابراين، پس از آنكه مدتی كوتاه اين زحمات را تحمل كرديد، خدا خودش شما را كامل و توانا و استوار خواهد ساخت. او خدای پر مهر و رحمت است و به خاطر ايمانمان به عيسی مسيح، ما را خوانده تا در جلال و شكوه او شريک گرديم.11جلال و قدرت تا به ابد از آن اوست. آمين.
سلامهای پايانی پطرس
12اين نامهٔ مختصر را به كمک سيلاس نوشتم. به نظر من، او برادر قابل اعتمادی است. اميدوارم با اين نامه، باعث تشويق شما شده باشم، زيرا راه واقعی دريافت بركات خدا را به شما نشان دادم. آنچه نوشتم، به شما كمک خواهد كرد تا در محبت خدا استوار بمانيد.13اعضای كليسای ما در شهر روم كه مانند شما برگزيدهٔ خدا هستند، به شما سلام میرسانند. پسرم مرقس نيز سلام میرساند.14از سوی من، يكديگر را با محبت مسيحی ببوسيد. بر همهٔ شما كه از آن عيسی مسيح هستيد، آرامش باد.