Ein krasser Fall von Unsittlichkeit in der Gemeinde
1Mir ist noch etwas berichtet worden. Es gibt bei euch doch tatsächlich[1] einen so unglaublichen Fall von Unmoral, dass er nicht einmal bei denen ´toleriert würde`[2], die Gott nicht kennen: Einer von euch hat ein Verhältnis mit seiner eigenen Stiefmutter![3] (3Mo 18,8; 5Mo 23,1; 5Mo 27,20)2Und da spielt ihr euch immer noch groß auf?[4] Solltet ihr nicht vielmehr beschämt und traurig sein und den, der sich so etwas hat zuschulden kommen lassen, aus eurer Gemeinschaft ausschließen?3Ich jedenfalls habe bereits entschieden, was zu tun ist. Denn wenn ich auch nicht persönlich unter euch bin, bin ich es doch mit meinen Gedanken.[5] Auf solche Weise bei euch anwesend, habe ich folgendes Urteil über den gefällt, der diese schändliche Beziehung eingegangen ist[6]:4Im Namen von Jesus, unserem Herrn[7], sollt ihr eine Versammlung abhalten; ich werde in Gedanken[8] daran teilnehmen, und Jesus, unser Herr, wird mit seiner Kraft[9] zugegen sein.5Wir werden zusammenkommen, um diesen Menschen dem Satan auszuliefern.[10] Er soll die zerstörerische Macht des Satans am eigenen Leib erfahren[11], damit er zur Besinnung kommt und an dem Tag, an dem der Herr Gericht hält, doch noch gerettet wird.[12]
»Schließt den, der Böses tut, aus eurer Gemeinschaft aus!«
6Ihr habt wirklich keinen Grund, stolz und überheblich zu sein![13] Habt ihr vergessen, dass schon die kleinste Menge Sauerteig den ganzen Teig durchsäuert?7´Macht es daher so, wie man es vor dem Passafest macht[14]:` Entfernt den alten, durchsäuerten Teig, damit ihr wieder das werdet, was ihr doch schon seid – ein frischer, ungesäuerter Teig[15]. ´Ihr seid es,` weil der geopfert wurde, der unser Passalamm ist: Christus. (2Mo 12,15; 2Mo 13,3)8Deshalb wollen wir nicht mit dem alten, durchsäuerten Teig feiern, dem Sauerteig der Bosheit und der Schlechtigkeit, sondern mit dem ungesäuerten Brot der Reinheit und der Wahrheit.9In meinem früheren Brief[16] habe ich euch vor dem Umgang mit Menschen gewarnt, die ein unmoralisches Leben führen.10Dabei dachte ich natürlich nicht an Menschen, mit denen ihr zwar in dieser Welt zu tun habt, die aber Gott nicht kennen. Wenn ihr den Kontakt mit allen vermeiden wolltet, die ein unmoralisches Leben führen, geldgierig sind, andere berauben[17] oder Götzen anbeten, bliebe[18] euch nichts anderes übrig, als die Welt zu verlassen.11Darum schreibe ich euch jetzt ´noch einmal unmissverständlich`[19]: Habt mit niemand etwas zu tun, der sich zur Gemeinde zählt[20] und trotzdem ein unmoralisches Leben führt oder geldgierig ist, Götzen anbetet, Verleumdungen verbreitet, ein Trinker ist oder andere beraubt. Lasst einen solchen Menschen also auch nicht mehr an euren gemeinsamen Mahlzeiten teilnehmen.[21]12Ist es etwa unsere Aufgabe, über die zu Gericht zu sitzen, die außerhalb der Gemeinde stehen? Seid ihr nicht vielmehr verpflichtet, eure eigenen Leute zur Verantwortung zu ziehen?[22]13Über die draußen wird Gott selbst das Urteil sprechen[23]. »Schließt also den, der Böses tut, aus eurer Gemeinschaft aus!« (5Mo 13,6; 5Mo 17,7; 5Mo 17,12; 5Mo 19,19; 5Mo 21,21; 5Mo 22,21; 5Mo 22,24; 5Mo 24,7)
1شنيدهام كه در ميان شما رسوايی بزرگی روی داده است، و فسادی اتفاق افتاده كه در ميان مردم خدانشناس هم ديده نمیشود! شنيدهام كه يكی از اعضای كليسای شما، با زن پدر خود زندگی میكند!2آيا باز هم به روحانی بودن خود میباليد؟ چرا از غصه و شرم، عزا نمیگيريد؟ چرا اين مرد را از كليسا بيرون نمیكنيد؟3-4اگرچه من در آنجا با شما نيستم، اما راجع به اين موضوع خيلی فكر كردهام. به همين دليل، درست مانند اينكه خودم آنجا باشم، از همين جا، به نام خداوند عيسی مسيح تصميم گرفتهام كه چه بايد كرد. نخست، اعضای كليسا را گرد آوريد، زيرا وقتی با هم هستيد، قدرت خداوندمان عيسی با شماست و من نيز روحاً با شما خواهم بود.5سپس، اين مرد را از كليسا اخراج كنيد و به دست شيطان بسپاريد تا به سزای عمل خود برسد، تا شايد به هنگام بازگشت خداوند ما عيسی، لااقل روح او نجات يابد.6چگونه میتوانيد به پاكی و روحانيت خود بباليد، در حالی که اجازه میدهيد يک چنين رسوايی در ميانتان رخ دهد؟ مگر نمیدانيد كه اندكی خميرمايه، در تمام خمير اثر میكند و باعث برآمدن آن میشود؟7پس اين خميرمايهٔ گناه، يعنی اين شخص فاسد را كه چنين رسوايی ببار آورده است، از ميان خود بيرون كنيد، تا خميری تازه و فطير باشيد، كه البته میدانم همينطور هستيد. زيرا اكنون عيد پِسَح فرا رسيده و مسيح كه برهٔ قربانی اين عيد میباشد، قربانی شده است.8پس، بياييد اين عيد را برگزار كنيم، نه با نانی كه با خميرمايهٔ گناه و شرارت تهيه شده، بلكه با نان فطير و بدون خميرمايه، يعنی با احترام و يكرنگی و راستی!9در نامهٔ قبلی نوشتم كه با اشخاص فاسد معاشرت نكنيد.10البته منظورم از اشخاص فاسدْ بیايمانان نيستند كه در زناكاری، طمع، فريب مردم و بتپرستی زندگی میكنند. زيرا نمیتوانيد در اين دنيا زندگی كنيد و با چنين كسانی برخورد نكنيد.11بلكه منظورم اين بود كه اگر كسی از بين خودتان، ادعا میكند كه برادر مسيحی شماست اما در عين حال زناكار، طمعكار، بدزبان، بتپرست، مشروبخوار و يا فريبكار است، با او معاشرت نكنيد. با چنين كسی حتی بر سر يک سفره هم ننشينيد!12وظيفهٔ ما اين نيست كه افراد خارج از كليسا را مورد قضاوت و داوری قرار دهيم. اما وظيفه داريم با آنانی كه در كليسا هستند و زندگی گناهآلودی دارند، با شدت برخورد كنيم و بر آنان داوری نماييم.13افراد خارج از كليسا را خدا داوری و مجازات خواهد كرد. بنابراين، شما خودتان اين مرد را داوری كنيد و از كليسا اخراج نماييد.