1Salomo war nun König über ganz Israel.2Dies waren seine obersten Beamten: Asarja, der Sohn Zadoks, war ´der oberste` Priester;3Elihoref und Ahija, die Söhne Schischas, waren Hofschreiber; Joschafat, der Sohn Ahiluds, war der Sprecher des Königs;4Benaja, der Sohn Jojadas, war Oberbefehlshaber über das Heer; Zadok und Abjatar waren Priester;5Asarja, der Sohn Natans, stand den Provinzverwaltern vor; der Priester[1] Sabud, der Sohn Natans, war Freund und Berater des Königs[2];6Ahischar war Palastverwalter; Adoniram, der Sohn Abdas, hatte die Aufsicht über die Fronarbeiter.
Die zwölf Provinzen Israels und ihre Verwalter
7Salomo hatte das Gebiet Israels in zwölf Provinzen eingeteilt und über jede Provinz einen Verwalter eingesetzt.[3] Jeder von ihnen musste einen Monat lang die Versorgung des königlichen Hofes übernehmen.8Dies sind ihre Namen ´und ihre Provinzen`: (I) Der Sohn Hurs verwaltete das Bergland von Efraim. (II)9Der Sohn Dekers verwaltete ´das Gebiet der Städte` Makaz, Schaalbim, Bet-Schemesch und Elon-Bet-Hanan[4]. (III)10Der Sohn Heseds verwaltete ´das Gebiet der Städte` Arubbot und Socho sowie die ganze Gegend von Hefer. (IV)11Der Sohn Abinadabs, der mit Salomos Tochter Tafat verheiratet war, verwaltete das Hügelland ´der Küstenstadt` Dor. (V)12Baana, der Sohn Ahiluds, verwaltete ´das Gebiet der Städte` Taanach und Megiddo, das ganze Gebiet um Bet-Schean, das in der Nähe von Zaretan unterhalb von Jesreel liegt, außerdem das ganze Gebiet von Bet-Schean bis Abel-Mehola und weiter bis über Jokmeam[5] hinaus. (VI)13Der Sohn Gebers verwaltete ´das Gebiet` von Ramot in Gilead einschließlich der sogenannten »Dörfer Jaïrs«, die nach Jaïr, dem Sohn Manasses, benannt waren; außerdem den Landstrich bei Argob in Baschan. Insgesamt war er für sechzig befestigte Städte verantwortlich, deren Stadttore bronzene Riegel hatten. (VII)14Ahinadab, der Sohn Iddos, verwaltete ´das Gebiet von` Mahanajim. (VIII)15Ahimaaz, der mit Salomos Tochter Basemat verheiratet war, verwaltete das Gebiet des Stammes Naftali. (IX)16Baana, der Sohn Huschais, verwaltete das Gebiet des Stammes Ascher und ´das Gebiet um` Bealot. (X)17Joschafat, der Sohn Paruachs, verwaltete das Gebiet des Stammes Issachar. (XI)18Schimi, der Sohn Elas, verwaltete das Gebiet des Stammes Benjamin. (XII)19Geber, der Sohn Uris, verwaltete die Landschaft Gilead[6] sowie das ´ehemalige` Gebiet des Amoriterkönigs Sihon und des Königs Og von Baschan. Geber war der einzige Verwalter über dieses ´große` Gebiet.[7]
Salomos Reichtum und Weisheit
20Die Menschen in Juda und Israel waren so zahlreich wie der Sand am Meer. Alle hatten genug zu essen und zu trinken und waren glücklich.
1-6سليمان پادشاه بر تمام اسرائيل حكومت میكرد و مقامات دربار او عبارت بودند از: عزريا (پسر صادوق)، رئيس كاهنان؛ اليحورف و اخيا (پسران شيشه)، کاتب؛ یهوشافاط (پسر اخيلود)، وقايعنگار؛ بنايا (پسر يهوياداع)، فرماندهٔ سپاه؛ صادوق و ابياتار، كاهن؛ عزريا (پسر ناتان)، سرپرست حاكمان؛ زابود (پسر ناتان)، كاهن و مشاور پادشاه؛ اخيشار، سرپرست امور دربار؛ ادونيرام (پسر عبدا) سرپرست كارهای اجباری.7سليمان در تمام اسرائيل دوازده حاكم گماشته بود و آنها وظيفه داشتند خوراک دربار را تهيه كنند. هر يک از ايشان، يک ماه در سال مسئول تداركات دربار بودند.8-19اين است اسامی دوازده حاكم و حوزههای فعاليت آنها: بن هور، در كوهستان افرايم؛ بن دقر، در ماقص، شعلبيم، بيتشمس، ايلون و بيت حانان؛ بن حسد، در اربوت، سوكوه و تمامی قلمرو حافر؛ بن ابيناداب، (كه با تافَت دختر سليمان ازدواج كرده بود) در تمام منطقهٔ دُر؛ بعنا (پسر اخيلود)، در تعنک، مجدو، تمام سرزمين نزديک بيتشان و صرتان، جنوب شهر يزرعيل، و تا شهر آبل مهوله و شهر يقمعام. بن جابر، در راموت جلعاد كه شامل دهكدههای ياعير (پسر منسی) در جلعاد و ناحيه ارجوب در باشان میشد با شصت شهر حصاردار ديگر كه دروازههايشان پشتبندهای مفرغی داشت؛ اخيناداب (پسر عدو)، در محنايم؛ اخيمعص (كه با باسمت دختر ديگر سليمان ازدواج كرده بود)، در نفتالی؛ بعنا (پسر حوشای)، در اشير و بعلوت؛ يهوشافاط (پسر فاروح)، در سرزمين يساكار؛ شمعی (پسر ايلا)، در سرزمين بنيامين؛ جابر (پسر اوری)، در جلعاد كه شامل سرزمينهای سيحون، پادشاه اموریها و عوج، پادشاه باشان میشد. اين دوازده حاكم زير نظر حاكم كل قرار داشتند.
حكمت و عظمت سليمان
20در آن زمان اسرائيل و يهودا قوم بزرگ و مرفه و كاميابی بودند.21سليمان بر تمام سرزمينهای واقع در بين رود فرات و فلسطين كه تا سرحد مصر نيز میرسيدند سلطنت میكرد. اقوام اين سرزمينها به او باج و خراج میدادند و در تمام مدت عمرش تابع او بودند.22آذوقهٔ روزانهٔ دربار عبارت بود از: حدود پنج تن آرد و ده تن بلغور،23ده گاو از طويله، بيست گاو از چراگاه، صد گوسفند و نيز غزال، آهو، گوزن و انواع مرغان.24قلمرو سلطنت سليمان از تفصح تا غزه میرسيد و تمام ممالک غرب رود فرات را در بر میگرفت. تمام پادشاهان غرب رود فرات تابع او بودند و او با سرزمينهای همسايه در صلح بود.25مردم يهودا و اسرائيل در طول سلطنت سليمان در كمال آرامش بودند و هر خانواده زير درختان مو و انجير خود آسوده مینشستند.26سليمان دوازده هزار اسب و چهار هزار اصطبل برای اسبان عرابههای خود داشت.27حاكمان، هر يک در ماه تعيين شده، خوراک سليمان و مهمانان او را بدون كم و كسر تهيه میكردند.28در ضمن هر يک به سهم خود برای اسبان عرابه و ساير اسبان كاه و جو فراهم میساختند.29خدا به سليمان فهم و حكمت بینظيری بخشيد و بصيرت او بیحد و حصر بود.30حكمت سليمان از حكمت دانشمندان مشرق زمين و علمای مصر هم زيادتر بود.31او حتی از حكمای معروفی چون ايتان ازراحی و پسران ماحول يعنی حيمان و كلكول و دَردَع حكيمتر بود. سليمان در ميان تمام ممالک دنيای زمان خود معروف شد.32سه هزار مثل گفت و هزار و پنج سرود نوشت.33سليمان دربارهٔ حيوانات و پرندگان و خزندگان و ماهيان اطلاع كافی داشت، او همچنين تمام گياهان را از درختان سرو گرفته تا بوتههای كوچک زوفا كه در شكاف ديوارها میرويند، میشناخت و دربارهٔ آنها سخن میگفت.34پادشاهان سراسر جهان كه آوازهٔ حكمت او را شنيده بودند نمايندگانی به دربار او میفرستادند تا از حكمتش برخوردار شوند.