Website too slow? Load as basic HTML.

Matthew 17

Lutherbibel 2017

1 Und nach sechs Tagen nahm Jesus mit sich Petrus und Jakobus und Johannes, dessen Bruder, und führte sie allein auf einen hohen Berg. 2 Und er wurde verklärt vor ihnen, und sein Angesicht leuchtete wie die Sonne, und seine Kleider wurden weiß wie das Licht. 3 Und siehe, da erschienen ihnen Mose und Elia; die redeten mit ihm. 4 Petrus aber antwortete und sprach zu Jesus: Herr, hier ist gut sein! Willst du, so will ich hier drei Hütten bauen, dir eine, Mose eine und Elia eine. 5 Als er noch so redete, siehe, da überschattete sie eine lichte Wolke. Und siehe, eine Stimme aus der Wolke sprach: Dies ist mein lieber Sohn, an dem ich Wohlgefallen habe; den sollt ihr hören! 6 Als das die Jünger hörten, fielen sie auf ihr Angesicht und fürchteten sich sehr. 7 Jesus aber trat zu ihnen, rührte sie an und sprach: Steht auf und fürchtet euch nicht! 8 Als sie aber ihre Augen aufhoben, sahen sie niemand als Jesus allein. 9 Und als sie vom Berge hinabgingen, gebot ihnen Jesus und sprach: Ihr sollt von dieser Erscheinung niemandem sagen, bis der Menschensohn von den Toten auferstanden ist. 10 Und die Jünger fragten ihn und sprachen: Warum sagen denn die Schriftgelehrten, zuerst müsse Elia kommen? 11 Er antwortete und sprach: Ja, Elia kommt und wird alles zurechtbringen. 12 Doch ich sage euch: Elia ist schon gekommen, und sie haben ihn nicht erkannt, sondern haben mit ihm getan, was sie wollten. So wird auch der Menschensohn durch sie leiden müssen. 13 Da verstanden die Jünger, dass er von Johannes dem Täufer zu ihnen geredet hatte. 14 Und als sie zu dem Volk kamen, trat ein Mensch zu ihm, kniete vor ihm nieder 15 und sprach: Herr, erbarme dich über meinen Sohn! Denn er ist mondsüchtig und hat schwer zu leiden; er fällt oft ins Feuer und oft ins Wasser; 16 und ich habe ihn zu deinen Jüngern gebracht und sie konnten ihm nicht helfen. 17 Jesus aber antwortete und sprach: O du ungläubiges und verkehrtes Geschlecht, wie lange soll ich bei euch sein? Wie lange soll ich euch ertragen? Bringt ihn mir her! 18 Und Jesus bedrohte ihn; und der Dämon fuhr aus von ihm, und der Knabe wurde gesund zu derselben Stunde. 19 Da traten die Jünger zu Jesus, als sie allein waren, und sprachen: Warum konnten wir ihn nicht austreiben? 20-21 Er aber sprach zu ihnen: Wegen eures Kleinglaubens. Denn wahrlich, ich sage euch: Wenn ihr Glauben habt wie ein Senfkorn, so könnt ihr sagen zu diesem Berge: Heb dich dorthin!, so wird er sich heben; und euch wird nichts unmöglich sein. 22 Als sie in Galiläa zusammen waren, sprach Jesus zu ihnen: Der Menschensohn wird überantwortet werden in die Hände der Menschen 23 und sie werden ihn töten, und am dritten Tag wird er auferstehen. Und sie wurden sehr betrübt. 24 Als sie nun nach Kapernaum kamen, traten zu Petrus, die den Tempelgroschen einnehmen, und sprachen: Zahlt euer Meister nicht den Tempelgroschen? 25 Er sprach: Ja. Und als er in das Haus kam, kam ihm Jesus zuvor und sprach: Was meinst du, Simon? Von wem nehmen die Könige auf Erden Zoll oder Steuern: von ihren Kindern oder von den Fremden? 26 Da sprach zu ihm Petrus: Von den Fremden. Jesus sprach zu ihm: So sind die Kinder frei. 27 Damit wir ihnen aber keinen Anstoß geben, geh hin an das Meer und wirf die Angel aus, und den ersten Fisch, der heraufkommt, den nimm; und wenn du sein Maul aufmachst, wirst du ein Zweigroschenstück finden; das nimm und gib's ihnen für mich und dich.

Matthew 17

Ketab El Hayat

1 وَبَعْدَ سِتَّةِ أَيَّامٍ، أَخَذَ يَسُوعُ بُطْرُسَ وَيَعْقُوبَ وَيُوحَنَّا أَخَاهُ، وَصَعِدَ بِهِمْ عَلَى انْفِرَادٍ إِلَى جَبَلٍ عَالٍ، 2 وَتَجَلَّى أَمَامَهُمْ، فَشَعَّ وَجْهُهُ كَالشَّمْسِ، وَصَارَتْ ثِيَابُهُ بَيْضَاءَ كَالنُّورِ. 3 وَإِذَا مُوسَى وَإِيلِيَّا قَدْ ظَهَرَا لَهُمْ يَتَحَدَّثَانِ مَعَهُ. 4 فَبَدَأَ بُطْرُسُ يَقُولُ لِيَسُوعَ: «يَارَبُّ، مَا أَحْسَنَ أَنْ نَبْقَى هُنَا! فَإِذَا شِئْتَ، أَنْصُبُ هُنَا ثَلاَثَ خِيَامٍ: وَاحِدَةً لَكَ، وَوَاحِدَةً لِمُوسَى، وَوَاحِدَةً لإِيلِيَّا». 5 وَبَيْنَمَا كَانَ يَتَكَلَّمُ، إِذَا سَحَابَةٌ مُنِيرَةٌ قَدْ ظَلَّلَتْهُمْ، وَجَاءَ صَوْتٌ مِنَ السَّحَابَةِ قَائِلاً: «هَذَا هُوَ ابْنِي الْحَبِيبُ الَّذِي سُرِرْتُ بِهِ كُلَّ سُرُورٍ. لَهُ اسْمَعُوا!» 6 فَلَمَّا سَمِعَ التَّلاَمِيذُ الصَّوْتَ، وَقَعُوا عَلَى وُجُوهِهِمْ مُرْتَعِبِينَ جِدّاً. 7 فَاقْتَرَبَ مِنْهُمْ يَسُوعُ وَلَمَسَهُمْ وَقَالَ: «انْهَضُوا وَلاَ تَرْتَعِبُوا!» 8 فَرَفَعُوا أَنْظَارَهُمْ، فَلَمْ يَرَوْا إِلاَّ يَسُوعَ وَحْدَهُ.  9 وَفِيمَا هُمْ نَازِلُونَ مِنَ الْجَبَلِ، أَوْصَاهُمْ يَسُوعُ قَائِلاً: «لاَ تُخْبِرُوا أَحَداً بِمَا رَأَيْتُمْ حَتَّى يَقُومَ ابْنُ الإِنْسَانِ مِنْ بَيْنِ الأَمْوَاتِ». 10 فَسَأَلَهُ تَلاَمِيذُهُ: «لِمَاذَا إِذَنْ يَقُولُ الْكَتَبَةُ إِنَّ إِيلِيَّا لاَبُدَّ أَنْ يَأْتِيَ أَوَّلاً؟» 11 فَأَجَابَهُمْ قَائِلاً: «حَقّاً، إِنَّ إِيلِيَّا يَأْتِي أَوَّلاً وَيُصْلِحُ كُلَّ شَيْءٍ. 12 عَلَى أَنِّي أَقُولُ لَكُمْ: قَدْ جَاءَ إِيلِيَّا، وَلَمْ يَعْرِفُوهُ، بَلْ فَعَلُوا بِهِ كُلَّ مَا شَاءُوا. كَذَلِكَ ابْنُ الإِنْسَانِ أَيْضاً عَلَى وَشْكِ أَنْ يَتَأَلَّمَ عَلَى أَيْدِيهِمْ». 13 عِنْدَئِذٍ فَهِمَ التَّلاَمِيذُ أَنَّهُ كَلَّمَهُمْ عَنْ يُوحَنَّا الْمَعْمَدَانِ.  14 وَلَمَّا وَصَلُوا إِلَى الْجَمْعِ، تَقَدَّمَ رَجُلٌ إِلَى يَسُوعَ، وَجَثَا أَمَامَهُ، 15 وَقَالَ: «يَاسَيِّدُ، ارْحَمِ ابْنِي لأَنَّهُ مُصَابٌ بِالصَّرْعِ، وَهُوَ يَتَعَذَّبُ عَذَاباً شَدِيداً. وَكَثِيراً مَا يَسْقُطُ فِي النَّارِ أَوْ فِي الْمَاءِ. 16 وَقَدْ أَحْضَرْتُهُ إِلَى تَلاَمِيذِكَ، فَلَمْ يَسْتَطِيعُوا أَنْ يَشْفُوهُ». 17 فَأَجَابَ يَسُوعُ قَائِلاً: «أَيُّهَا الْجِيلُ غَيْرُ الْمُؤْمِنِ وَالأَعْوَجُ، إِلَى مَتَى أَبْقَى مَعَكُمْ؟ إِلَى مَتَى أَحْتَمِلُكُمْ؟ أَحْضِرُوهُ إِلَيَّ هُنَا!» 18 وَزَجَرَ يَسُوعُ الشَّيْطَانَ، فَخَرَجَ مِنَ الصَّبِيِّ، وَشُفِيَ الصَّبِيُّ مِنْ تِلْكَ السَّاعَةِ. 19 ثُمَّ تَقَدَّمَ التَّلاَمِيذُ إِلَى يَسُوعَ عَلَى انْفِرَادٍ وَسَأَلُوهُ: «لِمَاذَا عَجَزْنَا نَحْنُ أَنْ نَطْرُدَ الشَّيْطَانَ؟» 20 أَجَابَهُمْ: «لِقِلَّةِ إِيمَانِكُمْ. فَالْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ: لَوْ كَانَ لَكُمْ إِيمَانٌ مِثْلُ بِزْرَةِ خَرْدَلٍ، لَكُنْتُمْ تَقُولُونَ لِهَذَا الْجَبَلِ: اِنْتَقِلْ مِنْ هُنَا إِلَى هُنَاكَ، فَيَنْتَقِلُ، وَلاَ يَسْتَحِيلُ عَلَيْكُمْ شَيْءٌ. 21 أَمَّا هَذَا النَّوْعُ مِنَ الشَّيَاطِينِ، فَلاَ يُطْرَدُ إِلاَّ بِالصَّلاَةِ وَالصَّوْمِ».  22 وَفِيمَا كَانُوا يَتَجَمَّعُونَ فِي الْجَلِيلِ، قَالَ يَسُوعُ لِتَلاَمِيذِهِ: «اِبْنُ الإِنْسَانِ عَلَى وَشْكِ أَنْ يُسَلَّمَ إِلَى أَيْدِي النَّاسِ، 23 فَيَقْتُلُونَهُ. وَفِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ يُقَامُ». فَحَزِنُوا حُزْناً شَدِيداً.  24 وَلَمَّا وَصَلُوا إِلَى كَفْرَنَاحُومَ، جَاءَ جُبَاةُ ضَرِيبَةِ الدِّرْهَمَيْنِ لِلْهَيْكَلِ إِلَى بُطْرُسَ، وَقَالُوا: «أَلاَ يُؤَدِّي مُعَلِّمُكُمُ الدِّرْهَمَيْنِ؟» فَأَجَابَ: «بَلَى!»  25 وَمَا إِنْ دَخَلَ بُطْرُسُ الْبَيْتَ، حَتَّى سَأَلَهُ يَسُوعُ: «مَارَأْيُكَ يَاسِمْعَانُ: مِمَّنْ يَسْتَوْفِي مُلُوكُ الأَرْضِ الْجِزْيَةَ أَوِ الضَّرِيبَةَ؟ أَمِنْ أَبْنَاءِ بِلاَدِهِمْ، أَمْ مِنَ الأَجَانِبِ؟» 26 أَجَابَ بُطْرُسُ: «مِنَ الأَجَانِبِ». فَقَالَ لَهُ يَسُوعُ: «إِذَنِ الأَبْنَاءُ أَحْرَارٌ، 27 وَلكِنْ لِكَيْ لاَ نَضَعَ لَهُمْ عَثْرَةً، اذْهَبْ إِلَى الْبُحَيْرَةِ، وَأَلْقِ صِنَّارَةَ الصَّيْدِ؛ وَأَمْسِكِ السَّمَكَةَ الَّتِي تَطْلُعُ أَوَّلاً، ثُمَّ افْتَحْ فَمَهَا تَجِدْ فِيهِ قِطْعَةَ نَقْدٍ بِقِيمَةِ أَرْبَعَةِ دَرَاهِمَ، فَخُذْهَا وَادْفَعْ الضَّرِيبَةَ عَنِّي وَعَنْكَ!»

Matthew 17

کتاب مقدس، ترجمه تفسیری

1 شش روز بعد، عيسی، پطرس و يعقوب و برادر او يوحنا را برداشت و برفراز تپه بلندی برد. 2 در آنجا، ظاهر عيسی در مقابل چشمان ايشان دگرگون شد و چهره‌اش چون خورشيد درخشان گرديد؛ و لباسش چنان سفيد شد كه چشم را خيره می‌كرد. 3 ناگاه موسی و الياس نبی ظاهر شدند و با عيسی به گفتگو پرداختند. 4 پطرس با مشاهده‌ء اين صحنه، بی‌اختيار گفت: «استاد، چه خوب شد كه ما اينجا هستيم. اگر اجازه بدهيد، سه سايبان بسازم، يكی برای شما، يكی برای موسی، و يكی ديگر برای الياس.» 5 هنوز سخن پطرس تمام نشده بود كه ابری درخشان بر ايشان سايه افكند و ندايی از آن در رسيد كه: «اينست فرزند عزيز من كه از او كاملاً خشنودم. از او اطاعت كنيد.» 6 با شنيدن اين ندا، شاگردان بر زمين افتاده، از ترس لرزيدند. 7 عيسی نزديک شد و دست بر ايشان گذاشت و فرمود: «برخيزيد، نترسيد!» 8 هنگامی كه آنان چشمان خود را گشودند، جز عيسی كسی را نديدند. 9 درحاليكه از تپه پايين می‌آمدند، عيسی به ايشان دستور داد كه پيش از مرگ و زنده شدنش، درباره آنچه كه بالای كوه ديدند، به كسی چيزی نگويند. 10 شاگردانش پرسيدند: «چرا روحانيان يهود با اصرار می‌گويند كه قبل از ظهور مسيح، الياس نبی بايد دوباره ظهور كند؟» 11 عيسی جواب داد: «حق با آنهاست. الياس بايد بيايد و كارها را روبراه كند. 12 در واقع او آمده است ولی كسی او را نشناخت و با او بدرفتاری كردند. حتی من نيز كه مسيح هستم، از دست آنها آزار خواهم ديد.» 13 آنگاه شاگردانش فهميدند كه عيسی درباره‌ء يحيای تعميد دهنده سخن می‌گويد. 14 وقتی از تپه فرود آمدند، با جمعيت بزرگی روبرو شدند كه منتظرشان بودند. از آن ميان، مردی آمده، در مقابل عيسی زانو زد و گفت: 15 «استاد، به پسرم رحم كنيد؛ او غشی است و حمله‌های سخت به او دست می‌دهد، بطوريكه خود را در آب و آتش می‌اندازد. 16 من او را نزد شاگردان شما آوردم، ولی ايشان نتوانستند او را شفا دهند.» 17 عيسی جواب داد: «ای مردم بی‌ايمان و نامطيع! تا كی رفتار شما را تحمل كنم؟ او را نزد من بياوريد.» 18 آنگاه عيسی به روح ناپاكی كه در وجود پسر بود، نهيب زد و آن روح بيرون آمد و از آن لحظه، پسر بهبود يافت. 19 بعداً شاگردان بطور خصوصی از عيسی پرسيدند: «چرا ما نتوانستيم روح ناپاک را از وجود پسر خارج كنيم؟» 20 عيسی گفت: «از آن جهت كه ايمانتان كم است. اگر شما حتی به اندازه‌ء دانه‌ء خردل نيز ايمان می‌داشتيد، می‌توانستيد به اين كوه بگوييد حركت كند و از شما اطاعت می‌كرد. برای كسی كه ايمان داشته باشد، هيچ كاری غير ممكن نيست. 21 ولی اين نوع روح ناپاک از بدن خارج نمی‌شود مگر با دعا و روزه.» 22-23 در همان روزها كه در جليل بسر می‌بردند، عيسی به ايشان گفت: «بزودی من بدست مردم گرفتار خواهم شد. ايشان مرا خواهند كشت، اما روز سوم باز زنده خواهم شد.» شاگردان با شنيدن اين سخن بسيار غمگين شدند. 24 وقتی به كَفَرناحوم رسيدند، مأموران وصول ماليات خانه‌ء خدا پيش پطرس آمده، از او پرسيدند: «آيا استادتان ماليات نمی‌دهد؟» 25 پطرس جواب داد: «البته كه می‌دهد.» سپس وارد خانه شد تا موضوع را به عيسی بگويد. ولی پيش از آنكه سخنی بگويد، عيسی از او پرسيد: «پطرس چه فكر می‌كنی؟ آيا پادشاهان جهان از اتباع خود باج و خراج می‌گيرند، يا از بيگانگانی كه اسير شده‌اند؟» 26-27 پطرس جواب داد: «از بيگانگان.» عيسی فرمود: «خوب، پس اتباع از پرداخت باج و خراج معافند! ولی بهر حال، برای اينكه ايشان را نرنجانيم، به ساحل برو و قلابی به آب بينداز و اولين ماهی‌ای كه گرفتی، دهانش را باز كن؛ سكه‌ای در آن پيدا می‌كنی كه برای ماليات ما دو نفر كافی است. آن را به ايشان بده.»

Matthew 17

New International Version

1 After six days Jesus took with him Peter, James and John the brother of James, and led them up a high mountain by themselves. 2 There he was transfigured before them. His face shone like the sun, and his clothes became as white as the light. 3 Just then there appeared before them Moses and Elijah, talking with Jesus. 4 Peter said to Jesus, “Lord, it is good for us to be here. If you wish, I will put up three shelters—one for you, one for Moses and one for Elijah.” 5 While he was still speaking, a bright cloud covered them, and a voice from the cloud said, “This is my Son, whom I love; with him I am well pleased. Listen to him!” 6 When the disciples heard this, they fell facedown to the ground, terrified. 7 But Jesus came and touched them. “Get up,” he said. “Don’t be afraid.” 8 When they looked up, they saw no one except Jesus. 9 As they were coming down the mountain, Jesus instructed them, “Don’t tell anyone what you have seen, until the Son of Man has been raised from the dead.” 10 The disciples asked him, “Why then do the teachers of the law say that Elijah must come first?” 11 Jesus replied, “To be sure, Elijah comes and will restore all things. 12 But I tell you, Elijah has already come, and they did not recognize him, but have done to him everything they wished. In the same way the Son of Man is going to suffer at their hands.” 13 Then the disciples understood that he was talking to them about John the Baptist. 14 When they came to the crowd, a man approached Jesus and knelt before him. 15 “Lord, have mercy on my son,” he said. “He has seizures and is suffering greatly. He often falls into the fire or into the water. 16 I brought him to your disciples, but they could not heal him.” 17 “You unbelieving and perverse generation,” Jesus replied, “how long shall I stay with you? How long shall I put up with you? Bring the boy here to me.” 18 Jesus rebuked the demon, and it came out of the boy, and he was healed at that moment. 19 Then the disciples came to Jesus in private and asked, “Why couldn’t we drive it out?” 20-21 He replied, “Because you have so little faith. Truly I tell you, if you have faith as small as a mustard seed, you can say to this mountain, ‘Move from here to there,’ and it will move. Nothing will be impossible for you.[1] 22 When they came together in Galilee, he said to them, “The Son of Man is going to be delivered into the hands of men. 23 They will kill him, and on the third day he will be raised to life.” And the disciples were filled with grief. 24 After Jesus and his disciples arrived in Capernaum, the collectors of the two-drachma temple tax came to Peter and asked, “Doesn’t your teacher pay the temple tax?” 25 “Yes, he does,” he replied. When Peter came into the house, Jesus was the first to speak. “What do you think, Simon?” he asked. “From whom do the kings of the earth collect duty and taxes—from their own children or from others?” 26 “From others,” Peter answered. “Then the children are exempt,” Jesus said to him. 27 “But so that we may not cause offense, go to the lake and throw out your line. Take the first fish you catch; open its mouth and you will find a four-drachma coin. Take it and give it to them for my tax and yours.”

Matthew 17

Священное Писание, Восточный перевод

1 Через шесть дней Иса взял с Собой Петира, Якуба, его брата Иохана и привёл их на высокую гору. 2 И на глазах учеников вдруг Его облик изменился: лицо Его засияло, как солнце, а одежда стала белой, как свет. 3 И вот они увидели пророков Мусу и Ильяса, беседующих с Исой. 4 Петир сказал Исе:– Повелитель,нам здесь так хорошо! Если Ты хочешь, я сделаю три шалаша: один Тебе, один Мусе и один Ильясу. 5 Пока он говорил, светлое облако накрыло их, и из облака прозвучал голос:– Это Мой любимый Сын (Избранный Мной Царь), в Нём Моя радость. Слушайте Его![1] 6 Услышав эти слова, ученики в ужасе пали на лица свои. 7 Иса подошёл и прикоснулся к ним:– Не бойтесь, встаньте. 8 Они подняли взгляд и уже никого, кроме Исы, не увидели. 9 Когда они спускались с горы, Иса сказал им:– Никому не говорите о том, что вы видели здесь, до тех пор, пока Я, Тот, Кто был Ниспослан как Человек, не воскресну из мёртвых. 10 Ученики спросили Его:– Почему же учители Закона говорят, что вначале, перед Масихом, должен прийти пророк Ильяс? 11 Иса ответил:– Ильяс действительно должен прийти и всё приготовить.[2] 12 Но говорю вам, Ильяс уже пришёл, только его не узнали и поступили с ним по своему произволу. Так же и Тому, Кто был Ниспослан как Человек предстоит пострадать от их рук. 13 Тогда ученики поняли, что Он говорил о пророке Яхие. 14 Когда они вернулись туда, где их дожидался народ, подошёл один мужчина и пал перед Исой на колени 15 со словами:– Господин, сжалься над моим сыном, у него бывают приступы эпилепсии, и он сильно мучается, часто бросается то в огонь, то в воду. 16 Я привёл его к Твоим ученикам, но они не смогли исцелить его. 17 Иса в ответ сказал:– Какое же вы неверующее и испорченное поколение! Сколько Мне ещё быть с вами? Сколько Мне ещё терпеть вас? Приведите мальчика ко Мне. 18 Иса приказал демону выйти, и тот вышел из мальчика; в тот же миг ребёнок стал совершенно здоров. 19 Потом, оставшись с Исой наедине, ученики спросили:– Почему же мы не смогли изгнать демона? 20-21 Иса ответил:– Потому что у вас мало веры. Говорю вам истину: если бы ваша вера была величиной хоть с горчичное зерно, то вы могли бы этой горе сказать: «Передвинься отсюда туда», – и она бы передвинулась; для вас не было бы ничего невозможного.[3] 22 Когда они были вместе в Галилее, Иса сказал ученикам:– Тот, Кто был Ниспослан как Человек, будет предан в руки людей, 23 которые убьют Его, но на третий день Он воскреснет.Учеников это сильно опечалило. 24 Когда они вернулись в Капернаум, к Петиру подошли сборщики налога на нужды храма[4] и спросили:– A ваш Учитель платит налог на храм? 25 – Платит, – ответил он.Когда Петир вошёл в дом и ещё не успел ничего сказать, Иса спросил:– Шимон, как тебе кажется, с кого земные цари собирают пошлины и дань, со своих граждан или с чужеземцев?[5] 26 – С чужеземцев,[6] – ответил Петир.– Значит, свои граждане свободны, – заключил Иса. 27 – Но чтобы нам никого не обидеть, пойди к озеру, забрось удочку, вытащи первую рыбу, что попадётся на крючок, открой ей рот, и там ты найдёшь монету[7], которой будет достаточно, чтобы заплатить налог за нас обоих. Итак, возьми её и заплати за Меня и за себя.

Matthew 17

中文和合本(简体)

1 过 了 六 天 , 耶 稣 带 着 彼 得 、 雅 各 , 和 雅 各 的 兄 弟 约 翰 , 暗 暗 的 上 了 高 山 , 2 就 在 他 们 面 前 变 了 形 像 , 脸 面 明 亮 如 日 头 , 衣 裳 洁 白 如 光 。 3 忽 然 , 有 摩 西 、 以 利 亚 向 他 们 显 现 , 同 耶 稣 说 话 。 4 彼 得 对 耶 稣 说 : 主 阿 , 我 们 在 这 里 真 好 ! 你 若 愿 意 , 我 就 在 这 里 搭 三 座 棚 , 一 座 为 你 , 一 座 为 摩 西 , 一 座 为 以 利 亚 。 5 说 话 之 间 , 忽 然 有 一 朵 光 明 的 云 彩 遮 盖 他 们 , 且 有 声 音 从 云 彩 里 出 来 , 说 : 这 是 我 的 爱 子 , 我 所 喜 悦 的 。 你 们 要 听 他 ! 6 门 徒 听 见 , 就 俯 伏 在 地 , 极 其 害 怕 。 7 耶 稣 进 前 来 , 摸 他 们 , 说 : 起 来 , 不 要 害 怕 ! 8 他 们 举 目 不 见 一 人 , 只 见 耶 稣 在 那 里 。 9 下 山 的 时 候 , 耶 稣 吩 咐 他 们 说 : 人 子 还 没 有 从 死 里 复 活 , 你 们 不 要 将 所 看 见 的 告 诉 人 。 10 门 徒 问 耶 稣 说 : 文 士 为 甚 麽 说 以 利 亚 必 须 先 来 ? 11 耶 稣 回 答 说 : 以 利 亚 固 然 先 来 , 并 要 复 兴 万 事 ; 12 只 是 我 告 诉 你 们 , 以 利 亚 已 经 来 了 , 人 却 不 认 识 他 , 竟 任 意 待 他 。 人 子 也 将 要 这 样 受 他 们 的 害 。 13 门 徒 这 才 明 白 耶 稣 所 说 的 是 指 着 施 洗 的 约 翰 。 14 耶 稣 和 门 徒 到 了 众 人 那 里 , 有 一 个 人 来 见 耶 稣 , 跪 下 , 说 : 15 主 阿 , 怜 悯 我 的 儿 子 。 他 害 癫 痫 的 病 很 苦 , 屡 次 跌 在 火 里 , 屡 次 跌 在 水 里 。 16 我 带 他 到 你 门 徒 那 里 , 他 们 却 不 能 医 治 他 。 17 耶 稣 说 : 嗳 ! 这 又 不 信 又 悖 谬 的 世 代 阿 , 我 在 你 们 这 里 要 到 几 时 呢 ? 我 忍 耐 你 们 要 到 几 时 呢 ? 把 他 带 到 我 这 里 来 罢 ! 18 耶 稣 斥 责 那 鬼 , 鬼 就 出 来 ; 从 此 孩 子 就 痊 愈 了 。 19 门 徒 暗 暗 的 到 耶 稣 跟 前 , 说 : 我 们 为 甚 麽 不 能 赶 出 那 鬼 呢 ? 20 耶 稣 说 : 是 因 你 们 的 信 心 小 。 我 实 在 告 诉 你 们 , 你 们 若 有 信 心 , 像 一 粒 芥 菜 种 , 就 是 对 这 座 山 说 : 你 从 这 边 挪 到 那 边 。 他 也 必 挪 去 ; 并 且 你 们 没 有 一 件 不 能 做 的 事 了 。 21 至 於 这 一 类 的 鬼 , 若 不 祷 告 、 禁 食 , 他 就 不 出 来 ( 或 作 : 不 能 赶 他 出 来 ) 。 22 他 们 还 住 在 加 利 利 的 时 候 , 耶 稣 对 门 徒 说 : 人 子 将 要 被 交 在 人 手 里 。 23 他 们 要 杀 害 他 , 第 三 日 他 要 复 活 。 门 徒 就 大 大 的 忧 愁 。 24 到 了 迦 百 农 , 有 收 丁 税 的 人 来 见 彼 得 , 说 : 你 们 的 先 生 不 纳 丁 税 ( 丁 税 约 有 半 块 钱 ) 麽 ? 25 彼 得 说 : 纳 。 他 进 了 屋 子 , 耶 稣 先 向 他 说 : 西 门 , 你 的 意 思 如 何 ? 世 上 的 君 王 向 谁 徵 收 关 税 、 丁 税 ? 是 向 自 己 的 儿 子 呢 ? 是 向 外 人 呢 ? 26 彼 得 说 : 是 向 外 人 。 耶 稣 说 : 既 然 如 此 , 儿 子 就 可 以 免 税 了 。 27 但 恐 怕 触 犯 ( 触 犯 : 原 文 是 绊 倒 ) 他 们 , 你 且 往 海 边 去 钓 鱼 , 把 先 钓 上 来 的 鱼 拿 起 来 , 开 了 他 的 口 , 必 得 一 块 钱 , 可 以 拿 去 给 他 们 , 作 你 我 的 税 银 。