Website too slow? Load as basic HTML.

John 21

Lutherbibel 2017

1 Danach offenbarte sich Jesus abermals den Jüngern am See von Tiberias. Er offenbarte sich aber so: 2 Es waren beieinander Simon Petrus und Thomas, der Zwilling genannt wird, und Nathanael aus Kana in Galiläa und die Söhne des Zebedäus und zwei andere seiner Jünger. 3 Spricht Simon Petrus zu ihnen: Ich gehe fischen. Sie sprechen zu ihm: Wir kommen mit dir. Sie gingen hinaus und stiegen in das Boot, und in dieser Nacht fingen sie nichts. 4 Als es aber schon Morgen war, stand Jesus am Ufer, aber die Jünger wussten nicht, dass es Jesus war. 5 Spricht Jesus zu ihnen: Kinder, habt ihr nichts zu essen? Sie antworteten ihm: Nein. 6 Er aber sprach zu ihnen: Werft das Netz aus zur Rechten des Bootes, so werdet ihr finden. Da warfen sie es aus und konnten's nicht mehr ziehen wegen der Menge der Fische. 7 Da spricht der Jünger, den Jesus lieb hatte, zu Petrus: Es ist der Herr! Als Simon Petrus hörte: »Es ist der Herr«, da gürtete er sich das Obergewand um, denn er war nackt, und warf sich in den See. 8 Die andern Jünger aber kamen mit dem Boot, denn sie waren nicht fern vom Land, nur etwa zweihundert Ellen, und zogen das Netz mit den Fischen. 9 Als sie nun an Land stiegen, sahen sie ein Kohlenfeuer am Boden und Fisch darauf und Brot. 10 Spricht Jesus zu ihnen: Bringt von den Fischen, die ihr jetzt gefangen habt! 11 Simon Petrus stieg herauf und zog das Netz an Land, voll großer Fische, hundertdreiundfünfzig. Und obwohl es so viele waren, zerriss doch das Netz nicht. 12 Spricht Jesus zu ihnen: Kommt und haltet das Mahl! Niemand aber unter den Jüngern wagte, ihn zu fragen: Wer bist du? Denn sie wussten: Es ist der Herr. 13 Da kommt Jesus und nimmt das Brot und gibt's ihnen, desgleichen auch den Fisch. 14 Das ist nun das dritte Mal, dass sich Jesus den Jüngern offenbarte, nachdem er von den Toten auferstanden war. 15 Da sie nun das Mahl gehalten hatten, spricht Jesus zu Simon Petrus: Simon, Sohn des Johannes, liebst du mich mehr, als mich diese lieb haben? Er spricht zu ihm: Ja, Herr, du weißt, dass ich dich lieb habe. Spricht Jesus zu ihm: Weide meine Lämmer! 16 Spricht er zum zweiten Mal zu ihm: Simon, Sohn des Johannes, hast du mich lieb? Er spricht zu ihm: Ja, Herr, du weißt, dass ich dich lieb habe. Spricht Jesus zu ihm: Weide meine Schafe! 17 Spricht er zum dritten Mal zu ihm: Simon, Sohn des Johannes, hast du mich lieb? Petrus wurde traurig, weil er zum dritten Mal zu ihm sagte: Hast du mich lieb?, und sprach zu ihm: Herr, du weißt alle Dinge, du weißt, dass ich dich lieb habe. Spricht Jesus zu ihm: Weide meine Schafe! 18 Wahrlich, wahrlich, ich sage dir: Als du jünger warst, gürtetest du dich selbst und gingst, wo du hinwolltest; wenn du aber alt bist, wirst du deine Hände ausstrecken und ein anderer wird dich gürten und führen, wo du nicht hinwillst. 19 Das sagte er aber, um anzuzeigen, mit welchem Tod er Gott preisen würde. Und als er das gesagt hatte, spricht er zu ihm: Folge mir nach! 20 Petrus aber wandte sich um und sah den Jünger folgen, den Jesus lieb hatte, der auch beim Abendessen an seiner Brust gelegen und gesagt hatte: Herr, wer ist's, der dich verrät? 21 Als Petrus diesen sah, spricht er zu Jesus: Herr, was wird aber mit diesem? 22 Jesus spricht zu ihm: Wenn ich will, dass er bleibt, bis ich komme, was geht es dich an? Folge du mir nach! 23 Da kam unter den Brüdern die Rede auf: Dieser Jünger stirbt nicht. Aber Jesus hatte nicht zu ihm gesagt: Er stirbt nicht, sondern: Wenn ich will, dass er bleibt, bis ich komme, was geht es dich an? 24 Dies ist der Jünger, der das bezeugt und aufgeschrieben hat, und wir wissen, dass sein Zeugnis wahr ist. 25 Es sind noch viele andere Dinge, die Jesus getan hat. Wenn aber eins nach dem andern aufgeschrieben werden sollte, so würde, meine ich, die Welt die Bücher nicht fassen, die zu schreiben wären.

John 21

Ketab El Hayat

1 بَعْدَ ذلِكَ أَظْهَرَ يَسُوعُ نَفْسَهُ لِلتَّلاَمِيذِ مَرَّةً أُخْرَى عِنْدَ شَاطِئِ بُحَيْرَةِ طَبَرِيَّةَ. وَقَدْ أَظْهَرَ نَفْسَهُ هَكَذَا: 2 اجْتَمَعَ سِمْعَانُ بُطْرُسُ وَتُومَا، الْمَعْرُوفُ بِالتَّوْأَمِ، وَنَثَنَائِيلُ، وَهَوَ مِنْ قَانَا بِمِنْطَقَةِ الْجَليلِ، وَابْنَا زَبَدِي، وَتِلْمِيذَانِ آخَرَانِ. 3 فَقَالَ لَهُمْ سِمْعَانُ بُطْرُسُ: «أَنَا ذَاهِبٌ لِلصَّيْدِ!» فَقَالُوا: «وَنَحْنُ أَيْضاً نَذْهَبُ مَعَكَ». فَذَهَبُوا وَرَكِبُوا الْقَارِبَ، وَلكِنَّهُمْ لَمْ يَصِيدُوا شَيْئاً فِي تِلْكَ اللَّيْلَةِ. 4 وَلَمَّا طَلَعَ الْفَجْرُ، وَقَفَ يَسُوعُ عَلَى الشَّاطِئِ، وَلكِنَّ التَّلاَمِيذَ لَمْ يَعْرِفُوا أَنَّهُ يَسُوعُ. 5 فَسَأَلَهُمْ يَسُوعُ: «يَافِتْيَانُ، أَمَا عِنْدَكُمْ سَمَكٌ؟» أَجَابُوهُ: «لاَ!» 6 فَقَالَ لَهُمْ: «أَلْقُوا الشَّبَكَةَ إِلَى يَمِينِ الْقَارِبِ، تَجِدُوا!» فَأَلْقَوْهَا، وَلَمْ يَعُودُوا يَقْدِرُونَ أَنْ يَجْذِبُوهَا لِكَثْرَةِ مَا فِيهَا مِنَ السَّمَكِ! 7 فَقَالَ التِّلْمِيذُ الَّذِي كَانَ يَسُوعُ يُحِبُّهُ، لِبُطْرُسَ: «إِنَّهُ الرَّبُّ!» وَكَانَ بُطْرُسُ عُرْيَاناً، فَمَا إِنْ سَمِعَ أَنَّ ذَلِكَ هُوَ الرَّبُّ، حَتَّى تَسَتَّرَ بِرِدَائِهِ، وَأَلْقَى نَفْسَهُ فِي الْمَاءِ سَابِحاً. 8 وَجَاءَ بَاقِي التَّلاَمِيذِ بِالْقَارِبِ وَهُمْ يَجُرُّونَ شَبَكَةَ السَّمَكِ، إِذْ كَانُوا غَيْرَ بَعِيدِينَ عَنِ الشَّاطِئِ إِلاَّ نَحْوَ مِئَتَيْ ذِرَاعٍ. 9 فَلَمَّا نَزَلُوا إِلَى الشَّاطِئِ، رَأَوْا هُنَاكَ جَمْراً وَسَمَكاً مَوْضُوعاً عَلَيْهِ، وَخُبْزاً. 10 فَقَالَ لَهُمْ يَسُوعُ: «هَاتُوا مِنَ السَّمَكِ الَّذِي صِدْتُمُوهُ الآنَ!» 11 فَصَعِدَ سِمْعَانُ بُطْرُسُ إِلَى الْقَارِبِ وَجَذَبَ الشَّبَكَةَ إِلَى الْبَرِّ، فَإِذَا فِيهَا مِئَةٌ وَثَلاَثٌ وَخَمْسُونَ سَمَكَةً مِنَ السَّمَكِ الْكَبِيرِ، وَمَعَ هذِهِ الْكَثْرَةِ لَمْ تَتَمَزَّقِ الشَّبَكَةُ. 12 وَقَالَ يَسُوعُ لِلتَّلاَميِذِ: «تَعَالَوْا كُلُوا». وَلَمْ يَجْرُؤْ أَحَدٌ مِنَ التَّلاَمِيذِ أَنْ يَسْأَلَهُ: مَنْ أَنْتَ؟ لأَنَّهُمْ عَرَفُوا أَنَّهُ الرَّبُّ. 13 ثُمَّ تَقَدَّمَ يَسُوعُ وَأَخَذَ الْخُبْزَ وَنَاوَلَهُمْ، وَكَذلِكَ السَّمَكَ. 14 هذِهِ هِيَ الْمَرَّةُ الثَّالِثَةُ الَّتِي أَظْهَرَ فِيهَا يَسُوعُ نَفْسَهُ لِتَلاَمِيذِهِ بَعْدَمَا قَامَ مِنَ الأَمْوَاتِ.  15 وَبَعْدَمَا أَكَلُوا سَأَلَ يَسُوعُ سِمْعَانَ بُطْرُسَ: «يَاسِمْعَانُ بْنَ يُونَا، أَتُحِبُّنِي أَكْثَرَ مِمَّا يُحِبُّنِي هؤُلاَءِ؟» فَأَجَابَهُ «نَعَمْ يَارَبُّ، أَنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي أُحِبُّكَ!» فَقَالَ لَهُ: «أَطْعِمْ حُمْلاَنِي!» 16 ثُمَّ سَأَلَهُ ثَانِيَةً: «يَاسِمْعَانُ بْنَ يُونَا، أَتُحِبُّنِي؟» فَأَجَابَهُ: «نَعَمْ يَارَبُّ. أَنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي أُحِبُّكَ!» قَالَ لَهُ: «ارْعَ خِرَافِي» 17 فَسَأَلَهُ مَرَّةً ثَالِثَةً: «يَاسِمْعَانُ بْنَ يُونَا، أَتُحِبُّنِي؟» فَحَزِنَ بُطْرُسُ لأَنَّ يَسُوعَ قَالَ لَهُ فِي الْمَرَّةِ الثَّالِثَةِ: «أَتُحِبُّنِي». وَقَالَ لَهُ: «يَارَبُّ، أَنْتَ تَعْلَمُ كُلَّ شَيْءٍ. أَنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي أُحِبُّكَ!» فَقَالَ لَهُ يَسُوعُ: «أَطْعِمْ خِرَافِي! 18 الْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكَ: إِنَّكَ لَمَّا كُنْتَ شَابّاً كُنْتَ تَرْبُطُ حِزَامَكَ عَلَى وَسَطِكَ وَتَذْهَبُ حَيْثُ تُرِيدُ. وَلكِنْ عِنْدَمَا تَصِيرُ شَيْخاً فَإِنَّكَ تَمُدُّ يَدَيْكَ، وَآخَرُ يَرْبُطُ حِزَامَكَ وَيَذْهَبُ بِكَ حَيْثُ لاَ تُرِيدُ!» 19 وَقَدْ قَالَ يَسُوعُ هَذَا إِشَارَةً إِلَى الْمِيتَةِ الَّتِي سَوْفَ يَمُوتُهَا بُطْرُسُ فَيُمَجِّدُ بِهَا اللهَ. وَلَمَّا قَالَ لَهُ ذلِكَ، قَالَ لَهُ: «اتْبَعْنِي».  20 وَنَظَرَ بُطْرُسُ وَرَاءَهُ، فَرَأَى التِّلْمِيذَ الَّذِي كَانَ يَسُوعُ يُحِبُّهُ يَتْبَعُهُمَا، وَهُوَ التِّلْمِيذُ الَّذِي مَالَ إِلَى صَدْرِ يَسُوعَ فِي أَثْنَاءِ الْعَشَاءِ وَقَالَ لَهُ: «يَاسَيِّدُ، مَنْ هُوَ الَّذِي سَيَخُونُكَ؟» 21 فَلَمَّا رَآهُ بُطْرُسُ سَأَلَ يَسُوعَ: «يَارَبُّ وَهَذَا، مَاذَا يَكُونُ لَهُ؟» 22 أَجَابَهُ يَسُوعُ: «لَوْ شِئْتُ أَنْ يَبْقَى حَتَّى أَرْجِعَ، فَمَا شَأْنُكَ؟ اتْبَعْنِي أَنْتَ!» 23 فَشَاعَ خَبَرٌ بَيْنَ الإِخْوَةِ أَنَّ ذَلِكَ التِّلْمِيذَ لَنْ يَمُوتَ. وَلكِنَّ يَسُوعَ لَمْ يَقُلْ لِبُطْرُسَ: «إِنَّهُ لَنْ يَمُوتَ!» بَلْ قَالَ: «لَوْ شِئْتُ أَنْ يَبْقَى حَتَّى أَرْجِعَ، فَمَا شَأْنُكَ؟»  24 هَذَا التِّلْمِيذُ هُوَ الَّذِي يَشْهَدُ بِهذِهِ الأُمُورِ، وَقَدْ دَوَّنَهَا هُنَا. وَنَحْنُ نَعْلَمُ أَنَّ شَهَادَتَهُ حَقٌّ.  25 وَهُنَاكَ أُمُورٌ أُخْرَى كَثِيرَةٌ عَمِلَهَا يَسُوعُ، أَظُنُّ أَنَّهَا لَوْ دُوِّنَتْ وَاحِدَةً فَوَاحِدَةً، لَمَا كَانَ الْعَالَمُ كُلُّهُ يَسَعُ مَا دُوِّنَ مِنْ كُتُبٍ!

John 21

کتاب مقدس، ترجمه تفسیری

1 پس از چند روز، در كنار درياچه‌‌ء جليل، عيسی بار ديگر خود را به شاگردانش نشان داد. شرح واقعه چنين است. 2 چند نفر از شاگردان كنار دريا بودند: شمعون پطرس، توما دوقلو، نتنائيل اهل قانای جليل، پسران زبدی و دو نفر ديگر از شاگردان. 3 شمعون پطرس گفت: «من می‌روم ماهی بگيرم.» همه گفتند: «ما هم می‌آييم.» پس، سوار قايق شدند و رفتند ولی آن شب چيزی نگرفتند. 4 صبح زود ديدند يک نفر در ساحل ايستاده است، ولی چون هوا هنوز نيمه روشن بود، نتوانستند ببينند كيست. 5 او صدا زد: «بچه‌ها، ماهی گرفته‌ايد؟» جواب دادند: «نه.» 6 گفت: «تورتان را در سمت راست قايق بيندازيد تا بگيريد.» آنها هم انداختند. آنقدر ماهی در تور جمع شد كه از سنگينی نتوانستند تور را بالا بكشند. 7 آنگاه شاگردی كه عيسی او را دوست می‌داشت به پطرس گفت: «اين خداوند است! پطرس هم كه تا كمر برهنه بود، فوراً لباسش را به خود پيچيد و داخل آب پريد و شناكنان خود را به ساحل رساند. 8 بقيه‌‌ء در قايق ماندند و تور پر از ماهی را به ساحل كشيدند. ساحل حدود صد متر با قايق فاصله داشت. 9 وقتی به ساحل رسيدند، ديدند آتش روشن است و ماهی روی آن گذاشته شده، و مقداری هم نان آنجاست. 10 عيسی فرمود: «چند تا از ماهی‌هايی را كه تازه گرفته‌ايد، بياوريد.» 11 پطرس رفت و تور را به ساحل كشيد و ماهی‌ها را شمرد؛ صدوپنجاه و سه ماهی بزرگ در تور بود، باوجود اين، تور پاره نشده بود. 12 عيسی فرمود: «بياييد صبحانه بخوريد.» ولی هيچيک جرأت نكرد از او بپرسد كه آيا او خود عيسای خداوند است يا نه، چون همه مطمئن بودند كه خود اوست. 13 آنگاه عيسی نان و ماهی را گرفت و بين شاگردان تقسيم كرد. 14 اين سومين باری بود كه عيسی پس از زنده شدن، خود را به شاگردان نشان می‌داد. 15 بعد از صبحانه، عيسی از شمعون پطرس پرسيد: «شمعون، پسر يونا، آيا تو از ديگران بيشتر مرا دوست داری؟» پطرس جواب داد: «بلی، خودتان می‌دانيد كه من شما را دوست دارم.» عيسی به او فرمود: «پس به بره‌های من خوراک بده.» 16 عيسی بار ديگر پرسيد: «شمعون، پسر يونا، آيا واقعاً مرا دوست داری؟» پطرس جواب داد: «بلی خداوندا، خودتان می‌دانيد كه من شما را دوست دارم.» عيسی فرمود: «پس، از گوسفندان من مراقبت كن.» 17 يک بار ديگر عيسی از او پرسيد: «شمعون، پسر يونا، آيا مرا دوست داری؟» اين بار پطرس از طرز سؤال عيسی كه سه بار پرسيده بود كه او را دوست دارد، ناراحت شد و گفت: «خداوندا، شما از قلب من باخبريد. خودتان می‌دانيد كه شما را دوست دارم.» عيسی به او فرمود: «پس به بره‌های كوچک من خوراک بده. 18 واقعيت اين است كه وقتی جوان بودی هر كاری می‌خواستی می‌توانستی بكنی و هر جا می‌خواستی می‌رفتی، ولی وقتی پير شوی، ديگران دستت را می‌گيرند و به اين طرف وآن طرف می‌كشند، و جايی می‌برندكه نمی‌خواهی بروی.» 19 اين را فرمود تا پطرس بداند كه با چه نوع مرگی خواهد مرد و خداراجلال خواهد داد. بعد عيسی به او فرمود: «حالا بدنبال من بيا.» 20 پطرس برگشت و شاگرد محبوب عيسی را ديد كه دنبالشان می‌آيد، يعنی همان كسی كه سر شام، كنار عيسی تكيه زده، از او پرسيد: «استاد، كداميک از ما به تو خيانت می‌كنيم؟» 21 پطرس از عيسی پرسيد: «بر سر او چه خواهد آمد؟» 22 عيسی جواب داد: «اگر بخواهم او بماند تا بازگردم، چه ربطی به تو دارد؟ تو دنبال من بيا.» 23 پس اين خبر در ميان برادران پيچيد كه آن شاگرد محبوب نخواهد مرد. درصورتی كه عيسی هرگز چنين چيزی نگفت، او فقط فرمود: «اگر بخواهم او بماند تا بازگردم، چه ربطی به تو دارد.» 24 آن شاگرد تمام اين چيزها را ديد و اينجا نوشت؛ و ما همه می‌دانيم كه اين نوشته‌ها عين حقيقت است. 25 من گمان می‌كنم اگر تمام رويدادهای زندگانی عيسی در كتابها نوشته می‌شد، دنيا گنجايش آن كتاب‌ها را نمی‌داشت!

John 21

New International Version

1 Afterward Jesus appeared again to his disciples, by the Sea of Galilee.[1] It happened this way: 2 Simon Peter, Thomas (also known as Didymus[2]), Nathanael from Cana in Galilee, the sons of Zebedee, and two other disciples were together. 3 “I’m going out to fish,” Simon Peter told them, and they said, “We’ll go with you.” So they went out and got into the boat, but that night they caught nothing. 4 Early in the morning, Jesus stood on the shore, but the disciples did not realize that it was Jesus. 5 He called out to them, “Friends, haven’t you any fish?” “No,” they answered. 6 He said, “Throw your net on the right side of the boat and you will find some.” When they did, they were unable to haul the net in because of the large number of fish. 7 Then the disciple whom Jesus loved said to Peter, “It is the Lord!” As soon as Simon Peter heard him say, “It is the Lord,” he wrapped his outer garment around him (for he had taken it off) and jumped into the water. 8 The other disciples followed in the boat, towing the net full of fish, for they were not far from shore, about a hundred yards.[3] 9 When they landed, they saw a fire of burning coals there with fish on it, and some bread. 10 Jesus said to them, “Bring some of the fish you have just caught.” 11 So Simon Peter climbed back into the boat and dragged the net ashore. It was full of large fish, 153, but even with so many the net was not torn. 12 Jesus said to them, “Come and have breakfast.” None of the disciples dared ask him, “Who are you?” They knew it was the Lord. 13 Jesus came, took the bread and gave it to them, and did the same with the fish. 14 This was now the third time Jesus appeared to his disciples after he was raised from the dead. 15 When they had finished eating, Jesus said to Simon Peter, “Simon son of John, do you love me more than these?” “Yes, Lord,” he said, “you know that I love you.” Jesus said, “Feed my lambs.” 16 Again Jesus said, “Simon son of John, do you love me?” He answered, “Yes, Lord, you know that I love you.” Jesus said, “Take care of my sheep.” 17 The third time he said to him, “Simon son of John, do you love me?” Peter was hurt because Jesus asked him the third time, “Do you love me?” He said, “Lord, you know all things; you know that I love you.” Jesus said, “Feed my sheep. 18 Very truly I tell you, when you were younger you dressed yourself and went where you wanted; but when you are old you will stretch out your hands, and someone else will dress you and lead you where you do not want to go.” 19 Jesus said this to indicate the kind of death by which Peter would glorify God. Then he said to him, “Follow me!” 20 Peter turned and saw that the disciple whom Jesus loved was following them. (This was the one who had leaned back against Jesus at the supper and had said, “Lord, who is going to betray you?”) 21 When Peter saw him, he asked, “Lord, what about him?” 22 Jesus answered, “If I want him to remain alive until I return, what is that to you? You must follow me.” 23 Because of this, the rumor spread among the believers that this disciple would not die. But Jesus did not say that he would not die; he only said, “If I want him to remain alive until I return, what is that to you?” 24 This is the disciple who testifies to these things and who wrote them down. We know that his testimony is true. 25 Jesus did many other things as well. If every one of them were written down, I suppose that even the whole world would not have room for the books that would be written.

John 21

Священное Писание, Восточный перевод

1 Позже Иса опять явился Своим ученикам. Это было у Тибериадского озера. Произошло всё так: 2 Шимон Петир, Фома, называемый Близнец, Нафанаил из Каны Галилейской, сыновья Завдая и два других ученика собрались вместе. 3 – Я пойду ловить рыбу, – сказал Шимон Петир.– Мы тоже пойдём с тобой, – решили они.Они отплыли на лодке, но в ту ночь ничего не поймали. 4 Рано утром Иса стоял на берегу, но ученики не узнали Его. 5 Он позвал их:– Дети Мои, ну как, есть у вас рыба?– Нет, – ответили они. 6 Он сказал:– Забросьте сеть с правого борта, и поймаете.Они забросили и поймали столько рыбы, что не могли вытащить сеть. 7 Ученик, которого любил Иса, сказал тогда Петиру:– Это Повелитель!Как только Петир услышал, что это Повелитель, он обвязался верхней одеждой, так как был раздет, и прыгнул в воду. 8 Другие ученики поплыли за ним на лодке, подтягивая сеть, полную рыбы. Они были на расстоянии около ста метров от берега. 9 Когда они вышли на берег, то увидели горящие угли, на которых пеклась рыба, и рядом лежали лепёшки. 10 Иса сказал им:– Принесите несколько рыб из тех, что вы сейчас поймали. 11 Шимон Петир зашёл в лодку и вытащил сеть на берег. В ней было сто пятьдесят три большие рыбы, однако сеть не порвалась! 12 Иса сказал им:– Идите сюда и позавтракайте.Никто из учеников не осмеливался спросить Его: «Кто Ты?» Они знали, что это Повелитель. 13 Иса подошёл, взял лепёшки и дал им, а также и рыбу. 14 Это уже в третий раз Иса пришёл к Своим ученикам после того, как Он воскрес из мёртвых. 15 Когда они закончили есть, Иса сказал Шимону Петиру:– Шимон, сын Ионы, ты действительно любишь Меня больше, чем они?– Да, Повелитель, – ответил тот, – Ты знаешь, что я люблю Тебя.Иса сказал:– Тогда паси Моих ягнят[1]. 16 И во второй раз Иса спросил его:– Шимон, сын Ионы, любишь ли ты Меня?Петир ответил:– Да, Повелитель, Ты знаешь, что я люблю Тебя.Иса сказал:– Заботься о Моих овцах. 17 Потом Иса в третий раз спросил Петира:– Шимон, сын Ионы, ты любишь Меня?Петир опечалился, что Иса спросил его в третий раз: «Любишь ли ты Меня?» – и ответил:– Повелитель, Ты знаешь всё, Ты знаешь, что я люблю Тебя.Иса сказал ему:– Паси Моих овец. 18 Говорю тебе истину: когда ты был молод, ты сам подпоясывался и шёл, куда хотел; но когда ты состаришься, то протянешь руки, и другой подпояшет тебя и поведёт туда, куда ты не захочешь. 19 Иса сказал это, имея в виду, какой смертью Петир прославит Всевышнего. Потом Он сказал ему:– Иди за Мной! 20 Петир обернулся и увидел ученика, которого Иса любил, тот тоже шёл за ними. Это был тот самый ученик, который на ужине откинулся назад к Исе и спросил: «Повелитель, кто предаст Тебя?» 21 Когда Петир его увидел, он спросил Ису:– Повелитель, а с ним как будет? 22 Иса ответил:– Если даже Я захочу, чтобы он был жив, пока Я не приду,[2] что тебе до этого? Ты иди за Мной. 23 После этих слов среди братьев распространился слух, что этот ученик не умрёт, но Иса не сказал, что он не умрёт; Он сказал лишь: «Если даже Я захочу, чтобы он был жив, пока Я не приду, что тебе до этого?» 24 Он и есть тот ученик, который свидетельствует об этом и который это записал. И мы знаем, что это свидетельство истинно. 25 Иса сделал ещё и многое другое, и если бы всё описать, то, я думаю, и всему миру не вместить написанных книг.

John 21

中文和合本(简体)

1 这 些 事 以 後 , 耶 稣 在 提 比 哩 亚 海 边 又 向 门 徒 显 现 。 他 怎 样 显 现 记 在 下 面 : 2 有 西 门 彼 得 和 称 为 低 土 马 的 多 马 , 并 加 利 利 的 迦 拿 人 拿 但 业 , 还 有 西 庇 太 的 两 个 儿 子 , 又 有 两 个 门 徒 , 都 在 一 处 。 3 西 门 彼 得 对 他 们 说 : 我 打 鱼 去 。 他 们 说 : 我 们 也 和 你 同 去 。 他 们 就 出 去 , 上 了 船 ; 那 一 夜 并 没 有 打 着 甚 麽 。 4 天 将 亮 的 时 候 , 耶 稣 站 在 岸 上 , 门 徒 却 不 知 道 是 耶 稣 。 5 耶 稣 就 对 他 们 说 : 小 子 ! 你 们 有 吃 的 没 有 ? 他 们 回 答 说 : 没 有 。 6 耶 稣 说 : 你 们 把 网 撒 在 船 的 右 边 , 就 必 得 着 。 他 们 便 撒 下 网 去 , 竟 拉 不 上 来 了 , 因 为 鱼 甚 多 。 7 耶 稣 所 爱 的 那 门 徒 对 彼 得 说 : 是 主 ! 那 时 西 门 彼 得 赤 着 身 子 , 一 听 见 是 主 , 就 束 上 一 件 外 衣 , 跳 在 海 里 。 8 其 馀 的 门 徒 离 岸 不 远 , 约 有 二 百 肘 ( 古 代 以 肘 为 尺 , 一 肘 约 有 今 时 尺 半 ) , 就 在 小 船 上 把 那 网 鱼 拉 过 来 。 9 他 们 上 了 岸 , 就 看 见 那 里 有 炭 火 , 上 面 有 鱼 , 又 有 饼 。 10 耶 稣 对 他 们 说 : 把 刚 才 打 的 鱼 拿 几 条 来 。 11 西 门 彼 得 就 去 ( 或 作 : 上 船 ) , 把 网 拉 到 岸 上 。 那 网 满 了 大 鱼 , 共 一 百 五 十 三 条 ; 鱼 虽 这 样 多 , 网 却 没 有 破 。 12 耶 稣 说 : 你 们 来 吃 早 饭 。 门 徒 中 没 有 一 个 敢 问 他 : 你 是 谁 ? 因 为 知 道 是 主 。 13 耶 稣 就 来 拿 饼 和 鱼 给 他 们 。 14 耶 稣 从 死 里 复 活 以 後 , 向 门 徒 显 现 , 这 是 第 三 次 。 15 他 们 吃 完 了 早 饭 , 耶 稣 对 西 门 彼 得 说 : 约 翰 ( 在 太16 :17 称 约 拿 ) 的 儿 子 西 门 , 你 爱 我 比 这 些 更 深 麽 ? 彼 得 说 : 主 阿 , 是 的 , 你 知 道 我 爱 你 。 耶 稣 对 他 说 : 你 喂 养 我 的 小 羊 。 16 耶 稣 第 二 次 又 对 他 说 : 约 翰 的 儿 子 西 门 , 你 爱 我 麽 ? 彼 得 说 : 主 阿 , 是 的 , 你 知 道 我 爱 你 。 耶 稣 说 : 你 牧 养 我 的 羊 。 17 第 三 次 对 他 说 : 约 翰 的 儿 子 西 门 , 你 爱 我 麽 ? 彼 得 因 为 耶 稣 第 三 次 对 他 说 你 爱 我 麽 , 就 忧 愁 , 对 耶 稣 说 : 主 阿 , 你 是 无 所 不 知 的 ; 你 知 道 我 爱 你 。 耶 稣 说 : 你 喂 养 我 的 羊 。 18 我 实 实 在 在 的 告 诉 你 , 你 年 少 的 时 候 , 自 己 束 上 带 子 , 随 意 往 来 ; 但 年 老 的 时 候 , 你 要 伸 出 手 来 , 别 人 要 把 你 束 上 , 带 你 到 不 愿 意 去 的 地 方 。 19 耶 稣 说 这 话 是 指 着 彼 得 要 怎 样 死 , 荣 耀 神 。 说 了 这 话 , 就 对 他 说 : 你 跟 从 我 罢 ! 20 彼 得 转 过 来 , 看 见 耶 稣 所 爱 的 那 门 徒 跟 着 , 就 是 在 晚 饭 的 时 候 , 靠 着 耶 稣 胸 膛 说 : 主 阿 , 卖 你 的 是 谁 ? 的 那 门 徒 。 21 彼 得 看 见 他 , 就 问 耶 稣 说 : 主 阿 , 这 人 将 来 如 何 ? 22 耶 稣 对 他 说 : 我 若 要 他 等 到 我 来 的 时 候 , 与 你 何 干 ? 你 跟 从 我 罢 ! 23 於 是 这 话 传 在 弟 兄 中 间 , 说 那 门 徒 不 死 。 其 实 , 耶 稣 不 是 说 他 不 死 , 乃 是 说 : 我 若 要 他 等 到 我 来 的 时 候 , 与 你 何 干 ? 24 为 这 些 事 作 见 证 , 并 且 记 载 这 些 事 的 就 是 这 门 徒 ; 我 们 也 知 道 他 的 见 证 是 真 的 。 25 耶 稣 所 行 的 事 还 有 许 多 , 若 是 一 一 的 都 写 出 来 , 我 想 , 所 写 的 书 就 是 世 界 也 容 不 下 了 。