Website too slow? Load as basic HTML.

John 17

Lutherbibel 2017

1 Solches redete Jesus und hob seine Augen auf zum Himmel und sprach: Vater, die Stunde ist gekommen: Verherrliche deinen Sohn, auf dass der Sohn dich verherrliche; 2 so wie du ihm Macht gegeben hast über alle Menschen, auf dass er ihnen alles gebe, was du ihm gegeben hast: das ewige Leben. 3 Das ist aber das ewige Leben, dass sie dich, der du allein wahrer Gott bist, und den du gesandt hast, Jesus Christus, erkennen. 4 Ich habe dich verherrlicht auf Erden und das Werk vollendet, das du mir gegeben hast, damit ich es tue. 5 Und nun, Vater, verherrliche du mich bei dir mit der Herrlichkeit, die ich bei dir hatte, ehe die Welt war. 6 Ich habe deinen Namen den Menschen offenbart, die du mir aus der Welt gegeben hast. Sie waren dein, und du hast sie mir gegeben, und sie haben dein Wort bewahrt. 7 Nun wissen sie, dass alles, was du mir gegeben hast, von dir kommt. 8 Denn die Worte, die du mir gegeben hast, habe ich ihnen gegeben, und sie haben sie angenommen und wahrhaftig erkannt, dass ich von dir ausgegangen bin, und sie glauben, dass du mich gesandt hast. 9 Ich bitte für sie. Nicht für die Welt bitte ich, sondern für die, die du mir gegeben hast, denn sie sind dein. 10 Und alles, was mein ist, das ist dein, und was dein ist, das ist mein; und ich bin in ihnen verherrlicht. 11 Und ich bin nicht mehr in der Welt; sie aber sind in der Welt, und ich komme zu dir. Heiliger Vater, erhalte sie in deinem Namen, den du mir gegeben hast, dass sie eins seien wie wir. 12 Solange ich bei ihnen war, erhielt ich sie in deinem Namen, den du mir gegeben hast, und ich habe sie bewahrt, und keiner von ihnen ist verloren außer dem Sohn des Verderbens, damit die Schrift erfüllt werde. 13 Nun aber komme ich zu dir, und dies rede ich in der Welt, auf dass meine Freude in ihnen vollkommen sei. 14 Ich habe ihnen dein Wort gegeben, und die Welt hasst sie; denn sie sind nicht von der Welt, wie auch ich nicht von der Welt bin. 15 Ich bitte nicht, dass du sie aus der Welt nimmst, sondern dass du sie bewahrst vor dem Bösen. 16 Sie sind nicht von der Welt, wie auch ich nicht von der Welt bin. 17 Heilige sie in der Wahrheit; dein Wort ist die Wahrheit. 18 Wie du mich gesandt hast in die Welt, so habe auch ich sie in die Welt gesandt. 19 Ich heilige mich selbst für sie, auf dass auch sie geheiligt seien in der Wahrheit. 20 Ich bitte aber nicht allein für sie, sondern auch für die, die durch ihr Wort an mich glauben werden, 21 dass sie alle eins seien. Wie du, Vater, in mir bist und ich in dir, so sollen auch sie in uns sein, auf dass die Welt glaube, dass du mich gesandt hast. 22 Und ich habe ihnen die Herrlichkeit gegeben, die du mir gegeben hast, auf dass sie eins seien, wie wir eins sind, 23 ich in ihnen und du in mir, auf dass sie vollkommen eins seien und die Welt erkenne, dass du mich gesandt hast und sie liebst, wie du mich liebst. 24 Vater, ich will, dass, wo ich bin, auch die bei mir seien, die du mir gegeben hast, damit sie meine Herrlichkeit sehen, die du mir gegeben hast; denn du hast mich geliebt, ehe die Welt gegründet war. 25 Gerechter Vater, die Welt kennt dich nicht; ich aber kenne dich, und diese haben erkannt, dass du mich gesandt hast. 26 Und ich habe ihnen deinen Namen kundgetan und werde ihn kundtun, damit die Liebe, mit der du mich liebst, in ihnen sei und ich in ihnen.

John 17

Ketab El Hayat

1 وَلَمَّا أَنْهَى يَسُوعُ هَذَا الْحَدِيثَ رَفَعَ عَيْنَيْهِ نَحْوَ السَّمَاءِ، وَقَالَ: «أَيُّهَا الآبُ، قَدْ حَانَتِ السَّاعَةُ! مَجِّدِ ابْنَكَ، لِيُمَجِّدَكَ ابْنُكَ أَيْضاً، 2 فَقَدْ أَعْطَيْتَهُ السُّلْطَةَ عَلَى جَمِيعِ الْبَشَرِ، لِيَمْنَحَ جَمِيعَ الَّذِينَ قَدْ وَهَبْتَهُمْ لَهُ حَيَاةً أَبَدِيَّةً. 3 وَالْحَيَاةُ الأَبَدِيَّةُ هِيَ أَنْ يَعْرِفُوكَ أَنْتَ الإِلهَ الْحَقَّ وَحْدَكَ، وَيَسُوعَ الْمَسِيحَ الَّذِي أَرْسَلْتَهُ. 4 أَنَا مَجَّدْتُكَ عَلَى الأَرْضِ، وَأَنْجَزْتُ الْعَمَلَ الَّذِي كَلَّفْتَنِي. 5 فَمَجِّدْنِي فِي حَضْرَتِكَ الآنَ، أَيُّهَا الآبُ، بِمَا كَانَ لِي مِنْ مَجْدٍ عِنْدَكَ قَبْلَ تَكْوِينِ الْعَالَمِ.  6 أَظْهَرْتُ اسْمَكَ لِلنَّاسِ الَّذِينَ وَهَبْتَهُمْ لِي مِنَ الْعَالَمِ. كَانُوا لَكَ، فَوَهَبْتَهُمْ لِي. وَقَدْ عَمِلُوا بِكَلِمَتِكَ، 7 وَعَرَفُوا الآنَ أَنَّ كُلَّ مَا وَهَبْتَهُ لِي فَهُوَ مِنْكَ، 8 لأَنِّي نَقَلْتُ إِلَيْهِمِ الْوَصَايَا الَّتِي أَوْصَيْتَنِي بِهَا، فَقَبِلُوهَا، وَعَرَفُوا حَقّاً أَنِّي خَرَجْتُ مِنْ عِنْدِكَ، وَآمَنُوا أَنَّكَ أَنْتَ أَرْسَلْتَنِي.  9 مِنْ أَجْلِ هؤُلاَءِ أُصَلِّي إِلَيْكَ. لَسْتُ أُصَلِّي الآنَ مِنْ أَجْلِ الْعَالَمِ، بَلْ مِنْ أَجْلِ الَّذِينَ وَهَبْتَهُمْ لِي، لأَنَّهُمْ لَكَ. 10 وَكُلُّ مَا هُوَ لِي فَهُوَ لَكَ، وَكُلُّ مَا هُوَ لَكَ فَهُوَ لِي؛ وَأَنَا قَدْ تَمَجَّدْتُ فِيهِمْ. 11 هؤُلاَءِ بَاقُونَ فِي الْعَالَمِ؛ أَمَّا أَنَا فَلَسْتُ بَاقِياً فِيهِ، لأَنِّي عَائِدٌ إِلَيْكَ. أَيُّهَا الآبُ الْقُدُّوسُ احْفَظْ فِي اسْمِكَ الَّذِينَ وَهَبْتَهُمْ لِي، لِيَكُونُوا وَاحِداً، كَمَا نَحْنُ وَاحِدٌ. 12 حِينَ كُنْتُ مَعَهُمْ، كُنْتُ أَحْفَظُهُمْ فِي اسْمِكَ. فَالَّذِينَ وَهَبْتَهُمْ لِي، رَعَيْتُهُمْ، وَلَمْ يَهْلِكْ مِنْهُمْ أَحَدٌ إِلاَّ ابْنُ الْهَلاكِ، لِيَتِمَّ الْكِتَابُ. 13 أَمَّا الآنَ فَإِنِّي عَائِدٌ إِلَيْكَ، وَأَتَكَلَّمُ بِهَذَا وَأَنَا بَعْدُ فِي الْعَالَمِ، لِيَكُونَ لَهُمْ فَرَحِي كَامِلاً فِيهِمْ. 14 أَبْلَغْتُهُمْ كَلِمَتَكَ، فَأَبْغَضَهُمُ الْعَالَمُ لأَنَّهُمْ لَيْسُوا مِنَ الْعَالَمِ. 15 وَأَنَا لاَ أَطْلُبُ أَنْ تَأْخُذَهُمْ مِنَ الْعَالَمِ، بَلْ أَنْ تَحْفَظَهُمْ مِنَ الشِّرِّيرِ. 16 فَهُمْ لَيْسُوا مِنْ أَهْلِ الْعَالَمِ كَمَا أَنِّي لَسْتُ مِنَ الْعَالَمِ. 17 قَدِّسْهُمْ بِالْحَقِّ؛ إِنَّ كَلِمَتَكَ هِيَ الْحَقُّ. 18 وَكَمَا أَرْسَلْتَنِي أَنْتَ إِلَى الْعَالَمِ، أَرْسَلْتُهُمْ أَنَا أَيْضاً إِلَيْهِ. 19 وَمِنْ أَجْلِهِمْ أَنَا أُقَدِّسُ ذَاتِي، لِيَتَقَدَّسُوا هُمْ أَيْضاً فِي الْحَقِّ.  20 وَلَسْتُ أُصَلِّي مِنْ أَجْلِ هؤُلاَءِ فَقَطْ، بَلْ أَيْضاً مِنْ أَجْلِ الَّذِينَ سَوْفَ يُؤْمِنُونَ بِي بِسَبَبِ كَلِمَةِ هؤُلاَءِ، 21 لِيَكُونَ الْجَمِيعُ وَاحِداً؛ أَيُّهَا الآبُ، كَمَا أَنَّكَ أَنْتَ فِيَّ وَأَنَا فِيكَ، لِيَكُونُوا هُمْ أَيْضاً وَاحِداً فِينَا، لِكَيْ يُؤْمِنَ الْعَالَمُ أَنَّكَ أَنْتَ أَرْسَلْتَنِي. 22 إِنِّي أَعْطَيْتُهُمُ الْمَجْدَ الَّذِي أَعْطَيْتَنِي، لِيَكُونُوا وَاحِداً كَمَا نَحْنُ وَاحِدٌ. 23 أَنَا فِيهِمْ، وَأَنْتَ فِيَّ، لِيَكْتَمِلُوا فَيَصِيرُوا وَاحِداً، حَتَّى يَعْرِفَ الْعَالَمُ أَنَّكَ أَرْسَلْتَنِي وَأَنَّكَ أَحْبَبْتَهُمْ كَمَا أَحْبَبْتَنِي.  24 أَيُّهَا الآبُ، أُرِيدُ لِهؤُلاَءِ الَّذِينَ وَهَبْتَهُمْ لِي أَنْ يَكُونُوا مَعِي حَيْثُ أَكُونُ أَنَا، فَيُشَاهِدُوا مَجْدِي الَّذِي أَعْطَيْتَنِي، لأَنَّكَ أَحْبَبْتَنِي قَبْلَ إِنْشَاءِ الْعَالَمِ. 25 أَيُّهَا الآبُ الْبَارُّ، إِنَّ الْعَالَمَ لَمْ يَعْرِفْكَ، أَمَّا أَنَا فَعَرَفْتُكَ، وَهؤُلاَءِ عَرَفُوا أَنَّكَ أَنْتَ أَرْسَلْتَنِي، 26 وَقَدْ عَرَّفْتُهُمُ اسْمَكَ، وَسَأُعَرِّفُهُمْ أَيْضاً، لِتَكُونَ فِيهِمِ الْمَحَبَّةُ الَّتِي أَحْبَبْتَنِي بِهَا، وَأَكُونَ أَنَا فِيهِمْ».

John 17

کتاب مقدس، ترجمه تفسیری

1 وقتی عيسی سخنان خود را به پايان رساند، بسوی آسمان نگاه كرد و گفت: «پدر، وقت موعود فرا رسيده است. بزرگی و جلال پسرت را آشكار كن تا او نيز جلال و بزرگی را به تو بازگرداند. 2 زيرا تو اختيار زندگی تمام مردم دنيا را به دست او سپرده‌ای؛ و او به آن عده‌ای كه به او عطا كرده‌ای، زندگی جاويد می‌بخشد. 3 و زندگی جاويد از اين راه بدست می‌آيد كه تو را كه خدای واقعی و بی‌نظير هستی و عيسی مسيح را كه به اين جهان فرستاده‌ای، بشناسند. 4 «بر روی زمين آنچه را كه به من محول كرده بودی، انجام دادم تا باعث بزرگی و جلال تو شوم. 5 و حال، ای پدر كه در حضورت ايستاده‌ام، بزرگی و جلال مرا آشكار كن، همان بزرگی و جلالی كه پيش از آفرينش جهان نزد تو داشتم. 6 «من تو را به اين شاگردان شناساندم. ايشان در دنيا بودند و تو ايشان را به من بخشيدی. در واقع هميشه از آن تو بودند و تو ايشان را به من دادی؛ و هر چه به ايشان گفتم اطاعت كردند. 7 حال، می‌دانند كه هر چه من دارم، هديه‌‌ء توست. 8 هر دستوری به من دادی، به ايشان دادم و ايشان قبول كردند و دانستند كه من از نزد تو به اين جهان آمده‌ام و ايمان دارند كه تو مرا فرستاده‌ای. 9 «من برای مردم دنيا دعا نمی‌كنم بلكه برای اين شاگردان دعا می‌كنم كه به دست من سپرده‌ای، چون از آن تو هستند. 10 هر چه از آن من باشد متعلق به تو نيز هست، و هر چه از آن تو باشد متعلق به من هم می‌باشد. از اين جهت، ايشان باعث افتخار و سربلندی منند. 11 بزودی من اين جهان را گذاشته، نزد تو خواهم آمد، ولی ايشان همين جا می‌مانند. پس ای پدر مقدس، اين شاگردان را كه به دست من سپرده‌ای، با توجهات پدرانه‌ات حفظ فرما تا مانند من و تو با هم يكی باشند و هيچيک از ايشان از دست نرود. 12 تا وقتی كه در اين دنيا بودم، با قدرت تو از ايشان خوب مواظبت كردم و تمام كسانی را كه به من سپردی، حفظ نمودم بطوری كه هيچكدام از دست نرفت، مگر آن پسر جهنمی كه كتاب آسمانی درباره‌‌ء او پيشگويی كرده بود. 13 «و حال، نزد تو می‌آيم. تا وقتی كه با آنان بودم، چيزهای بسيار به ايشان گفتم تا از خوشی من لبريز باشند. 14 احكام تو را به ايشان دادم. دنيا از آنان نفرت دارد، زيرا آنان به اين دنيا تعلق ندارند، چنانكه من ندارم. 15 نمی‌خواهم كه ايشان را از دنيا ببری، بلكه می‌خواهم آنان را از قدرت شيطان حفظ كنی. 16 ايشان نيز مانند من از اين دنيا نيستند. 17 كلام راستی خود را به آنان بياموز تا پاک و مقدس شوند. 18 همانطور كه تو مرا به اين جهان فرستادی، من نيز ايشان را به ميان مردم می‌فرستم. 19 من خود را وقف آنان كرده‌ام تا در راستی و پاكی رشد كنند. 20 «من فقط برای اين شاگردان دعا نمی‌كنم؛ برای ايمان‌داران آينده نيز دعا می‌كنم كه بوسيله‌‌ء شهادت ايشان به من ايمان خواهند آورد. 21 برای تک‌تک ايشان دعا می‌كنم تا همه با هم يكدل و يكرأی باشند، همانطور كه ای پدر، من و تو با هم يكی هستيم؛ تا همچنانكه تو در منی، و من در تو ايشان نيز با ما يک باشند، تا از اين راه مردم جهان ايمان آورند كه تو مرا فرستاده‌ای. 22 «جلالی را كه به من بخشيدی به ايشان داده‌ام، تا آنان نيز مانند ما يكی گردند. 23 من در ايشان و تو در من، تا به اين ترتيب ايشان نيز به تمام معنا با هم يكی باشند، و مردم دنيا بدانند كه تو مرا فرستاده‌ای و بفهمند كه ايشان را دوست داری، به همان اندازه كه مرا دوست داری. 24 پدر، می‌خواهم همه‌‌ء آنانی كه به من ايمان می‌آورند، در آينده با من باشند تا از نزديک بزرگی و جلال مرا ببينند. تو به من جلال دادی، چون حتی پيش از آفرينش جهان مرا دوست می‌داشتی. 25 «ای پدر خوب و مهربان، مردم جهان تو را نمی‌شناسند ولی من تو را می‌شناسم و اين شاگردان می‌دانند كه تو مرا فرستاده‌ای. 26 من تو را به ايشان شناساندم و باز هم خواهم شناسانيد تا آن محبت بی‌پايانی كه تو نسبت به من داری در ايشان بوجود آيد و من نيز در ايشان باشم.»

John 17

New International Version

1 After Jesus said this, he looked toward heaven and prayed: “Father, the hour has come. Glorify your Son, that your Son may glorify you. 2 For you granted him authority over all people that he might give eternal life to all those you have given him. 3 Now this is eternal life: that they know you, the only true God, and Jesus Christ, whom you have sent. 4 I have brought you glory on earth by finishing the work you gave me to do. 5 And now, Father, glorify me in your presence with the glory I had with you before the world began. 6 “I have revealed you[1] to those whom you gave me out of the world. They were yours; you gave them to me and they have obeyed your word. 7 Now they know that everything you have given me comes from you. 8 For I gave them the words you gave me and they accepted them. They knew with certainty that I came from you, and they believed that you sent me. 9 I pray for them. I am not praying for the world, but for those you have given me, for they are yours. 10 All I have is yours, and all you have is mine. And glory has come to me through them. 11 I will remain in the world no longer, but they are still in the world, and I am coming to you. Holy Father, protect them by the power of[2] your name, the name you gave me, so that they may be one as we are one. 12 While I was with them, I protected them and kept them safe by[3] that name you gave me. None has been lost except the one doomed to destruction so that Scripture would be fulfilled. 13 “I am coming to you now, but I say these things while I am still in the world, so that they may have the full measure of my joy within them. 14 I have given them your word and the world has hated them, for they are not of the world any more than I am of the world. 15 My prayer is not that you take them out of the world but that you protect them from the evil one. 16 They are not of the world, even as I am not of it. 17 Sanctify them by[4] the truth; your word is truth. 18 As you sent me into the world, I have sent them into the world. 19 For them I sanctify myself, that they too may be truly sanctified. 20 “My prayer is not for them alone. I pray also for those who will believe in me through their message, 21 that all of them may be one, Father, just as you are in me and I am in you. May they also be in us so that the world may believe that you have sent me. 22 I have given them the glory that you gave me, that they may be one as we are one— 23 I in them and you in me—so that they may be brought to complete unity. Then the world will know that you sent me and have loved them even as you have loved me. 24 “Father, I want those you have given me to be with me where I am, and to see my glory, the glory you have given me because you loved me before the creation of the world. 25 “Righteous Father, though the world does not know you, I know you, and they know that you have sent me. 26 I have made you[5] known to them, and will continue to make you known in order that the love you have for me may be in them and that I myself may be in them.”

John 17

Священное Писание, Восточный перевод

1 Закончив говорить, Иса поднял глаза к небу и сказал:– Отец, настало время. Прославь Твоего Сына (Избранного Царя), чтобы Сын мог прославить Тебя. 2 Ты дал Ему власть над всеми, чтобы Он мог давать вечную жизнь всем тем, кого Ты дал Ему. 3 Ведь вечная жизнь состоит в познании Тебя, единственного истинного Бога, и Исы Масиха, Которого Ты послал. 4 Я прославил Тебя на земле, совершив работу, которую Ты Мне поручил. 5 И сейчас, Отец, прославь Меня у Тебя Самого той славой, которую Я имел у Тебя ещё до начала существования мира. 6 – Я открыл имя Твоё[1] тем, кого Ты взял из мира и дал Мне. Они были Твоими, и Ты дал их Мне, и они сохранили слово Твоё. 7 Теперь они поняли, что всё, что Ты дал Мне, исходит от Тебя, 8 потому что слова, которые Ты дал Мне, Я передал им. Они приняли их и действительно поняли, что Я от Тебя пришёл, и поверили, что Ты послал Меня. 9 Я молюсь о них. Молюсь не обо всём мире, но о тех, кого Ты дал Мне, потому что они принадлежат Тебе, 10 так как всё, что Я имею, принадлежит Тебе, и всё Твоё принадлежит Мне. В них Я был прославлен! 11 Я уже больше не в мире, но они в мире, а Я иду к Тебе. Святой Отец, сохрани их во имя Твоё – имя, которое Ты дал Мне– чтобы они были одно, как и Мы одно. 12 Пока Я был с ними, Я Сам хранил их во имя Твоё, которое Ты дал Мне. Я охранял их, и никто из них не погиб, кроме осуждённого на погибель[2], чтобы исполнилось Писание. 13 Сейчас Я возвращаюсь к Тебе, но пока Я ещё в мире, Я говорю это, чтобы они познали Мою радость сполна. 14 Я дал им слово Твоё, и мир ненавидит их, потому что они не от мира, как и Я не от этого мира. 15 Я молюсь не о том, чтобы Ты взял их из мира, но чтобы Ты сохранил их от зла[3]. 16 Ведь они не принадлежат миру, как и Я не принадлежу ему. 17 Твоей истиной посвяти их на служение Себе: Твоё слово есть истина. 18 Как Ты послал Меня в мир, так и Я посылаю их в мир. 19 Я Тебе посвящаю Себя ради них, чтобы и они были посвящены на служение Тебе посредством истины. 20 – Я молюсь не только о них, но и о тех, кто поверит в Меня по их слову, 21 чтобы все они были одно. Как Ты, Отец, во Мне и Я в Тебе, пусть и они будут в Нас, чтобы мир поверил, что Ты послал Меня. 22 Я наделил их славой, которую Ты дал Мне, чтобы они были одно, как и Мы одно: 23 Я в них, а Ты – во Мне. Пусть же они будут в совершенном единстве, чтобы мир узнал, что Ты послал Меня и что Ты полюбил их, как и Меня. 24 Отец, Я хочу, чтобы те, кого Ты дал Мне, были со Мной там, где и Я буду. Хочу, чтобы они увидели Мою славу, которую Ты дал Мне, потому что Ты полюбил Меня ещё до создания мира. 25 Праведный Отец, хотя мир и не знает Тебя, но Я знаю Тебя, и Мои последователи знают, что Ты послал Меня. 26 Я открыл им Твоё имя и ещё открою, чтобы та любовь, которой Ты полюбил Меня, была и в них, и чтобы Я был в них.

John 17

中文和合本(简体)

1 耶 稣 说 了 这 话 , 就 举 目 望 天 , 说 : 父 阿 , 时 候 到 了 , 愿 你 荣 耀 你 的 儿 子 , 使 儿 子 也 荣 耀 你 ; 2 正 如 你 曾 赐 给 他 权 柄 管 理 凡 有 血 气 的 , 叫 他 将 永 生 赐 给 你 所 赐 给 他 的 人 。 3 认 识 你 ─ 独 一 的 真 神 , 并 且 认 识 你 所 差 来 的 耶 稣 基 督 , 这 就 是 永 生 。 4 我 在 地 上 已 经 荣 耀 你 , 你 所 托 付 我 的 事 , 我 已 成 全 了 。 5 父 阿 , 现 在 求 你 使 我 同 你 享 荣 耀 , 就 是 未 有 世 界 以 先 , 我 同 你 所 有 的 荣 耀 。 6 你 从 世 上 赐 给 我 的 人 , 我 已 将 你 的 名 显 明 与 他 们 。 他 们 本 是 你 的 , 你 将 他 们 赐 给 我 , 他 们 也 遵 守 了 你 的 道 。 7 如 今 他 们 知 道 , 凡 你 所 赐 给 我 的 , 都 是 从 你 那 里 来 的 ; 8 因 为 你 所 赐 给 我 的 道 , 我 已 经 赐 给 他 们 , 他 们 也 领 受 了 , 又 确 实 知 道 , 我 是 从 你 出 来 的 , 并 且 信 你 差 了 我 来 。 9 我 为 他 们 祈 求 , 不 为 世 人 祈 求 , 却 为 你 所 赐 给 我 的 人 祈 求 , 因 他 们 本 是 你 的 。 10 凡 是 我 的 , 都 是 你 的 ; 你 的 也 是 我 的 , 并 且 我 因 他 们 得 了 荣 耀 。 11 从 今 以 後 , 我 不 在 世 上 , 他 们 却 在 世 上 ; 我 往 你 那 里 去 。 圣 父 阿 , 求 你 因 你 所 赐 给 我 的 名 保 守 他 们 , 叫 他 们 合 而 为 一 像 我 们 一 样 。 12 我 与 他 们 同 在 的 时 候 , 因 你 所 赐 给 我 的 名 保 守 了 他 们 , 我 也 护 卫 了 他 们 ; 其 中 除 了 那 灭 亡 之 子 , 没 有 一 个 灭 亡 的 , 好 叫 经 上 的 话 得 应 验 。 13 现 在 我 往 你 那 里 去 , 我 还 在 世 上 说 这 话 , 是 叫 他 们 心 里 充 满 我 的 喜 乐 。 14 我 已 将 你 的 道 赐 给 他 们 。 世 界 又 恨 他 们 ; 因 为 他 们 不 属 世 界 , 正 如 我 不 属 世 界 一 样 。 15 我 不 求 你 叫 他 们 离 开 世 界 , 只 求 你 保 守 他 们 脱 离 那 恶 者 ( 或 作 : 脱 离 罪 恶 ) 。 16 他 们 不 属 世 界 , 正 如 我 不 属 世 界 一 样 。 17 求 你 用 真 理 使 他 们 成 圣 ; 你 的 道 就 是 真 理 。 18 你 怎 样 差 我 到 世 上 , 我 也 照 样 差 他 们 到 世 上 。 19 我 为 他 们 的 缘 故 , 自 己 分 别 为 圣 , 叫 他 们 也 因 真 理 成 圣 。 20 我 不 但 为 这 些 人 祈 求 , 也 为 那 些 因 他 们 的 话 信 我 的 人 祈 求 , 21 使 他 们 都 合 而 为 一 。 正 如 你 父 在 我 里 面 , 我 在 你 里 面 , 使 他 们 也 在 我 们 里 面 , 叫 世 人 可 以 信 你 差 了 我 来 。 22 你 所 赐 给 我 的 荣 耀 , 我 已 赐 给 他 们 , 使 他 们 合 而 为 一 , 像 我 们 合 而 为 一 。 23 我 在 他 们 里 面 , 你 在 我 里 面 , 使 他 们 完 完 全 全 的 合 而 为 一 , 叫 世 人 知 道 你 差 了 我 来 , 也 知 道 你 爱 他 们 如 同 爱 我 一 样 。 24 父 阿 , 我 在 那 里 , 愿 你 所 赐 给 我 的 人 也 同 我 在 那 里 , 叫 他 们 看 见 你 所 赐 给 我 的 荣 耀 ; 因 为 创 立 世 界 以 前 , 你 已 经 爱 我 了 。 25 公 义 的 父 阿 , 世 人 未 曾 认 识 你 , 我 却 认 识 你 ; 这 些 人 也 知 道 你 差 了 我 来 。 26 我 已 将 你 的 名 指 示 他 们 , 还 要 指 示 他 们 , 使 你 所 爱 我 的 爱 在 他 们 里 面 , 我 也 在 他 们 里 面 。