1Im dritten Monat nach dem Auszug der Israeliten aus Ägyptenland, an diesem Tag kamen sie in die Wüste Sinai.2Sie brachen auf von Refidim und kamen in die Wüste Sinai, und Israel lagerte sich dort in der Wüste gegenüber dem Berge.3Und Mose stieg hinauf zu Gott. Und der HERR rief ihm vom Berge zu und sprach: So sollst du sagen zu dem Hause Jakob und den Israeliten verkündigen:4Ihr habt gesehen, was ich an den Ägyptern getan habe und wie ich euch getragen habe auf Adlerflügeln und euch zu mir gebracht. (5Mo 32,11)5Werdet ihr nun meiner Stimme gehorchen und meinen Bund halten, so sollt ihr mein Eigentum sein vor allen Völkern; denn die ganze Erde ist mein. (5Mo 5,2; 5Mo 7,6)6Und ihr sollt mir ein Königreich von Priestern und ein heiliges Volk sein. Das sind die Worte, die du den Israeliten sagen sollst. (3Mo 19,2; Jes 61,6; 1Petr 2,9; Offb 1,6)7Mose kam und berief die Ältesten des Volks und legte ihnen alle diese Worte vor, die ihm der HERR geboten hatte.8Und alles Volk antwortete einmütig und sprach: Alles, was der HERR geredet hat, wollen wir tun. Und Mose sagte die Worte des Volks dem HERRN wieder. (2Mo 24,3)9Und der HERR sprach zu Mose: Siehe, ich will zu dir kommen in einer dichten Wolke, auf dass dies Volk es höre, wenn ich mit dir rede, und dir für immer glaube. Und Mose verkündete dem HERRN die Worte des Volks. (2Mo 14,31; 2Mo 16,10; 2Mo 34,5; Ps 18,12)10Und der HERR sprach zu Mose: Geh hin zum Volk und heilige sie heute und morgen, dass sie ihre Kleider waschen (3Mo 11,44; Jos 3,5; Hi 1,5)11und bereit seien für den dritten Tag; denn am dritten Tage wird der HERR vor allem Volk herabfahren auf den Berg Sinai.12Und zieh eine Grenze um das Volk und sprich zu ihnen: Hütet euch, auf den Berg zu steigen oder seinen Fuß anzurühren; denn wer den Berg anrührt, der soll des Todes sterben. (2Mo 34,3)13Keine Hand soll ihn anrühren, sondern er soll gesteinigt oder erschossen werden; es sei Tier oder Mensch, sie sollen nicht leben bleiben. Wenn aber das Widderhorn lange tönen wird, dann soll man auf den Berg steigen. (Hebr 12,18)14Mose stieg vom Berge zum Volk herab und heiligte sie, und sie wuschen ihre Kleider.15Und er sprach zu ihnen: Seid bereit für den dritten Tag, und keiner rühre eine Frau an. (1Sam 21,4; 1Kor 7,5)
Der Herr erscheint
16Als nun der dritte Tag kam und es Morgen ward, da erhob sich ein Donnern und Blitzen und eine dichte Wolke auf dem Berge und der Ton einer sehr starken Posaune. Das ganze Volk aber, das im Lager war, erschrak.17Und Mose führte das Volk aus dem Lager Gott entgegen, und es trat unten an den Berg.18Der ganze Berg Sinai aber rauchte, weil der HERR auf den Berg herabfuhr im Feuer; und sein Rauch stieg auf wie der Rauch von einem Schmelzofen, und der ganze Berg bebte sehr. (1Mo 15,17)19Und der Posaune Ton ward immer stärker. Und Mose redete, und Gott antwortete ihm laut. (2Mo 33,11; Apg 7,38)20Als nun der HERR herniedergekommen war auf den Berg Sinai, oben auf seinen Gipfel, berief er Mose hinauf auf den Gipfel des Berges, und Mose stieg hinauf.21Da sprach der HERR zu ihm: Steig hinab und verwarne das Volk, dass sie nicht durchbrechen zum HERRN, ihn zu sehen, und viele von ihnen fallen.22Auch die Priester, die sonst zum HERRN nahen dürfen, sollen sich heiligen, dass der HERR nicht zwischen sie dreinfahre.23Mose aber sprach zum HERRN: Das Volk kann nicht auf den Berg Sinai steigen, denn du hast uns verwarnt und gesagt: Zieh eine Grenze um den Berg und heilige ihn.24Und der HERR sprach zu ihm: Geh hin, steig hinab und komm wieder herauf, du und Aaron mit dir; aber die Priester und das Volk sollen nicht durchbrechen, dass sie hinaufsteigen zu dem HERRN, damit er nicht zwischen sie dreinfahre. (2Mo 24,9)25Und Mose stieg hinunter zum Volk und sagte es ihm.
1В третия месец от излизането на израилтяните от египетската земя на същия ден дойдоха в Синайската пустиня. (4Mo 33,15)2Като се вдигнаха от Рафидим, дойдоха в Синайската пустиня и разположиха стан в пустинята, където Израил разпъна шатрите си срещу планината. (2Mo 3,1; 2Mo 3,12; 2Mo 17,1; 2Mo 17,8)3И като се изкачи Моисей при Бога, ГОСПОД го повика от планината и каза: Така да кажеш на Якововия дом и да известиш на потомците на Израил: (2Mo 3,4; 2Mo 20,21; Apg 7,38)4Вие видяхте какво сторих на египтяните, а как носих вас на орлови крила и ви доведох при Себе Си. (5Mo 29,2; 5Mo 32,11; Jes 63,9; Offb 12,14)5И така, сега, ако наистина слушате гласа Ми и пазите завета Ми, то повече от всички племена вие ще бъдете Мое собствено притежание, защото Мой е целият свят; (2Mo 9,29; 5Mo 4,20; 5Mo 5,2; 5Mo 7,6; 5Mo 10,14; 5Mo 14,2; 5Mo 14,21; 5Mo 26,18; 5Mo 32,8; 5Mo 32,9; 1Kön 8,53; Hi 41,11; Ps 24,1; Ps 50,12; Ps 135,4; Hl 8,12; Jes 41,8; Jes 43,1; Jer 10,16; Mal 3,17; 1Kor 10,26; 1Kor 10,28; Tit 2,14)6и вие ще Ми бъдете царство от свещеници и свят народ. Тези са думите, които трябва да кажеш на израилтяните. (3Mo 20,24; 3Mo 20,26; 5Mo 7,6; 5Mo 26,19; 5Mo 28,9; 5Mo 33,2; Jes 62,12; 1Kor 3,17; 1Thess 5,27; 1Petr 2,5; 1Petr 2,9; Offb 1,6; Offb 5,10; Offb 20,6)7И така, Моисей дойде и повика старейшините на народа, и представи пред тях всички тези наредби, които ГОСПОД му заповяда.8А целият народ отговори едногласно: Всичко, което ГОСПОД е казал, ще направим. И Моисей предаде на ГОСПОДА отговора на народа. (2Mo 24,3; 2Mo 24,7; 5Mo 5,27; 5Mo 26,17)9Тогава ГОСПОД каза на Моисей: Ето, Аз ида при тебе в гъст облак, за да чуе народът, когато говоря с теб, и да ти вярват вече завинаги. И като предаде Моисей на ГОСПОДА думите на народа, (2Mo 14,31; 2Mo 19,16; 2Mo 20,21; 2Mo 24,15; 2Mo 24,16; 5Mo 4,11; 5Mo 4,12; 5Mo 4,36; Ps 18,11; Ps 18,12; Ps 97,2; Mt 17,5; Joh 12,29; Joh 12,30)10ГОСПОД каза още на Моисей: Иди при народа, освети го днес и утре и нека изперат дрехите си; (1Mo 35,2; 2Mo 19,14; 3Mo 11,44; 3Mo 11,45; 3Mo 15,5)11и нека бъдат готови за третия ден, защото на третия ден ГОСПОД ще слезе на Синайската планина пред очите на целия народ. (2Mo 19,16; 2Mo 19,18; 2Mo 34,5; 5Mo 33,2)12И да поставиш прегради наоколо за народа и да кажеш: Внимавайте да не се качите на планината, нито да се допрете до полите и; който се допре до планината, непременно ще бъде умъртвен; (Hebr 12,20)13обаче ръка да не се допре до него, а той да бъде убит с камъни или със стрели – било то животно или човек, който се допре, да не остане жив. Когато тръбата затръби продължително, тогава нека се приближат до планината. (2Mo 19,16; 2Mo 19,19)14И така, Моисей слезе от планината при народа и освети народа; а те изпраха дрехите си. (2Mo 19,10)15Той каза на народа: Бъдете готови за третия ден; не се приближавайте до жена. (2Mo 19,11; 1Sam 21,4; 1Sam 21,5; Sach 7,3; 1Kor 7,5)16А сутринта на третия ден имаше гръм и светкавици, и гъст облак на планината, и много силен тръбен глас; и целият народ, който беше в стана, потрепери. (2Mo 19,9; 2Mo 40,34; 2Chr 5,14; Ps 77,18; Hebr 12,18; Hebr 12,19; Hebr 12,21; Offb 1,10; Offb 4,1; Offb 4,5; Offb 8,5; Offb 11,19)17Тогава Моисей изведе народа от стана, за да посрещнат Бога; и застанаха под планината. (5Mo 4,10)18А Синайската планина беше цялата в дим, защото ГОСПОД слезе в огън на нея; и димът и се вдигаше като дим от пещ и цялата планина се тресеше силно. (1Mo 15,17; 2Mo 3,2; 2Mo 24,17; 5Mo 4,11; 5Mo 33,2; Ri 5,5; 2Chr 7,1; Ps 68,7; Ps 68,8; Ps 77,18; Ps 114,7; Ps 144,5; Jes 6,4; Jer 4,24; Hab 3,3; Hebr 12,26; Offb 15,8)19И когато тръбният глас се усилваше, Моисей извика и Бог му отговори с глас. (2Mo 19,13; Neh 9,13; Ps 81,7; Hebr 12,21)20ГОСПОД слезе на върха на Синайската планина. И ГОСПОД повика Моисей до върха на планината; и Моисей се изкачи.21Тогава ГОСПОД каза на Моисей: Слез, заповядай на народа да не се втурнат нагоре към ГОСПОДА, за да гледат, да не би да паднат мнозина от тях. (2Mo 3,5; 1Sam 6,19)22Така и свещениците, които се приближават при ГОСПОДА, нека се осветят, за да не ги порази ГОСПОД. (3Mo 10,3; 2Sam 6,7; 2Sam 6,8)23А Моисей отговори на ГОСПОДА: Народът не може да се изкачи на Синайската планина, защото Ти си ни заповядал: Постави прегради около планината и я освети. (2Mo 19,12; Jos 3,4)24Но ГОСПОД му каза: Иди, слез, после да се изкачиш ти и Аарон с теб; а свещениците и народът да не се втурнат нагоре и да не се качват към ГОСПОДА, за да не ги порази Той.25И така, Моисей слезе при народа и им каза това.