1.Korinther 2

Lutherbibel 2017

von Deutsche Bibelgesellschaft
1 Auch ich, meine Brüder und Schwestern, als ich zu euch kam, kam ich nicht mit hohen Worten oder hoher Weisheit, euch das Geheimnis Gottes zu predigen.2 Denn ich hielt es für richtig, unter euch nichts zu wissen als allein Jesus Christus, ihn, den Gekreuzigten. (Gal 6,14)3 Und ich war bei euch in Schwachheit und in Furcht und mit großem Zittern; (Apg 18,9; 2Kor 10,10; Gal 4,13)4 und mein Wort und meine Predigt geschahen nicht mit überredenden Worten der Weisheit, sondern im Erweis des Geistes und der Kraft, (Mt 10,20)5 auf dass euer Glaube nicht stehe auf Menschenweisheit, sondern auf Gottes Kraft. (1Thess 1,5)6 Von Weisheit reden wir aber unter den Vollkommenen; doch nicht von einer Weisheit dieser Welt, auch nicht der Herrscher dieser Welt, die vergehen.7 Sondern wir reden von der Weisheit Gottes, die im Geheimnis verborgen ist, die Gott vorherbestimmt hat vor aller Zeit zu unserer Herrlichkeit, (Mt 11,25; Röm 16,25)8 die keiner von den Herrschern dieser Welt erkannt hat; denn wenn sie die erkannt hätten, hätten sie den Herrn der Herrlichkeit nicht gekreuzigt.9 Sondern wir reden, wie geschrieben steht: »Was kein Auge gesehen hat und kein Ohr gehört hat und in keines Menschen Herz gekommen ist, was Gott bereitet hat denen, die ihn lieben.«10 Uns aber hat es Gott offenbart durch den Geist; denn der Geist erforscht alle Dinge, auch die Tiefen Gottes. (Mt 13,11; Kol 1,26)11 Denn welcher Mensch weiß, was im Menschen ist, als allein der Geist des Menschen, der in ihm ist? So weiß auch niemand, was in Gott ist, als allein der Geist Gottes.12 Wir aber haben nicht empfangen den Geist der Welt, sondern den Geist aus Gott, damit wir wissen, was uns von Gott geschenkt ist. (Joh 14,16)13 Und davon reden wir auch nicht mit Worten, welche menschliche Weisheit lehren kann, sondern mit Worten, die der Geist lehrt, und deuten geistliche Dinge für geistliche Menschen.14 Der natürliche Mensch aber nimmt nicht an, was vom Geist Gottes ist; es ist ihm eine Torheit und er kann es nicht erkennen; denn es muss geistlich beurteilt werden. (1Kor 1,23)15 Der geistliche Mensch aber beurteilt alles und wird doch selber von niemandem beurteilt.16 Denn »wer hat des Herrn Sinn erkannt, oder wer will ihn unterweisen«? Wir aber haben Christi Sinn. (Röm 11,34)

1.Korinther 2

Библия, ревизирано издание

von Bulgarian Bible Society
1 И аз, братя, когато дойдох при вас, не дойдох с превъзходно говорене или мъдрост да ви известя Божията тайна; (1Kor 1,6; 1Kor 1,17; 1Kor 2,4; 1Kor 2,13; 2Kor 10,10; 2Kor 11,6)2 защото бях решил да не зная между вас нищо друго освен Исус Христос, и то Христос разпънат. (1Kor 1,23; 1Kor 15,3; Gal 6,14; Phil 3,8)3 Аз бях немощен между вас, страхувах се и много треперех. (Apg 18,1; Apg 18,6; Apg 18,12; 2Kor 4,7; 2Kor 10,1; 2Kor 10,10; 2Kor 11,30; 2Kor 12,5; 2Kor 12,9)4 И говоренето ми, и проповядването ми не ставаха с убедителните думи на мъдростта, а с доказателство от Дух и сила; (Röm 15,19; 1Kor 1,17; 1Kor 2,1; 1Thess 1,5; 2Petr 1,16)5 за да бъде вярването ви основано не на човешка мъдрост, а на Божията сила. (2Kor 4,7; 2Kor 6,7)6 Обаче ние поучаваме мъдрост между съвършените, но не мъдрост от този свят, нито от властниците на този свят, които преминават; (1Kor 1,20; 1Kor 1,28; 1Kor 2,1; 1Kor 2,13; 1Kor 3,19; 1Kor 14,20; 2Kor 1,12; Eph 4,13; Phil 3,15; Hebr 5,14; Jak 3,15)7 а поучаваме Божията тайнствена премъдрост, която е била скрита, която е била предопределена от Бога преди вековете да ни докарва слава. (Röm 16,25; Röm 16,26; Eph 3,5; Eph 3,9; Kol 1,26; 2Tim 1,9)8 Никой от властниците на този свят не я е познал; защото, ако я бяха познали, не биха разпънали Господа на славата. (Mt 11,25; Lk 23,34; Joh 7,48; Joh 16,3; Apg 3,17; Apg 13,27; 2Kor 3,14)9 А според както е писано: „Каквото око не е видяло и ухо не е чуло, и на човешко сърце не е идвало, всичко това е приготвил Бог за тези, които Го обичат.“ (Jes 64,4)10 А на нас Бог откри това чрез Духа; понеже Духът издирва всичко, даже и Божиите дълбочини. (Mt 13,11; Mt 16,17; Mk 4,11; Joh 14,26; Joh 16,13; 1Joh 2,27)11 Защото кой човек знае какво има в човека освен духа на човека, който е в Него? Така и никой не знае какво има у Бога, освен Божия Дух. (Spr 20,27; Spr 27,19; Jer 17,9; Röm 11,33; Röm 11,34)12 А ние получихме не духа на света, а Духа, Който е от Бога, за да познаем това, което Бог е благоволил да ни подари; (Röm 8,15)13 което и възвестяваме не с думи, научени от човешка мъдрост, а с думи, научени от Духа, като поясняваме духовните неща на духовните човеци. (1Kor 1,17; 1Kor 2,4; 2Petr 1,16)14 Но естественият човек не възприема това, което е от Божия Дух, защото за него е глупост; и не може да го разбере, понеже то се изпитва духовно. (Mt 16,23; Röm 8,5; 1Kor 1,18; 1Kor 1,23; Jud 1,19)15 Но духовният човек изпитва всичко; а него никой не изпитва. (Spr 28,5; 1Thess 5,21; 1Joh 4,1)16 Защото: „Кой е познал ума на Господа, зада може да Го научи?“ А ние имаме ум Христов. (Hi 15,8; Jes 40,13; Jer 23,18; Joh 15,15; Röm 11,34)