Sprüche 19

Lutherbibel 2017

von Deutsche Bibelgesellschaft
1 Ein Armer, der in Unschuld wandelt, ist besser als ein Lügner, der doch ein Narr ist. (Spr 28,6)2 Wo man nicht mit Vernunft handelt, da geht es nicht gut zu; und wer hastig läuft, der tritt fehl.3 Des Menschen Torheit führt ihn in die Irre, und doch tobt sein Herz wider den HERRN. (Kla 3,39)4 Reichtum macht viel Freunde; aber der Arme wird von seinem Freund verlassen. (Spr 14,20)5 Ein falscher Zeuge bleibt nicht ungestraft; und wer frech Lügen redet, wird nicht entrinnen. (5Mo 19,18; Spr 21,28)6 Viele schmeicheln dem Vornehmen; und wer Geschenke gibt, hat jeden zum Freund.7 Den Armen hassen alle seine Brüder; wie viel mehr halten sich seine Freunde von ihm fern!8 Wer Klugheit erwirbt, liebt sein Leben; und der Verständige findet Gutes.9 Ein falscher Zeuge bleibt nicht ungestraft; und wer frech Lügen redet, wird umkommen.10 Dem Toren steht nicht an, gute Tage zu haben, viel weniger einem Knecht, zu herrschen über Fürsten.11 Klugheit macht den Mann langsam zum Zorn, und es ist ihm eine Ehre, dass er Verfehlung übersehen kann. (Spr 14,29)12 Die Ungnade des Königs ist wie das Brüllen eines Löwen; aber seine Gnade ist wie Tau auf dem Grase. (Spr 16,14)13 Ein törichter Sohn ist seines Vaters Herzeleid, und eine zänkische Frau wie ein stetig tropfendes Dach. (Spr 27,15)14 Haus und Habe vererben die Eltern; aber eine verständige Frau kommt vom HERRN. (Spr 18,22)15 Faulheit macht schläfrig, und ein Lässiger wird Hunger leiden.16 Wer das Gebot bewahrt, der bewahrt sein Leben; wer aber auf seinen Weg nicht achtet, wird sterben. (Spr 16,17)17 Wer sich des Armen erbarmt, der leiht dem HERRN, und der wird ihm vergelten, was er Gutes getan hat. (Ps 41,2; Spr 14,31; Dan 4,24; Mt 5,7; Mt 25,40; 2Kor 9,6)18 Züchtige deinen Sohn, solange Hoffnung da ist, aber lass dich nicht hinreißen, ihn zu töten. (5Mo 21,18)19 Großer Grimm muss Strafe leiden; denn willst du ihm steuern, so wird er noch größer.20 Höre auf Rat und nimm Zucht an, dass du hernach weise seist.21 In eines Mannes Herzen sind viele Pläne; aber zustande kommt der Ratschluss des HERRN. (Spr 16,9)22 Der Mensch wünscht sich Güte, und ein Armer ist besser als ein Lügner.23 Die Furcht des HERRN führt zum Leben; man wird satt werden und sicher schlafen, von keinem Übel heimgesucht.24 Der Faule steckt seine Hand in die Schüssel und bringt sie nicht wieder zum Munde. (Spr 26,15)25 Schlägt man den Spötter, so wird der Unverständige vernünftig; weist man den Verständigen zurecht, so gewinnt er an Einsicht. (Spr 21,11)26 Wer den Vater misshandelt und die Mutter verjagt, der ist ein schandbarer und verfluchter Sohn.27 Lässt du ab, mein Sohn, auf Mahnung zu hören, so irrst du ab von vernünftiger Lehre. (Jak 1,22)28 Ein nichtswürdiger Zeuge spottet des Rechts, und der Frevler Mund verbreitet Unheil. (Spr 15,28)29 Den Spöttern sind Strafen bereitet und Schläge für den Rücken der Toren. (Spr 26,3)

Sprüche 19

Библия, синодално издание

von Bulgarian Bible Society
1 По-добре сиромах, който ходи в своята непорочност, нежели (богат) с лъжливи уста, при това и глупав. (Spr 28,6)2 Не е добре на душата без знание, и който бърза с нозете, препъва се. (Spr 6,18)3 Глупостта на човека изкривява пътя му, а сърцето му негодува против Господа. (Jak 1,13; Sir 15,11)4 Богатството притуря много приятели, а сиромаха го напуска и приятелят му. (Spr 14,20)5 Лъжесвидетел не ще остане ненаказан, и който говори лъжа, не ще се спаси. (5Mo 19,19)6 Мнозина се подмилкват на големците, и всякой е приятел на човек, който прави подаръци.7 Сиромаха мразят всичките му братя, още повече приятелите му странят от него: припка след тях, за да поговори, но – и това няма.8 Който придобива разум, обича душата си; който пази благоразумие, намира добро.9 Лъжесвидетел не ще остане ненаказан, и който говори лъжа, ще загине. (Spr 21,28)10 На глупец не прилича разкош, още повече на роб – да господарува над князе. (Spr 30,21)11 Благоразумието прави човека бавен на гняв, и за него е слава да бъде снизходителен към грешки. (Spr 14,29)12 Гневът на царя е като лъвски рев, а благоволението му – като роса по трева. (Röm 13,4)13 Глупав син е съкрушение за баща си, и свадлива жена е като неспирен капчук. (Spr 10,1)14 Къща и имот са наследство от родители, а разумна жена – от Господа. (Spr 18,23)15 Мързел потопява в сънливост, и нехайна душа ще търпи глад.16 Който пази заповед, запазва душата си, а който нехае за своите пътища, ще загине. (Spr 3,21; Lk 11,28)17 Който прави добро на сиромах, дава назаем Господу, и Той ще му отплати за неговото благодеяние. (Mt 10,42; Mt 25,40)18 Наказвай сина си, докле има надежда, и не се възмущавай от вика му. (Spr 13,25; Spr 23,13)19 Гневливият нека търпи наказание, защото, ако го пожалиш, ще трябва да го наказваш още повече.20 Слушай съвет и приемай изобличение, за да станеш отпосле мъдър.21 В сърцето на човека има много кроежи, но сбъдва се само определеното от Господа. (Hi 23,13; Spr 16,1)22 Радост за човека е неговата благотворителност, и сиромахът е по-добър, отколкото лъжецът.23 Страхът Господен води към живот, и който го има, винаги ще бъде доволен, и зло няма да го постигне.24 Мързеливец потапя ръка в блюдото и не иска да я подигне до устата си. (Spr 26,15)25 Ако накажеш кощунника, и простият ще стане благоразумен; и ако изобличиш разумния, той ще разбере поуката. (Spr 21,11)26 Който съсипва баща и изпъжда майка, е син безсрамен и безчестен. (Spr 15,20)27 Престани, синко, да слушаш внушения, които те отклоняват от думите на разума.28 Лукав свидетел се гаври със съда, и устата на беззаконниците гълтат неправда. (Hi 15,16)29 Готови са за кощунници съдилища, и удари за тялото на глупците.