von Deutsche Bibelgesellschaft1Ein Armer, der in Unschuld wandelt, ist besser als ein Lügner, der doch ein Narr ist. (Spr 28,6)2Wo man nicht mit Vernunft handelt, da geht es nicht gut zu; und wer hastig läuft, der tritt fehl.3Des Menschen Torheit führt ihn in die Irre, und doch tobt sein Herz wider den HERRN. (Kla 3,39)4Reichtum macht viel Freunde; aber der Arme wird von seinem Freund verlassen. (Spr 14,20)5Ein falscher Zeuge bleibt nicht ungestraft; und wer frech Lügen redet, wird nicht entrinnen. (5Mo 19,18; Spr 21,28)6Viele schmeicheln dem Vornehmen; und wer Geschenke gibt, hat jeden zum Freund.7Den Armen hassen alle seine Brüder; wie viel mehr halten sich seine Freunde von ihm fern!8Wer Klugheit erwirbt, liebt sein Leben; und der Verständige findet Gutes.9Ein falscher Zeuge bleibt nicht ungestraft; und wer frech Lügen redet, wird umkommen.10Dem Toren steht nicht an, gute Tage zu haben, viel weniger einem Knecht, zu herrschen über Fürsten.11Klugheit macht den Mann langsam zum Zorn, und es ist ihm eine Ehre, dass er Verfehlung übersehen kann. (Spr 14,29)12Die Ungnade des Königs ist wie das Brüllen eines Löwen; aber seine Gnade ist wie Tau auf dem Grase. (Spr 16,14)13Ein törichter Sohn ist seines Vaters Herzeleid, und eine zänkische Frau wie ein stetig tropfendes Dach. (Spr 27,15)14Haus und Habe vererben die Eltern; aber eine verständige Frau kommt vom HERRN. (Spr 18,22)15Faulheit macht schläfrig, und ein Lässiger wird Hunger leiden.16Wer das Gebot bewahrt, der bewahrt sein Leben; wer aber auf seinen Weg nicht achtet, wird sterben. (Spr 16,17)17Wer sich des Armen erbarmt, der leiht dem HERRN, und der wird ihm vergelten, was er Gutes getan hat. (Ps 41,2; Spr 14,31; Dan 4,24; Mt 5,7; Mt 25,40; 2Kor 9,6)18Züchtige deinen Sohn, solange Hoffnung da ist, aber lass dich nicht hinreißen, ihn zu töten. (5Mo 21,18)19Großer Grimm muss Strafe leiden; denn willst du ihm steuern, so wird er noch größer.20Höre auf Rat und nimm Zucht an, dass du hernach weise seist.21In eines Mannes Herzen sind viele Pläne; aber zustande kommt der Ratschluss des HERRN. (Spr 16,9)22Der Mensch wünscht sich Güte, und ein Armer ist besser als ein Lügner.23Die Furcht des HERRN führt zum Leben; man wird satt werden und sicher schlafen, von keinem Übel heimgesucht.24Der Faule steckt seine Hand in die Schüssel und bringt sie nicht wieder zum Munde. (Spr 26,15)25Schlägt man den Spötter, so wird der Unverständige vernünftig; weist man den Verständigen zurecht, so gewinnt er an Einsicht. (Spr 21,11)26Wer den Vater misshandelt und die Mutter verjagt, der ist ein schandbarer und verfluchter Sohn.27Lässt du ab, mein Sohn, auf Mahnung zu hören, so irrst du ab von vernünftiger Lehre. (Jak 1,22)28Ein nichtswürdiger Zeuge spottet des Rechts, und der Frevler Mund verbreitet Unheil. (Spr 15,28)29Den Spöttern sind Strafen bereitet und Schläge für den Rücken der Toren. (Spr 26,3)
Sprüche 19
Библия, синодално издание
von Bulgarian Bible Society1По-добре сиромах, който ходи в своята непорочност, нежели (богат) с лъжливи уста, при това и глупав. (Spr 28,6)2Не е добре на душата без знание, и който бърза с нозете, препъва се. (Spr 6,18)3Глупостта на човека изкривява пътя му, а сърцето му негодува против Господа. (Jak 1,13; Sir 15,11)4Богатството притуря много приятели, а сиромаха го напуска и приятелят му. (Spr 14,20)5Лъжесвидетел не ще остане ненаказан, и който говори лъжа, не ще се спаси. (5Mo 19,19)6Мнозина се подмилкват на големците, и всякой е приятел на човек, който прави подаръци.7Сиромаха мразят всичките му братя, още повече приятелите му странят от него: припка след тях, за да поговори, но – и това няма.8Който придобива разум, обича душата си; който пази благоразумие, намира добро.9Лъжесвидетел не ще остане ненаказан, и който говори лъжа, ще загине. (Spr 21,28)10На глупец не прилича разкош, още повече на роб – да господарува над князе. (Spr 30,21)11Благоразумието прави човека бавен на гняв, и за него е слава да бъде снизходителен към грешки. (Spr 14,29)12Гневът на царя е като лъвски рев, а благоволението му – като роса по трева. (Röm 13,4)13Глупав син е съкрушение за баща си, и свадлива жена е като неспирен капчук. (Spr 10,1)14Къща и имот са наследство от родители, а разумна жена – от Господа. (Spr 18,23)15Мързел потопява в сънливост, и нехайна душа ще търпи глад.16Който пази заповед, запазва душата си, а който нехае за своите пътища, ще загине. (Spr 3,21; Lk 11,28)17Който прави добро на сиромах, дава назаем Господу, и Той ще му отплати за неговото благодеяние. (Mt 10,42; Mt 25,40)18Наказвай сина си, докле има надежда, и не се възмущавай от вика му. (Spr 13,25; Spr 23,13)19Гневливият нека търпи наказание, защото, ако го пожалиш, ще трябва да го наказваш още повече.20Слушай съвет и приемай изобличение, за да станеш отпосле мъдър.21В сърцето на човека има много кроежи, но сбъдва се само определеното от Господа. (Hi 23,13; Spr 16,1)22Радост за човека е неговата благотворителност, и сиромахът е по-добър, отколкото лъжецът.23Страхът Господен води към живот, и който го има, винаги ще бъде доволен, и зло няма да го постигне.24Мързеливец потапя ръка в блюдото и не иска да я подигне до устата си. (Spr 26,15)25Ако накажеш кощунника, и простият ще стане благоразумен; и ако изобличиш разумния, той ще разбере поуката. (Spr 21,11)26Който съсипва баща и изпъжда майка, е син безсрамен и безчестен. (Spr 15,20)27Престани, синко, да слушаш внушения, които те отклоняват от думите на разума.28Лукав свидетел се гаври със съда, и устата на беззаконниците гълтат неправда. (Hi 15,16)29Готови са за кощунници съдилища, и удари за тялото на глупците.