1Ein Wallfahrtslied. Aus der Tiefe rufe ich, HERR, zu dir. /2Herr, höre meine Stimme! Lass deine Ohren merken auf die Stimme meines Flehens!3Wenn du, HERR, Sünden anrechnen willst – Herr, wer wird bestehen?4Denn bei dir ist die Vergebung, dass man dich fürchte. (Jes 55,7; Röm 6,1)5Ich harre des HERRN, meine Seele harret, und ich hoffe auf sein Wort. (Jes 21,11; Lk 12,35)6Meine Seele wartet auf den Herrn mehr als die Wächter auf den Morgen; mehr als die Wächter auf den Morgen7hoffe Israel auf den HERRN! Denn bei dem HERRN ist die Gnade und viel Erlösung bei ihm.8Und er wird Israel erlösen aus allen seinen Sünden. (Mt 1,21)
1Господи, сърцето ми не се е гордяло, очите ми не са се високо дигали, и аз не съм се занимавал с велики и непостижими за мен работи. (2Sam 6,22; Spr 16,5)2Не смирявах ли и не успокоявах ли душата си като дете, отбито от майчини гърди? Душата ми беше в мене като дете от гърди отбито. (Röm 12,16)3Нека се уповава Израил на Господа отсега и довека.