Psalm 60 | Einheitsübersetzung 2016

Einheitsübersetzung 2016

Bittgebet des von Gott verstoßenen Volkes

1 Für den Chormeister. Nach der Weise Lotusblüte. Ein Zeugnis. Ein Miktam-Lied. Von David. Zum Lehren. 2 Als er mit Aram Naharajim und Aram Zoba Krieg führte und als Joab zurückkehrte und Edom im Salztal schlug, zwölftausend Mann. (2Sam 8,3) 3 Gott, du hast uns verstoßen, du hast eine Bresche in uns geschlagen, du hast uns gezürnt - wende dich uns wieder zu! 4 Erschüttert hast du das Land und gespalten. Heile seine Risse! Denn es kam ins Wanken. 5 Hartes ließest du schauen dein Volk, du hast uns getränkt mit betäubendem Wein. (Ps 75,9; Jes 51,17) 6 Denen, die dich fürchten, hast du ein Zeichen aufgestellt, zu dem sie fliehen können vor dem Bogen. [Sela]^[1] 7 Damit befreit werden, die dir lieb sind, rette mit deiner Rechten und gib uns Antwort! (Ps 108,7) 8 Gott hat in seinem Heiligtum gesprochen: / Ich will triumphieren, will Sichem verteilen und das Tal von Sukkot vermessen. 9 Mein ist Gilead, mein Manasse, / Efraim der Helm meines Hauptes, Juda mein Herrscherstab. (1Mo 49,10) 10 Mein Waschbecken ist Moab, / meinen Schuh werf ich auf Edom, Philisterland, juble mir zu! (Jes 11,14) 11 Wer führt mich hin zu der befestigten Stadt, wer wird mich nach Edom geleiten? 12 Bist nicht du es, Gott, der du uns verstoßen hast und nicht ausziehst, Gott, mit unseren Heeren? (Ps 44,10) 13 Bring uns doch Hilfe gegen den Feind, denn die Rettung durch Menschen ist nichtig! 14 Mit Gott werden wir Machtvolles tun. Er selbst wird unsere Feinde zertreten. (Ps 44,6)

Schlachter 2000

von Genfer Bibelgesellschaft

1 Dem Vorsänger. Nach [der Melodie] »Lilie«. Ein Zeugnis. Ein Miktam von David; zum Lehren. (Ps 45,1) 2 Als er mit den Aramäern von Naharajim und mit den Aramäern von Zoba gekämpft hatte, und Joab zurückkehrte und die Edomiter im Salztal schlug, zwölftausend Mann. (2Sam 8,1; 1Chr 18,3) 3 O Gott, du hast uns verworfen, du hast uns zerstreut, du bist zornig gewesen; stelle uns wieder her! (2Chr 7,14; Ps 85,5; Ps 89,39) 4 Du hast das Land erschüttert und zerspalten; heile seine Brüche; denn es wankt! (Ps 99,1; Jes 24,20; Jes 30,26; Jer 30,17)

Ps 99,1Jes 24,20Jes 30,26Jer 30,17

5 Du hast dein Volk Hartes sehen lassen; du tränktest uns mit Taumelwein. (Ps 71,20; Ps 75,9; Jes 51,17) 6 Du hast denen, die dich fürchten, ein Banner gegeben, dass sie sich erheben um der Wahrheit willen. (Sela.) (2Mo 17,15; 1Kön 3,6; Ps 20,6; Ps 45,5; Hl 2,4; 1Tim 3,15)

2Mo 17,151Kön 3,6Ps 20,6Ps 45,5Hl 2,41Tim 3,15

7 Damit deine Geliebten befreit werden, Rette durch deine Rechte und erhöre uns! (Ps 20,7; Ps 108,7; Ps 118,15) 8 Gott hat gesprochen in seinem Heiligtum: »Ich will frohlocken! Ich will Sichem verteilen und das Tal Sukkoth ausmessen; (1Mo 33,17; Jos 13,27; Jos 20,7; Ps 85,9)

1Mo 33,17Jos 13,27Jos 20,7Ps 85,9

9 Gilead gehört mir, und Manasse gehört mir, und Ephraim ist die Festung meines Hauptes, Juda mein Herrscherstab; (1Mo 49,10; Jos 13,24; Jos 13,29; Ps 108,9)

1Mo 49,10Jos 13,24Jos 13,29Ps 108,9

10 Moab ist mein Waschbecken, auf Edom werfe ich meinen Schuh,^[1] jauchze mir zu, Philisterland!« (2Sam 8,14; Ps 87,4; Ps 108,10) 11 Wer führt mich in die feste Stadt, wer geleitet mich nach Edom? 12 Hast du uns, o Gott, nicht verstoßen, und ziehst nicht aus, o Gott, mit unseren Heeren? (1Kön 8,44; Ps 44,6; Ps 60,3) 13 Schaffe uns Hilfe in der Drangsal; Menschenhilfe ist ja nichtig! (Ps 33,16; Ps 146,3) 14 Mit Gott werden wir Gewaltiges vollbringen, und er wird unsere Feinde zertreten. (2Chr 14,10; Ps 18,30; Ps 18,33; Ps 44,6; Ps 108,14; Röm 16,20)

2Chr 14,10Ps 18,30Ps 18,33Ps 44,6Ps 108,14Röm 16,20

الكتاب المقدس

von Biblica

لِقَائِدِ الْمُنْشِدِينَ عَلَى السُّوسَنِّ. شَهَادَةٌ مُذَهَّبَةٌ لِدَاوُدَ لِلتَّعْلِيمِ لَمَّا حَارَبَ سُورِيِّي مَا بَيْنَ النَّهْرَيْنِ وَسُورِيِّي صُوبَةَ، فَرَجَعَ يُوآبُ وَصَرَعَ مِنَ الأَدُومِيِّينَ فِي وَادِي الْمِلْحِ اثْنَيْ عَشَرَ أَلْفاً.

1 يَا اللهُ قَدْ رَذَلْتَنَا، وَبَدَّدْتَنَا وَسَخِطْتَ عَلَيْنَا، فَرُدَّنَا إِلَيْكَ. 2 زَلْزَلْتَ الأَرْضَ وَصَدَّعْتَهَا، فَاجْبُرْ كَسْرَهَا لأَنَّهَا تَهْتَزُّ. 3 جَعَلْتَ شَعْبَكَ يُعَانِي الْمَشَقَّاتِ. وَتَرَنَّحْنَا تَحْتَ وَقْعِ ضَرَبَاتِكَ كَالسُّكَارَى. 4 أَعْطَيْتَ خَائِفِيكَ رَايَةً تُرْفَعُ لأَجْلِ الْحَقِّ. 5 لِكَيْ يَنْجُوَ أَحِبَّاؤُكَ. خَلِّصْ بِيَمِينِكَ وَاسْتَجِبْ لِي. 6 قَدْ تَكَلَّمَ اللهُ فِي قَدَاسَتِهِ، لِذَلِكَ أَبْتَهِجُ وَأَقْسِمُ أَرْضَ شَكِيمَ وَأَقِيسُ وَادِي سُكُّوتَ، 7 لِي جِلْعَادُ، وَلِي مَنَسَّى. أَفْرَايِمُ خُوذَةُ رَأْسِي، وَيَهُوذَا صَوْلَجَانِي. 8 مُوآبُ مِرْحَضَتِي، وَعَلَى أَدُومَ أُلْقِي حِذَائِي، وَعَلَى فَلَسْطِينَ أَهْتِفُ مُنْتَصِراً. 9 مَنْ يَقُودُنِي لِمُحَارَبَةِ الْمَدِينَةِ الْمُحَصَّنَةِ؟ مَنْ يَهْدِينِي إِلَى أَدُومَ؟ 10 أَلَيْسَ أَنْتَ يَا اللهُ الَّذِي أَقْصَيْتَنَا وَلَمْ تَعُدْ تَخْرُجُ مَعَ جُيُوشِنَا؟ 11 هَبْ لَنَا عَوْناً فِي الضِّيقِ، فَعَبَثٌ هُوَ خَلاصُ الإِنْسَانِ. 12 بِعَوْنِ اللهِ نُحَارِبُ بِبَأْسٍ، وَهُوَ الَّذِي يَدُوسُ أَعْدَاءَنَا.

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

von Biblica

دعا برای رهايی

(اين مزمور را داوود هنگامی نوشت كه با لشکر سوری در جنگ بود و هنوز معلوم نبود كدام طرف برنده خواهد شد. اين همان جنگی است كه يوآب، سردار لشکر داوود، دوازده هزار ادومی را در«درهٔ نمک» از پای درآورد.)

1 ای خدا، تو ما را طرد كردهای، ما را پراكنده ساخته و بر ما خشمگين بودهای؛ اما اينک به سوی ما بازگرد. 2 زمين را لرزان ساخته و آن را شكافتهای؛ شكافهايش را به هم آور، زيرا نزديک است متلاشی شود. 3 به قوم برگزيدهات سختیهای فراوان دادهای؛ ما را همچون افراد مست گيج و سرگردان نمودهای. 4 تو برای كسانی كه تو را گرامی میدارند پرچمی به اهتزاز درآوردهای تا آنان را در مقابل تيرهای دشمن در امان داری. 5 ای خدايی كه ما را دوست داری، با قدرت خويش ما را نجات ده و دعای ما را اجابت فرما. 6 خدا در خانهٔ مقدس خويش سخن گفته و فرموده است: «با پيروزی شهر شكيم و درهٔ سوكوت را بين قوم خود تقسيم خواهم كرد. 7 جلعاد و منسی از آن من است؛ افرايم كلاهخود من و يهودا عصای سلطنت من است. 8 اما قوم موآب را مانند لگن برای شستشو به کار خواهم برد، بر قوم ادوم كفشم را خواهم انداخت و بر فلسطين فرياد برخواهم آورد.» 9-10 كيست كه مرا برای گرفتن شهرهای حصاردار ادوم رهبری كند؟ ای خدا، تو ما را رهبری كن؛ بلی، تو كه اينک از ما روگردان شدهای، ما را رهبری كن! 11 تو ما را در جنگ با دشمن كمک كن، زيرا كمک انسان بیفايده است. 12 با كمک تو ای خدا، پيروز خواهيم شد، زيرا تو دشمنان ما را شكست خواهی داد!