Psalm 41 | Einheitsübersetzung 2016

Einheitsübersetzung 2016

Gebet eines Kranken und Verlassenen

1 Für den Chormeister. Ein Psalm Davids. 2 Selig, wer sich des Geringen annimmt; zur Zeit des Unheils wird der HERR ihn retten. (Spr 14,21; Mt 5,7) 3 Der HERR wird ihn behüten und am Leben erhalten. Man preist ihn glücklich im Land. Gib ihn nicht preis seinen gierigen Feinden! 4 Der HERR wird ihn auf dem Krankenbett stärken; sein ganzes Lager hast du in seiner Krankheit gewendet. 5 Ich sagte: HERR, sei mir gnädig! Heile mich, denn ich habe gegen dich gesündigt! (Ps 6,3) 6 Meine Feinde reden über mich böse: Wann stirbt er endlich und wann vergeht sein Name? (Ps 22,7; Ps 44,14; Ps 71,7; Ps 89,51; Ps 102,9; Ps 109,25; Ps 123,3)

Ps 22,7Ps 44,14Ps 71,7Ps 89,51Ps 102,9Ps 109,25Ps 123,3

7 Besucht mich jemand, so kommen seine Worte aus falschem Herzen. / Er häuft für sich Unheil an, dann geht er hinaus und redet. 8 Gemeinsam tuscheln über mich alle, die mich hassen, und gegen mich sinnen sie Böses. 9 Verderben hat sich über ihn ergossen; wer einmal daliegt, der steht nicht mehr auf. 10 Auch mein Freund, dem ich vertraute, der mein Brot aß, hat die Ferse gegen mich erhoben. (Ps 31,12; Ob 1,7; Joh 13,18) 11 Du aber, HERR, sei mir gnädig; richte mich auf, damit ich ihnen vergelten kann! 12 Daran habe ich erkannt, dass du an mir Gefallen hast: wenn mein Feind nicht über mich triumphieren kann. 13 Weil ich aufrichtig bin, hieltest du mich fest und stelltest mich vor dein Angesicht für immer. 14 Gepriesen sei der HERR, der Gott Israels, von Ewigkeit zu Ewigkeit. Amen, ja amen. (Neh 9,5)

Schlachter 2000

von Genfer Bibelgesellschaft

1 Dem Vorsänger. Ein Psalm Davids. 2 Wohl dem, der sich des Armen annimmt; der HERR wird ihn erretten zur bösen Zeit. (Spr 14,21; Spr 14,31; Spr 19,17; Jes 58,7; Mt 5,7)

Spr 14,21Spr 14,31Spr 19,17Jes 58,7Mt 5,7

3 Der HERR wird ihn bewahren und am Leben erhalten, er wird glücklich gepriesen im Land; ja, du wirst ihn nicht der Gier seiner Feinde ausliefern! (Ps 27,12) 4 Der HERR wird ihn erquicken auf seinem Krankenlager; du machst, dass es ihm besser geht, wenn er krank ist. (2Kön 20,5) 5 Ich sprach: HERR, sei mir gnädig! Heile meine Seele, denn ich habe gegen dich gesündigt! (Ps 6,3; Ps 57,2) 6 Meine Feinde wünschen mir Unglück: »Wann wird er sterben, dass sein Name untergeht?« (Ps 56,3; Ps 70,3) 7 Und wenn einer kommt, um mich zu besuchen, so redet er Lügen; sein Herz sammelt sich Bosheit, er geht hinaus und spricht davon. (Ps 7,15; Ps 12,3; Ps 109,2) 8 Alle, die mich hassen, flüstern miteinander über mich; sie haben mir Böses zugedacht: (Ps 109,5; Spr 16,28; Röm 1,29; 2Kor 12,20)

Ps 109,5Spr 16,28Röm 1,292Kor 12,20

9 »Ein Belialsspruch haftet ihm an; wenn er daliegt, steht er nicht wieder auf!« (2Kor 6,15) 10 Auch mein Freund, dem ich vertraute, der mein Brot aß,^[1] hat die Ferse gegen mich erhoben. (Jos 9,14; Ps 55,13; Joh 13,18) 11 Du aber, HERR, sei mir gnädig und richte mich auf, so will ich es ihnen vergelten. (Ps 28,4; Ps 41,5; 2Tim 4,14) 12 Daran erkenne ich, dass du Gefallen an mir hast, dass mein Feind nicht über mich triumphieren darf. (Ps 18,20; Ps 147,1) 13 Mich aber hast du in meiner Lauterkeit erhalten und lässt mich vor deinem Angesicht stehen auf ewig. (Ps 140,14) 14 Gelobt sei der HERR, der Gott Israels, von Ewigkeit zu Ewigkeit! Amen, ja, Amen! (Neh 9,5; Ps 72,18)

الكتاب المقدس

von Biblica

لِقَائِدِ الْمُنْشِدِينَ، مَزْمُورٌ لِدَاوُدَ

1 طُوبَى لِلْمُتَرَفِّقِ بِالْمِسْكِينِ، فَإِنَّ الرَّبَّ يُنْقِذُهُ فِي يَوْمِ الشَّرِّ. 2 الرَّبُّ يَحْفَظُهُ وَيُحْيِيهِ وَيُسْعِدُهُ فِي الأَرْضِ، وَلَا يُسَلِّمُهُ إِلَى مَقَاصِدِ أَعْدَائِهِ. 3 يَعْضُدُهُ الرَّبُّ عَلَى فِرَاشِ الأَلَمِ، وَيَرُدُّ عَافِيَتَهُ. 4 وَأَنَا قُلْتُ: يَا رَبُّ ارْحَمْنِي! أَبْرِئْ نَفْسِي لأَنِّي قَدْ أَخْطَأْتُ إِلَيْكَ. 5 أَعْدَائِي يَتَآمَرُونَ عَلَيَّ بِالشَّرِّ وَيَقُولُونَ: «مَتَى يَمُوتُ وَيَنْقَرِضُ اسْمُهُ؟» 6 إِنْ أَقْبَلَ لِيَرَانِي، يُبْدِي لِي نِفَاقاً وَيُضْمِرُ فِي قَلْبِهِ شَرّاً يُشِيعُهُ عَنِّي حَالَمَا يُفَارِقُنِي. 7 جَمِيعُ مُبْغِضِيَّ يَتَهَامَسُونَ عَلَيَّ، وَيَتَآمَرُونَ عَلَى إِيذَائِي 8 قَائِلِينَ: «قَدِ اعْتَرَاهُ دَاءٌ عُضَالٌ، وَلَنْ يَقُومَ مِنْ فِرَاشِهِ أَبَداً». 9 حَتَّى صَدِيقِي الْمُلازِمُ لِي الَّذِي وَثِقْتُ بِهِ، الآكِلُ مِنْ طَعَامِي قَدِ انْقَلَبَ عَلَيَّ، وَرَفَعَ عَلَيَّ عَقِبَهُ. 10 أَمَّا أَنْتَ يَا رَبُّ فَارْحَمْنِي وَاشْفِنِي، فَأُجَازِيَهُمْ. 11 قَدْ أَدْرَكْتُ أَنِّي حَظِيتُ بِرِضَاكَ (حِينَ نَصَرْتَنِي) فَلَمْ يُطْلِقْ عَلَيَّ عَدُوِّي هُتَافَ الظَّفَرِ 12 فَإِنَّكَ تَدْعَمُنِي فِي كَمَالِي، وَتُقِيمُنِي فِي مَحْضَرِكَ إِلَى الأَبَدِ. 13 تَبَارَكَ الرَّبُّ إِلَهُ إِسْرَائِيلَ، مِنَ الأَزَلِ وَإِلَى الأَبَدِ. آمِين فَآمِين.

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

von Biblica

دعا برای رستگاری

1 خوشا به حال كسانی كه به فكر فقيران و درماندگان هستند، زيرا هنگامی كه خود در زحمت بيفتند خداوند به ياری ايشان خواهد شتافت. 2 او ايشان را حفظ كرده، زنده نگاه خواهد داشت. آنان در دنيا سعادتمند خواهند بود و خدا نخواهد گذاشت كه به دست دشمنانشان بيفتند. 3 به هنگام بيماری، خداوند ايشان را شفا میبخشد و سلامتی از دست رفته را به آنان باز میگرداند. 4 گفتم: «خداوندا، نسبت به تو گناه كردهام؛ بر من رحم كن و مرا شفا ده!» 5 دشمنانم با كينه و نفرت دربارهٔ من میگويند: «كی میميرد و نامش گم میشود؟» 6 هنگامی كه به عيادتم میآيند، وانمود میكنند كه دوستدارانم هستند، و حال آنكه از من نفرت دارند و قصدشان سخنچينی و شايعهسازی است. 7 همهٔ دشمنانم پشت سرم حرف میزنند و دربارهام بد میانديشند. 8 آنها میگويند: «به مرض كشندهای مبتلا شده؛ از بستر بيماری بلند نخواهد شد.» 9 حتی بهترين دوستم نيز كه به او اعتماد داشتم و نان و نمک مرا میخورد، دشمن من شده است. 10 ای خداوند، بر من رحم كن و مرا بر پا بدار تا جواب آنان را بدهم. 11 يقين دارم كه از من راضی هستی و نخواهی گذاشت دشمنانم بر من پيروز شوند. 12 مرا به سبب درستكاريم حفظ خواهی كرد و تا ابد در حضورت نگاه خواهی داشت. 13 سپاس بر خداوند، خدای اسرائيل، از حال تا ابد. آمين! آمين!