Psalm 32 | Einheitsübersetzung 2016

Einheitsübersetzung 2016

Sündenbekenntnis und Vergebung

1 Von David. Ein Weisheitslied. Selig der, dessen Frevel vergeben und dessen Sünde bedeckt ist. (Ps 65,4; Ps 78,38; Ps 85,3; Ps 103,3; Jes 1,18; Jes 38,17; Jer 31,34; Röm 4,7; 1Joh 1,9)

Ps 65,4Ps 78,38Ps 85,3Ps 103,3Jes 1,18Jes 38,17Jer 31,34Röm 4,71Joh 1,9

2 Selig der Mensch, dem der HERR die Schuld nicht zur Last legt und in dessen Geist keine Falschheit ist. 3 Solang ich es verschwieg, zerfiel mein Gebein, den ganzen Tag musste ich stöhnen. 4 Denn deine Hand liegt schwer auf mir bei Tag und bei Nacht; meine Lebenskraft war verdorrt wie durch die Glut des Sommers. [Sela] (Ps 38,3; Ps 102,5) 5 Da bekannte ich dir meine Sünde und verbarg nicht länger meine Schuld vor dir. Ich sagte: Meine Frevel will ich dem HERRN bekennen. Und du hast die Schuld meiner Sünde vergeben. [Sela] (Ps 38,19) 6 Darum soll jeder Fromme zu dir beten; solange du dich finden lässt. Fluten hohe Wasser heran, ihn werden sie nicht erreichen. (Ps 66,12) 7 Du bist mein Schutz, du bewahrst mich vor Not und rettest mich und hüllst mich in Jubel. [Sela] 8 Ich unterweise dich und zeige dir den Weg, den du gehen sollst. Ich will dir raten, über dir wacht mein Auge. (Ps 25,12; Ps 33,18; Ps 119,1) 9 Werdet nicht wie Ross und Maultier, die ohne Verstand sind. Mit Zaum und Zügel muss man ihr Ungestüm bändigen, sonst bleiben sie nicht in deiner Nähe. 10 Der Frevler leidet viele Schmerzen, doch wer dem HERRN vertraut, den wird er mit seiner Huld umgeben. 11 Freut euch am HERRN und jauchzt, ihr Gerechten, jubelt alle, ihr Menschen mit redlichem Herzen! (Ps 33,1)

Schlachter 2000

von Genfer Bibelgesellschaft

1 Von David. Ein Maskil. Wohl dem, dessen Übertretung vergeben, dessen Sünde zugedeckt ist! (Ps 1,1; Ps 41,1; Spr 28,13; Röm 4,8; Eph 1,7; 1Joh 1,7)

Ps 1,1Ps 41,1Spr 28,13Röm 4,8Eph 1,71Joh 1,7

2 Wohl dem Menschen, dem der HERR keine Schuld anrechnet, und in dessen Geist keine Falschheit ist! (Ps 32,11; Lk 7,47; Joh 1,47; 2Kor 5,19)

Ps 32,11Lk 7,47Joh 1,472Kor 5,19

3 Als ich es verschwieg, da verfielen meine Gebeine durch mein Gestöhn den ganzen Tag. (1Mo 3,8; Hi 3,24; Kla 3,4; Hos 7,14)

1Mo 3,8Hi 3,24Kla 3,4Hos 7,14

4 Denn deine Hand lag schwer auf mir Tag und Nacht, sodass mein Saft vertrocknete, wie es im Sommer dürr wird. (Sela.) (1Sam 5,6; 1Sam 5,9; 1Sam 5,11; Ps 38,3)

1Sam 5,61Sam 5,91Sam 5,11Ps 38,3

5 Da bekannte ich dir meine Sünde und verbarg meine Schuld nicht; ich sprach: »Ich will dem HERRN meine Übertretungen bekennen!« Da vergabst du mir meine Sündenschuld. (Sela.) (2Sam 12,13; Ps 38,19; Spr 28,13; Mt 6,14; Mt 9,2; 1Tim 1,15; 1Joh 1,9)

2Sam 12,13Ps 38,19Spr 28,13Mt 6,14Mt 9,21Tim 1,151Joh 1,9

6 Darum soll jeder Getreue dich bitten zu der Zeit, da du zu finden bist; wenn dann große Wasser einherfluten, werden sie ihn gewiss nicht erreichen. (Jes 43,2; Jes 55,6; Joh 14,13; Joh 16,23; 2Kor 6,2)

Jes 43,2Jes 55,6Joh 14,13Joh 16,232Kor 6,2

7 Du bist mein Schutz, du behütest mich vor Bedrängnis, du umgibst mich mit Rettungsjubel! (Sela.) (Ps 30,12; Ps 31,21; Ps 91,1; Ps 91,4; Jes 61,3)

Ps 30,12Ps 31,21Ps 91,1Ps 91,4Jes 61,3

8 — »Ich will dich unterweisen und dir den Weg zeigen, auf dem du wandeln sollst; ich will dir raten, mein Auge auf dich richten. (2Chr 16,9; Ps 33,18; Ps 139,24; Spr 2,6; Jes 30,21; Jes 42,16; Jer 32,19; Joh 14,6)

2Chr 16,9Ps 33,18Ps 139,24Spr 2,6Jes 30,21Jes 42,16Jer 32,19Joh 14,6

9 Seid nicht wie das Ross und das Maultier, die keinen Verstand haben; mit Zaum und Gebiss, ihrem Geschirr, muss man sie bändigen, weil sie sonst nicht zu dir nahen!« — (Hi 33,14; Spr 26,3; Eph 5,17) 10 Der Gottlose hat viele Plagen; wer aber dem HERRN vertraut, den wird er mit Gnade umgeben. (Ps 11,5; Ps 40,5; Spr 12,21; Spr 13,21; Jer 17,7)

Ps 11,5Ps 40,5Spr 12,21Spr 13,21Jer 17,7

11 Freut euch an dem HERRN und seid fröhlich, ihr Gerechten, und jubelt alle, die ihr aufrichtigen Herzens seid! (Ps 97,11; Phil 4,4)

الكتاب المقدس

von Biblica

لِدَاوُدَ. مَزْمُورٌ تَعْلِيمِيٌّ.

1 طُوبَى لِلَّذِي غُفِرَتْ آثَامُهُ وَسُتِرَتْ خَطَايَاهُ. 2 طُوبَى لِلرَّجُلِ الَّذِي لَا يَحْسِبُ لَهُ الرَّبُّ خَطِيئَةً، وَلَيْسَ فِي رُوحِهِ غِشٌّ. 3 حِينَ سَكَتُّ عَنِ الاعْتِرَافِ بِالذَّنْبِ بَلِيَتْ عِظَامِي فِي تَأَوُّهِي النَّهَارَ كُلَّهُ، 4 فَقَدْ كَانَتْ يَدُكَ ثَقِيلَةً عَلَيَّ نَهَاراً وَلَيْلاً، حَتَّى تَحَوَّلَتْ نَضَارَتِي إِلَى جَفَافِ حَرِّ الصَّيْفِ 5 أَعْتَرِفُ لَكَ بِخَطِيئَتِي، وَلَا أَكْتُمُ إِثْمِي. قُلْتُ: أَعْتَرِفُ لِلرَّبِّ بِمَعَاصِيَّ، حَقّاً صَفَحْتَ عَنْ إِثْمِ خَطِيئَتِي 6 لِهَذَا لِيَعْتَرِفْ لَكَ كُلُّ تَقِيٍّ بِخَطَايَاهُ وَقْتَمَا يَجِدُكَ فلَا تَبْلُغَ إِلَيْهِ سُيُولُ التَّجَارِبِ الطَّامِيَةِ. 7 أَنْتَ سِتْرٌ لِي، فِي الضِّيقِ تَحْرُسُنِي. بِتَرَانِيمِ بَهْجَةِ النَّجَاةِ تُطَوِّقُنِي. 8 يَقُولُ الرَّبُّ: أُعَلِّمُكَ وَأُرْشِدُكَ الطَّرِيقَ الَّتِي تَسْلُكُهَا. أَنْصَحُكَ. عَيْنِي تَرْعَاكَ. 9 لَا تَكُونُوا بِلَا عَقْلٍ كَالْحِصَانِ وَالْبَغْلِ؛ الَّذِي لَا يُطِيعُ إلّا إذَا ضُبِطَ بِاللِّجَامِ وَقُيِّدَ بِالْحَبْلِ. 10 كَثِيرَةٌ هِيَ أَوْجَاعُ الأَشْرَارِ. أَمَّا الْوَاثِقُ بِالرَّبِّ فَالرَّحْمَةُ تُحِيطُ بِهِ. 11 افْرَحُوا بِالرَّبِّ أَيُّهَا الأَبْرَارُ وَابْتَهِجُوا. اهْتِفُوا يَا جَمِيعَ الْمُسْتَقِيمِي الْقُلُوبِ.

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

von Biblica

اعتراف و بخشش

1 خوشا به حال كسی كه گناهانش آمرزيده شده و خطاهايش بخشيده شده است! 2 خوشا به حال كسی كه خداوند او را مجرم نمیشناسد و حيله و تزويری در وجودش نيست. 3 گناهم وقتی آن را اعتراف نمیكنم، وجود مرا مثل خوره میخورد و تمام شب غصه و گريه امانم نمیدهد! 4 تو، ای خداوند، شب و روز مرا تنبيه میكنی، به طوری كه طراوت و شادابی خود را از دست میدهم و خرد میشوم. 5 اما وقتی در حضور تو به گناه خود اعتراف میكنم و جرمم را نمیپوشانم و به خود میگويم: «بايد گناه خود را نزد خداوند اقرار كنم»، تو نيز گناه مرا میآمرزی. 6 بنابراين، هر شخص با ايمانی به محض آگاه شدن از گناه خود، بايد تا فرصت باقی است آن را در حضور تو اعتراف كند. طوفان حوادث هرگز به چنين شخصی آسيب نخواهد رساند. 7 تو پناهگاه من هستی و مرا از بلا حفظ خواهی كرد. دل مرا با سرودهای پيروزی و رهايی شاد خواهی ساخت! 8 خداوند میفرمايد: «تو را هدايت خواهم نمود و راهی را كه بايد بروی به تو تعليم خواهم داد؛ تو را نصيحت خواهم كرد و چشم از تو برنخواهم داشت! 9 پس، مانند اسب و قاطر نباش كه با لگام و افسار هدايت و رام میشوند و از خود فهم و شعوری ندارند!» 10 غم و غصهٔ اشخاص شرور پايان ندارد؛ اما هر كه به خداوند توكل كند از رحمت او برخوردار خواهد شد. 11 ای نيكان، به سبب آنچه خداوند انجام داده است شادی كنيد! ای پاكدلان، بانگ شادی برآوريد!