Izajáš 46

Český ekumenický překlad

od Česká biblická společnost
1  Bél klesl, Nébo se zhroutil, jejich modlářské stvůry byly naloženy na zvěř a na dobytek, ten náklad, který jste nosili, to břímě k zemdlení.  2  Zvířata se zhroutila, klesla spolu, břímě nebyla s to zachránit; oni musí do zajetí.  3  „Slyšte mě, dome Jákobův, všichni, kdo jste zůstali domu Izraelovu, vy, kteří jste chováni již od života matky, od matčina lůna na rukou nošeni:  4  Já sám až do vašeho stáří, až do šedin vás budu nosit. Já jsem vás učinil a já vás ponesu, budu vás nosit a zachráním.“  5  „Komu mě připodobníte, a s kým mě srovnáte, komu mě přirovnáte, abychom si byli podobni?  6  Z měšce sypou zlato a na váze odvažují stříbro, najmou si zlatníka, aby jim udělal boha a pak se hrbí a klanějí.  7  Nosí ho na rameni, přenášejí ho, postaví jej na podstavec, a on stojí, ze svého místa se nehne. Úpějí k němu, ale on se jim neozve, z jejich soužení je nezachrání.  8  Připomeňte si to, vzmužte se, vezměte si to k srdci, nevěrníci.  9  Pamatujte na to, co bylo na počátku od věků! Já jsem Bůh a jiného už není, jsem Bůh a nic není jako já.  10  Od počátku oznamuji, co se v budoucnu stane, od pradávna, co se ještě nestalo. Pravím: Moje rozhodnutí platí, a co se mi líbí, uskutečním.  11  Od východu povolávám dravce, ze vzdálené země muže své volby. Jak jsem slíbil, tak to uskutečním, jak jsem si předsevzal, tak to splním.  12  Naslouchejte mi, vy zarputilci, vzdálení od spravedlnosti:  13  Přiblížil jsem svoji spravedlnost, daleko už není, nebude už prodlévat má spása. Obdařím Sijón spásou, oslavím se v Izraeli.“  

Izajáš 46

Einheitsübersetzung 2016

od Katholisches Bibelwerk
1 Bel ist zusammengebrochen, / Nebo krümmt sich. Ihre Götzenbilder fallen den Tieren und dem Vieh zu. / Was von euch getragen wurde, ist nun aufgeladen als Last dem erschöpften Vieh.[1] (Jr 50,2) 2 Die Tiere krümmten sich und brachen zusammen, / sie konnten die Last nicht retten; / sie mussten selbst mit in die Gefangenschaft ziehen. 3 Hört auf mich, Haus Jakob / und der ganze Rest des Hauses Israel, mir aufgeladen vom Mutterleib, / getragen vom Mutterschoß an! (Iz 63,9) 4 Bis ins Alter bin ich derselbe, / bis zum grauen Haar werde ich schleppen. Ich habe es getan / und ich werde tragen, / ich werde schleppen und retten. (Ž 71,18) 5 Mit wem wollt ihr mich vergleichen, / neben wen mich stellen? Wem wollt ihr mich ähnlich machen, / auf dass wir uns glichen? (Iz 40,18) 6 Man schüttet Gold aus dem Beutel / und wiegt Silber ab auf der Waage. Man bezahlt einen Goldschmied, damit er einen Gott daraus macht. / Man beugt sich und wirft sich sogar nieder. 7 Man trägt ihn auf der Schulter / und schleppt ihn umher; dann stellt man ihn wieder auf seinen Platz / und dort bleibt er stehen; / er rührt sich nicht von der Stelle. Ruft man ihn an, so antwortet er nicht; / wenn man in Not ist, kann er nicht helfen. 8 Erinnert euch daran und seid stark, / ihr Abtrünnigen, nehmt es euch zu Herzen! 9 Erinnert euch an das Frühere aus uralter Zeit: / Ich bin Gott und sonst niemand, / ich bin Gott und niemand ist wie ich. (Iz 43,18) 10 Der von Anfang an die Zukunft verkündet / und von Vorzeit an, was noch nicht geschehen ist, der sagt: Mein Plan steht fest / und alles, was ich will, führe ich aus. (Ž 115,3; Iz 41,22; Iz 44,7) 11 Der vom Aufgang der Sonne einen Raubvogel ruft, / aus fernem Land den Mann / für seinen Plan. Ich habe es gesagt und ich lasse es kommen, / ich habe es gestaltet und ich führe es aus. 12 Hört auf mich, ihr Selbstsicheren, / die ihr fern seid von der Gerechtigkeit! 13 Ich habe meine Gerechtigkeit nahegebracht, / sie ist nicht mehr fern / und meine Rettung verzögert sich nicht. Ich schaffe Rettung in Zion / und verleihe Israel meine strahlende Pracht.