1 Коринтяни 2

Съвременен български превод

от Bulgarian Bible Society
1 И аз, братя, когато дойдох при вас, дойдох да ви известя свидетелството[1] за Бога не с възвишено слово или мъдрост, (2 Кор 11:6)2 защото смятах, че сред вас не трябва да мисля за друго освен за Иисус Христос, и то Разпънатия. (Гал 3:1)3 Затова бях при вас немощен, в страх и голям трепет (Д А 18:9)4 и словото ми, и проповедта ми бяха не в убедителни думи на човешка[2] мъдрост, а в проява на дух и сила, (1 Сол 1:5)5 за да се крепи вярата ви не на човешка мъдрост, а на Божията сила.6 Ние възвестяваме мъдрост между съвършените, но не мъдрост, която принадлежи на този свят, нито на властниците в този свят, които си отиват.7 Ние възвестяваме тайната и съкровена Божия мъдрост – която Бог е определил предвечно за наша слава и8 която никой от властниците на този свят не е познал; защото, ако бяха я познали, не биха разпънали Господа на славата.9 Но, както е писано, „око не е виждало, ухо не е чувало и на човек на ум не е идвало това, което Бог е приготвил за онези, които Го обичат.“ (Ис 64:3; Сир 1:10)10 А на нас Бог откри това чрез Своя[3] Дух, защото Духът прониква във всичко, дори и в Божиите дълбини.11 Та кой от хората знае какво има у човека освен духа на човека, който е у него? Също така никой не знае какво има у Бога освен Божия Дух.12 Но ние получихме не духа на този свят, а Духа, Който идва от Бога, за да узнаем това, което ни е дарено от Бога.13 Това и проповядваме с думи, научени не от човешка мъдрост, а научени от Светия[4] Дух, като изясняваме духовните неща на духовните хора.14 Но плътският човек не възприема онова, което е от Божия Дух. За него тези неща са безумие и той не може да ги проумее, понеже те се разбират духовно.15 А духовният човек разбира всичко, него обаче никой не го разбира.16 Защото кой е разбрал ума на Господа, че да Му дава съвети? А ние имаме Христов ум. (Ис 40:13; Рим 11:34; Прем 9:13)

1 Коринтяни 2

Lutherbibel 2017

от Deutsche Bibelgesellschaft
1 Auch ich, meine Brüder und Schwestern, als ich zu euch kam, kam ich nicht mit hohen Worten oder hoher Weisheit, euch das Geheimnis Gottes zu predigen.2 Denn ich hielt es für richtig, unter euch nichts zu wissen als allein Jesus Christus, ihn, den Gekreuzigten. (Гал 6:14)3 Und ich war bei euch in Schwachheit und in Furcht und mit großem Zittern; (Д А 18:9; 2 Кор 10:10; Гал 4:13)4 und mein Wort und meine Predigt geschahen nicht mit überredenden Worten der Weisheit, sondern im Erweis des Geistes und der Kraft, (Мт 10:20)5 auf dass euer Glaube nicht stehe auf Menschenweisheit, sondern auf Gottes Kraft. (1 Сол 1:5)6 Von Weisheit reden wir aber unter den Vollkommenen; doch nicht von einer Weisheit dieser Welt, auch nicht der Herrscher dieser Welt, die vergehen.7 Sondern wir reden von der Weisheit Gottes, die im Geheimnis verborgen ist, die Gott vorherbestimmt hat vor aller Zeit zu unserer Herrlichkeit, (Мт 11:25; Рим 16:25)8 die keiner von den Herrschern dieser Welt erkannt hat; denn wenn sie die erkannt hätten, hätten sie den Herrn der Herrlichkeit nicht gekreuzigt.9 Sondern wir reden, wie geschrieben steht: »Was kein Auge gesehen hat und kein Ohr gehört hat und in keines Menschen Herz gekommen ist, was Gott bereitet hat denen, die ihn lieben.«10 Uns aber hat es Gott offenbart durch den Geist; denn der Geist erforscht alle Dinge, auch die Tiefen Gottes. (Мт 13:11; Кол 1:26)11 Denn welcher Mensch weiß, was im Menschen ist, als allein der Geist des Menschen, der in ihm ist? So weiß auch niemand, was in Gott ist, als allein der Geist Gottes.12 Wir aber haben nicht empfangen den Geist der Welt, sondern den Geist aus Gott, damit wir wissen, was uns von Gott geschenkt ist. (Йн 14:16)13 Und davon reden wir auch nicht mit Worten, welche menschliche Weisheit lehren kann, sondern mit Worten, die der Geist lehrt, und deuten geistliche Dinge für geistliche Menschen.14 Der natürliche Mensch aber nimmt nicht an, was vom Geist Gottes ist; es ist ihm eine Torheit und er kann es nicht erkennen; denn es muss geistlich beurteilt werden. (1 Кор 1:23)15 Der geistliche Mensch aber beurteilt alles und wird doch selber von niemandem beurteilt.16 Denn »wer hat des Herrn Sinn erkannt, oder wer will ihn unterweisen«? Wir aber haben Christi Sinn. (Рим 11:34)