1När Jesus vandrade längs vägen fick han se en man som varit blind sedan födseln.2Då frågade hans efterföljare: ”Mästare, varför föddes den här mannen blind? Beror det på att han själv har syndat, eller på att hans föräldrar har syndat?”3Jesus svarade dem: ”Han är inte alls straffad på grund av någons synd. Men eftersom han är född blind, kan Gud bota honom och visa sin kraft,4och därför måste vi skynda oss att göra det uppdrag vi har fått från honom som har sänt mig. Snart blir det natt, och då kan ingen arbeta.5Men så länge jag är hos människorna, är jag deras ljus.”6Sedan spottade han på marken och gjorde en deg av lera som han strök på den blinda mannens ögon,7och han sa till honom: ”Gå och tvätta dig i Siloadammen” (Siloa betyder utsänd). Mannen gick då iväg till dammen och tvättade sig, och när han kom tillbaka kunde han se.8Hans grannar och andra som hade sett honom bara som tiggare, frågade varandra: ”Var det inte han som satt och tiggde förut?”9”Jo, det är det”, sa en del, medan andra sa: ”Nej, det är inte han. Han är bara lik honom.”Men tiggaren sa: ”Visst är det jag.”10Då frågade de honom: ”Vad har hänt? Hur kan det komma sig att du ser?”11Mannen svarade: ”Han som heter Jesus gjorde en deg av lera och strök den på mina ögon, och sedan sa han åt mig att gå till Siloadammen och tvätta mig. Och när jag hade gjort det så kunde jag se!”12De frågade honom: ”Var finns han nu?”Men mannen svarade: ”Det vet jag inte.”
Fariseerna förhör mannen som föddes blind
13Då tog folket med sig mannen som hade varit blind till fariseerna[1],14eftersom det var på en vilodag[2] som Jesus hade gjort degen och gett mannen hans syn. Och när fariseerna frågade hur det kom sig att han kunde se,15berättade han än en gång: ”Han strök en deg av lera på mina ögon, och när jag hade tvättat mig kunde jag se.”16En del av fariseerna sa då: ”Den mannen kan inte vara sänd av Gud eftersom han arbetar på vilodagen.” Men andra sa: ”En syndare kan väl inte göra sådana under?” Och så började de diskutera med varandra.17Efter ett tag vände sig fariseerna till mannen som hade varit blind och frågade: ”Vad säger du själv om honom? Det var ju du som fick din syn.” Mannen svarade då: ”Han måste vara en profet[3].”18Men de judiska ledarna tvivlade på att den botade mannen överhuvudtaget hade varit blind, så de kallade på hans föräldrar19och frågade dem: ”Är det här er son? Föddes han blind? Och om han gjorde det, hur kan det då komma sig att han ser nu?”20Föräldrarna svarade: ”Det är vår son, och vi vet att han föddes blind.21Men varför han kan se nu det vet vi inte, och inte heller vem som har botat honom. Fråga honom själv. Han är gammal nog att svara på era frågor.”22-23Detta sa de för att de var rädda för de judiska ledarna, som redan då hade bestämt att den som erkände Jesus som Messias, den utlovade kungen, skulle uteslutas ur den judiska församlingen.24För andra gången kallade därför fariseerna till sig mannen som hade varit blind och sa till honom: ”Lova inför Gud att säga oss sanningen.[4] Vi vet att den där Jesus är en syndare.”25Men mannen svarade: ”Om han är en syndare eller ej, det vet jag inte. Det enda jag vet är att förut var jag blind, men nu kan jag se.”26Då frågade de honom än en gång: ”Vad gjorde han med dig? Hur gjorde han när du fick din syn?”27Mannen svarade: ”Det har jag ju redan berättat. Varför lyssnar ni inte? Vill ni också bli hans efterföljare, eftersom ni vill höra det en gång till?”28Då förbannade de honom och sa: ”Det är du som är hans efterföljare. Vi är efterföljare till Mose.29Vi vet att Gud har talat till Mose, men varifrån den här mannen kommer, det vet vi inte.”30”Det var underligt”, svarade mannen. ”Han gav mig min syn, och ändå vet ni inte varifrån han kommer.31Men att Gud inte lyssnar till syndare, det vet vi. Han lyssnar till dem som tillber honom och gör hans vilja.32Aldrig tidigare har man hört talas om någon som har botat en som föddes blind.33Om den här mannen inte var sänd av Gud, så skulle han inte kunna göra något sådant.”34”Du är helt och hållet född i synd!”, ropade de. ”Försöker du undervisa oss?” Och så uteslöt de honom ur den judiska församlingen.
Jesus talar om andlig blindhet
35Jesus fick snart höra att de hade uteslutit mannen ur den judiska församlingen, och när han träffade honom igen frågade han: ”Tror du på Människosonen[5] som Gud skulle sända?”36Mannen svarade: ”Herre, säg mig vem han är, så att jag kan tro på honom.”37Jesus sa: ”Du har sett honom. Det är han som talar med dig.”38Då föll mannen ner framför Jesus och sa: ”Jag tror, Herre.”39Sedan sa Jesus: ”Jag har kommit hit till världen för att avslöja människornas synder. De som inser att de är blinda ska börja se, men de som tror att de kan se ska avslöjas som blinda.”40Några fariseer[6] som stod där frågade då: ”Menar du att vi skulle vara blinda?”41Då svarade Jesus: ”Om ni var blinda skulle ni vara utan synd. Men nu påstår ni att ni kan se, och därför finns er synd kvar.”
1Im Vorbeigehen sah Jesus einen Mann, der von Geburt blind war.2Die Jünger fragten Jesus: »Rabbi, wer ist schuld, dass er blind geboren wurde? Wer hat hier gesündigt, er selbst oder seine Eltern?« (2 Mos 20:5; Hes 18:20; Luk 13:2; Luk 13:4)3Jesus antwortete: »Weder er ist schuld noch seine Eltern. Er ist blind, damit Gottes Macht an ihm sichtbar wird. (Joh 11:4)4Solange es Tag ist, müssen wir die Taten Gottes vollbringen, der mich gesandt hat. Es kommt eine Nacht, in der niemand mehr wirken kann. (Joh 5:17)5Solange ich in der Welt bin, bin ich das Licht der Welt.« (Joh 8:12)6Als Jesus dies gesagt hatte, spuckte er auf den Boden und rührte einen Brei mit seinem Speichel an. Er strich den Brei auf die Augen des Mannes (Mark 8:23)7und befahl ihm: »Geh zum Teich Schiloach und wasche dir das Gesicht.« Schiloach bedeutet: der Gesandte. Der Mann ging dorthin und wusch sein Gesicht. Als er zurückkam, konnte er sehen.8Da sagten seine Nachbarn und die Leute, die ihn vorher als Bettler gekannt hatten: »Ist das nicht der Mann, der immer an der Straße saß und bettelte?« (Apg 3:10)9Einige meinten: »Das ist er.« Andere sagten: »Nein, er ist es nicht; er sieht ihm nur ähnlich.« Der Mann selbst bestätigte: »Ich bin es!«10»Wieso kannst du auf einmal sehen?«, fragten sie ihn.11Er antwortete: »Der Mann, der Jesus heißt, machte einen Brei, strich ihn auf meine Augen und sagte: ›Geh zum Teich Schiloach und wasche dein Gesicht.‹ Ich ging hin, und als ich mich gewaschen hatte, konnte ich sehen.«12»Wo ist er?«, fragten sie ihn. Er antwortete: »Ich weiß es nicht.«
Die Pharisäer verhören den Geheilten
13Sie brachten den Mann, der blind gewesen war, vor die Pharisäer.14Der Tag, an dem Jesus den Brei gemacht und den Blinden geheilt hatte, war ein Sabbat. (Joh 5:9)15Auch die Pharisäer fragten ihn, wie er sehend geworden sei. Er erzählte ihnen: »Der Mann strich einen Brei auf meine Augen, ich wusch mein Gesicht, und jetzt kann ich sehen.«16Einige von den Pharisäern sagten: »Wenn er das getan hat, kann er nicht von Gott kommen, weil er die Sabbatvorschriften nicht einhält.« Andere aber sagten: »Wie kann jemand ein Sünder sein, der solche Wunder vollbringt?« Die Meinungen waren geteilt. (Joh 7:43; Joh 10:19)17Da befragten sie den Geheilten noch einmal: »Was hältst denn du von ihm? Du bist doch der, den er sehend gemacht hat.« »Er ist ein Prophet!«, antwortete der Mann. (Joh 6:14)18Die Pharisäer[1] wollten ihm aber nicht glauben, dass er blind gewesen war und nun sehen konnte. Sie riefen seine Eltern19und verhörten sie: »Ist das euer Sohn? Besteht ihr darauf, dass er blind geboren wurde? Wie ist es dann möglich, dass er jetzt sehen kann?«20Die Eltern antworteten: »Wir wissen, dass er unser Sohn ist und blind geboren wurde.21Aber wir haben keine Ahnung, auf welche Weise er sehend wurde oder wer ihn sehend gemacht hat. Fragt ihn selbst! Er ist alt genug, um selbst zu antworten.«22Sie sagten das, weil sie vor den führenden Männern Angst hatten. Diese hatten nämlich beschlossen, alle aus der Synagogengemeinde auszuschließen, die sich zu Jesus als dem versprochenen Retter[2] bekennen würden. (Joh 7:13; Joh 12:42; Joh 16:2; Joh 19:38; Joh 20:19)23Aus diesem Grund sagten seine Eltern: »Er ist alt genug. Fragt ihn selbst!«24Die Pharisäer ließen den Blindgeborenen ein zweites Mal rufen und forderten ihn auf: »Gib Gott die Ehre! Wir wissen, dass dieser Mensch ein Sünder ist!«25»Ob er ein Sünder ist oder nicht, das weiß ich nicht«, entgegnete der Mann, »aber eins weiß ich: Ich war blind, und jetzt kann ich sehen.«26»Was hat er mit dir gemacht?«, fragten sie. »Wie hat er dich sehend gemacht?«27»Das habe ich euch schon erzählt«, sagte er, »aber ihr habt ja nicht zugehört. Warum wollt ihr es noch einmal hören? Möchtet ihr vielleicht auch seine Jünger werden?«28Da beschimpften sie ihn und sagten: »Du bist ein Jünger dieses Menschen! Wir aber sind Jünger von Mose.29Wir wissen, dass Gott zu Mose gesprochen hat. Aber von diesem Menschen wissen wir nicht einmal, woher er kommt.« (Joh 7:27)30Der Geheilte antwortete: »Das ist wirklich seltsam! Ihr wisst nicht, woher er kommt, und mich hat er sehend gemacht!31Wir wissen doch alle, dass Gott das Gebet von Sündern nicht hört. Er hört nur auf die, die ihn ehren und seinen Willen befolgen. (Ps 66:18; Ords 15:29; Jes 1:15)32Seit die Welt besteht, hat noch niemand von einem Menschen berichtet, der einen Blindgeborenen sehend gemacht hat.33Käme dieser Mann nicht von Gott, so wäre er dazu nicht fähig gewesen.« (Joh 3:2)34Sie erwiderten: »Du bist ja schon von deiner Geburt her ein ausgemachter Sünder,[3] und dann willst du uns belehren?« Und sie warfen ihn hinaus.
Die Blindheit der Pharisäer
35Als Jesus hörte, dass sie ihn aus der Synagogengemeinde ausgeschlossen hatten, suchte er ihn auf und fragte ihn: »Willst du ganz zum Menschensohn gehören?«[4]36Der Mann antwortete: »Herr, wenn du mir sagst, wer es ist, will ich es tun.«37Jesus sagte: »Er steht vor dir und spricht mit dir.« (Joh 4:26)38»Herr, ich will dir allein gehören!«,[5] sagte der Mann und warf sich vor Jesus nieder.39Jesus sagte: »Ich bin in diese Welt gekommen, damit die Blinden sehend und die Sehenden blind werden. Darin vollzieht sich das Gericht.« (Joh 5:22)40Einige Pharisäer, die in der Nähe standen, hörten das und sagten: »Soll das etwa heißen, dass wir auch blind sind?« (Matt 15:14)41Jesus antwortete: »Wenn ihr blind wärt, würde euch keine Schuld angerechnet. Weil ihr aber sagt: ›Wir können sehen‹, bleibt eure Schuld bestehen.« (Joh 15:22)