1Til korlederen: En sang af David, dengang han blev taget til fange af filistrene i Gat.[1] Synges til melodien „Den tavse due i det fjerne.” (1.Sam 21,11)2Åh, min Gud, vær mig nådig! Mine fjender er efter mig, de plager mig dagen lang.3De er ude efter mig hele tiden, de kappes om at få mig ned med nakken.4Men når jeg er bange, sætter jeg min lid til dig.5Jeg stoler på dit ord, der er ingen grund til frygt. Hvad kan mennesker gøre mig?6De er ude på at gøre mig fortræd, de lægger onde planer imod mig.7De udspionerer mig hele tiden, overvåger mine skridt for at slå mig ihjel.8Lad ikke forbryderne gå fri, Herre. Lad dem mærke din vrede og straf.9Du kender alle mine problemer og skriver dem ned i din dagbog, du gemmer mine tårer i din lædersæk.10Når jeg råber om hjælp, må fjenderne flygte, for jeg ved, at du står ved min side, Gud.11Jeg stoler på dine løfter, min Herre og Gud, jeg priser dig, for du holder ord.12Der er ingen grund til at frygte. Hvad kan mennesker gøre mig?13De løfter, jeg har givet dig, Gud, vil jeg opfylde med lovprisningsofre.[2]14Du frelser mig fra døden og redder mine fødder fra at snuble, så jeg kan tjene dig hele mit liv.
Müzik şefi için <<Uzak Yabanıl Fıstık Ağaçlarındaki Güvercin>> makamında Davut'un Miktamı - Gat Kenti'nde Filistliler kendisini yakaladığı zaman
1Acı bana, ey Tanrı, Çünkü ayak altında çiğniyor insanlar beni, Gün boyu saldırıp eziyorlar.2Düşmanlarım ayak altında çiğniyor beni her gün, Küstahça saldırıyor çoğu.3Sana güvenirim korktuğum zaman.4Tanrı'ya, sözünü övdüğüm Tanrı'ya Güvenirim ben, korkmam. İnsan bana ne yapabilir?5Gün boyu sözlerimi çarpıtıyorlar, Hakkımda hep kötülük tasarlıyorlar.6Fesatlık için uğraşıyor, pusuya yatıyor, Adımlarımı gözlüyor, canımı almak istiyorlar.7Kötülüklerinin cezasından kurtulacaklar mı? Ey Tanrı, halkları öfkeyle yere çal!8Çektiğim acıları kaydettin, Gözyaşlarımı tulumunda biriktirdin! Bunlar defterinde yazılı değil mi?9Seslendiğim zaman, Düşmanlarım geri çekilecek. Biliyorum, Tanrı benden yana.10Sözünü övdüğüm Tanrı'ya, Sözünü övdüğüm RAB'be,11Tanrı'ya güvenirim ben, korkmam; İnsan bana ne yapabilir?12Ey Tanrı, sana adaklar adamıştım, Şükran kurbanları sunmalıyım şimdi.13Çünkü canımı ölümden kurtardın, Ayaklarımı tökezlemekten korudun; İşte yaşam ışığında, Tanrı huzurunda yürüyorum.