1Til korlederen: En sang af Koras slægt. Synges af sopranstemmer.[1]2Gud er vor tilflugt og styrke, parat til at hjælpe i svære tider.3Derfor behøver vi ikke at frygte, om jorden end ryster, og bjergene styrter i havet,4om end havene larmer og raser, om end bjergene skælver ved bølgernes brusen.5Kanaler med vand bringer glæde til byen, hvor Gud, den Almægtige, bor.6Den by går aldrig til grunde, for Guds bolig er der. Han redder den, når morgenen gryr.7Nationer går i krig, og riger styrter sammen, men når Gud taler, skælver hele jorden.8Den almægtige Gud er med os. Israels Gud er vores redning.9Kom og se, hvad Herren gør, når han kæmper imod sine fjender.10Han gør ende på alle krige i verden, han brækker buen og splintrer spyddet, alle skjolde bliver brændt.11„Stop,” råber han. „Accepter, at jeg er Gud! Alle folk på jorden skal ære mig.”12Herren, den Almægtige, er midt iblandt os. Israels Gud er vores tilflugt.
Müzik şefi için - Tiz sesliler için - Korahoğulları'nın ezgisi
1[1] Tanrı sığınağımız ve gücümüzdür, Sıkıntıda hep yardıma hazırdır.2Bu yüzden korkmayız yeryüzü altüst olsa, Dağlar denizlerin bağrına devrilse,3Sular kükreyip köpürse, Kabaran deniz dağları titretse bile. Sela4Bir ırmak var ki, suları sevinç getirir Tanrı kentine, Yüceler Yücesi'nin kutsal konutuna.5Tanrı onun ortasındadır, Sarsılmaz o kent. Gün doğarken Tanrı ona yardım eder.6Uluslar kükrüyor, krallıklar sarsılıyor, Tanrı gürleyince yeryüzü eriyip gidiyor.7Her Şeye Egemen RAB bizimledir, Yakup'un Tanrısı kalemizdir. Sela8Gelin, görün RAB'bin yaptıklarını, Yeryüzüne getirdiği yıkımları.9Savaşları durdurur yeryüzünün dört bucağında, Yayları kırar, mızrakları parçalar, Kalkanları[2] yakar.10‹‹Sakin olun, bilin ki, Tanrı benim! Uluslar arasında yüceleceğim, Yeryüzünde yüceleceğim!››11Her Şeye Egemen RAB bizimledir, Yakup'un Tanrısı kalemizdir. Sela