1Hør på mine visdomsord, min søn, lyt til den indsigt, jeg har,2så du kan leve dit liv i visdom og vælge dine ord med omtanke.3En utro kvindes ord er søde som honning, hendes smiger glider ned som smør,4men bagefter bliver den bitter som malurt, skarp som et tveægget sværd.5Hun haster mod døden, hendes skridt fører lige til dødsriget.6Hun er ligeglad med livets vej, hun er på afveje, men ved det ikke.7Hør godt efter, min søn, læg mærke til, hvad jeg siger:8Hold dig fra en anden mands kone, kom ikke i nærheden af hendes hus.9Ellers spilder du din rigdom på en fremmed kvinde, bruger dine bedste år på at føje et grusomt menneske.10Fremmede mennesker vil feste på din bekostning og nyde frugten af dit slid og slæb.11Når det hele er forbi, vil du græmme dig, når du ser, hvordan du ødelagde dit liv.12„Gid jeg havde lyttet til min fars formaning!” vil du sige til dig selv. „Havde jeg dog bare hørt efter!13Jeg adlød ikke mine vejledere, rettede mig ikke efter deres råd.14Nu er mit liv ødelagt, og min synd er offentligt kendt.”15Drik vand fra din egen beholdning, det rene vand fra din egen brønd.16Brug ikke din livskraft på fremmede kvinder, men lad kærligheden blomstre i dit eget hjem.17Sats på at elske din egen kone i stedet for fremmede kvinder.18Lad Gud velsigne din egen livskilde, glæd dig over din ungdoms hustru,19din turteldue, dine øjnes fryd. Glæd dig ved hendes bryster og berus dig i hendes kærlighed!20Hvorfor vil du lade dig forføre af en fremmed, en anden mands kone?21Husk på, at Herren ser alle dine handlinger, han lægger mærke til alt, hvad du gør.22Den ondes synder bliver hans skæbne, han fanges i sine handlingers fælde.23Han dør af mangel på selvdisciplin, hans tåbelighed styrter ham i graven.
1Oğlum, bilgeliğime dikkat et, Akıllıca sözlerime kulak ver.2Böylelikle her zaman sağgörülü olur, Dudaklarınla bilgiyi korursun.3Zina eden kadının bal damlar dudaklarından, Ağzı daha yumuşaktır zeytinyağından.4Ama sonu pelinotu kadar acı, İki ağızlı kılıç kadar keskindir.5Ayakları ölüme gider, Adımları ölüler diyarına ulaşır.6Yaşama giden yolu hiç düşünmez, Yolları dolaşıktır, ama farkında değil.7Oğlum, şimdi beni dinle, Ağzımdan çıkan sözlerden ayrılma.8Öyle kadınlardan uzak dur, Yaklaşma evinin kapısına.9Yoksa onurunu başkalarına, Yıllarını bir gaddara kaptırırsın.10Varını yoğunu yer bitirir yabancılar, Emeğin başka birinin evini bayındır kılar.11Ah çekip inlersin ömrünün son günlerinde, Etinle bedenin tükendiğinde.12‹‹Eğitilmekten neden bu kadar nefret ettim, Yüreğim uyarıları neden önemsemedi?›› dersin.13‹‹Öğretmenlerimin sözünü dinlemedim, Beni eğitenlere kulak vermedim.14Halkın ve topluluğun arasında Tam bir yıkımın eşiğine gelmişim.››15Suyu kendi sarnıcından, Kendi kuyunun kaynağından iç.16Pınarların sokakları, Akarsuların meydanları mı sulamalı?17Yalnız senin olsun onlar, Paylaşma yabancılarla.18Çeşmen bereketli olsun Ve gençken evlendiğin karınla mutlu ol.19Sevimli bir geyik, zarif bir ceylan gibi, Hep seni doyursun memeleri. Aşkıyla sürekli coş.20Oğlum, neden ahlaksız bir kadınla coşasın, Neden başka birinin karısını koynuna alasın?21RAB insanın tuttuğu yolu gözler, Attığı her adımı denetler.22Kötü kişiyi kendi suçları ele verecek, Günahının kemendi kıskıvrak bağlayacak onu.23Aşırı ahmaklığı onu yoldan çıkaracak, Terbiyeyi umursamadığı için ölecek.