Hilfe

Lutherbibel 2017

Neue evangelistische Übersetzung

التفسير التطبيقي للكتاب المقدس

کتاب مقدس، ترجمه تفسیری

Lob Gottes für seine Heilstaten in Israels Frühzeit

1 Danket dem HERRN und rufet an seinen Namen; verkündigt sein Tun unter den Völkern!
2 Singet ihm und spielet ihm, redet von allen seinen Wundern!
3 Rühmet seinen heiligen Namen; es freue sich das Herz derer, die den HERRN suchen!
4 Fraget nach dem HERRN und nach seiner Macht, suchet sein Antlitz allezeit!
5 Gedenket seiner Wunderwerke, die er getan hat, seiner Zeichen und der Urteile seines Mundes,
6 du Geschlecht Abrahams, seines Knechts, ihr Söhne Jakobs, seine Auserwählten!
7 Er ist der HERR, unser Gott, er richtet in aller Welt.
8 Er gedenkt ewiglich an seinen Bund, an das Wort, das er verheißen hat für tausend Geschlechter,
9 an den Bund, den er geschlossen hat mit Abraham, und an den Eid, den er Isaak geschworen hat.
10 Er stellte ihn auf für Jakob als Satzung und für Israel als ewigen Bund
11 und sprach: »Dir will ich das Land Kanaan geben, das Los eures Erbteils«,
12 als sie gering waren an Zahl, nur wenige und Fremdlinge im Lande.
13 Und sie zogen von Volk zu Volk, von einem Königreich zum andern.
14 Er ließ keinen Menschen ihnen Schaden tun und wies Könige zurecht um ihretwillen:
15 »Tastet meine Gesalbten nicht an, und tut meinen Propheten kein Leid!«
16 Und er rief den Hunger ins Land und nahm weg allen Vorrat an Brot.
17 Er sandte einen Mann vor ihnen hin; Josef wurde als Knecht verkauft.
18 Sie zwangen seine Füße in Fesseln, sein Hals wurde in Eisen gelegt,
19 bis sein Wort eintraf und die Rede des HERRN ihm recht gab.
20 Da sandte der König hin und ließ ihn losbinden, der Herrscher über Völker, er gab ihn frei.
21 Er setzte ihn zum Herrn über sein Haus, zum Herrscher über alle seine Güter,
22 dass er seine Fürsten unterwiese nach seinem Willen und seine Ältesten Weisheit lehrte.
23 Und Israel zog nach Ägypten, Jakob ward ein Fremdling im Lande Hams.
24 Und der Herr ließ sein Volk sehr wachsen und machte sie mächtiger als ihre Feinde.
25 Diesen verwandelte er das Herz, / dass sie seinem Volk gram wurden und Arglist übten an seinen Knechten.
26 Er sandte seinen Knecht Mose und Aaron, den er erwählt hatte.
27 Die taten seine Zeichen unter ihnen und seine Wunder im Lande Hams.
28 Er sandte Finsternis und machte es finster; doch sie blieben ungehorsam seinen Worten.
29 Er verwandelte ihre Wasser in Blut und tötete ihre Fische.
30 Ihr Land wimmelte von Fröschen bis in die Kammern ihrer Könige.
31 Er gebot, da kam Ungeziefer, Stechmücken in all ihr Gebiet.
32 Er gab ihnen Hagel statt Regen, Feuerflammen in ihrem Lande
33 und schlug ihre Weinstöcke und Feigenbäume und zerbrach die Bäume in ihrem Gebiet.
34 Er gebot, da kamen Heuschrecken und Käfer ohne Zahl;
35 sie fraßen alles Gras in ihrem Lande, und fraßen auch die Frucht ihres Ackers.
36 Er schlug alle Erstgeburt in Ägypten, alle Erstlinge ihrer Kraft.
37 Er führte sie heraus mit Silber und Gold; es war kein Gebrechlicher unter ihren Stämmen.
38 Ägypten wurde froh, dass sie auszogen; denn Furcht vor ihnen war auf sie gefallen.
39 Er breitete eine Wolke aus, sie zu decken, und ein Feuer, die Nacht zu erleuchten.
40 Sie baten, da ließ er Wachteln kommen, und er sättigte sie mit Himmelsbrot.
41 Er öffnete den Felsen, da strömten Wasser heraus, sie flossen dahin als Strom in der Wüste.
42 Denn er gedachte an sein heiliges Wort und an Abraham, seinen Knecht.
43 So führte er sein Volk in Freuden heraus und seine Auserwählten mit Jubel
44 und gab ihnen die Länder der Völker, dass sie die Güter der Nationen gewannen,
45 damit sie hielten seine Gebote und seine Gesetze bewahrten. Halleluja!

Lob des Herrn der Geschichte

1 Lobt Jahwe! Ruft aus seinen Namen, / macht den Völkern seine Taten bekannt!
2 Singt ihm, spielt ihm / und redet von all seinen Wundern!
3 Rühmt euch seines heiligen Namens! / Die ihn suchen, können sich freuen!
4 Fragt nach Jahwe und seiner Macht, / sucht seine Nähe zu aller Zeit!
5 Denkt an die Wunder, die er tat, / die Beweise seiner Macht und die Entscheide, die er traf.
6 Ihr Nachkommen seines Dieners Abraham, / ihr Söhne Jakobs, seine Erwählten:
7 Das ist Jahwe, unser Gott! / Seine Rechtsentscheide gelten in der ganzen Welt.
8 Niemals vergisst er seinen Bund, / sein festes Wort für tausend Generationen,
9 den Bund, den er mit Abraham schloss, / und den Eid, den er Isaak schwor.
10 Er erklärte ihn für Jakob zum Gesetz, / für Israel zum ewig gültigen Bund.
11 Er sagte: Dir will ich das Land Kanaan geben / als Erbland, das euch zugeteilt ist.
12 Sie waren damals leicht zu zählen, / nur wenig Leute und Fremde dabei.
13 Sie zogen von einem Volk zum anderen, / von einem Reich zu einem anderen Volk.
14 Damals erlaubte er keinem, sie zu bedrücken, / ihretwegen wies er Könige zurecht:
15 "Tastet meine Gesalbten nicht an, / tut meinen Propheten nichts Böses!"
16 Dann brachte er eine Hungersnot über das Land, / entzog ihnen jeden Vorrat an Brot.1
17 Er schickte ihnen einen Mann voraus: / Josef, er wurde als Sklave verkauft.
18 Man zwängte seine Füße in Fesseln, / Eisen umschloss seinen Hals,
19 bis eintraf, was er vorausgesagt hatte, / bis das Wort Jahwes seine Unschuld bewies.
20 Der König befahl, seine Fesseln zu lösen, / der Herrscher über Völker ließ ihn frei.
21 Er setzte ihn zum Herrn über sein Haus, / zum Herrscher über seinen ganzen Besitz,
22 um seine Beamten an Josefs Willen zu binden / und seine Ratgeber an seine Weisheit.
23 Dann kam Israel nach Ägypten, / Jakob wurde Gast im Lande Hams.
24 Gott ließ sein Volk sehr fruchtbar sein, / machte es stärker als seine Bedränger.
25 Deren Herz verwandelte er zum Hass gegen sein Volk, / sie begannen seine Diener boshaft zu täuschen.
26 Da schickte er seinen Diener Mose / und Aaron, den Mann seiner Wahl.
27 Sie führten seine Wunderzeichen aus, / seine Machtbeweise im Land der Nachkommen Hams.
28 Er schickte Finsternis, es wurde stockdunkel, / diesmal widersprachen sie nicht.
29 Er verwandelte ihre Gewässer in Blut, / ließ ihre Fische verenden.
30 Dann wimmelte das Land von Fröschen / bis hinein in den Palast ihres Königs.
31 Auf seinen Befehl kamen lästige Fliegen, / Stechmücken über das ganze Gebiet.
32 Er schickte ihnen Hagel statt Regen, / Blitze flammten über das Land.
33 Er ließ Trauben und Feigen verderben, / zerbrach die Bäume in ihrem Gebiet.
34 Er befahl: Da kamen Heuschreckenschwärme, / und ihre Larven waren ohne Zahl.
35 Sie fraßen alles Grün im Land, / sie fraßen alle Felder kahl.
36 Er erschlug alle Erstgeburt in ihrem Land, / die Ersten ihrer Manneskraft.
37 Dann führte er sie heraus, beladen mit Silber und Gold, / kein Gebrechlicher fand sich in all ihren Stämmen.
38 Ägypten war froh, als sie zogen, / denn die Angst vor ihnen hatte sie gepackt.
39 Er breitete eine Wolke als Decke aus, / ein Feuer, um die Nacht zu erleuchten.
40 Sie forderten; da ließ er Wachteln kommen / und sättigte sie mit Himmelsbrot.
41 Er spaltete den Felsen; da floss Wasser heraus. / Es lief wie ein Strom in die Wüste.
42 Ja, er dachte an sein heiliges Wort / und an seinen Diener Abraham.
43 Er führte sein Volk in Freude heraus, / in Jubel seine Erwählten.
44 Er gab ihnen die Länder der Völker, / den Ertrag ihrer Mühe nahmen sie in Besitz,
45 damit sie seine Ordnungen bewahrten / und seinen Weisungen folgten. / Halleluja, preist Jahwe!
1 Wörtlich: zerbrach jeden Brotstab. In die Mitte der Brotfladen wurde schon vor dem Backen mit dem Finger ein Loch gebohrt, sodass sie anschließend, auf einen Stab gereiht, aufbewahrt werden konnten.

الْمَزْمُورُ الْمِئَةُ وَالْخَامِسُ

1 قَدِّمُوا الشُّكْرَ لِلرَّبِّ. ادْعُوا بِاسْمِهِ. عَرِّفُوا بِأَعْمَالِهِ بَيْنَ الشُّعُوبِ.
2 غَنُّوا لَهُ، اشْدُوا لَهُ. حَدِّثُوا بِكُلِّ عَجَائِبِهِ.
3 تَبَاهَوْا بِاسْمِهِ الْقُدُّوسِ، لِتَفْرَحْ قُلُوبُ طَالِبِي الرَّبِّ.
4 اطْلُبُوا الرَّبَّ وَقُوَّتَهُ، الْتَمِسُوا وَجْهَهُ دَائِماً.
5 اذْكُرُوا عَجَائِبَهُ الَّتِي صَنَعَ، مُعْجِزَاتِهِ وَأَحْكَامَهُ الَّتِي نَطَقَ بِهَا.
6 يَاذُرِّيَّةَ إِبْرَاهِيمَ عَبْدِهِ، يَابَنِي يَعْقُوبَ الَّذِينَ اخْتَارَهُمْ.
7 هُوَ الرَّبُّ إِلَهُنَا، أَحْكَامُهُ تَمْلأُ الأَرْضَ كُلَّهَا.
8 لَمْ يَنْسَ عَهْدَهُ قَطُّ وَلاَ وَعْدَهُ الَّذِي قَطَعَهُ إِلَى أَلْفِ جِيلٍ،
9 الْعَهْدَ الَّذِي أَبْرَمَهُ مَعَ إِبْرَاهِيمَ، وَالْقَسَمَ الَّذِي أَقْسَمَ بِهِ لإِسْحقَ.
10 ثُمَّ ثَبَّتَهُ لِيَعْقُوبَ فَرِيضَةً، وَلإِسْرَائِيلَ مِيثَاقاً أَبَدِيّاً،
11 قَائِلاً: «لَكَ أُعْطِي أَرْضَ كَنْعَانَ نَصِيبَ مِيرَاثٍ لَكُمْ».
12 إِذْ كَانُوا قِلَّةً بَعْدُ، نَفَراً ضَئِيلاً مُتَغَرِّبِينَ فِي الأَرْضِ.
13 مُتَنَقِّلِينَ مِنْ أُمَّةٍ إِلَى أُمَّةٍ، وَمِنْ مَمْلَكَةٍ إِلَى أُخْرَى.
14 فَلَمْ يَدَعْ أَيَّ إِنْسَانٍ يَظْلِمُهُمْ، بَلْ وَبَّخَ مُلُوكاً مِنْ أَجْلِهِمْ.
15 قَائِلاً: «لاَ تَمَسُّوا مُسَحَائِي، وَلاَ تُؤْذُوا أَنْبِيَائِي».
16 ثُمَّ أَفْشَى مَجَاعَةً فِي الأَرْضِ، وَقَطَعَ الْخُبْزَ قِوَامَ طَعَامِهِمْ.
17 لَكِنَّهُ أَرْسَلَ أَمَامَهُمْ يُوسُفَ (مُنْقِذَهُمْ)، فَبِيعَ عَبْداً.
18 آذَوْا بِالْقُيُودِ قَدَمَيْهِ، وَبِالْحَدِيدِ طَوَّقُوا عُنُقَهُ.
19 إِلَى أَنْ تَحَقَّقَ تَفْسِيرُهُ لِلأَحْلاَمِ فِي أَوَانِهِ، وَبَرْهَنَتْ كَلِمَةُ الرَّبِّ صِدْقَهُ.
20 فَأَرْسَلَ الْمَلِكُ وَأَطْلَقَهُ، حَاكِمُ الشَّعْبِ حَرَّرَ هُ.
21 أَقَامَهُ سَيِّداً عَلَى قَصْرِهِ، وَمُتَسَلِّطاً عَلَى جَمِيعِ أَمْلاَكِهِ.
22 يَتَصَرَّفُ بِوُلاَتِهِ حَسَبَ مَسَرَّتِهِ، وَيُلَقِّنُ شُيُوخَهُ الْحِكْمَةَ.
23 ثُمَّ جَاءَ إِسْرَائِيلُ إِلَى أَرْضِ مِصْرَ. تَغَرَّبَ يَعْقُوبُ فِي بَلَدِ حَامٍ.
24 فَكَثَّرَ اللهُ شَعْبَهُ، وَجَعَلَهُ أَقْوَى مِنْ أَعْدَائِهِ،
25 الَّذِينَ حَوَّلَ قُلُوبَهُمْ لِيُبْغِضُوا شَعْبَهُ، وَيَكِيدُوا لِعَبِيدِهِ.
26 عِنْدَئِذٍ أَرْسَلَ مُوسَى عَبْدَهُ وَهَارُونَ مُخْتَارَهُ.
27 فَأَجْرَيَا بَيْنَهُمْ آيَاتِهِ، وَصَنَعَا عَجَائِبَ فِي مِصْرَ.
28 بَعَثَ ظَلاَماً، تَغَشَّتْ بِهِ الأَرْضُ، وَلَكِنَّ الْمِصْرِيِّينَ عَانَدُوا كَلِمَتَهُ.
29 حَوَّلَ مِيَاهَهُمْ إِلَى دَمٍ وَأَمَاتَ أَسْمَاكَهُمْ.
30 فَاضَتْ أَرْضُهُمْ ضَفَادِعَ حَتَّى بَلَغَتْ مَخَادِعَ مُلُوكِهِمْ.
31 أَمَرَ فَأَقْبَلَ الذُّبَابُ وَالْبَعُوضُ فَانْتَشَرَ فِي كُلِّ أَرْضِهِمْ
32 أَمْطَرَ عَلَيْهِمْ بَرَداً وَأَلْهَبَ أَرْضَهُمْ بِالْبُرُوقِ.
33 ضَرَبَ كُرُومَهُمْ وَتِينَهُمْ، وَهَشَّمَ كُلَّ أَشْجَارِهِمْ
34 أَمَرَ، فَتَوَافَدَ الْجَرَادُ الطَّيَّارُ وَالزَّحَّافُ بِأَعْدَادٍ لاَ تُحْصَى،
35 فَالْتَهَمَ كُلَّ عُشْبِ أَرْضِهِمْ، وَأَكَلَ ثِمَارَ حُقُولِهِمْ.
36 ثُمَّ قَتَلَ الرَّبُّ جَمِيعَ أَبْكَارِ أَرْضِهِمْ، أَوَائِلَ ثِمَارِ خُصُوبَتِهِمْ جَمِيعاً.
37 وَأَخْرَجَ شَعْبَهُ مُحَمَّلِينَ بِفِضَّةٍ وَذَهَبٍ، وَلَمْ يَتَعَثَّرْ فِي الْمَسِيرِ مِنْ عَشَائِرِهِمْ وَاحِدٌ.
38 فَرِحَ أَهْلُ مِصْرَ بِخُرُوجِهِمْ لأَنَّ رُعْبَهُمْ غَلَبَ عَلَيْهِمْ.
39 نَشَرَ سَحَابَةً فَوْقَ شَعْبِهِ، غِطَاءً لَهُمْ، وَأَرْسَلَ نَاراً تُضِيءُ لَهُمْ لَيْلاً.
40 طَلَبُوا طَعَاماً فَبَعَثَ لَهُمْ طُيُورَ السَّلْوَى وَمِنْ خُبْزِ السَّمَاءِ أَشْبَعَهُمْ.
41 فَلَقَ الصَّخْرَةَ وَفَجَّرَ مِنْهَا الْمِيَاهَ، فَجَرَتْ فِي الصَّحْرَاءِ كَأَنَّهَا نَهْرٌ.
42 لأَنَّهُ ذَكَرَ كَلِمَتَهُ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِي وَعَدَ بِهَا إِبْرَاهِيمَ عَبْدَهُ.
43 وَهَكَذَا أَخْرَجَ شَعْبَهُ مِنْ مِصْرَ بِابْتِهَاجٍ وَمُخْتَارِيهِ بِتَرَانِيمِ الظَّفَرِ.
44 وَوَهَبَهُمْ أَرَاضِيَ الأُمَمِ، فَامْتَلَكُوا غَلاَتٍ تَعِبَتْ فِيهَا شُعُوبٌ أُخْرَ ى.
45 لِيُمَارِسُوا فَرَائِضَهُ وَيُطِيعُوا شَرَائِعَهُ. هَلِّلُويَا.
1 Wörtlich: zerbrach jeden Brotstab. In die Mitte der Brotfladen wurde schon vor dem Backen mit dem Finger ein Loch gebohrt, sodass sie anschließend, auf einen Stab gereiht, aufbewahrt werden konnten.

خداوند و قوم او

1 خداوند را بسبب كارهای شگفت‌انگيزش سپاس گوييد. كارهای او را برای ساير قوم‌ها تعريف كنيد.
2 او را بستاييد و درباره‌ء كارهای شگفت‌انگيزش تفكر نماييد.
3 ای طالبان خداوند به او افتخار كنيد. دل شما هميشه شاد باشد.
4 از او كمک بخواهيد و پيوسته او را طلب كنيد.
5-6 ای فرزندان ابراهيم و يعقوب، ای بندگان برگزيده‌ء خداوند، كارهای شگفت‌انگيز و داوريهای او را به ياد آوريد!
7 «يهوه» خدای ما است و سراسر جهان را داوری می‌كند.
8-9 او تا ابد به عهدی كه با ابراهيم بسته و سوگندی كه برای اسحاق خورده است، اگر چه هزار پشت هم بگذرد، وفادار خواهد ماند.
10-11 اين است عهد جاودانی او با اسرائيل كه فرمود: «سرزمين كنعان را به شما خواهم بخشيد تا ميراث شما شود.»
12 خداوند اين وعده را هنگامی به اسرائيل داد كه هنوز قومی كوچک بودند و در كنعان در غربت بسر می‌بردند،
13 در ميان قبايل سرگردان بودند و از يک ديار به دياری ديگر می‌رفتند.
14-15 اما خداوند نگذاشت كسی بر آنها ظلم كند. او حتی پادشاهان را بخاطر آنها هشدار داده، گفت: «بر برگزيدگان من دست دراز نكنيد و به انبيای من آزار نرسانيد.»
16 خداوند در كنعان خشكسالی پديد آورد و قحطی تمام سرزمين آنجا را فرا گرفت.
17 او پيش از آن يوسف را به مصر فرستاده بود. برادران يوسف او را همچون برده فروخته بودند.
18 پاهای يوسف را به زنجير بستند و گردن او را در حلقه‌ء آهنی گذاشتند.
19 او در زندان ماند تا زمانی كه پيشگويی‌اش به وقوع پيوست. در زندان خداوند صبر و بردباری او را آزمود.
20 آنگاه، فرعون دستور داد تا يوسف را از زندان بيرون آورده، آزاد سازند.
21 سپس او را ناظر خانه‌ء خود و حاكم سرزمين مصر نمود
22 تا بر بزرگان مملكت فرمان راند و مشايخ را حكمت آموزد.
23 آنگاه يعقوب و فرزندانش به مصر رفتند و در آن سرزمين ساكن شدند.
24 خداوند قوم خود را در آنجا بزرگ ساخت و آنها را از دشمنانشان قوی‌تر كرد.
25 اما از طرف ديگر، خداوند كاری كرد كه مصری‌ها بر قوم او ظلم كنند و ايشان را برده‌ء خود سازند.
26 سپس بندگان خود موسی و هارون را كه برگزيده بود، نزد بنی‌اسرائيل فرستاد.
27 موسی و هارون، كارهای شگفت‌انگيز و معجزات خدا را در مصر به ظهور آوردند.
28 خدا سرزمين مصر را با تاريكی پوشانيد اما مصريان فرمان خدا را مبنی بر آزادسازی قوم اسرائيل اطاعت نكردند.
29 او آبهای ايشان را به خون مبدل ساخت و همه‌ء ماهيانشان را كشت.
30 زمين آنها وحتی قصر فرعون پر از قورباغه شد.
31 به امر خداوند انبوه پشه و مگس در سراسر مصر پديد آمد.
32 بجای باران، تگرگ مرگبار و رعد و برق بر زمين مصر فرستاد
33 و باغهای انگور و تمام درختان انجير مصری‌ها را از بين برد.
34-35 خداوند امر فرمود و ملخ‌های بی‌شماری پديد آمدند و تمام گياهان و محصولات مصر را خوردند.
36 او همه‌ء پسران ارشد مصری‌ها را كشت.
37 سرانجام بنی‌اسرائيل را در حاليكه طلا و نقره فراوانی با خود برداشته بودند، صحيح و سالم از مصر بيرون آورد.
38 مصريان از رفتن آنها شاد شدند، زيرا از ايشان ترسيده بودند.
39 خداوند در روز بر فراز قوم اسرائيل ابر می‌گسترانيد تا آنها را از حرارت آفتاب محفوظ نگاهدارد و در شب، آتش به ايشان می‌بخشيد تا به آنها روشنايی دهد.
40 آنها گوشت خواستند و خداوند برای ايشان بلدرچين1 فرستاد و آنها را با نان آسمانی سير كرد.
41 او صخره را شكافت و از آن آب جاری شد و در صحرای خشک و سوزان مثل رودخانه روان گرديد.
42 زيرا خداوند اين وعده‌ء مقدس را به بنده‌ء خويش ابراهيم داده بود كه نسل او را بركت دهد.
43 پس او قوم برگزيده‌ء خود را در حاليكه با شادی سرود می‌خواندند از مصر بيرون آورد،
44 و سرزمين قومهای ديگر را با تمام محصولاتشان به آنها بخشيد
45 تا در آن سرزمين نسبت به وی وفادار مانده، از دستوراتش اطاعت نمايند. خداوند را سپاس باد!
1 «بلدرچين» نوعی پرنده است با گوشتی چرب.
© 2018 ERF Medien