Lukas 24 | Kutsal Kitap Yeni Çeviri Новый Русский Перевод

Lukas 24 | Kutsal Kitap Yeni Çeviri

İsa'nın Dirilişi

1 Kadınlar haftanın ilk günü, sabah çok erkenden, hazırlamış oldukları baharatı alıp mezara gittiler. 2 Taşı mezarın girişinden yuvarlanmış buldular. 3 Ama içeri girince Rab İsa'nın cesedini bulamadılar. 4 Onlar bu durum karşısında şaşırıp kalmışken, şimşek gibi parıldayan giysilere bürünmüş iki kişi yanlarında belirdi. 5 Korkuya kapılan kadınlar başlarını yere eğdiler. Adamlar ise onlara, ‹‹Diri olanı neden ölüler arasında arıyorsunuz?›› dediler. 6 ‹‹O burada yok, dirildi. Daha Celile'deyken size söylediğini anımsayın. 7 İnsanoğlu'nun günahlı insanların eline verilmesi, çarmıha gerilmesi ve üçüncü gün dirilmesi gerektiğini bildirmişti.›› 8 O zaman İsa'nın sözlerini anımsadılar. 9 Mezardan dönen kadınlar bütün bunları Onbirler'e ve ötekilerin hepsine bildirdiler. 10 Bunları elçilere anlatanlar, Mecdelli Meryem, Yohanna, Yakup'un annesi Meryem ve bunlarla birlikte bulunan öbür kadınlardı. 11 Ne var ki, bu sözler elçilere saçma geldi ve kadınlara inanmadılar. 12 Yine de, Petrus kalkıp mezara koştu. Eğilip içeri baktığında keten bezlerden başka bir şey görmedi. Olay karşısında şaşkına dönmüş bir halde oradan uzaklaştı.

Emmaus Yolunda İki Öğrenci

13 Aynı gün öğrencilerden ikisi, Yeruşalim'den altmış ok atımı uzaklıkta bulunan ve Emmaus denilen bir köye gitmekteydiler. 14 Bütün bu olup bitenleri kendi aralarında konuşuyorlardı. 15 Bunları konuşup tartışırlarken İsa yanlarına geldi ve onlarla birlikte yürümeye başladı. 16 Ama onların gözleri O'nu tanıma gücünden yoksun bırakılmıştı. 17 İsa, ‹‹Yolda birbirinizle ne tartışıp duruyorsunuz?›› dedi. Üzgün bir halde, oldukları yerde durdular. 18 Bunlardan adı Kleopas olan O'na, ‹‹Yeruşalim'de bulunup da bu günlerde orada olup bitenleri bilmeyen tek yabancı sen misin?›› diye karşılık verdi. 19 İsa onlara, ‹‹Hangi olup bitenleri?›› dedi. O'na, ‹‹Nasıralı İsa'yla ilgili olayları›› dediler. ‹‹O adam, Tanrı'nın ve bütün halkın önünde gerek söz, gerek eylemde güçlü bir peygamberdi. 20 Başkâhinlerle yöneticilerimiz O'nu, ölüm cezasına çarptırmak için valiye teslim ederek çarmıha gerdirdiler; oysa biz O'nun, İsrail'i kurtaracak kişi olduğunu ummuştuk. Dahası var, bu olaylar olalı üç gün oldu ve aramızdan bazı kadınlar bizi şaşkına çevirdiler. Bu sabah erkenden mezara gittiklerinde, O'nun cesedini bulamamışlar. Sonra geldiler, bir görümde, İsa'nın yaşamakta olduğunu bildiren melekler gördüklerini söylediler. 24 Bizimle birlikte olanlardan bazıları mezara gitmiş ve durumu, tam kadınların anlatmış olduğu gibi bulmuşlar. Ama O'nu görmemişler.›› 25 İsa onlara, ‹‹Sizi akılsızlar! Peygamberlerin bütün söylediklerine inanmakta ağır davranan kişiler! 26 Mesih'in bu acıları çekmesi ve yüceliğine kavuşması gerekli değil miydi?›› dedi. 27 Sonra Musa'nın ve bütün peygamberlerin yazılarından başlayarak, Kutsal Yazılar'ın hepsinde kendisiyle ilgili olanları onlara açıkladı. 28 Gitmekte oldukları köye yaklaştıkları sırada İsa, yoluna devam edecekmiş gibi davrandı. Ama onlar, ‹‹Bizimle kal. Neredeyse akşam olacak, gün batmak üzere›› diyerek O'nu zorladılar. Böylece İsa onlarla birlikte kalmak üzere içeri girdi. 30 Onlarla sofrada otururken İsa ekmek aldı, şükretti ve ekmeği bölüp onlara verdi. 31 O zaman onların gözleri açıldı ve kendisini tanıdılar. İsa ise gözlerinin önünden kayboldu. 32 Onlar birbirine, ‹‹Yolda kendisi bizimle konuşurken ve Kutsal Yazılar'ı bize açıklarken yüreklerimiz nasıl da sevinçle çarpıyordu, değil mi?›› dediler. 33 Kalkıp hemen Yeruşalim'e döndüler. Onbirler'i ve onlarla birlikte olanları toplanmış buldular. 34 Bunlar, ‹‹Rab gerçekten dirildi, Simun'a görünmüş!›› diyorlardı. 35 Kendileri de yolda olup bitenleri ve ekmeği böldüğü zaman İsa'yı nasıl tanıdıklarını anlattılar.

İsa Onbirler'e Görünüyor

36 Bunları anlatırlarken İsa gelip aralarında durdu. Onlara, ‹‹Size esenlik olsun!›› dedi. 37 Ürktüler, bir hayalet gördüklerini sanarak korkuya kapıldılar. 38 İsa onlara, ‹‹Neden telaşlanıyorsunuz? Neden kuşkular doğuyor içinizde?›› dedi. 39 ‹‹Ellerime, ayaklarıma bakın; işte benim! Dokunun da görün. Hayaletin eti kemiği olmaz, ama görüyorsunuz, benim var.›› 40 Bunu söyledikten sonra onlara ellerini ve ayaklarını gösterdi. 41 Sevinçten hâlâ inanamayan, şaşkınlık içindeki öğrencilerine, ‹‹Sizde yiyecek bir şey var mı?›› diye sordu. 42 Kendisine bir parça kızarmış balık verdiler. 43 İsa onu alıp gözlerinin önünde yedi. 44 Sonra onlara şöyle dedi: ‹‹Daha sizlerle birlikteyken, ‹Musa'nın Yasası'nda, peygamberlerin yazılarında ve Mezmurlar'da benimle ilgili yazılmış olanların tümünün gerçekleşmesi gerektir› demiştim.›› 45 Bundan sonra Kutsal Yazılar'ı anlayabilmeleri için zihinlerini açtı. 46 Onlara dedi ki, ‹‹Şöyle yazılmıştır: Mesih acı çekecek ve üçüncü gün ölümden dirilecek; günahların bağışlanması için tövbe çağrısı da Yeruşalim'den başlayarak bütün uluslara O'nun adıyla duyurulacak. 48 Sizler bu olayların tanıklarısınız. 49 Ben de Babam'ın vaat ettiğini size göndereceğim. Ama siz, yücelerden gelecek güçle kuşanıncaya dek kentte kalın.››

İsa'nın Göğe Yükselmesi

50 İsa onları kentin dışına, Beytanya'nın yakınlarına kadar götürdü. Ellerini kaldırarak onları kutsadı. 51 Ve onları kutsarken yanlarından ayrıldı, göğe alındı. 52 Öğrencileri O'na tapındılar ve büyük sevinç içinde Yeruşalim'e döndüler. 53 Sürekli tapınakta bulunuyor, Tanrı'yı övüyorlardı.

Eskı Antlaşma © The Bible Society in Turkey 2001 Yeni Antlaşma © The Translation Trust 1987, 1994, 2001 Written permission is required from the copyright holders to use part or all of the text for purposes other than personal study.

Новый Русский Перевод

Воскресение Иисуса из мертвых

1 Рано утром в первый день недели*, женщины, взяв приготовленные душистые мази, пришли к гробнице. 2 Здесь они обнаружили, что камень от входа в гробницу отвален. 3 Войдя внутрь, они не нашли тела Господа Иисуса. 4 Стоя в недоумении, они увидели, что рядом с ними вдруг появились два человека* в сияющих одеждах. 5 В испуге женщины опустили свои лица к земле, но те сказали им: – Что вы ищете живого среди мертвых? 6 Его здесь нет, Он воскрес! Вспомните, что Он говорил вам еще в Галилее: 7 «Сын Человеческий должен быть предан в руки грешников, распят, и на третий день воскреснуть». 8 Тогда они вспомнили слова Иисуса 9 и, вернувшись от гробницы, рассказали обо всем одиннадцати и всем остальным. 10 Среди тех, кто рассказал это апостолам, были Мария Магдалина, Иоанна, Мария – мать Иакова и другие женщины. 11 Но они не поверили рассказу женщин, им казалось, что это лишь пустые слова. 12 Петр, однако же, побежал к гробнице. Он наклонился, заглянул внутрь и увидел только льняные полотна. Он вернулся к себе, удивляясь всему случившемуся.

Иисус является ученикам на дороге в Эммаус

13 В тот же день двое из учеников шли в селение Эммаус, что расположено в шестидесяти стадиях* от Иерусалима, 14 и говорили обо всем, что произошло. 15 И когда они разговаривали и спорили, вдруг Сам Иисус подошел и присоединился к ним, 16 но они были словно в ослеплении и не узнали Его. 17 Иисус спросил их: – О чем это вы говорите между собой по дороге? Они остановились с печальными лицами. 18 Один из них, которого звали Клеопа, ответил: – Ты, видно, единственный из пришедших в Иерусалим, кто не знает о том, что произошло в эти дни. 19 – О чем? – спросил Он. – О том, что произошло с Иисусом из Назарета, – ответили они. – Он был пророком, сильным перед Богом и перед людьми в словах и делах. 20 Первосвященники и наши вожди осудили Его на смерть и распяли. 21 А мы надеялись, что Он Тот, Кто должен освободить Израиль. Но вот уже третий день, как все это произошло. 22 Однако некоторые из наших женщин удивили нас. Они пошли сегодня рано утром к гробнице 23 и, не найдя там Его тела, вернулись и рассказали нам, что им явились ангелы и сказали, что Он жив. 24 Потом некоторые из наших друзей пошли к гробнице и нашли там все, как рассказали женщины, но Его они не видели. 25 Иисус сказал им: – Как же вы глупы, как медленно вы соображаете, чтобы верить всему, что предсказали пророки! 26 Разве не должен был Христос пройти через все эти страдания и затем войти в Свою славу? 27 И начав от Моисея и всех пророков, Он объяснил им, что было сказано о Нем во всех Писаниях. 28 Когда они подходили к селению, Иисус сделал вид, что хочет идти дальше, 29 но они стали уговаривать Его: – Останься с нами, ведь уже вечер, день почти окончился. И Он вошел в дом и остался с ними. 30 За столом Иисус взял хлеб, благословил его, разломил и дал им. 31 Тогда их глаза открылись, и они узнали Его. Но Он стал невидим для них. 32 Они стали говорить друг другу: – Разве не горело в нас сердце, когда Он говорил с нами по дороге и объяснял нам Писания?! 33 Они встали и сразу же пошли обратно в Иерусалим. Там они нашли одиннадцать и тех, кто был вместе с ними. 34 Те сказали им, что Господь действительно воскрес и явился Симону. 35 Затем эти двое рассказали все, что произошло с ними по дороге, и то, как они узнали Иисуса, когда Он разламывал хлеб.

Явление Иисуса ученикам

36 Они еще говорили, когда Иисус Сам появился среди них и сказал: – Мир вам! 37 Они замерли в испуге, думая, что видят призрак. 38 Он же сказал им: – Что вы так испуганы? Почему вы сомневаетесь? 39 Посмотрите на Мои руки и на Мои ноги. Это же Я! Потрогайте Меня и рассмотрите. У духов ведь не бывает ни тела, ни костей, а у Меня, как видите, есть. 40 Сказав это, Он показал им Свои руки и ноги. 41 Но они, радуясь и изумляясь, еще не могли поверить. Тогда Иисус спросил их: – У вас есть что-нибудь поесть? 42 Они дали Ему печеной рыбы. 43 Он взял и ел перед ними. 44 – Об этом Я и говорил вам, когда был еще с вами, – сказал Он. – Все записанное обо Мне в Законе Моисея, у Пророков и в Псалмах должно исполниться. 45 Затем Он раскрыл их умы к пониманию Писаний. 46 – Написано, что Христос должен пострадать и на третий день воскреснуть из мертвых, – сказал Он им. 47 – Во имя Его всем народам, начиная от Иерусалима, будет проповедано покаяние и прощение грехов. 48 Вы свидетели этому. 49 Я же пошлю вам обещанное Моим Отцом, но пока вы не получите силу свыше, оставайтесь в городе.

Вознесение Иисуса

50 Потом Он вывел их из города до Вифании и, подняв руки, благословил их. 51 И в то время как Он благословлял их, Он стал отдаляться от них и поднялся на небеса. 52 Ученики поклонились Ему и, безмерно радуясь, возвратились в Иерусалим, 53 где постоянно находились в храме, славя Бога.