Psalm 116 | Kutsal Kitap Yeni Çeviri Einheitsübersetzung 2016

Psalm 116 | Kutsal Kitap Yeni Çeviri

116. Mezmur

1 RAB'bi seviyorum, Çünkü O feryadımı duyar. 2 Bana kulak verdiği için, Yaşadığım sürece O'na sesleneceğim. 3 Ölüm iplerine dolaşmıştım, Ölüler diyarının kâbusu yakama yapışmıştı, Sıkıntıya, acıya gömülmüştüm. 4 O zaman RAB'bi adıyla çağırdım, ‹‹Aman, ya RAB, kurtar canımı!›› dedim. 5 RAB lütufkâr ve adildir, Sevecendir Tanrımız. 6 RAB saf insanları korur, Tükendiğim zaman beni kurtardı. 7 Ey canım, yine huzura kavuş, Çünkü RAB sana iyilik etti. 8 Sen, ya RAB, canımı ölümden, Gözlerimi yaştan, Ayaklarımı sürçmekten kurtardın. 9 Yaşayanların diyarında, RAB'bin huzurunda yürüyeceğim. 10 İman ettim, ‹‹Büyük acı çekiyorum›› dediğim zaman bile*. 11 Şaşkınlık içinde, ‹‹Bütün insanlar yalancı›› dedim. 12 Ne karşılık verebilirim RAB'be, Bana yaptığı onca iyilik için? 13 Kurtuluş sunusu olarak kadeh kaldırıp RAB'bi adıyla çağıracağım. 14 Bütün halkının önünde, RAB'be adadıklarımı yerine getireceğim. 15 RAB'bin gözünde değerlidir* Sadık kullarının ölümü. 16 Ya RAB, ben gerçekten senin kulunum; Kulun, hizmetçinin oğluyum, Sen çözdün bağlarımı. 17 Ya RAB, seni adınla çağırıp Şükran kurbanı sunacağım. 18 RAB'be adadıklarımı yerine getireceğim Bütün halkının önünde, 19 RAB'bin Tapınağı'nın avlularında, Senin orta yerinde, ey Yeruşalim! RAB'be övgüler sunun!

Eskı Antlaşma © The Bible Society in Turkey 2001 Yeni Antlaşma © The Translation Trust 1987, 1994, 2001 Written permission is required from the copyright holders to use part or all of the text for purposes other than personal study.

Einheitsübersetzung 2016

Rettung aus Todesnot und Opfer des Dankes

1 Ich liebe den HERRN; denn er hört meine Stimme, mein Flehen um Gnade. 2 Ja, er hat sein Ohr mir zugeneigt, alle meine Tage will ich zu ihm rufen.* 3 Mich umfingen Fesseln des Todes, / Bedrängnisse der Unterwelt haben mich getroffen, Bedrängnis und Kummer treffen mich. 4 Ich rief den Namen des HERRN: Ach HERR, rette mein Leben! 5 Gnädig ist der HERR und gerecht, unser Gott erbarmt sich. 6 Arglose behütet der HERR. Ich war schwach, er hat mich gerettet. 7 Komm wieder zur Ruhe, meine Seele, denn der HERR hat dir Gutes erwiesen. 8 Ja, du hast mein Leben dem Tod entrissen, mein Auge den Tränen, meinen Fuß dem Straucheln. 9 So gehe ich meinen Weg vor dem HERRN im Land der Lebenden. 10 Ich glaube - auch wenn ich sagen muss: Ich bin tief erniedrigt! 11 Ich sagte in meiner Bestürzung: Alle Menschen sind Lügner. 12 Wie kann ich dem HERRN vergelten all das Gute, das er mir erwiesen? 13 Den Becher des Heils will ich erheben. Ausrufen will ich den Namen des HERRN. 14 Meine Gelübde will ich dem HERRN erfüllen in Gegenwart seines ganzen Volks. 15 Kostbar ist in den Augen des HERRN der Tod seiner Frommen. 16 Ach HERR, ich bin doch dein Knecht, / dein Knecht bin ich, der Sohn deiner Magd! Gelöst hast du meine Fesseln. 17 Ich will dir ein Opfer des Dankes bringen, ausrufen will ich den Namen des HERRN. 18 Meine Gelübde will ich dem HERRN erfüllen in Gegenwart seines ganzen Volks, 19 in den Höfen des Hauses des HERRN, in deiner Mitte, Jerusalem. Halleluja!