Römer 15 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

1 My natomiast, mocni, powinniśmy wziąć na siebie ułomności słabych, zamiast dogadzać sobie samym. 2 Niech każdy z nas postępuje w sposób miły dla bliźniego, dla jego dobra i dla zbudowania. 3 Chrystus również nie dogadzał sobie, ale, jak napisano: Spadły na mnie zniewagi urągających Tobie. 4 Cokolwiek zaś wcześniej napisano, ma służyć naszemu pouczeniu, abyśmy dzięki wytrwałości i pociesze, których źródłem są Pisma, trwali przy nadziei. 5 A Bóg wytrwałości i pociechy niech darzy was jednomyślnością, na wzór Jezusa Chrystusa, 6 abyście tak połączeni, jednym głosem chwalili Boga i Ojca naszego Pana, Jezusa Chrystusa. 7 Dlatego przygarniajcie jedni drugich, podobnie jak Chrystus przygarnął was dla chwały Boga. 8 Twierdzę bowiem, że Chrystus stał się sługą obrzezanych ze względu na prawdę Bożą, aby potwierdzić dane ojcom obietnice, 9 a także, by poganie, dzięki miłosierdziu, oddali chwałę Bogu, zgodnie ze słowami: Dlatego wyznam Cię pośród narodów i zaśpiewam na cześć Twojego imienia.* 10 I znowu czytamy: Cieszcie się, narody, razem z Jego ludem. 11 I ponownie: Chwalcie Pana, wszystkie narody, niech Go wysławiają wszystkie ludy!* 12 Izajasz z kolei mówi: Wypuści pędy korzeń Jessaja, przyjdzie Ten, który będzie rządził narodami. W Nim narody będą pokładać nadzieję. 13 A Bóg nadziei niech was napełni największą radością i pokojem w wierze, abyście opływali w nadzieję, w mocy Ducha Świętego. 14 Co do mnie, drodzy bracia, nie wątpię w waszą dobroć ani w to, że dzięki swojemu poznaniu możecie jedni drugich pouczać. 15 Mimo to, dość odważnie tu i ówdzie do was napisałem, jako ten, który przypomina, ze względu na łaskę otrzymaną od Boga. 16 To za jej sprawą jestem względem narodów przedstawicielem Chrystusa Jezusa. Pełnię służbę kapłańską. Głoszę Bożą dobrą nowinę, po to, by poganie stali się przyjemną ofiarą, uświęconą przez Ducha Świętego. 17 Tak więc, co do spraw Bożych, mam się czym szczycić w Chrystusie Jezusie. 18 I choć nie odważę się mówić o czym innym, mogę powiedzieć o tym, czego Chrystus dokonał przeze mnie, by doprowadzić pogan do posłuszeństwa, słowem albo czynem, 19 w mocy znaków i cudów oraz w mocy Ducha Bożego. W ten właśnie sposób rozgłosiłem Chrystusową dobrą nowinę począwszy od Jerozolimy i jej okolic aż po Illirię. 20 Stawiałem sobie przy tym za punkt honoru głosić dobrą nowinę tam, gdzie jeszcze nie wspomniano imienia Chrystusa — aby nie budować na cudzym fundamencie. 21 Kierowałem się tymi słowami: Zobaczą Go ludzie, którym o Nim nie głoszono, i poznają ci, którzy o Nim nie słyszeli. 22 To dlatego wielokrotnie odwlekałem przyjście do was.

Apostoł o swoich zamiarach

23 Teraz jednak nie ma już dla mnie miejsca w tych stronach, a jednocześnie od lat pragnę was odwiedzić. 24 I mam nadzieję, że stanie się to niebawem, gdy będę w drodze do Hiszpanii. Chciałbym was odwiedzić i zaopatrzyć się u was na dalszą drogę. Ale najpierw, oczywiście, chciałbym się trochę nacieszyć wami. 25 Obecnie jestem w drodze do Jerozolimy. Idę ze wsparciem dla świętych, 26 przekazanym przez Macedonię i Achaję. Uznały one za właściwe złożyć się na potrzeby ubogich wśród świętych w Jerozolimie. 27 I słusznie, bo rzeczywiście są ich dłużnikami. Skoro poganie dostąpili udziału w ich dobrach duchowych, nic nie przeszkadza, by usłużyli im materialnymi. 28 Po załatwieniu tej sprawy, to znaczy po doręczeniu im tego owocu, który został zebrany, wyruszę do Hiszpanii drogą prowadzącą przez wasze strony. 29 A wiem, że przyjdę do was w pełni Chrystusowego błogosławieństwa. 30 Proszę was, bracia, przez wzgląd na naszego Pana, Jezusa Chrystusa, oraz przez wzgląd na miłość Ducha, łączcie się ze mną w modlitwach i wstawiajcie się za mną u Boga. 31 Proście, aby w Judei nie spotkało mnie nic złego ze strony ludzi nieposłusznych wierze. Proście też, aby moja posługa na rzecz Jerozolimy została życzliwie przyjęta przez świętych, 32 tak bym — za wolą Bożą — przybył do was pełen radości i mógł się u was odświeżyć. 33 A Bóg pokoju niech będzie z wami wszystkimi. Amen.

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

1 My zaś, mocni, powinniśmy nosić słabości niemocnych, a nie dogadzać sobie samym. 2 Każdy z nas niech bliźniemu sprawia przyjemność – dla dobra, ku zbudowaniu. 3 Gdyż i Chrystus nie sobie samemu dogadzał, ale jak napisano: Zniewagi znieważających Ciebie spadły na Mnie. 4 Cokolwiek bowiem uprzednio napisano, napisano dla naszego pouczenia, abyśmy przez wytrwałość i przez pociechę [płynącą z] Pism mieli nadzieję. 5 A Bóg wytrwałości i pociechy niech wam sprawi, abyście byli jednej myśli względem siebie nawzajem wzorem Chrystusa Jezusa, 6 abyście jednomyślnie, jednymi ustami chwalili Boga i Ojca naszego Pana, Jezusa Chrystusa. 7 Dlatego przygarniajcie jedni drugich, jak i Chrystus przygarnął was dla chwały Boga. 8 Mówię bowiem, że Chrystus stał się sługą obrzezania ze względu na prawdę Bożą, aby potwierdzić obietnice [dane] ojcom 9 i aby narody ze względu na miłosierdzie oddały chwałę Bogu, jak napisano: Dlatego będę Cię wyznawał wśród narodów i śpiewał Twojemu imieniu. 10 I znowu mówi: Cieszcie się, narody, wraz z Jego ludem.* 11 I znów: Uwielbiajcie Pana, wszystkie narody, i niech Go wysławiają wszystkie ludy!* 12 I znów Izajasz mówi: Nastanie korzeń Jessaja, który też został ustanowiony, by rządzić narodami; w Nim narody będą pokładać nadzieję. 13 A Bóg nadziei niech was wypełni wszelką radością i pokojem, gdy [trwacie] w wierze, po to, byście obfitowali w nadziei, w mocy Ducha Świętego. 14 Ja sam zaś, moi bracia, jestem przekonany co do was, że i wy pełni jesteście dobroci, napełnieni wszelkim poznaniem, zdolni też jedni drugich pouczać. 15 Odważniej zaś napisałem wam tu i ówdzie, jako ten, który wam przypomina, [a to] ze względu na łaskę daną mi przez Boga, 16 abym był dla narodów sługą* Chrystusa Jezusa, sprawującym świętą służbę [zwiastowania] ewangelii Bożej, aby narody stały się przyjemną ofiarą, uświęconą w Duchu Świętym.* 17 Mam zatem chlubę w Chrystusie Jezusie w tym, co odnosi się do Boga. 18 Nie odważę się bowiem czegokolwiek powiedzieć o tym, czego Chrystus nie dokonał przeze mnie dla posłuszeństwa pogan, czy to słowem, czy czynem, 19 w mocy znaków i cudów, w mocy Ducha Bożego, tak że od Jerozolimy i okolic* aż po Illirię* dopełniłem [dzieła zwiastowania] ewangelii Chrystusa.* 20 W ten to sposób stawiam sobie za punkt honoru* głosić ewangelię nie tam, gdzie już wspominano imię Chrystusa, abym nie budował na cudzym fundamencie, 21 lecz jak napisano: Zobaczą [Go] ci, którym o Nim nie głoszono, a ci, którzy nie usłyszeli, zrozumieją.

Apostoł o swoich zamiarach

22 Dlatego też wielokrotnie miałem przeszkody w przyjściu do was;* 23 teraz jednak, nie mając już miejsca w tych stronach, a [jednocześnie] od wielu lat żywiąc pragnienie przyjścia do was, 24 mam nadzieję, że po drodze, gdy będę szedł do Hiszpanii, odwiedzę was i że przez was zostanę tam wysłany,* gdy się przedtem wami po trosze nacieszę. 25 Teraz zaś idę do Jerozolimy, aby usłużyć świętym. 26 Macedonia bowiem i Achaja uznały za słuszne zebrać pewną składkę na ubogich spośród świętych* w Jerozolimie. 27 Uznały za słuszne natomiast, bo też są ich dłużnikami, bo skoro narody dostąpiły udziału w ich [dobrach] duchowych, dłużni są usłużyć im w cielesnych. 28 Po załatwieniu tego i po przypieczętowaniu im tego owocu, wybiorę się przez wasze [strony] do Hiszpanii. 29 A wiem, że idąc do was, przyjdę w pełni Chrystusowego błogosławieństwa.* 30 Proszę was zaś, bracia, przez [wzgląd na] naszego Pana, Jezusa Chrystusa, oraz przez [wzgląd na] miłość Ducha, abyście dołączyli i wraz ze mną walczyli w modlitwach* o mnie do Boga, 31 abym został uratowany od nieposłusznych [wierze]* w Judei i aby moja posługa na rzecz Jerozolimy została dobrze przyjęta przez świętych, 32 tak bym z radością, za wolą Bożą, przyszedł do was i mógł się razem z wami odświeżyć.* 33 A Bóg pokoju niech będzie z wami wszystkimi. Amen.

Römer 15 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki) Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Apostoł o swoich zamiarach

Apostoł o swoich zamiarach