Matthäus 8 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

Oczyszczenie trędowatego

1 Gdy Jezus zszedł z góry, ruszyły za Nim rzesze ludzi.

2 Wówczas podszedł do Niego trędowaty, pokłonił Mu się i powiedział: Panie, gdybyś tylko zechciał, mógłbyś mnie oczyścić.

3 Na te słowa Jezus wyciągnął rękę, dotknął go i oznajmił: Chcę, bądź oczyszczony! I trąd natychmiast ustąpił.

4 Pamiętaj — powiedział Jezus — nie mów o tym nikomu, lecz idź, pokaż się kapłanowi i tak jak nakazał Mojżesz, złóż ofiarę za swoje oczyszczenie. Niech to będzie dla nich świadectwem.

Przeciętny człowiek z nieprzeciętną wiarą

5 Tuż po wejściu do Kafarnaum do Jezusa podszedł pewien setnik.

6 Panie — prosił — mój chłopiec leży w domu sparaliżowany i strasznie cierpi.

7 Przyjdę — odpowiedział Jezus — i uzdrowię go.

8 Wówczas setnik powiedział: Panie, nie jestem wart, abyś wchodził pod mój dach, ale powiedz tylko słowo, a mój chłopiec będzie uzdrowiony.

9 Bo i ja jestem człowiekiem podległym władzy i mam pod sobą żołnierzy. Jeśli któremuś mówię: Idź! — idzie. Jeśli innemu rozkażę: Przyjdź! — przychodzi; i jeśli swemu słudze powiem: Zrób to! — robi.

10 Gdy Jezus to usłyszał, zdziwił się i powiedział do tych, którzy podążali za Nim: Zapewniam was, tak wielkiej wiary nie znalazłem w Izraelu u nikogo.

11 Powiem więcej, wielu zjawi się ze wschodu i zachodu, wraz z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem zajmą miejsce przy stole w Królestwie Niebios,

12 a synowie Królestwa* zostaną wyrzuceni w zewnętrzną ciemność. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębami.

13 Po tych słowach Jezus zwrócił się do setnika: Idź, a jak uwierzyłeś, niech ci się stanie! I w tej chwili jego chłopiec został uzdrowiony.

Uzdrowienia w domu Piotra

14 Gdy Jezus przyszedł do domu Piotra, zastał tam jego teściową — leżała złożona gorączką.

15 Dotknął jej ręki i gorączka spadła. Wtedy kobieta wstała i zaczęła Mu usługiwać.

16 Wraz z nastaniem wieczoru przyprowadzono do Niego wielu opętanych. On zaś swoim słowem wygnał duchy i uzdrowił wszystkich, którym coś dolegało.

17 W ten sposób spełniło się to, co zostało powiedziane przez proroka Izajasza: On wziął nasze słabości i poniósł ciężar naszych chorób.

Cena naśladowania Jezusa

18 Widząc tłum wokół siebie, Jezus rozkazał przeprawić się na drugą stronę jeziora.

19 Wtedy podszedł do Niego pewien znawca Prawa: Nauczycielu — powiedział — pójdę za Tobą, dokądkolwiek się udasz.

20 Jezus mu odpowiedział: Lisy mają nory i ptaki gniazda, Syn Człowieczy jednak nie ma gdzie skłonić głowy.

21 Inny z kolei spośród Jego uczniów poprosił: Panie, pozwól mi najpierw odejść i pogrzebać mojego ojca.

22 Jezus mu na to: Chodź za Mną. Grzebanie umarłych zostaw umarłym.*

Uciszenie burzy

23 Jezus wsiadł do łodzi. Jego uczniowie dołączyli do Niego.

24 Gdy już byli daleko od brzegu, zerwała się potężna burza. Fale przelewały się przez łódź. On natomiast spał.

25 Wtedy przysunęli się do Niego, obudzili Go i zawołali: Panie! Ratuj! Giniemy!

26 O, ludzie małej wiary — odpowiedział. — Dlaczego się boicie? Następnie wstał, stłumił wiatr i wzburzone fale — i zaległa wielka cisza.

27 A ludzie, zdumieni, zadawali sobie pytanie: Kim On właściwie jest, że nawet wiatr i woda są Mu posłuszne?

Uwolnienie dwóch opętanych

28 Gdy przybył na drugą stronę, do kraju Gadareńczyków, z grobów wyszli dwaj opętani. Szli Mu naprzeciw. Byli oni tak groźni, że nie było mocnego, który ważyłby się przejść tamtą drogą.

29 Co Tobie do nas, Synu Boga?! — wrzasnęli. — Przyszedłeś tu dręczyć nas przed czasem?!

30 A w pewnej odległości pasła się tam spora trzoda świń.

31 Demony zaczęły Go prosić: Skoro nas wyganiasz, poślij nas w te świnie.

32 Idźcie! — zezwolił. One zatem wyszły i wstąpiły w świnie. Wtedy całe stado ruszyło w dół urwiska, prosto do jeziora — i zginęło w falach.

33 Pasterze natomiast uciekli do miasta. Tam opowiedzieli o wszystkim, również o opętanych.

34 I wtedy całe miasto wyszło do Jezusa, a gdy Go zobaczyli, poprosili, aby odszedł z ich granic.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład literacki © 2018 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Oczyszczenie trędowatego

1 A gdy zszedł z góry, poszły za Nim liczne tłumy.

2 I oto podszedł trędowaty,* pokłonił Mu się i powiedział: Panie, jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić.*

3 I wyciągnął rękę, dotknął go* i powiedział: Chcę, bądź oczyszczony! I zaraz został oczyszczony z trądu.

4 I mówi mu Jezus: Uważaj, nie mów o tym nikomu,* lecz idź, ukaż się kapłanowi i na świadectwo dla nich* złóż dar nakazany przez Mojżesza.

Uzdrowienie sługi setnika

5 Gdy wszedł do Kafarnaum, podszedł do Niego setnik,* prosząc Go:

6 Panie, mój sługa* leży w domu złożony paraliżem, strasznie nękany.

7 Mówi mu: Ja, gdy przyjdę, uzdrowię go.

8 A setnik, odpowiadając, wyznał: Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł pod mój dach,* ale powiedz tylko słowo, a mój sługa będzie uleczony.*

9 Bo i ja jestem człowiekiem podległym władzy i mam pod sobą żołnierzy; i mówię temu: Idź, a idzie; innemu: Przyjdź, a przychodzi; a mojemu niewolnikowi: Zrób to, a robi.

10 Gdy Jezus to usłyszał, zdumiał się* i powiedział do tych, którzy [za Nim] podążali: Zapewniam was, u nikogo w Izraelu nie znalazłem tak wielkiej wiary.

11 Mówię wam zaś, że wielu zjawi się ze wschodu i zachodu i spocznie przy stole w Królestwie Niebios z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem,

12 a synowie Królestwa* będą wyrzuceni w ciemność zewnętrzną; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.*

13 I powiedział Jezus do setnika: Idź, jak uwierzyłeś, niech ci się stanie!* I w tej godzinie jego sługa został uleczony.

Uzdrowienia w domu Piotra

14 A gdy Jezus przyszedł do domu Piotra, zobaczył jego teściową – złożona [chorobą] gorączkowała.*

15 Wówczas dotknął jej ręki i opuściła ją gorączka; a ona wstała i zaczęła Mu usługiwać.*

16 A gdy nastał wieczór, przyprowadzili do Niego wielu opętanych; i wygonił duchy słowem, i uzdrowił wszystkich, którzy mieli się źle.*

17 W ten sposób spełniło się to, co zostało powiedziane przez proroka Izajasza: On wziął nasze słabości i podźwignął nasze choroby.*

Cena naśladowania Jezusa

18 Jezus zaś, widząc tłum* wokół siebie, rozkazał przeprawić się na drugą stronę.

19 Wtedy podszedł pewien znawca Prawa i zwrócił się do Niego: Nauczycielu, pójdę za Tobą, dokądkolwiek się udasz.*

20 A Jezus mu mówi: Lisy mają nory i ptaki niebieskie gniazda, Syn Człowieczy* zaś nie ma gdzie skłonić głowy.*

21 A inny spośród Jego uczniów powiedział Mu: Panie, pozwól mi najpierw odejść i pogrzebać mojego ojca.*

22 Jezus na to: Chodź za Mną i zostaw umarłym grzebanie ich umarłych.*

Uciszenie burzy

23 Gdy wsiadł do łodzi,* poszli za Nim Jego uczniowie.*

24 I oto na morzu zerwała się potężna burza, tak że łódź była przykrywana przez fale.* On natomiast spał.*

25 Wtedy podeszli, obudzili go i mówią: Panie! Ratuj! Giniemy!

26 A [On] na to: Dlaczego jesteście przestraszeni, małowierni?!* Następnie wstał, skarcił wiatry i morze – i nastała wielka cisza.

27 Mężczyźni zaś pytali zdumieni: Kim On jest, że nawet wiatry i morze są Mu posłuszne?

Uwolnienie dwóch opętanych

28 A gdy przybył na drugą stronę, do kraju Gadareńczyków,* spotkali Go dwaj opętani, którzy wyszli z grobów,* bardzo groźni, tak że nie było nikogo, kto ważyłby się przejść tą drogą.*

29 I oto tak wrzasnęli: Co nam i Tobie, Synu Boga? Przyszedłeś tu dręczyć nas przed czasem?*

30 Daleko zaś od nich pasło się duże stado świń.*

31 Wówczas demony* zaczęły Go prosić: Jeśli nas wyganiasz, to poślij nas w tę trzodę świń.

32 I powiedział im: Idźcie! One zaś wyszły i weszły w świnie. I oto całe stado runęło w dół urwiska do morza – i zginęło w wodach.*

33 Pasterze zaś uciekli, a gdy przyszli do miasta, donieśli o wszystkim, także tym, co dotyczyło opętanych.

34 I oto całe miasto wyszło na spotkanie Jezusa, a gdy Go zobaczyli, poprosili, aby odszedł z ich granic.*

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny © 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).