Matthäus 7 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

O osądzaniu

1 Przestańcie osądzać, abyście nie zostali osądzeni.

2 Bo normy, według których sądzicie, odniosą i do was, a miarą, którą stosujecie, odmierzą również wam.

3 Dlaczego widzisz drzazgę w oku swojego brata, a belki we własnym nie dostrzegasz?

4 Albo jak możesz powiedzieć swemu bratu: Pozwól, że wyjmę drzazgę z twego oka, gdy belka tkwi w twoim własnym?

5 Obłudniku, usuń najpierw belkę z własnego oka, a wtedy przejrzysz, aby wyjąć drzazgę z oka swego brata.

O granicach poświęcenia

6 Nie dawajcie psom tego, co święte, i nie rzucajcie swoich pereł przed wieprze, aby nie podeptały ich nogami, a potem nie odwróciły się i was nie poszarpały.

O pewności powodzenia

7 Proście, a będzie wam dane. Szukajcie, a znajdziecie. Pukajcie, a otworzą wam.

8 Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje, kto szuka, znajduje, a kto puka, temu otworzą.

9 Czy jest pośród was taki człowiek, który — gdy syn go prosi o chleb — podaje mu kamień?

10 Lub, gdy poprosi o rybę, podaje węża?

11 Jeśli więc wy, upadli ludzie, wiecie, jak dawać dobre dary swoim dzieciom, o ileż bardziej wasz Ojciec, który jest w niebie, da to, co dobre, tym, którzy Go proszą.

Złota zasada

12 Wszystko zatem, co byście chcieli, aby wam ludzie czynili, to i wy im czyńcie. Do tego bowiem sprowadza się Prawo i Prorocy.

O rozważnym wybieraniu

13 Wchodźcie przez ciasną bramę, gdyż przestronna jest brama i szeroka droga, która prowadzi do zguby, i wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą.

14 Natomiast ciasna jest brama oraz wąska droga, która prowadzi do życia — i niewielu tych, którzy ją znajdują.

O pozorach i owocach

15 Strzeżcie się fałszywych proroków. Przychodzą oni do was w owczej skórze, wewnątrz jednak są drapieżnymi wilkami.

16 Rozpoznacie ich po ich owocach. Bo czy zbiera się winogrona z cierni albo figi z ostu?

17 Podobnie każde dobre drzewo wydaje dorodne owoce, a drzewo zepsute — owoc bez wartości.

18 Dobre drzewo nie może wydawać marnych owoców, a drzewo zepsute dorodnych.

19 Każde drzewo, które nie wydaje dorodnych owoców, wycina się i wrzuca do ognia.

20 Rozpoznacie ich zatem po ich owocach.

O poparciu słów czynami

21 Nie każdy, kto się do Mnie zwraca: Panie, Panie, wejdzie do Królestwa Niebios. Wejdzie tam tylko ten, kto pełni wolę mojego Ojca, który jest w niebie.

22 W tym Dniu wielu mi powie: Panie, Panie, przecież prorokowaliśmy w Twoim imieniu, w Twoim imieniu wypędzaliśmy demony i w Twoim imieniu dokonaliśmy wielu cudów.

23 Wówczas im oświadczę: Nigdy was nie poznałem. Odejdźcie ode Mnie wy wszyscy, którzy dopuszczacie się bezprawia.*

24 Każdy więc, kto słucha moich słów i robi z nich użytek, jest jak człowiek mądry, który swój dom postawił na skale.

25 Spadł ulewny deszcz, wezbrały rzeki, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom, lecz on nie runął, bo był zbudowany na skale.

26 Każdego natomiast, kto słucha moich słów, lecz nie robi z nich użytku, można porównać do człowieka bezmyślnego, który swój dom zbudował na piasku.

27 Spadł deszcz, wezbrały rzeki, powiały wiatry i uderzyły w ten dom, a on runął i jego upadek był wielki.

28 Gdy Jezus skończył mówić, tłumy były zdumione Jego nauczaniem.

29 W odróżnieniu od znawców Prawa uczył bowiem jak ktoś, na kim spoczywa władza.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład literacki © 2018 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

O osądzaniu

1 Nie sądźcie,* abyście nie zostali osądzeni.

2 Bo jakim sądem sądzicie, takim was osądzą, i jaką miarą mierzycie, taką i wam odmierzą.

3 Dlaczego to widzisz drzazgę w oku swojego brata, a belki w swoim oku nie dostrzegasz?

4 Albo jak możesz powiedzieć swojemu bratu: Pozwól, że wyrzucę drzazgę z twego oka, a oto belka jest w twoim oku?

5 Obłudniku, wyrzuć najpierw belkę ze swojego oka, a wtedy przejrzysz, aby wyrzucić drzazgę z oka swojego brata.

O granicach poświęcenia

6 Nie dawajcie psom* tego, co święte, i nie rzucajcie swoich pereł przed świnie, aby nie podeptały ich swoimi nogami, a następnie nie obróciły się i was nie poszarpały.

O pewności powodzenia

7 Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam.

8 Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje, a kto szuka, znajduje, a kto kołacze, temu otworzą.

9 Albo czy jest między wami taki człowiek, który, gdy go syn będzie prosił o chleb, poda mu kamień?

10 Lub gdy poprosi o rybę, poda mu węża?

11 Jeśli więc wy, będąc* złymi, wiecie, jak dawać dobre dary swoim dzieciom, o ile bardziej wasz Ojciec w niebie da to, co dobre, tym, którzy Go proszą.

Złota zasada

12 Wszystko zatem, co byście chcieli, aby wam ludzie czynili, to i wy im czyńcie; takie bowiem jest Prawo i prorocy.*

O rozważnym wybieraniu

13 Wejdźcie przez ciasną bramę; gdyż szeroka jest brama i przestronna droga, która prowadzi do zguby, i wielu jest tych, którzy przez nią wchodzą.*

14 Jak ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia – i niewielu jest tych, którzy ją znajdują.

O pozorach i owocach

15 Strzeżcie się fałszywych proroków, którzy przychodzą do was w przybraniu owiec, wewnątrz jednak są wilkami drapieżnymi.

16 Poznacie ich po ich owocach. Czy zbierają winogrona z cierni albo z ostu figi?

17 Tak każde dobre drzewo wydaje piękne owoce, ale bezużyteczne drzewo wydaje złe owoce.

18 Dobre drzewo nie jest w stanie wydawać złych owoców ani bezużyteczne drzewo wydawać pięknych owoców.

19 Każde drzewo, które nie wydaje pięknego owocu, zostaje wycięte i rzucone w ogień.

20 A zatem poznacie ich po ich owocach.

O poparciu słów czynami

21 Nie każdy, kto mówi do Mnie: Panie, Panie, wejdzie do Królestwa Niebios, lecz ten, kto pełni wolę mojego Ojca w niebie.

22 W tym dniu wielu mi powie: Panie, Panie, czy nie prorokowaliśmy w Twoim imieniu i w Twoim imieniu nie wypędzaliśmy demonów, i w Twoim imieniu nie dokonaliśmy wielu cudów?

23 Wówczas wyznam im: Nigdy was nie poznałem. Odstąpcie ode Mnie wy, którzy czynicie bezprawie.

24 Każdy więc, kto słucha tych moich słów i wypełnia je, porównany będzie do człowieka mądrego, który swój dom zbudował na skale.

25 I spadł deszcz, wezbrały rzeki, dmuchnęły wiatry i uderzyły w ten dom, lecz on nie runął, gdyż został posadowiony na skale.

26 A każdy, kto słucha tych moich słów, lecz ich nie wypełnia, porównany będzie do człowieka głupiego, który swój dom zbudował na piasku.

27 I spadł deszcz, wezbrały rzeki, dmuchnęły wiatry i uderzyły w ten dom – i runął, a jego upadek był wielki.

28 I stało się, gdy Jezus zakończył te słowa, że tłumy zdumiewały się Jego nauką;

29 uczył ich bowiem jak ten, kto ma władzę, a nie jak znawcy Prawa.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny © 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).