Matthäus 10 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

Rozesłanie Dwunastu

1 I przywołał Jezus swoich dwunastu uczniów, dał im władzę nad duchami nieczystymi, aby je wyganiali i aby uzdrawiali wszelką chorobę i wszelkie niedomaganie.

2 A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy Szymon zwany Piotrem i jego brat Andrzej, Jakub, syn Zebedeusza, i jego brat Jan,

3 Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Halfeusza, i Tadeusz,

4 Szymon Kananejczyk oraz Judasz Iskariot, ten, który Go wydał.

Instrukcje Jezusa

5 Tych dwunastu posłał Jezus z takimi poleceniami: Nie udawajcie się w drogę do pogan i nie wchodźcie do miasta Samarytan.

6 Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela.

7 Po drodze zaś głoście: Królestwo Niebios jest blisko!

8 Uzdrawiajcie słabych, przywracajcie życie umarłym, oczyszczajcie trędowatych, wyganiajcie demony — otrzymaliście to w darze i jako dar przekazujcie dalej.

9 Nie bierzcie ze sobą złota, srebra ani miedzi.

10 Nie zabierajcie torby, dwóch tunik, sandałów ani laski, gdyż robotnik wart jest swego wyżywienia.

11 Do któregokolwiek miasta lub wioski wejdziecie, dokładnie się dowiedzcie, kto jest w nim osobą godną, i tam zamieszkujcie do czasu swego wyjścia.

12 Wchodząc do domu, życzcie mu pokoju.

13 Jeśli ten dom okaże się godny, niech wasz pokój zstąpi na niego, w przeciwnym razie niech wasz pokój powróci do was.

14 Jeśli zaś nie zostaniecie gdzieś przyjęci ani nie będą chcieli słuchać waszych słów, wychodząc z takiego domu lub miasta, strząśnijcie proch z waszych stóp.

15 Zapewniam was, w dniu sądu znośniej będzie ziemi Sodomy i Gomory niż temu miastu.

Zapowiedź prześladowań

16 Posyłam was jak owce między wilki, bądźcie zatem przebiegli jak węże i niewinni jak gołębie.

17 Strzeżcie się natomiast ludzi, gdyż podawać was będą do sądów i biczować w swoich synagogach.

18 Z mojego powodu postawią was też przed namiestnikami i królami — na świadectwo dla nich oraz dla narodów.

19 A gdy was wydadzą, nie martwcie się, jak i co macie mówić. W odpowiedniej chwili zostanie wam to dane,

20 nie wy bowiem będziecie mówili — przemawiać przez was będzie Duch waszego Ojca.

21 Wyda zaś na śmierć brat brata i ojciec dziecko. Dzieci powstaną przeciwko rodzicom i doprowadzą do ich śmierci.

22 Ze względu na moje imię będziecie przez wszystkich znienawidzeni. Kto jednak wytrwa do końca, ten będzie ocalony.

23 A gdy was będą prześladować w jednym mieście, uciekajcie do drugiego. Zapewniam was, nie zdążycie obejść miast Izraela, a Syn Człowieczy przyjdzie.

24 Nie ma ucznia nad nauczyciela ani sługi nad własnego pana.

25 Wystarczy uczniowi, by się stał jak jego nauczyciel, a słudze jak jego pan. Jeśli gospodarza nazwali Beelzebulem,* tym bardziej jego domowników!

Odwagi!

26 Nie bójcie się ich zatem! Nie ma bowiem nic tak skrytego, że nie mogłoby być ujawnione, ani nic tak tajnego, że nie mogłoby się wyjaśnić.

27 To, co wam mówię w ciemności, opowiedzcie przy świetle; a to, o czym słyszycie na ucho, rozgłoście z dachów.

28 I nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie są w stanie. Bójcie się raczej Tego, który może duszę i ciało zgubić w miejscu wiecznej kary.

29 Czy dwóch wróbli nie sprzedaje się za assariona?* A przecież bez woli waszego Ojca ani jeden nie spada na ziemię.

30 Nawet wasze włosy na głowie — każdy jest policzony.

31 Przestańcie się więc bać! Znaczycie więcej niż całe stado wróbli.

32 Do każdego zatem, kto się do Mnie przyzna wobec ludzi, i Ja się przyznam wobec mojego Ojca, który jest w niebie.

33 Tego jednak, kto się Mnie wyprze wobec ludzi, i Ja się wyprę przed moim Ojcem, który jest w niebie.

Zapowiedź podziałów

34 Nie sądźcie, że przyszedłem przynieść ziemi pokój. Przynoszę nie pokój, ale miecz.

35 Bo przyszedłem poróżnić syna z ojcem, córkę z matką, a synową z teściową.

36 I wrogami człowieka będą jego domownicy.

37 Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie wart. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie wart.

38 Kto nie bierze swojego krzyża i nie idzie za Mną, nie jest Mnie wart.

39 Kto w pierwszym rzędzie zabiega o swoją duszę, zgubi ją, a kto zgubi swoją duszę ze względu na Mnie, odnajdzie ją.

40 Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje, a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał.

41 Kto przyjmuje proroka z racji tego, że jest on prorokiem, będzie wynagrodzony jak prorok. Kto przyjmuje sprawiedliwego ze względu na to, że jest on sprawiedliwy, będzie wynagrodzony jak sprawiedliwy.

42 Również ten, kto napoi jednego z tych małych choćby kubkiem zimnej wody dlatego, że jest on uczniem, zapewniam was, na pewno otrzyma nagrodę.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład literacki © 2018 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Rozesłanie Dwunastu

1 I przywołał swoich dwunastu uczniów, dał im władzę nad duchami nieczystymi, aby je wyganiali i aby uzdrawiali wszelką chorobę i wszelkie niedomaganie.*

2 A te są imiona dwunastu apostołów:* pierwszy Szymon zwany Piotrem i jego brat Andrzej, Jakub, syn Zebedeusza, i jego brat Jan,

3 Filip i Bartłomiej, Tomasz i Mateusz, celnik, Jakub, syn Halfeusza, i Tadeusz,

4 Szymon Kananejczyk* i Judasz Iskariot,* który Go też wydał.

Instrukcje Jezusa

5 Tych dwunastu posłał Jezus i polecił im, mówiąc: Nie wyruszajcie w drogę do pogan* i nie wchodźcie* do miasta Samarytan.

6 Idźcie raczej do owiec, które zginęły z domu Izraela.

7 Idąc, głoście, mówiąc: Przybliżyło się Królestwo Niebios.

8 Słabych uzdrawiajcie, umarłych wskrzeszajcie, trędowatych oczyszczajcie, demony wyganiajcie; darmo wzięliście, darmo dawajcie.

9 Nie wkładajcie w wasze trzosy ani złota, ani srebra, ani miedzi;

10 [nie bierzcie] ani torby* na drogę, ani dwóch koszul, ani sandałów, ani laski; gdyż godzien jest robotnik swojego wyżywienia.*

11 A do któregokolwiek miasta lub wioski wejdziecie, wywiedzcie się, kto jest w nich godzien, i tam pozostańcie, aż wyjdziecie.

12 Wchodząc zaś do domu, pozdrówcie go.

13 I jeśli ten dom jest godzien, niech spocznie na nim wasz pokój,* a jeśli nie jest godzien, niech wasz pokój powróci do was.

14 Ktokolwiek zaś was nie przyjmie ani nie zechce słuchać waszych słów, wychodząc z tego domu lub miasta, strząśnijcie proch z waszych nóg.*

15 Zapewniam was, w dniu sądu lżej będzie ziemi Sodomy i Gomory niż temu miastu.*

Zapowiedź prześladowań

16 Oto Ja posyłam was jak owce między wilki, bądźcie zatem przemyślni* jak węże i niewinni* jak gołębice.*

17 Strzeżcie się zaś ludzi, gdyż będą was wydawać sądom* i biczować w swoich synagogach.*

18 Ze względu na Mnie będą was też prowadzać przed namiestników i królów, na świadectwo im i narodom.

19 A gdy was wydadzą, nie martwcie się, w jaki sposób i co macie powiedzieć; ponieważ w tej godzinie będzie wam dane to, co macie mówić;

20 gdyż nie wy jesteście tymi, którzy mówią, lecz Duch waszego Ojca, który mówi w was.

21 Wyda zaś na śmierć brat brata i ojciec dziecko i powstaną dzieci przeciw rodzicom i uśmiercą ich.

22 Z powodu mojego imienia będziecie też nienawidzeni przez wszystkich, kto jednak wytrwa do końca,* ten będzie ocalony.

23 A gdyby was prześladowali w jednym mieście, uciekajcie do drugiego; bo zapewniam was, nie skończycie miast Izraela,* a Syn Człowieczy przyjdzie.

24 Nie ma ucznia nad nauczyciela ani sługi nad jego pana;

25 wystarczy uczniowi, by stał się jak jego nauczyciel, a słudze jak jego pan; jeśli gospodarza nazwali Beelzebulem,* tym bardziej jego domowników!

Odwagi!

26 Nie bójcie się ich zatem; nie ma bowiem nic zakrytego, co by nie miało być ujawnione, ani nic tajnego, co by nie miało być poznane.

27 Co mówię wam w ciemności, opowiedzcie w świetle; a co słyszycie na ucho, rozgłoście na dachach.*

28 I nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, duszy zaś zabić nie są w stanie; bójcie się raczej Tego, który jest w stanie i duszę, i ciało zgubić w Gehennie.

29 Czyż dwóch wróbli nie sprzedają za assariona?* A ani jeden z nich nie spadnie na ziemię wbrew waszemu Ojcu.

30 Nawet wasze włosy na głowie wszystkie są policzone.

31 Nie bójcie się więc; wy jesteście ważniejsi niż wiele wróbli.

32 Do każdego więc, który przyzna się do Mnie przed ludźmi, i Ja przyznam się przed moim Ojcem w niebie;

33 tego jednak, który wyprze się Mnie przed ludźmi, i Ja wyprę się przed moim Ojcem w niebie.

Zapowiedź podziałów

34 Nie sądźcie, że przyszedłem rzucić pokój na ziemię; nie przyszedłem rzucić pokoju, ale miecz.*

35 Bo przyszedłem poróżnić człowieka z jego ojcem, córkę z jej matką i synową z jej teściową.

36 I wrogami człowieka będą jego domownicy.

37 Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien; i kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien;

38 i kto nie bierze swojego krzyża* i nie idzie za Mną, nie jest Mnie godzien.

39 Kto szuka swojej duszy, zgubi ją, a kto zgubi swoją duszę ze względu na Mnie, znajdzie ją.

40 Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje, a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał.

41 Kto przyjmuje proroka w imię proroka,* weźmie zapłatę proroka; i kto przyjmuje sprawiedliwego w imię sprawiedliwego, weźmie zapłatę sprawiedliwego.

42 A ktokolwiek napoi jednego z tych małych tylko kubkiem zimnej [wody] w imię ucznia, zapewniam was, na pewno nie straci swojej zapłaty.*

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny © 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).