Jeremia 31 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

Zapowiedź zjednoczenia i odnowy

1 W tym właśnie czasie — oświadcza PAN — będę Bogiem wszystkich plemion Izraela, a one będą moim ludem.

2 Tak mówi PAN: Znalazł przychylność* na pustyni Izrael, naród tych, którzy uszli przed mieczem, gdy zmierzał tam, gdzie miał mu być dany odpoczynek.

3 PAN ukazał mu się z oddali, mówiąc: Pokochałem cię wieczną miłością, dlatego tak długo okazywałem ci łaskę.*

4 Jeszcze cię odbuduję! Będziesz odbudowana, panno izraelska! Jeszcze przystroisz się w swoje bębenki i ruszysz w korowodzie ludzi pełnych radości!

5 Jeszcze będziecie sadzić winnice na wzgórzach Samarii! Winogrodnicy je zasadzą i będą z nich korzystać!

6 Nadchodzi bowiem dzień, gdy strażnicy wezwą z gór Efraima: Wstańcie! Idźmy na Syjon, do PANA, naszego Boga!

7 Gdyż tak mówi PAN: Zaśpiewajcie Jakubowi radośnie! Wykrzykujcie głowie narodów! Głoście, wysławiajcie i proście: Wybaw, PANIE, swój lud, resztę Izraela!

8 Oto Ja sprowadzę ich z ziem na północy, zgromadzę ich z krańców świata. Wśród nich będą ślepi i chromi, brzemienne i mające rodzić — powrócą oni wielką gromadą!

9 Przyjdą z płaczem, przybędą w błaganiach, a Ja ich poprowadzę do strumieni wody drogą prostą — nie potkną się na niej, gdyż jestem ojcem Izraela, a Efraim jest mym pierworodnym.

10 Słuchajcie słowa PANA, narody! Głoście na dalekich wyspach, że Ten, który rozproszył Izraela, znowu go gromadzi. I strzec go będzie jak pasterz swej trzody.

11 Gdyż PAN wykupił Jakuba z ręki tych, którzy przewyższali go siłą!

12 Przyjdą oni i zaśpiewają na szczycie Syjonu, rozpromienią się na widok dobrych darów PANA, na widok zboża, moszczu i oliwy, młodych owiec i młodego bydła. Będą oni jak ogród nawodniony, nikt już więcej nie omdleje z wyczerpania.

13 Promienieć będą wówczas panny w tańcu, także młodzi razem ze starszymi! Zamienię ich żałobę w radość, rozweselę ich i pocieszę po smutku.

14 Kapłanom przywrócę radość służby,* a mój lud nasyci się mym dobrem — oświadcza PAN.

15 Tak mówi PAN: Słuchaj! Z Ramy dochodzi narzekanie! Gorzki płacz! To Rachela opłakuje swoje dzieci. Nie daje się pocieszyć po ich stracie, bo swoich dzieci już nie ma!

16 Lecz tak mówi do niej PAN: Powstrzymaj swój głos od płaczu, twoje oczy niech już nie ronią łez. Twoja rozpacz wkrótce się zakończy — oświadcza PAN — twoje dzieci powrócą z wrogich ziem.

17 Tak, jest nadzieja na twą przyszłość* — oświadcza PAN — dzieci znów wrócą w twoje granice!

18 Dotarł do Mnie żal Efraima: Karciłeś mnie i przyjąłem Twe karcenie, niczym cielę wcześniej rozbrykane. Pomóż mi zawrócić, a zawrócę, bo Ty, PANIE, jesteś moim Bogiem!

19 Odwróciłem się, ale żałowałem, po Twej korekcie uderzyłem się w pierś. Wstydzę się i kajam przed Tobą, ciąży na mnie hańba młodych lat.

20 Czy Efraim nie jest moim drogim synem? Czy nie jest on moim rozkosznym dzieckiem? Przecież kiedy tylko o nim mówię, ożywa on na nowo w mych wspomnieniach! Dlatego przepełnia Mnie współczucie dla niego, budzi we Mnie wielką litość — oświadcza PAN.

21 Postaw sobie znaki przy drodze, poustawiaj sobie drogowskazy, zwróć swe serce na sprawdzone szlaki — na drogę, którą już chodziłaś! Wyrusz z powrotem, panno izraelska! Przybądź do swych dawnych miast!

22 Jak długo chcesz się błąkać, zbuntowana córko? PAN stwarza na ziemi rzecz zupełnie nową: Oto kobieta obejmuje mężczyznę!*

23 Tak mówi PAN Zastępów, Bóg Izraela: Gdy przywrócę ziemi judzkiej i jej miastom powodzenie, jeszcze będą padać takie słowa: Niech ci błogosławi PAN, święta góro, siedzibo sprawiedliwości!

24 Juda zamieszka jeszcze w tej ziemi, zasiedli on wszystkie jej miasta, ściągną rolnicy i pasterze ze stadami,

25 gdyż odświeżę wszystkich zmęczonych i pokrzepię wszystkich słabnących.

26 W tej chwili obudziłem się i uświadomiłem sobie, że miałem słodki sen.

27 Oto idą dni — oświadcza PAN — kiedy znów zapełnię Izrael oraz Judę ludźmi i dobytkiem.

28 I jak niegdyś dopilnowywałem, by ich wykorzeniać, wyrywać, burzyć, niszczyć i sprowadzać na nich nieszczęście, tak teraz dopilnuję, by ich budować i sadzić — oświadcza PAN.

29 W tych dniach nie będą już mówili: Ojcowie jedli cierpkie grona, a synom ścierpły za to zęby.

30 Każdy poniesie śmierć za własną winę. Zęby ścierpną temu, kto spożyje cierpkie grona!

Zapowiedź nowego przymierza

31 Oto idą dni — oświadcza PAN — gdy zawrę z domem Izraela i z domem Judy nowe przymierze.

32 Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami w dniu, gdy ich ująłem za rękę, aby ich wyprowadzić z Egiptu. Tamto przymierze ze Mną oni zerwali, chociaż Ja byłem ich panem* — oświadcza PAN.

33 Teraz jednak zawrę z domem Izraela takie przymierze — oświadcza PAN: Moje Prawo włożę w ich wnętrza i wypiszę je na ich sercach. Ja będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem.

34 I już nie będą nawzajem pouczać się i zachęcać: Poznajcie PANA! Wszyscy oni bowiem znać Mnie będą, od najmniejszego do największego — oświadcza PAN — ponieważ odpuszczę ich winę, a ich grzechu już nie wspomnę.

35 Tak mówi PAN, Dawca słońca, by było światłem za dnia, Pan księżyca i gwiazd, aby świeciły nocą, Poruszyciel morza wraz z szumem jego fal, Ten, którego imię brzmi PAN Zastępów:

36 Jeśliby te prawa mogły przestać działać — oświadcza PAN — to i potomstwo Izraela mogłoby już na zawsze przestać być moim narodem.

37 Tak mówi PAN: Gdyby się dało zmierzyć niebiosa w górze, a na dole zbadać fundamenty ziemi, to dałoby się również pomyśleć, że Ja mógłbym odrzucić całe potomstwo Izraela za to wszystko, co uczynili — oświadcza PAN.

Zapowiedź odbudowy Jerozolimy

38 Oto idą dni — oświadcza PAN — że to miasto będzie odbudowane dla PANA. Jego granice ciągnąć się będą od Wieży Chananela do Bramy Narożnej.

39 Następnie sznur mierniczy pobiegnie na wprost, ku wzgórzu Gareb, i skręci ku Goa.

40 Cała Dolina Zwłok i Popiołu,* wszystkie zbocza w kierunku potoku Cedron aż do rogu Bramy Końskiej na wschodzie, będą świętością dla PANA. Miasto to nie zostanie już wykorzenione ani zburzone — na wieki.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład literacki © 2018 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Zapowiedź zjednoczenia i odnowy

1 W tym czasie – oświadczenie JHWH – będę Bogiem wszystkich plemion Izraela, a one będą moim ludem.

2 Tak mówi JHWH: Znalazł przychylność* na pustyni naród uciekinierów przed mieczem,* gdy szedł tam, gdzie miał mu być dany odpoczynek – Izrael.

3 Z dala ukazał mi* się JHWH, a* miłością wieczną pokochałem cię, dlatego tak długo okazywałem ci łaskę.*

4 Jeszcze cię odbuduję i będziesz odbudowana, dziewico Izraela! Jeszcze ozdobisz się w swe bębenki i wyjdziesz w korowodzie roześmianych.*

5 Jeszcze będziecie sadzić winnice na górach Samarii – ogrodnicy [je] posadzą i będą z nich korzystać!

6 Bo idzie dzień, gdy zakrzykną strażnicy na górze Efraima: Wstańcie i wstąpmy na Syjon, do JHWH, Boga naszego!

7 Gdyż tak mówi JHWH: Zaśpiewajcie Jakubowi z radością! Wykrzykujcie głowie narodów! Zwiastujcie, wysławiajcie i mówcie: Wybaw, JHWH, swój lud,* resztę Izraela!

8 Oto Ja sprowadzę ich z ziemi północnej i zgromadzę ich z krańców ziemi. Wśród nich będą ślepi i chromi, brzemienna razem z rodzącą – wielką gromadą powrócą one* –

9 przyjdą z płaczem i w błaganiach; poprowadzę ich, powiodę do strumieni wód drogą prostą, nie potkną się na niej, gdyż stałem się ojcem Izraela, a Efraim jest moim pierworodnym.

10 Słuchajcie słowa JHWH, narody! I głoście na dalekich wyspach! I mówcie: Ten, który rozproszył Izraela, gromadzi go i strzec go będzie jak pasterz swojej trzody.

11 Gdyż JHWH wykupił Jakuba i odkupił go z ręki mocniejszego niż on!

12 I przyjdą, i zaśpiewają na szczycie Syjonu, i zajaśnieją [na widok] dobrych darów JHWH,* [na widok] zboża i moszczu, i oliwy, młodych z owiec i bydła – i będzie ich dusza jak ogród nawodniony, i nie będzie już więcej omdlewania.

13 Wtedy rozraduje się dziewica w tańcu, także młodzi razem* ze starszymi! I zamienię ich żałobę na wesele, pocieszę ich i rozweselę ich po ich smutku.

14 I przesycę duszę kapłanów tłuszczem,* a mój lud nasyci się mym dobrem – oświadczenie JHWH.

15 Tak mówi JHWH: Słuchaj! W Ramie* słychać narzekanie, gorzki płacz: Rachel opłakuje swoich synów, nie daje się pocieszyć po swych synach, bo ich nie ma!

16 Tak mówi JHWH: Powstrzymaj swój głos od płaczu, a swoje oczy od łez, bo jest zapłata za twój trud – oświadczenie JHWH – i wrócą z ziemi wroga.

17 I jest nadzieja na twą przyszłość* – oświadczenie JHWH – i wrócą synowie w twe granice.

18 Dobrze słuchałem żalu Efraima: Karciłeś mnie i byłem karcony,* jak cielę nieprzyuczone. Zawróć mnie, a zawrócę, bo Ty jesteś JHWH, moim Bogiem!

19 Bo gdy się odwróciłem, żałowałem, a gdy zostałem pouczony,* uderzyłem się w pierś,* wstydzę się i kajam się, bo niosę hańbę mej młodości.

20 Czy Efraim jest mi drogim synem? Czy jest rozkosznym dzieckiem, że ilekroć o nim mówię, wciąż żywo go wspominam?* Dlatego współczuje mu moje wnętrze, wielce się nad nim lituje – oświadczenie JHWH.

21 Postaw sobie przydrożne znaki, ustaw sobie drogowskazy, zwróć swoje serce na bity trakt, na drogę, którą chodziłaś! Zawróć, dziewico izraelska, wróć do tych swoich miast!

22 Jak długo będziesz się błąkać, córko odstępcza? Bo JHWH stwarza* nową rzecz na ziemi: Kobieta obejmuje* mężczyznę!

23 Tak mówi JHWH Zastępów, Bóg Izraela: Jeszcze będą mówić to słowo w ziemi judzkiej i w jej miastach, gdy odmienię ich los: Niech ci błogosławi JHWH, niwo sprawiedliwości, święta góro!*

24 I zamieszkają w niej Juda i wszystkie jego miasta razem, rolnicy i ciągnący ze stadem,*

25 gdyż napoję duszę umęczoną i napełnię każdą duszę słabnącą.

26 Przy tym obudziłem się i zauważyłem, że miałem słodki sen.

27 Oto idą dni – oświadczenie JHWH – w których obsieję dom Izraela i dom Judy nasieniem ludzkim i nasieniem zwierzęcym.

28 I stanie się tak, że jak pilnowałem ich, by wykorzeniać i wyrywać, burzyć i niszczyć, i sprowadzać nieszczęście, tak będę ich pilnował, aby budować i sadzić – oświadczenie JHWH.

29 W tych dniach nie będą już mówili: Ojcowie jedli cierpkie grona, a zęby synów ścierpły.

30 Ponieważ każdy umrze za swoją winę. Ktokolwiek spożyje cierpkie grona, tego zęby ścierpną!

Zapowiedź nowego przymierza

31 Oto idą dni – oświadczenie JHWH – że zawrę z domem Izraela i z domem Judy nowe przymierze.

32 Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami w dniu, gdy ich ująłem za rękę, aby ich wyprowadzić z ziemi egipskiej, które to przymierze ze Mną oni zerwali, chociaż Ja wśród nich panowałem* – oświadczenie JHWH.

33 Lecz takie będzie przymierze, które zawrę z domem Izraela po tych dniach – oświadczenie JHWH: Moje Prawo włożę w ich wnętrza i wypiszę je na ich sercu. I będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem.

34 I już nie będą pouczać, każdy swego bliźniego i każdy swego brata, mówiąc: Poznajcie JHWH! Gdyż wszyscy oni znać Mnie będą, od najmniejszego do największego z nich – oświadczenie JHWH – ponieważ odpuszczę ich winę, a ich grzechu już nie wspomnę.

35 Tak mówi JHWH, dawca słońca na światło za dnia, zarządca księżyca i gwiazd, by były światłem nocą, poruszyciel morza, tak że szumią jego fale, JHWH Zastępów Jego imię:

36 Jeśli te prawa ustałyby przede Mną – oświadczenie JHWH – to i potomstwo Izraela przestałoby być narodem przede Mną po wszystkie dni.

37 Tak mówi JHWH: Jeśli mogłyby być zmierzone niebiosa w górze i zbadane fundamenty ziemi w dole, to i Ja odrzuciłbym całe nasienie Izraela za wszystko, co uczynili – oświadczenie JHWH.

Zapowiedź odbudowy Jerozolimy

38 Oto idą dni – oświadczenie JHWH – że [to] miasto będzie odbudowane dla JHWH, od Wieży Chananela* do Bramy Narożnej.*

39 A dalej rozciągną sznur mierniczy na wprost, ku wzgórzu Gareb,* a potem skierują ku Goa.*

40 I cała Dolina Zwłok i Popiołu,* i wszystkie zbocza w kierunku potoku Kidron aż do rogu Bramy Końskiej na wschodzie będą świętością dla JHWH. [Miasto to] nie będzie już wykorzenione ani zburzone – na wieki.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny © 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).