Jesaja 58 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

Błogosławieństwo modlitwy i postu

1 Wołaj na całe gardło, nie powstrzymuj się! Wznieś niczym trąba swój głos, ogłoś memu ludowi jego przestępstwa, domowi Jakuba jego grzechy!

2 Wprawdzie szukają Mnie dzień w dzień i pragną poznać moje drogi, jakby byli narodem czyniącym sprawiedliwość i nie zaniedbującym praw swojego Boga. Proszą Mnie też o słuszne rozstrzygnięcia, pragną zbliżenia się do Boga. Mówią:

3 Dlaczego my pościmy, a Ty tego nie widzisz? Dlaczego umartwiamy* dusze, a Ty nie zauważasz? Otóż w dniu waszego postu szukacie własnych przyjemności, wyzyskujecie wszystkich swoich pracowników.

4 Pościcie też dla sporów, chcąc być pierwsi, a przy tym obraźliwie uderzacie pięścią. Nie pośćcie już tak, jeśli chcecie, by wasz głos słyszany był w niebie.*

5 Czy taki post ma być czymś, czego pragnę? Czy ma być nim dzień, w którym człowiek umartwia swą duszę przez to, że zwiesza głowę jak sitowie albo leży we włosiennicy i w popiele? Czy coś takiego nazwiesz postem i dniem przyjemnym* PANU?

6 Oto na tym polega post, który Mi się podoba: że się wyzwala z więzów niegodziwości, zrywa powrozy jarzma, wypuszcza na wolność gnębionych i łamie wszelkie poddaństwo.

7 Że podzielisz swój chleb z głodnym, biednych tułaczy przyjmiesz do domu, gdy zobaczysz nagiego, okryjesz go szatą, i nie odwrócisz się od swego rodaka.

8 Wtedy twe światło wystrzeli jak poranek, szybko wzejdzie twe uzdrowienie; twa wiarygodność* pójdzie przed tobą, a chwała PANA będzie twoją tylną strażą.

9 Gdy wtedy będziesz wołał, PAN odpowie, gdy wezwiesz Go na pomoc, powie: Oto jestem! Właśnie, gdy usuniesz spośród siebie jarzmo, wytykanie palcem i niegodziwość mowy,

10 gdy otworzysz przed głodnym swe serce i nasycisz duszę strapionego — wtedy twe światło wzejdzie wśród ciemności, a twój zmierzch będzie jak południe!

11 I PAN będzie cię wciąż prowadził, nasyci twoją duszę choćby w wyschłych miejscach, sprawi, że znów nabierzesz sił i będziesz jak ogród nawodniony, jak źródło wody zawsze niezawodne.

12 Twoi ludzie odbudują odwieczne ruiny, podźwigniesz fundamenty poprzednich pokoleń i nazwą cię naprawiającym wyłomy, odnowicielem ścieżek* do przystani wytchnienia.*

Błogosławieństwo przestrzegania szabatu

13 Jeśli się powstrzymasz od łamania szabatu,* od własnych upodobań w moim świętym dniu, i nazwiesz szabat swą rozkoszą, świętość PANA dniem zasługującym na cześć, i uczcisz go, wstrzymując się od swoich własnych spraw, od zaspokajania własnych przyjemności i od prowadzenia [pustych] rozmów,*

14 wtedy Ja, PAN, będę Twą rozkoszą, zadbam o twoje pełne powodzenie i dam ci cieszyć się dziedzictwem twojego ojca, Jakuba — gdyż tak usta PANA przyrzekły.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład literacki © 2018 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Błogosławieństwo modlitwy i postu

1 Wołaj na [całe] gardło, nie wstrzymuj się! Podnieś jak róg swój głos i ogłoś mojemu ludowi jego przestępstwo,* a domowi Jakuba jego grzechy!

2 Wprawdzie szukają Mnie dzień w dzień i pragną poznać moje drogi, jakby byli narodem, który pełnił sprawiedliwość i nie zaniedbał prawa swojego Boga. Proszą Mnie o sprawiedliwe prawa, pragną zbliżenia się do Boga.

3 Dlaczego pościmy,* a [tego] nie widzisz? Umartwiamy* swe dusze, a nie zauważasz? Oto w dniu waszego postu szukacie [własnych] przyjemności, wyzyskujecie wszystkich swoich pracowników.*

4 Oto pościcie dla sporu i współzawodnictwa,* i by uderzać obraźliwie pięścią. Nie pościcie [już] dzisiaj po to, by wysłuchany był wasz głos w wysokości.*

5 Czy taki post ma być czymś, co wybieram* – dzień umartwienia przez człowieka swojej duszy, że zwiesza się głowę jak sitowie albo leży się na worze i popiele? Czy coś takiego nazwiesz postem i dniem przyjemnym* dla JHWH?

6 To jest post, który wybieram:* że się otwiera okowy niegodziwości,* zrywa powrozy jarzma, wypuszcza na wolność uciśnionych i łamie wszelkie jarzmo.

7 Taki, że podzielisz swój chleb z głodnym i biednych tułaczy* przyjmiesz do domu, gdy zobaczysz nagiego, okryjesz go,* i nie odwrócisz się od rodaka.*

8 Wtedy wystrzeli twe światło jak poranek i szybko wykiełkuje twe uzdrowienie;* twoja sprawiedliwość* pójdzie przed tobą, a chwała JHWH będzie twoją tylną strażą.

9 Gdy wtedy będziesz wołał, JHWH odpowie, gdy wezwiesz [Go] na pomoc, powie: Oto jestem! Gdy usuniesz spośród siebie jarzmo, wytykanie palcem* i niegodziwą mowę,*

10 gdy otworzysz przed głodnym swą duszę* i nasycisz duszę strapionego – wtedy twoje światło wzejdzie w ciemności, a twój zmierzch będzie jak południe!

11 I JHWH będzie cię stale prowadził, i nasyci twoją duszę [nawet] w wyschłych miejscach,* i sprawi, że ożyją* twoje członki,* i będziesz jak ogród nawodniony i jak źródło,* którego wody nie zawodzą.

12 Twoi [ludzie] odbudują dawne ruiny, podźwigniesz fundamenty sprzed pokoleń i nazwą cię naprawcą wyłomów, odnowicielem ścieżek* do [miejsc] zamieszkania.*

Błogosławieństwo przestrzegania szabatu

13 Jeśli cofniesz swą nogę* od [łamania] szabatu, od spełniania* swych przyjemności w moim świętym dniu, i nazwiesz szabat rozkoszą, świętość JHWH dniem godnym czci, i uczcisz go nieczynieniem własnych spraw,* nieszukaniem własnych przyjemności i nieprowadzeniem [pustej] rozmowy,*

14 wtedy będziesz rozkoszował się JHWH i sprawię,* że pocwałujesz ponad wyżynami ziemi,* nakarmię cię też dziedzictwem twojego ojca, Jakuba – gdyż tak usta JHWH przyrzekły.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny © 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).