Jesaja 25 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

Pieśń wdzięczności

1 PANIE, Ty jesteś moim Bogiem! Pragnę Cię wywyższać, wielbić Twoje imię, bo dokonałeś cudu — w swej niezachwianej wierności* spełniłeś odwieczne plany!

2 Bo miasto zamieniłeś w gruzy, warownię w rumowisko, gród niedostępny w ruinę, miasto z pałacem obcych* w miejsce wiecznego zniszczenia.

3 Dlatego będzie Cię czcić lud potężny, miasta groźnych narodów bać się będą Ciebie.

4 Gdyż byłeś schronieniem biednemu, schronieniem ubogich w niedoli, ucieczką przed ulewą, cieniem w czasie upału, bo duch budzących grozę jest jak ulewa dla muru*

5 i jak upał dla zeschłej ziemi. Lecz wrzawę obcych stłumiłeś jak upał cieniem obłoku, przerwałeś śpiew wywołujących grozę.

Zapowiedź wielkiej uczty

6 A PAN Zastępów na tej górze wyprawi wszystkim ludom wystawną ucztę, ucztę z wystałych win — z najlepszych potraw i win klarownych, niezmąconych.

7 Zniszczy On także na tej górze zasłonę rozpostartą ponad wszystkimi ludami, przykrycie rozciągnięte nad każdym narodem.

8 Pochłonie śmierć — na wieki! I otrze Wszechmocny PAN łzę z każdego oblicza, a hańbę swego ludu usunie z całej ziemi — ponieważ tak PAN postanowił.

9 I wyznają w tym dniu: Oto PAN, nasz Bóg;* zaufaliśmy Mu — i wybawił nas! To PAN! Zaufaliśmy Mu! Weselmy się! Radujmy się z Jego zbawienia!

Los Moabu

10 Ponieważ ręka PANA spocznie na tej górze! Moab natomiast pozostanie tam, gdzie leży, zdeptany, jak depcze się słomę w gnojowisku.

11 A kiedy rozłoży ramiona, jak pływak, gdy chce popływać, to Pan upokorzy jego dumę pomimo ruchów jego rąk.

12 Tak zbije umocnienia wyniosłych twoich murów, zwali je na ziemię, spadną one w proch.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład literacki © 2018 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Pieśń wdzięczności

1 JHWH, Ty jesteś moim Bogiem! Będę Cię wywyższał, wielbił Twoje imię, bo dokonałeś cudu – planów* odwiecznych – [w] niezachwianej wierności.*

2 Bo miasto zamieniłeś w gruzy, warownię w rumowisko, gród niedostępny w ruinę; pałac obcych* miasta, by go na wieki nie odbudowano.

3 Dlatego będzie Cię czcić lud potężny, miasto* budzących lęk narodów bać się będzie Ciebie.

4 Gdyż byłeś schronieniem biednemu, schronieniem potrzebującemu w jego niedoli, ucieczką przed ulewą, cieniem przed upałem, bo duch budzących lęk jest jak ulewa dla muru,*

5 jak upał dla zeschłej ziemi. Wrzawę obcych stłumiłeś, [jak] upał cieniem obłoku, pieśń budzących grozę przerwałeś.*

Zapowiedź wielkiej uczty

6 I wyprawi JHWH Zastępów wszystkim ludom na tej górze ucztę sutą, ucztę z wystałych win,* sutą od szpiku [i] niezmąconą – z winem klarownym.

7 I pochłonie na tej górze zasłonę rozpostartą, zasłonę nad wszystkimi ludami* i przykrycie rozciągnięte nad wszystkimi narodami.

8 Pochłonie śmierć na wieki* i otrze Pan JHWH łzę z każdego oblicza, i hańbę swego ludu usunie znad całej ziemi – gdyż [tak] JHWH postanowił.

9 I [ktoś] powie* w tym dniu: Oto nasz Bóg,* zaufaliśmy Mu* i wybawił nas! To JHWH! Zaufaliśmy Mu!* Weselmy się! Radujmy się* z Jego zbawienia!

Los Moabu

10 Gdyż ręka JHWH spocznie na tej górze! Moab natomiast będzie zdeptany* na swym [miejscu], jak deptana* jest słoma w* gnojowisku.

11 A gdy [ktoś] rozciągnie w nim ręce, jak rozciąga je pływak, by pływać, upokorzy jego dumę mimo ruchów* jego rąk.

12 I zegnie umocnienia wyniosłych twoich murów, obali, zrzuci* na ziemię – w proch.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny © 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).