1.Korinther 12 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

Sprawa darów duchowych

1 Jeśli chodzi o dary duchowe, nie chcę, bracia, abyście byli nieświadomi rzeczy.

2 Wiecie, że gdy byliście poganami, zwodzono was za każdym razem, gdy was wprowadzano przed nieme bożyszcza.

3 Dlatego oświadczam wam, że nikt, kto przemawia w Duchu Bożym, nie powie: Jezu, bądź przeklęty! I nikt nie jest w stanie wyznać, że Jezus jest Panem, jak tylko w Duchu Świętym.

4 Dary łaski są różne, ale Duch — ten sam.

5 Różne są dziedziny służby, ale Pan — ten sam.

6 Różne też są formy działania, lecz ten sam Bóg, który sprawia wszystko we wszystkich.

7 W każdym zaś, dla wspólnej korzyści, w jakiś sposób przejawia się Duch.*

8 Jeden za Jego pośrednictwem otrzymuje słowo mądrości. Drugi, w podobny sposób, otrzymuje słowo poznania.

9 Jednemu Duch daje wiarę. Drugiemu ten sam Duch udziela darów uzdrowień.

10 Przez jednego przejawia się moc,* przez drugiego proroctwo. Jeden potrafi rozpoznawać duchy, drugi mówić różnego rodzaju językami. Kto inny z kolei potrafi je wyłożyć.

11 Wszystko to sprawia jeden i ten sam Duch, darząc każdą osobę tak, jak chce.

12 Rzecz ma się tak, jak z ciałem. Jest jedno, lecz członków ma wiele. Wszystkie jego członki, mimo że ich wiele, stanowią jedno ciało. Podobnie z Chrystusem.

13 Otóż w jednym Duchu my wszyscy zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało — Żydzi, Grecy, niewolnicy i wolni. Wszyscy też zostaliśmy napojeni jednym Duchem.

14 A ciało to nie jeden członek, lecz wiele.

15 Gdyby stopa stwierdziła: Ponieważ nie jestem ręką, nie należę do ciała — czy można by się z tym zgodzić?

16 Lub gdyby ucho oświadczyło: Ponieważ nie jestem okiem, nie należę do ciała — czy rzeczywiście miałoby rację?

17 Jeśli całe ciało byłoby okiem, gdzie byłby słuch? Jeśli słuchem, gdzie byłby węch?

18 Tymczasem Bóg, tak jak zresztą chciał, zbudował ciało z różnych członków.

19 Gdyby wszystkie członki były identyczne, trudno byłoby mówić o ciele.

20 A zatem członków jest wiele, ale ciało — jedno.

21 I nie może oko powiedzieć ręce: Nie potrzebuję ciebie. Podobnie głowa stopom: Obejdę się bez was.

22 Da się nawet zauważyć, że te członki ciała, które wydają się słabsze, są o wiele potrzebniejsze.

23 Te, które uważamy za drugorzędne, otaczamy większą troską. O przyzwoitość intymnych dbamy bardziej,

24 podczas gdy członki bardziej widoczne takiej troski nie wymagają. Lecz Bóg tak właśnie złożył ciało, że pomniejszemu dał większe znaczenie,

25 aby w ciele nie zabrakło harmonii i aby wszystkie członki w równym stopniu się o siebie troszczyły.

26 Stąd jeśli cierpi jeden członek, cierpią z nim wszystkie; jeśli doznaje chwały jeden członek, cieszą się z nim wszystkie.

27 W tym właśnie sensie wy wszyscy jesteście ciałem Chrystusa, a każdy z osobna — członkami.

28 Bóg tak umieścił je w Kościele: Najpierw apostołów, po drugie proroków, po trzecie nauczycieli, następnie przejawy mocy,* dalej dary uzdrowień, niesienia pomocy, zarządzania, różnego rodzaju języki.

29 Czy wszyscy są apostołami? Czy wszyscy prorokami? Czy wszyscy nauczycielami? Czy przez wszystkich przejawia się moc?

30 Czy wszyscy mają dary uzdrowień? Czy wszyscy mówią językami? Czy wszyscy je wykładają?

31 Oczywiście gorąco pragnijcie większych darów łaski. Ja wam nawet wskażę drogę najwspanialszą.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład literacki © 2018 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

O korzystaniu z darów duchowych Zasada rozpoznawania źródła natchnienia

1 A co do [darów] duchowych, bracia, nie chcę, abyście byli nieświadomi [rzeczy].

2 Wiecie, że gdy byliście poganami,* zwodzono was, ilekroć prowadzano was przed nieme bóstwa.*

3 Dlatego oświadczam wam, że nikt, kto przemawia w Duchu Bożym, nie mówi: Niech Jezus będzie przeklęty! I nikt nie jest w stanie powiedzieć: Jezus jest Panem, jak tylko w Duchu* Świętym.

Różnorodność i współzależność darów duchowych

4 Różne zaś są dary łaski, ale Duch – ten sam;

5 i różne są posługi, ale Pan – ten sam;

6 różne też są dzieła,* lecz ten sam Bóg, który sprawia wszystko we wszystkich.*

7 Każdemu zaś, dla wspólnej korzyści, udzielany jest przejaw Ducha.*

8 Jednemu bowiem za pośrednictwem Ducha dawane jest słowo mądrości, drugiemu według tego samego Ducha, słowo poznania,*

9 innemu wiara w tym samym* Duchu, kolejnemu dary uzdrowień* w tym jednym Duchu,

10 kolejnemu zaś dzieła mocy, kolejnemu zaś proroctwo, kolejnemu zaś rozróżnienie duchów, innemu rodzaje języków, kolejnemu wykład języków –

11 wszystko to zaś sprawia jeden i ten sam Duch, rozdzielając każdemu z osobna, jak chce.

12 Dokładnie bowiem tak jak ciało jest jedno, a członków ma wiele, wszystkie zaś członki ciała, których jest wiele, są jednym ciałem – tak i Chrystus;

13 bo też w jednym Duchu my wszyscy zostaliśmy zanurzeni* w jedno ciało – czy to Żydzi, czy Grecy, czy niewolnicy, czy wolni – i wszyscy zostaliśmy napojeni jednym Duchem.

14 Bo też ciało nie jest jednym członkiem, lecz wieloma.

15 Jeśliby stopa powiedziała: Ponieważ nie jestem ręką, nie jestem z tego ciała; czy przez to nie jest z tego ciała?

16 I jeśli powiedziałoby ucho: Ponieważ nie jestem okiem, nie jestem z tego ciała, czy przez to nie jest z tego ciała?

17 Jeśliby całe ciało było okiem, to gdzie byłby słuch? Jeśli całe słuchem, gdzie byłby węch?

18 Tymczasem Bóg umieścił członki, każdy jeden z nich, w ciele, tak jak chciał.

19 Jeśliby zaś wszystkie były jednym członkiem, to gdzie byłoby ciało?

20 Członków jest zatem wiele, ale ciało – jedno.

21 Nie może więc oko powiedzieć ręce: Nie potrzebuję ciebie; ani też głowa stopom: Nie potrzebuję was.

22 Wręcz przeciwnie, członki ciała uważane za słabsze, są potrzebniejsze,

23 te, które w ciele uważamy za mniej godne uwagi, otaczamy większym szacunkiem, a nasze wstydliwe wymagają więcej dbałości o przyzwoitość,

24 podczas gdy nasze przyzwoite takiej potrzeby nie mają. Bóg bowiem tak złożył ciało, że pomniejszemu dał większe znaczenie,

25 aby nie było w ciele rozdwojenia, ale aby członki tak samo troszczyły się o siebie.

26 I jeśli cierpi jeden członek, cierpią z nim wszystkie członki; jeśli dostępuje chwały jeden członek, cieszą się z nim wszystkie członki.

27 Wy zaś jesteście ciałem Chrystusa, a z osobna członkami.

28 Bóg też te umieścił w zgromadzeniu: najpierw apostołów, po drugie proroków, po trzecie nauczycieli, następnie [przejawy] mocy, dalej dary uzdrowień, niesienia [różnej] pomocy, umiejętności przewodzenia, różne rodzaje języków.

29 Czy wszyscy są apostołami? Czy wszyscy prorokami? Czy wszyscy nauczycielami? Czy przez wszystkich przejawia się moc?

30 Czy wszyscy mają dary uzdrowień? Czy wszyscy mówią językami? Czy wszyscy [je] przekładają?*

31 Pragnijcie zaś większych darów łaski. A ja wam przy tym wskażę drogę dużo lepszą.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny © 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).