(پس از رهايی از دست شائول، داوود اين مزمور را سراييد.)
1ای خداوند، ای قوت من، تو را دوست دارم!2خداوند، جان پناه من است. او صخرهٔ من است و مرا نجات میبخشد. خدايم صخرهٔ محكمی است كه به آن پناه میبرم. او همچون سپر از من محافظت میكند، به من پناه میدهد و با قدرتش مرا میرهاند.3او را به كمک خواهم طلبيد و از چنگ دشمنان رهايی خواهم يافت. ای خداوند تو شايستهٔ پرستش هستی!4مرگ، مرا در چنگال خود گرفتار كرده بود و موجهای ويرانگرش مرا فرو گرفته بود.5مرگ برای من دام نهاده بود تا مرا به كام خود بكشد.6اما من در اين پريشانی به سوی خداوند فرياد برآوردم و از خدايم كمک خواستم. فرياد من به گوش او رسيد و او از خانهٔ مقدسش نالهٔ مرا شنيد.7آنگاه زمين تكان خورد و لرزيد و بنياد کوهها مرتعش شد و به لرزه درآمد؛ زيرا خداوند به خشم آمده بود.8دود از بينی او برآمد و شعلههای سوزانندهٔ آتش، از دهانش زبانه كشيد!9او آسمان را شكافت و نزول كرد و زير پايش ابرهای سياه قرار داشت.10بر فرشتهای سوار شد و بر بالهای باد پرواز نمود.11او خود را با تاريكی پوشاند و ابرهای غليظ پر آب، او را احاطه كردند.12درخشندگی حضور او، ابرهای تيره را كنار زد و تگرگ و شعلههای آتش پديد آورد.13آنگاه خداوند، خدای متعال، از آسمان و از ميان تگرگ و شعلههای آتش با صدای رعدآسا سخن گفت.14او با تيرهای آتشين خود، دشمنانم را پراكنده و پريشان ساخت.15آنگاه فرمان داد و آب دريا عقب رفت، دميد و خشكی پديد آمد.16خداوند از آسمان دست خود را دراز كرد و مرا از اعماق آبهای بسيار بيرون كشيد.17مرا از چنگ دشمنان نيرومندی كه از من بسی تواناتر بودند رهانيد.18وقتی در سختی و پريشانی بودم، آنها بر من هجوم آوردند، اما خداوند مرا حفظ كرد.19او مرا به جای امنی برد و نجاتم داد زيرا مرا دوست میداشت.20خداوند پاداش درستكاری و پاكی مرا داده است،21زيرا از دستورات او اطاعت نمودهام و نسبت به خدای خود گناه نورزيدهام.22همهٔ احكامش را بجا آوردهام و از فرمان او سرپيچی نكردهام.23در نظر خداوند بیعيب بودهام و خود را از گناه دور نگاه داشتهام.24خداوند به من پاداش داده است زيرا در نظر او پاک و درستكار بودهام.25خدايا، تو نسبت به كسانی كه به تو وفادارند، امين هستی و كسانی را كه كاملند محبت میكنی.26اشخاص پاک را بركت میدهی و آدمهای فاسد را مجازات میكنی.27تو افتادگان را نجات میدهی اما متكبران را سرنگون میكنی.28خداوندا، تو چراغ مرا روشن نگه دار و تاريكی مرا به روشنايی تبديل كن.29با كمک تو بر صفوف دشمن حمله خواهم برد و قلعههای آنها را در هم خواهم كوبيد.30اعمال خداوند كامل و بینقص است و وعدههای او پاک و قابل اعتماد! خداوند از كسانی كه به او پناه میبرند مانند سپر محافظت میكند.31كيست خدا غير از خداوند و كيست صخرهٔ نجات غير از خدای ما؟32خدا به من قوت میبخشد و در راههايی كه میروم مرا حفظ میكند.33پاهايم را چون پاهای آهو میگرداند تا بتوانم بر بلنديها بايستم.34او دستهای مرا برای جنگ تقويت میكند تا بتوانم كمان برنجين را خم كنم.35خداوندا، تو با سپرت مرا نجات دادهای، با قدرتت مرا حفظ كردهای و از لطف تو است كه به اين عظمت رسيدهام.36زمينِ زير پايم را وسيع ساختهای تا نلغزم.37دشمنانم را تعقيب میكنم و به ايشان میرسم و تا آنها را از بين نبرم برنمیگردم.38آنها را چنان بر زمين میكوبم كه زير پايم بيفتند و برنخيزند.39تو برای جنگيدن به من قوت بخشيدهای و دشمنانم را زير پای من انداختهای.40تو آنها را وادار به عقبنشينی و فرار مینمايی و من آنها را نابود میكنم.41فرياد برمیآورند ولی كسی نيست كه آنها را برهاند. از خداوند كمک میخواهند، اما او نيز به داد ايشان نمیرسد.42من آنها را خرد كرده، به صورت غبار درمیآورم و به دست باد میسپارم. آنها را مانند گل كوچهها لگدمال میكنم.43تو مرا از چنگ قومی شورشگر نجات دادی و مرا رئيس قومها ساختی. مردمی كه قبلاً نمیشناختم، اكنون مرا خدمت میكنند.44بيگانهها در حضور من سر تعظيم فرود میآورند و به محض شنيدن دستوراتم، آنها را اجرا میكنند.45آنها روحيهٔ خود را باختهاند و با ترس و لرز از قلعههای خود بيرون میآيند.46خداوند زنده است! شكر و سپاس بر خدای متعال باد كه صخرهٔ نجات من است!47او خدايی است كه انتقام مرا میگيرد، قومها را مغلوب من میگرداند،48و مرا از چنگ دشمنان میرهاند. خداوندا، تو مرا بر دشمنانم پيروز گردانيدی و از دست ظالمان رهايی دادی.49ای خداوند، تو را در ميان قومها خواهم ستود و در وصف تو خواهم سرائيد.50خدا پيروزيهای بزرگی نصيب پادشاه برگزيدهٔ خود داوود میسازد و بر او و نسلش هميشه رحمت میفرمايد.
Lutherbibel 2017
Dank des Königs für Rettung und Sieg
1Von David, dem Knecht des HERRN, der zum HERRN die Worte dieses Liedes redete, als ihn der HERR errettet hatte von der Hand aller seiner Feinde und von der Hand Sauls; vorzusingen.2Und er sprach: Herzlich lieb habe ich dich, HERR, meine Stärke!3HERR, mein Fels, meine Burg, mein Erretter; mein Gott, mein Hort, auf den ich traue, mein Schild und Horn meines Heils und mein Schutz!4Ich rufe an den HERRN, den Hochgelobten, so werde ich vor meinen Feinden errettet.5Es umfingen mich des Todes Bande, und die Fluten des Verderbens erschreckten mich.6Des Totenreichs Bande umfingen mich, und des Todes Stricke überwältigten mich.7Als mir angst war, rief ich den HERRN an und schrie zu meinem Gott. Da erhörte er meine Stimme von seinem Tempel, und mein Schreien kam vor ihn zu seinen Ohren.8Die Erde bebte und wankte, und die Grundfesten der Berge bewegten sich und bebten, da er zornig war.9Rauch stieg auf von seiner Nase / und verzehrend Feuer aus seinem Munde; Flammen sprühten von ihm aus.10Er neigte den Himmel und fuhr herab, und Dunkel war unter seinen Füßen.11Und er fuhr auf dem Cherub und flog daher, er schwebte auf den Fittichen des Windes.12Er machte Finsternis ringsum zu seinem Zelt, dunkle Wasser, dichte Wolken.13Aus dem Glanz vor ihm zogen seine Wolken dahin mit Hagel und Blitzen.14Der HERR donnerte im Himmel, und der Höchste ließ seine Stimme erschallen mit Hagel und Blitzen.15Er schoss seine Pfeile und zerstreute die Feinde, sandte Blitze in Menge und erschreckte sie.16Da sah man die Tiefen der Wasser, und des Erdbodens Grund ward aufgedeckt vor deinem Schelten, HERR, vor dem Odem und Schnauben deines Zorns.17Er streckte seine Hand aus von der Höhe und fasste mich und zog mich aus großen Wassern.18Er errettete mich von meinen starken Feinden, von meinen Hassern, die mir zu mächtig waren;19sie überwältigten mich zur Zeit meines Unglücks; aber der HERR ward meine Zuversicht.20Er führte mich hinaus ins Weite, er riss mich heraus; denn er hatte Lust zu mir.21Der HERR tut wohl an mir nach meiner Gerechtigkeit, er vergilt mir nach der Reinheit meiner Hände.22Denn ich halte die Wege des HERRN und bin nicht gottlos wider meinen Gott.23Denn alle seine Rechte hab ich vor Augen, und seine Gebote werfe ich nicht von mir,24sondern ich bin ohne Tadel vor ihm und hüte mich vor Schuld.25Darum vergilt mir der HERR nach meiner Gerechtigkeit, nach der Reinheit meiner Hände vor seinen Augen.26Gegen die Heiligen bist du heilig, und gegen die Treuen bist du treu,27gegen die Reinen bist du rein, und gegen die Verkehrten bist du verkehrt.28Denn du hilfst dem elenden Volk, aber stolze Augen erniedrigst du.29Ja, du machst hell meine Leuchte, der HERR, mein Gott, macht meine Finsternis licht.30Denn mit dir kann ich Wälle erstürmen und mit meinem Gott über Mauern springen.31Gottes Weg ist vollkommen, / das Wort des HERRN ist durchläutert. Er ist ein Schild allen, die ihm vertrauen.32Denn wo ist ein Gott außer dem HERRN oder ein Fels außer unserm Gott?33Gott rüstet mich mit Kraft und macht meinen Weg ohne Tadel.34Er macht meine Füße gleich den Hirschen und stellt mich auf meine Höhen.35Er lehrt meine Hände streiten und meinen Arm den ehernen Bogen spannen.36Du gibst mir den Schild deines Heils, / und deine Rechte stärkt mich, und deine Huld macht mich groß.*37Du gibst meinen Schritten weiten Raum, dass meine Knöchel nicht wanken.38Ich will meinen Feinden nachjagen und sie ergreifen und nicht umkehren, bis ich sie umgebracht habe.39Ich will sie zerschmettern; sie sollen sich nicht mehr erheben; sie müssen unter meine Füße fallen.40Du rüstest mich mit Stärke zum Streit; du wirfst unter mich, die sich gegen mich erheben.41Du treibst meine Feinde in die Flucht, dass ich vernichte, die mich hassen.42Sie rufen – aber da ist kein Helfer – zum HERRN, aber er antwortet ihnen nicht.43Ich will sie zerstoßen zu Staub vor dem Winde, ich werfe sie weg wie Unrat auf die Gassen.44Du hilfst mir aus dem Streit des Volkes / und machst mich zum Haupt über die Völker; ein Volk, das ich nicht kannte, dient mir.45Es gehorcht mir mit gehorsamen Ohren; Söhne der Fremde müssen mir schmeicheln.46Die Söhne der Fremde verschmachten und kommen mit Zittern aus ihren Burgen.47Der HERR lebt! Gelobt sei mein Fels! Der Gott meines Heils sei hoch erhoben,48der Gott, der mir Vergeltung schafft und zwingt die Völker unter mich,49der mich errettet von meinen Feinden. / Du erhöhst mich über die, die sich gegen mich erheben; du hilfst mir vor dem Gewalttäter.50Darum will ich dir danken, HERR, unter den Völkern und deinem Namen lobsingen,51der seinem Könige großes Heil erweist / und wohltut seinem Gesalbten, David, und seinem Samen ewiglich.
Diese Website verwendet Cookies, um Ihnen die bestmögliche Nutzererfahrung bieten zu können.