2.Korinther 3 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر
1فكر نكنيد ما نيز كمكم مانند معلمان دروغين شما میشويم كه دوست دارند از خود تعريف كنند و با خود، سفارشنامههای عريض و طويل بياورند. تصور نمیكنم نيازی داشته باشيد كه كسی برای معرفی ما، به شما نامهای بنويسد! اينطور نيست؟ ما هم نيازی نداريم كه از شما معرفینامه بگيريم!2تنها نامهای كه ما لازم داريم، خود شما هستيد! چون همه با ديدن دگرگونیهای عميقی كه در شما پديد آمده است، میتوانند پی ببرند كه چه خدمت بزرگی به شما كردهايم.3همه میتوانند ببينند كه شما نامهٔ مسيح هستيد، نامهای كه ما نوشتهايم، نه با قلم و جوهر، بلكه بوسيلهٔ روح خدای زنده؛ و نه روی لوحهای سنگی، بلكه بر دل انسان.4اما اگر جرأت میكنيم كه چنين ادعاهايی دربارهٔ خودمان بكنيم، علتش اينست كه بوسيلهٔ مسيح به خدا اعتماد كامل داريم كه او ما را ياری میدهد تا بتوانيم به ادعاهايمان نيز عمل كنيم؛5در غير اين صورت قادر نخواهيم بود با تكيه به نيروی خود، كار با ارزشی برای خدا انجام دهيم، چون قابليتها و موفقيتهای ما از خداست.6اوست كه ما را توانايی بخشيده تا به مردم اعلام نماييم كه خدا برای نجات بشر، عهد و پيمان جديدی فراهم كرده است. پيام و محتوای اين پيمان جديد، اين نيست كه اگر كسی تمام قوانين خدا را اطاعت نكند میميرد؛ بلكه پيام اينست كه روح خدا به انسان، زندگی و حيات میبخشد. مطابق پيمان قديم، برای نجات میبايست همهٔ احكام موسی را اطاعت كرد؛ و چون هيچكس نمیتوانست تمام احكام را اجرا كند، پس همه محكوم به مرگ بودند. اما طبق اين پيمان جديد، روح خدا به انسان حيات و زندگی واقعی میبخشد.
شكوه پيمان تازهٔ مسيح
7با اين حال، آن روش و پيمان قديم كه منجر به مرگ و مجازات ابدی میشد، با چنان شكوه و جلالی شروع شد كه مردم طاقت نداشتند به صورت نورانی موسی نگاه كنند؛ زيرا وقتی موسی احكام الهی را كه بر روی لوحهای سنگی حک شده بود، از حضور خدا برای مردم آورد، صورت او در اثر جلال خدا میدرخشيد. اما اين درخشش به تدریج محو میشد.8پس اكنون كه روح خدا به انسان زندگی حقيقی میبخشد، آيا نبايد انتظار جلال بيشتری را داشته باشيم؟9اگر روشی كه باعث محكوميت و هلاكت میشد، با چنان جلال و شكوهی همراه بود، پس طريقی كه سبب نجات انسان میگردد، بايد جلال و شكوه بيشتری داشته باشد!10در واقع آن جلال دوران گذشته كه در صورت موسی میدرخشيد، در مقايسه با جلال برتر اين پيمان جديد، همچون قطرهای است در مقابل اقيانوس!11پس اگر آن روش قديم كه موقتی بود و به تدریج محو و نابود میشد، پر از جلال و شكوه آسمانی بود، اين راه جديد خدا برای نجات ما، كه هميشگی و جاودانی است، قطعاً بسيار باشكوهتر خواهد بود.12پس چون میدانيم كه اين جلال نوين هيچگاه از بين نخواهد رفت، پيغام انجيل را با نهايت دليری و اطمينان موعظه میكنيم؛13و نه همچون موسی، كه نقابی به صورت خود زد تا قوم اسرائيل محو شدن جلال را از صورتش نبينند.14اما نه فقط صورت موسی پوشيده بود، بلكه درک و فهم قوم او نيز زير نقاب بود؛ و حتی امروز نيز كه يهوديان كتاب آسمانی تورات را میخوانند، گويی بر قلب و فكرشان نقابی قرار دارد، و به همين علت نمیتوانند به معنی واقعی تورات پی ببرند. اين نقاب كه مانع فهميدن است، فقط با ايمان آوردن به مسيح برداشته میشود.15بلی، حتی امروز نيز وقتی يهوديان نوشتههای موسی را میخوانند، آن را درک نمیكنند، و تصور میكنند كه راه نجات، همانا اطاعت از شريعت موسی است.16اما هرگاه كسی از گناهان خود توبه كند و به سوی خداوند بازگردد، آنگاه آن نقاب از چشمانش برداشته میشود.17خداوند روح حياتبخش است، و هر جا كه روح خداست، در آنجا آزادی است، آزادی از تلاش و تقلا برای رسيدن به رستگاری از راه انجام تشريفات مذهبی.18اما ما مسيحيان نقابی بر صورت خود نداريم و همچون آينهای روشن و شفاف، جلال خداوند را منعكس میكنيم؛ و در اثر كاری كه خداوند يعنی روحالقدس در وجودمان انجام میدهد، با جلالی روزافزون، به تدریج شبيه او میشويم.
Lutherbibel 2017
1Fangen wir denn abermals an, uns selbst zu empfehlen? Oder brauchen wir, wie gewisse Leute, Empfehlungsbriefe an euch oder von euch?2Ihr seid unser Brief, in unser Herz geschrieben, erkannt und gelesen von allen Menschen!3Ist doch offenbar geworden, dass ihr ein Brief Christi seid durch unsern Dienst, geschrieben nicht mit Tinte, sondern mit dem Geist des lebendigen Gottes, nicht auf steinerne Tafeln, sondern auf fleischerne Tafeln der Herzen.
Die Herrlichkeit des Dienstes im neuen Bund
4Solches Vertrauen aber haben wir durch Christus zu Gott.5Nicht dass wir tüchtig sind von uns selber, uns etwas zuzurechnen als von uns selber; sondern dass wir tüchtig sind, ist von Gott,6der uns auch tüchtig gemacht hat zu Dienern des neuen Bundes, nicht des Buchstabens, sondern des Geistes. Denn der Buchstabe tötet, aber der Geist macht lebendig.7Wenn aber der Dienst, der den Tod bringt und der mit Buchstaben in Stein gehauen war, Herrlichkeit hatte, sodass die Israeliten das Angesicht des Mose nicht ansehen konnten wegen der Herrlichkeit auf seinem Angesicht, die doch aufhörte,8wie sollte nicht der Dienst, der den Geist gibt, viel mehr Herrlichkeit haben?9Denn wenn der Dienst, der zur Verdammnis führt, Herrlichkeit hatte, wie viel mehr hat der Dienst, der zur Gerechtigkeit führt, überschwängliche Herrlichkeit.10Denn auch, was verherrlicht ist, ist nicht als Herrlichkeit zu achten gegenüber dieser überschwänglichen Herrlichkeit.11Denn wenn das Herrlichkeit hat, was da aufhört, wie viel mehr wird das Herrlichkeit haben, was da bleibt.12Weil wir nun solche Hoffnung haben, sind wir voller Freimut13und nicht wie Mose, der eine Decke über sein Angesicht legte, damit die Israeliten nicht sahen das Ende dessen, was da vergeht.14Aber ihr Sinn wurde verstockt. Denn bis auf den heutigen Tag bleibt diese Decke über dem alten Bund, wenn daraus gelesen wird; sie wird nicht aufgedeckt, weil sie in Christus abgetan wird.15Aber bis auf den heutigen Tag, wenn Mose gelesen wird, liegt die Decke auf ihrem Herzen.16Wenn es aber umkehrt zu dem Herrn, so wird die Decke abgetan.17Der Herr ist der Geist; wo aber der Geist des Herrn ist, da ist Freiheit.18Wir alle aber spiegeln mit aufgedecktem Angesicht die Herrlichkeit des Herrn wider, und wir werden verwandelt in sein Bild von einer Herrlichkeit zur andern von dem Herrn, der der Geist ist.
Diese Website verwendet Cookies, um Ihnen die bestmögliche Nutzererfahrung bieten zu können.