Hiob 28 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

1 مردم میدانند چگونه نقره را از معدن استخراج نمايند، طلا را تصفيه كنند، 2 آهن را از زمين بيرون آورند و مس را از سنگ جدا سازند. 3 آنها میدانند چطور معادن تاريک را روشن كنند و در جستجوی سنگهای معدن تا عمقهای تاريک زمين فرو روند. 4 آنها در نقاطی دور دست، جايی كه پای بشری بدان راه نيافته، در دل زمين نقب میزنند و از طنابها آويزان شده، به عمق معادن میروند. 5 مردم میدانند چگونه از روی زمين غذا تهيه كنند، در حالی که در زير پوستهٔ همين زمين، آتش نهفته است. 6 آنها میدانند چگونه از سنگهای آن ياقوت و طلا به دست بياورند. 7 حتی پرندگان شكاری راه معادن را نمیدانند و چشم هيچ عقابی آن را نمیتواند ببيند؛ 8 پای شير يا جانور درندهٔ ديگری به اين معادن نرسيده است؛ 9 ولی مردم میدانند چطور سنگهای خارا را تكهتكه نموده، کوهها را از بيخ و بن بركنند، 10 صخرهها را بشكافند و به سنگهای قيمتی دست يابند. 11 آنها حتی سرچشمهٔ رودها را كاوش میكنند و چيزهای مخفی از آن بيرون میآورند. 12 مردم همهٔ اينها را میدانند، ولی نمیدانند فهم و حكمت را در كجا بيابند. 13 حكمت در بين انسانها پيدا نمیشود و هيچكس ارزش آن را نمیداند. 14 اقيانوسها میگويند: «در اينجا حكمت نيست.» و درياها جواب میدهند: «در اينجا هم نيست.» 15 حكمت را با طلا و نقره نمیتوان خريد، 16 و نه با طلای خالص و سنگهای قيمتی. 17 حكمت از طلا و الماس بسيار گرانبهاتر است و آن را نمیتوان با جواهرات خريداری كرد. 18 مرجان و بلور در برابر حكمت هيچ ارزشی ندارند. قيمت آن از لعل بسيار گرانتر است. 19 نه میتوان آن را با زبرجد مرغوب خريد و نه با طلای ناب. 20 پس حكمت را از كجا میتوان به دست آورد؟ در كجا پيدا میشود؟ 21 زيرا از چشمان تمامی افراد بشر پنهان است. حتی از چشمان تيزبين پرندگان هوا نيز مخفی است؛ 22 دنيای مردگان نيز از آن اطلاع ندارد. 23 فقط خدا میداند كه حكمت را كجا میتوان پيدا كرد؛ 24 زيرا او تمامی زمين را زير نظر دارد و آنچه را كه در زير آسمانست مشاهده میكند. 25 او باد را به حركت درمیآورد و حدود اقيانوسها را تعيين میكند. 26 به باران فرمان میدهد كه ببارد و مسير برق آسمان را تعيين میكند. 27 پس او میداند حكمت كجاست. او آن را آزمايش كرده و تأييد نموده است، 28 و به افراد بشر میگويد: «بدانيد كه ترس از خداوند، حكمت واقعی، و دوری نمودن از شرارت، فهم حقيقی میباشد.»

Lutherbibel 2017

Das Lied von der Weisheit Gottes

1 Es hat das Silber seine Gänge und das Gold seinen Ort, wo man es läutert. 2 Eisen bringt man aus der Erde, und aus dem Gestein schmilzt man Kupfer. 3 Man macht der Finsternis ein Ende, und bis ins Letzte erforscht man das Gestein, das im Dunkel tief verborgen liegt. 4 Man gräbt einen Schacht fern von da, wo man wohnt; vergessen, ohne Halt für den Fuß, hängen und schweben sie, fern von den Menschen. 5 Man zerwühlt wie Feuer unten die Erde, auf der doch oben das Brot wächst. 6 Man findet Saphir in ihrem Gestein, und es birgt Goldstaub. 7 Den Steig dahin hat kein Geier erkannt und kein Falkenauge gesehen. 8 Das stolze Wild hat ihn nicht betreten, und kein Löwe ist darauf gegangen. 9 Auch legt man die Hand an die Felsen und gräbt die Berge von Grund aus um. 10 Man bricht Stollen durch die Felsen, und alles, was kostbar ist, sieht das Auge. 11 Man wehrt dem Tröpfeln des Wassers und bringt, was verborgen ist, ans Licht. 12 Wo will man aber die Weisheit finden? Und wo ist die Stätte der Einsicht? 13 Niemand weiß, was sie wert ist, und sie wird nicht gefunden im Lande der Lebendigen. 14 Die Tiefe spricht: »In mir ist sie nicht«; und das Meer spricht: »Bei mir ist sie auch nicht.« 15 Man kann nicht Gold für sie geben noch Silber darwägen, sie zu bezahlen. 16 Sie kann mit Gold aus Ofir nicht aufgewogen werden, nicht mit kostbarem Onyx und Saphir. 17 Gold und edles Glas kann man ihr nicht gleichachten noch sie eintauschen um güldnes Kleinod. 18 Korallen und Kristall achtet man gegen sie nicht; ein Beutel voll Weisheit ist mehr wert als Perlen. 19 Topas aus Kusch wird ihr nicht gleichgeschätzt, und das reinste Gold wiegt sie nicht auf. 20 Woher kommt denn die Weisheit? Und wo ist die Stätte der Einsicht? 21 Sie ist verhüllt vor den Augen aller Lebendigen, auch verborgen den Vögeln unter dem Himmel. 22 Der Abgrund und der Tod sprechen: »Wir haben mit unsern Ohren nur ein Gerücht von ihr gehört.« 23 Gott weiß den Weg zu ihr, er allein kennt ihre Stätte. 24 Denn er sieht die Enden der Erde und schaut alles, was unter dem Himmel ist. 25 Als er dem Wind sein Gewicht gegeben und dem Wasser sein Maß gesetzt, 26 als er dem Regen ein Gesetz gegeben hat und dem Blitz und Donner den Weg: 27 Damals schon sah er sie und verkündigte sie, bereitete sie und ergründete sie 28 und sprach zum Menschen: Siehe, die Furcht des Herrn, das ist Weisheit, und meiden das Böse, das ist Einsicht.

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر | Lutherbibel 2017 | Hiob 28

Das Lied von der Weisheit Gottes